2 शमूएल 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹योआबकहाँ यो खबर आइपुग्यो, “हेर्नुहोस्, राजा अब्शालोमको निम्ति रोइरहनुभएको र विलाप गरिरहनुभएको छ।” ²त्यसैले त्यस दिनको विजय सबै मानिसका निम्ति शोकमा परिणत भयो, किनभने त्यस दिन तिनीहरूले सुने, “राजा आफ्ना छोराको निम्ति शोकित हुनुहुन्छ।”

³त्यस दिन मानिसहरू युद्धबाट भागेर लज्जित भई लुक्दै हिँड्नेहरूझैँ चोरीचोरी सहरभित्र पसे। ⁴राजाले आफ्नो मुख ढाक्नुभयो, र चर्को स्वरले रुँदै भन्नुभयो, “हे मेरो छोरा अब्शालोम! अब्शालोम, मेरो छोरा, मेरो छोरा!”

⁵योआब राजाकहाँ आएर भने, “आज तपाईंले आफ्ना सबै सेवकलाई लज्जित पार्नुभयो, जसले आजै तपाईंको ज्यान, तपाईंका छोराछोरीका ज्यान, र तपाईंका पत्नीहरू अनि उपपत्नीहरूका ज्यान बचाए, ⁶तपाईंलाई घृणा गर्नेहरूलाई प्रेम गरेर र तपाईंलाई प्रेम गर्नेहरूलाई घृणा गरेर। आज तपाईंले देखाउनुभयो, कि सेनापति र सेवकहरू तपाईंका निम्ति केही पनि होइनन्। अब म थाहा पाउँछु, कि अब्शालोम बाँचेको भए र हामी सबै मरेका भए, तपाईं खुसी हुनुहुन्थ्यो। ⁷अब उठ्नुहोस्, बाहिर जानुहोस्, र आफ्ना सेवकहरूसँग मायालु कुरा गर्नुहोस्। म हाम्रा पिताको नाममा शपथ खान्छु, तपाईं बाहिर जानुभएन भने, आज रात तपाईंसँग एक जना पनि बस्नेछैन—र यो त तपाईंको जवानीदेखि आइपरेका सबै कष्टभन्दा तपाईंको निम्ति नराम्रो हुनेछ।”

दाऊद आफ्ना मानिसहरूकहाँ फर्कन्छन्

⁸त्यसैले राजा उठेर मूल ढोकामा बस्नुभयो। जब मानिसहरूलाई भनियो, “हेर्नुहोस्, राजा मूल ढोकामा बस्नुभएको छ,” तब तिनीहरू सबै उहाँको अगाडि आए। अब इस्राएलीहरूचाहिँ प्रत्येक आ-आफ्नो घरतिर भागेका थिए। ⁹इस्राएलका सबै कुलभरि मानिसहरू यसो भन्दै विवाद गर्न लागे, “राजाले हामीलाई हाम्रा शत्रुहरूबाट बचाउनुभयो, पलिश्तीहरूबाट छुटाउनुभयो, तर अहिले उहाँ अब्शालोमको कारण देश छोडेर भाग्नुभएको छ। ¹⁰तर हामीमाथि राज्य गर्न हामीले अभिषेक गरेका अब्शालोमचाहिँ युद्धमा मरे। त्यसैले राजालाई फर्काएर ल्याउने विषयमा किन केही नभनेका?”

¹¹दाऊद राजाले सादोक र अबियाथार पुजारीहरूकहाँ यो सन्देश पठाउनुभयो, “यहूदाका अगुवाहरूलाई भन, ‘सारा इस्राएलको कुरा राजाकहाँ उहाँको घरमा आइपुगिसकेको बेला, राजालाई उहाँको घरमा फर्काएर ल्याउनेमा तिमीहरू किन पछिल्ला हुन्छौ?’ ¹²तिमीहरू त मेरा दाजुभाइ हौ, मेरा आफ्नै रगत र मासु हौ। त्यसैले राजालाई फर्काएर ल्याउनेमा तिमीहरू किन पछिल्ला हुने? ¹³अनि अमासालाई भन, ‘के तिमी मेरा आफ्नै रगत र मासु होइनौ? तिमी योआबको सट्टामा मेरो स्थायी सेनापति भएनौ भने, हाम्रा पिताले ममाथि यस्तो, बरु यसभन्दा बढ्ता गरून्।’” ¹⁴दाऊदले यहूदाका सबै मानिसको मन एउटै मानिसको झैँ जित्नुभयो, र तिनीहरूले राजाकहाँ यो सन्देश पठाए, “तपाईं र तपाईंका सबै सेवक फर्केर आउनुहोस्।”

