ଯୋୟାବ ଶୋକାକୁଳ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଅନ୍ତି

ଯେଉଁ ପୁତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଶିକାର କରୁଥିଲା ତା ପାଇଁ ଶୋକ କରି, ତାଙ୍କ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଲଜ୍ଜିତ କରିଥିବାରୁ ଯୋୟାବ ଦାଉଦଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଏ। ରାଜା ଫାଟକରେ ବସନ୍ତି, ଆଉ ବଂଶମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘରକୁ ଫେରାଇ ଆଣନ୍ତି: ଶିମିୟି ରକ୍ଷା ପାଏ, ମଫୀବୋଶତର ଭୂମି ବଣ୍ଟା ଯାଏ, ବର୍ଜିଲ୍ଲୟ ସମ୍ମାନ ସହ ଘରକୁ ପଠା ଯାଆନ୍ତି। ତାʼପରେ ରାଜାଙ୍କୁ ନେଇ ଇସ୍ରାଏଲ ଓ ଯିହୁଦା ମଧ୍ୟରେ କଳହ ହୁଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 19।

ଯୋୟାବ ନିକଟରେ ସମ୍ବାଦ ପହଞ୍ଚିଲା, “ଦେଖନ୍ତୁ, ରାଜା ଅବଶାଲୋମ ନିମନ୍ତେ ରୋଦନ ଓ ଶୋକ କରୁଅଛନ୍ତି।” ସେହିଦିନ ସମଗ୍ର ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ଜୟ ଶୋକରେ ପରିଣତ ହେଲା, କାରଣ ସେହିଦିନ ସେମାନେ ଶୁଣିଲେ, “ରାଜା ଆପଣା ପୁତ୍ର ନିମନ୍ତେ ଶୋକ କରୁଅଛନ୍ତି।”

ଯୁଦ୍ଧରୁ ପଳାୟନ କରି ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇ ଚୋରାଇ ଯିବା ଲୋକଙ୍କ ପରି ଲୋକମାନେ ସେହିଦିନ ନଗର ମଧ୍ୟରେ ଚୋରାଇ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ରାଜା ଆପଣା ମୁଖ ଆଚ୍ଛାଦନ କରି ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ କ୍ରନ୍ଦନ କରି କହିଲେ, “ହେ ମୋʼ ପୁତ୍ର ଅବଶାଲୋମ! ଅବଶାଲୋମ, ମୋʼ ପୁତ୍ର, ମୋʼ ପୁତ୍ର!”

ଯୋୟାବ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ, “ଯେଉଁ ଦାସମାନେ ଆଜି ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରାଣ, ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣ, ପୁଣି ଆପଣଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଓ ଉପପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା କଲେ, ଆଜି ଆପଣ ସେହି ସମସ୍ତ ଦାସଙ୍କୁ ଲଜ୍ଜିତ କଲେ, ଯେହେତୁ ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ଘୃଣାକାରୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁଅଛନ୍ତି ଓ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରେମକାରୀମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଅଛନ୍ତି। ସେନାପତି ଓ ଦାସମାନେ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରତି କିଛି ନୁହନ୍ତି ବୋଲି ଆଜି ଆପଣ ଦେଖାଇ ଦେଲେ। ଅବଶାଲୋମ ବଞ୍ଚିଥିଲେ ଓ ଆମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ମରିଥିଲେ, ଆପଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତେ ବୋଲି ଏବେ ମୁଁ ଜାଣିଲି। ଏବେ ଉଠନ୍ତୁ, ବାହାରକୁ ଯାଉନ୍ତୁ ଓ ଆପଣଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନାଦାୟକ କଥା କହନ୍ତୁ। ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରୁଅଛି, ଯଦି ଆପଣ ବାହାରକୁ ନ ଯାଆନ୍ତି, ତେବେ ଆଜି ରାତ୍ରିରେ ଜଣେ ହେଲେ ଆପଣଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ରହିବ ନାହିଁ; ଏହା ଆପଣଙ୍କ ବାଲ୍ୟକାଳଠାରୁ ଘଟିଥିବା ସମସ୍ତ ବିପଦ ଅପେକ୍ଷା ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଧିକ ମନ୍ଦ ହେବ।”