¹⁵राजा फर्केर यर्दनसम्म आउनुभयो; अनि यहूदाका मानिसहरू राजालाई भेट्न र उहाँलाई यर्दनपारि ल्याउन गिलगालमा आए।

दाऊदले शिमीलाई दया देखाउँछन्

¹⁶बहूरीमका गेराका छोरा शिमी, जो बेन्यामीनी थिए, दाऊद राजालाई भेट्न यहूदाका मानिसहरूसँगै हतारिँदै तल आए। ¹⁷तिनीसँग बेन्यामीनका 1,000 जना मानिस थिए, र शाऊलको घरानाका सेवक सीबा पनि आफ्ना पन्ध्र जना छोरा र बीस जना नोकरसँगै थिए। तिनीहरू राजाभन्दा अगि हतारिँदै यर्दनमा आइपुगे, ¹⁸र राजाको घरानालाई पारि ल्याउन अनि उहाँलाई मन पर्ने काम गर्न तिनीहरूले जँघार तरे। राजा यर्दन तर्न लाग्नुहुँदा, गेराका छोरा शिमी उहाँको अगाडि घोप्टो परे, ¹⁹र भने, “हे मेरा मालिक, बिन्ती छ, यो अपराध ममाथि नलगाउनुहोस्, र मेरा मालिक राजा यरूशलेमबाट निस्कनुभएको दिन तपाईंको सेवकले जे गल्ती गरेँ, त्यो नसम्झनुहोस्। हे मेरा मालिक राजा, बिन्ती छ, यसलाई मनमा नराख्नुहोस्। ²⁰तपाईंको सेवकलाई थाहा छ, कि मैले पाप गरेको छु। त्यसैले आज म यूसुफको सारा घरानामा सबैभन्दा पहिले, मेरा मालिक राजालाई भेट्न आएको छु।” ^a a v20 ‘यूसुफको घराना’ भन्नाले इस्राएलका उत्तरी कुलहरूलाई जनाउँछ, जो यूसुफका छोराहरू एफ्राइम र मनश्शेका सन्तान थिए।

²¹तब सरूयाहका छोरा अबीशैले भने, “हाम्रा पिताका अभिषिक्त जनलाई सराप्ने भएकोले, के शिमीलाई मृत्युदण्ड दिइनुपर्दैन?”

²²दाऊदले भन्नुभयो, “ए सरूयाहका छोराहरू हो, तिमीहरू किन मेरो काममा हस्तक्षेप गर्छौ? आज तिमीहरू किन मेरा शत्रु बन्ने? के आज इस्राएलमा कसैलाई मृत्युदण्ड दिइनुपर्छ र? के म आज इस्राएलमाथिको राजा हुँ भन्ने मलाई थाहा छैन र?” ²³राजाले शिमीलाई भन्नुभयो, “तिमी मर्नेछैनौ,” अनि राजाले तिनीसँग शपथ खानुभयो।

²⁴शाऊलका नाति मपीबोशेत राजालाई भेट्न तल आए। राजा गएको दिनदेखि उहाँ सकुशल फर्केर नआउन्जेलसम्म तिनले न आफ्ना खुट्टाको स्याहार गरेका थिए, न दाह्री काटेका थिए, न आफ्ना लुगा धोएका थिए। ²⁵जब तिनी राजालाई भेट्न यरूशलेममा आइपुगे, तब राजाले सोध्नुभयो, “ए मपीबोशेत, तिमी मसँग किन गएनौ?”

²⁶तिनले भने, “हे मेरा मालिक राजा, मेरा सेवकले मलाई छल गरे। तपाईंको सेवकले भनेको थिएँ, ‘म मेरो गधामा काठी कसेर राजासँग जान्छु,’ किनकि तपाईंको सेवक लङ्गडो छु। ²⁷तिनले मेरा मालिक राजाको सामु तपाईंको सेवकको निन्दा गरे। तर मेरा मालिक राजा त हाम्रा पिताका स्वर्गदूतजस्तै हुनुहुन्छ; तपाईंलाई जे ठीक लाग्छ, त्यही गर्नुहोस्। ²⁸मेरो बुबाको सारा घराना मेरा मालिक राजाबाट मृत्युको मात्र योग्य थियो, तापनि तपाईंले तपाईंको सेवकलाई आफ्नो टेबुलमा खानेहरूका बीचमा राख्नुभयो। फेरि राजासँग बिन्ती गर्ने के अधिकार मसँग छ र?”

²⁹राजाले भन्नुभयो, “तिम्रा कुराहरूबारे किन अझ बढी भन्नु? मैले निर्णय गरिसकेँ: तिमी र सीबाले जमिन बाँड्नेछौ।”

³⁰मपीबोशेतले राजालाई भने, “मेरा मालिक राजा सकुशल घर फर्कनुभएको हुनाले, तिनले नै सबै लिऊन्।”

³¹गिलादी बर्जिल्लै रोगेलीमबाट तल आए, र राजालाई बिदाइ गर्न उहाँसँगै यर्दन तरे। ³²बर्जिल्लै असी वर्षका धेरै वृद्ध थिए, र तिनले महनोममा राजाको बसाइको समयमा उहाँलाई खुवाएका थिए, किनकि तिनी धेरै धनी मानिस थिए। ³³राजाले बर्जिल्लैलाई भन्नुभयो, “मसँगै पारि आऊ, र म यरूशलेममा मेरो छेउमा तिम्रो हेरचाह गर्नेछु।”

³⁴बर्जिल्लैले राजालाई भने, “म राजासँगै यरूशलेममा जानुपर्ने, मेरो जीवनका कति वर्ष बाँकी छन् र? ³⁵आज म असी वर्षको भएँ। के म असल र खराबको भेद छुट्ट्याउन सक्छु र? के तपाईंको सेवकले आफूले खाने-पिउने कुराको स्वाद लिन सक्छु र? के म अझै गाउने पुरुष र स्त्रीहरूको सोर सुन्न सक्छु र? तपाईंको सेवकले मेरा मालिक राजालाई किन अझ बोझ बनाउनु? ³⁶तपाईंको सेवक राजासँगै यर्दनपारि अलिकति मात्र जानेछु। राजाले मलाई किन यस्तो इनामले बदला दिनुपर्ने र? ³⁷बिन्ती छ, तपाईंको सेवकलाई आफ्नै सहरमा, मेरा बुबा र आमाको चिहानको नजिकै मर्न फर्कन दिनुहोस्। तर तपाईंको सेवक किम्हाम यहाँ छ; तिनी मेरा मालिक राजासँगै पारि जाऊन्, र तपाईंलाई जे ठीक लाग्छ, तिनको निम्ति त्यही गर्नुहोस्।”

³⁸राजाले भन्नुभयो, “किम्हाम मसँगै पारि जानेछन्, र तिम्रो निम्ति जे मन पर्छ, त्यही म तिनको निम्ति गर्नेछु, र तिमीले मसँग जे मागे पनि, त्यो म तिम्रो निम्ति गर्नेछु।”

³⁹सबै मानिसहरूले यर्दन तरे, र राजाले पनि तर्नुभयो। राजाले बर्जिल्लैलाई चुम्बन गर्नुभयो र आशिष् दिनुभयो, अनि बर्जिल्लै आफ्नो घर फर्के। ⁴⁰राजा गिलगालतिर तर्नुभयो, र किम्हाम उहाँसँगै थिए। यहूदाका सबै मानिस र इस्राएलका आधा मानिसले राजालाई पुर्‍याए।

⁴¹तब इस्राएलका सबै मानिस राजाकहाँ आएर सोधे, “हाम्रा दाजुभाइ यहूदाका मानिसहरूले तपाईंलाई किन चोरेर लगे, र दाऊदका सबै मानिससँगै राजा र उहाँको घरानालाई यर्दनपारि किन ल्याए?”

⁴²यहूदाका सबै मानिसले इस्राएलका मानिसहरूलाई जवाफ दिए, “राजा त हाम्रा नजिकका नातेदार हुनुहुन्छ। यस कुरामा तिमीहरू किन रिसाएका? के हामीले राजाको केही खाना खाएका छौँ र? के उहाँले हामीलाई कुनै उपहार दिनुभएको छ र?”

⁴³इस्राएलका मानिसहरूले यहूदाका मानिसहरूलाई जवाफ दिए, “राजामाथि हाम्रा दस भाग छन्, र दाऊदमाथि तिमीहरूको भन्दा हाम्रो ठूलो हक छ। त्यसैले तिमीहरूले हामीलाई किन तुच्छ ठान्यौ? हाम्रा राजालाई फर्काएर ल्याउने कुरा गर्ने हामी नै पहिला होइनौँ र?” तर यहूदाका कुरा इस्राएलका कुराभन्दा कठोर थिए।