ଦାଉଦ ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରନ୍ତି

ତେଣୁ ରାଜା ଉଠି ନଗରଦ୍ୱାରରେ ବସିଲେ। ଆଉ, “ଦେଖ, ରାଜା ନଗରଦ୍ୱାରରେ ବସିଅଛନ୍ତି” ବୋଲି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜଣାନ୍ତେ, ସେସମସ୍ତେ ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସିଲେ। ଇସ୍ରାଏଲ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ଆପଣା ତମ୍ବୁକୁ ପଳାଇ ଯାଇଥିଲେ। ଇସ୍ରାଏଲ ବଂଶସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ବିବାଦ କରି କହିଲେ, “ରାଜା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କଠାରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ ଓ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ; ମାତ୍ର ଏବେ ସେ ଅବଶାଲୋମ ସକାଶୁ ଦେଶରୁ ପଳାଇ ଯାଇଅଛନ୍ତି। ପୁଣି, ଯାହାଙ୍କୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଅଭିଷେକ କଲୁ, ସେହି ଅବଶାଲୋମ ଯୁଦ୍ଧରେ ମଲେ। ତେବେ ରାଜାଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଆଣିବା ବିଷୟରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି କିଛି କହୁ ନାହଁ?”

ପୁଣି, ଦାଉଦ ରାଜା ସାଦୋକ ଓ ଅବୀୟାଥର ଯାଜକଙ୍କ ନିକଟକୁ ସମ୍ବାଦ ପଠାଇ କହିଲେ, “ଯିହୁଦାର ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗଙ୍କୁ କୁହ, ‘ସମଗ୍ର ଇସ୍ରାଏଲର କଥା ରାଜାଙ୍କ ନିକଟରେ, ତାହାଙ୍କ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚିଥିବା ବେଳେ, ରାଜାଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଫେରାଇ ଆଣିବାରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ଶେଷ ହେବ?’ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋହର ଭାଇ, ମୋହର ଅସ୍ଥି ଓ ମାଂସ। ତେବେ ରାଜାଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଆଣିବାରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ଶେଷ ହେବ? “ଅମାସାକୁ କୁହ, ‘ତୁମ୍ଭେ କି ମୋହର ଅସ୍ଥି ଓ ମାଂସ ନୁହଁ? ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଯୋୟାବର ପଦରେ ମୋହର ନିତ୍ୟ ସେନାପତି ନ ହୁଅ, ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋତେ ଏହା, ଆଉ ତହିଁରୁ ଅଧିକ କରନ୍ତୁ।’” ଏହିରୂପେ ଦାଉଦ ଯିହୁଦାର ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମନ ଜଣେ ଲୋକ ପରି ଆକର୍ଷଣ କଲେ; ତହିଁରେ ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ସମ୍ବାଦ ପଠାଇ କହିଲେ, “ଆପଣ ଓ ଆପଣଙ୍କ ସମସ୍ତ ଦାସ ଫେରି ଆସନ୍ତୁ।”

ତେଣୁ ରାଜା ଫେରି ଯର୍ଦ୍ଦନ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ; ଆଉ ଯିହୁଦା ରାଜାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ଓ ରାଜାଙ୍କୁ ଯର୍ଦ୍ଦନ ପାର କରାଇ ଆଣିବାକୁ ଗିଲଗଲକୁ ଆସିଲା।

ଦାଉଦ ଶିମୀୟି ପ୍ରତି ଦୟା ଦେଖାନ୍ତି

ଆଉ, ବହୁରୀମ ନିବାସୀ ଗେରାର ପୁତ୍ର ଶିମୀୟି ନାମକ ବିନ୍ୟାମୀନୀୟ ଲୋକ ଦାଉଦ ରାଜାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ଯିହୁଦାର ଲୋକଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଶୀଘ୍ର ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଲା। ତାହା ସଙ୍ଗେ ଏକ ହଜାର ବିନ୍ୟାମୀନୀୟ ଲୋକ ଓ ଶାଉଲ ବଂଶର ଦାସ ସୀବଃ ତାହାର ପନ୍ଦର ପୁତ୍ର ଓ କୋଡ଼ିଏ ଦାସଙ୍କ ସହିତ ଥିଲା; ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଶୀଘ୍ର ଯର୍ଦ୍ଦନକୁ ଗଲେ। ଆଉ, ରାଜାଙ୍କ ପରିବାରକୁ ପାର କରାଇ ଆଣିବାକୁ ଓ ତାହାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯାହା ଭଲ, ତାହା କରିବାକୁ ସେମାନେ ଘାଟ ପାର ହେଲେ। ଆଉ, ରାଜା ଯର୍ଦ୍ଦନ ପାର ହେବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେବା ବେଳେ ଗେରାର ପୁତ୍ର ଶିମୀୟି ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପଡ଼ିଲା, ଆଉ କହିଲା, “ହେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ, ବିନୟ କରୁଅଛି, ମୋʼ ପ୍ରତି ଏହି ଅପରାଧ ଗଣନା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ପୁଣି ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମହାରାଜ ଯିରୂଶାଲମରୁ ବାହାର ହୋଇ ଯିବା ଦିନ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ଯେଉଁ କୁକର୍ମ କଲା, ତାହା ସ୍ମରଣ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ହେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମହାରାଜ, ବିନୟ କରୁଅଛି, ତାହା ମନରେ ରଖନ୍ତୁ ନାହିଁ। କାରଣ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ଜାଣେ ଯେ, ମୁଁ ପାପ କରିଅଛି। ଏଣୁ ଦେଖନ୍ତୁ, ମୁଁ ଆଜି ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମହାରାଜଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ଯୋଷେଫ ବଂଶ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଆସିଅଛି।” ^a

ତେବେ ସରୁୟାର ପୁତ୍ର ଅବୀଶୟ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ଶିମୀୟି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅଭିଷିକ୍ତଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେବା ସକାଶୁ କʼଣ ବଧ ହେବ ନାହିଁ?”

ମାତ୍ର ଦାଉଦ କହିଲେ, “ହେ ସରୁୟାର ପୁତ୍ରମାନେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ମୋହର କʼଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି ଯେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆଜି ମୋହର ବିପକ୍ଷ ହେଉଅଛ? ଆଜି କʼଣ ଇସ୍ରାଏଲ ମଧ୍ୟରେ କେହି ବଧ ହେବ? ଆଜି ମୁଁ ଯେ ଇସ୍ରାଏଲ ଉପରେ ରାଜା, ଏହା କʼଣ ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ?” ଆଉ, ରାଜା ଶିମୀୟିକୁ କହିଲେ, “ତୁ ମରିବୁ ନାହିଁ;” ପୁଣି ରାଜା ତାହା ନିକଟରେ ଶପଥ କଲେ।

ଆଉ, ଶାଉଲଙ୍କ ପୌତ୍ର ମଫୀବୋଶତ ରାଜାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଲା। ରାଜା ବାହାର ହୋଇ ଯିବା ଦିନଠାରୁ କୁଶଳରେ ଫେରି ଆସିବା ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଆପଣା ପାଦ ପରିଷ୍କାର କରି ନ ଥିଲା, କିଅବା ଆପଣା ଦାଢ଼ି ଛେଦନ କରି ନ ଥିଲା, କିଅବା ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଧୋଇ ନ ଥିଲା। ପୁଣି, ସେ ରାଜାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଆସନ୍ତେ, ରାଜା ତାହାକୁ ପଚାରିଲେ, “ହେ ମଫୀବୋଶତ, ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ମୋʼ ସଙ୍ଗେ ଗଲ ନାହିଁ?”

ସେ ଉତ୍ତର କଲା, “ହେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମହାରାଜ, ମୋହର ଦାସ ମୋତେ ପ୍ରବଞ୍ଚନା କଲା; କାରଣ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ କହିଲା, ‘ମୁଁ ଆପଣା ଗର୍ଦ୍ଦଭ ସଜାଇ ତହିଁ ଉପରେ ଚଢ଼ି ରାଜାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଯିବି,’ ଯେହେତୁ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ଖଞ୍ଜ। ପୁଣି, ସେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମହାରାଜଙ୍କ ନିକଟରେ ଆପଣଙ୍କ ଦାସର ନିନ୍ଦା କଲା। ମାତ୍ର ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମହାରାଜ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୂତ ତୁଲ୍ୟ; ଏଣୁ ଆପଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯାହା ଭଲ, ତାହା କରନ୍ତୁ। କାରଣ ମୋʼ ପିତୃବଂଶ ସମସ୍ତେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମହାରାଜଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କେବଳ ମୃତ୍ୟୁର ଯୋଗ୍ୟ ଥିଲେ, ତଥାପି ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ଦାସକୁ ଆପଣଙ୍କ ମେଜରେ ଭୋଜନକାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାନ ଦେଲେ। ତେବେ ପୁନର୍ବାର ରାଜାଙ୍କ ନିକଟରେ କାନ୍ଦିବାକୁ ମୋହର କʼଣ ଅଧିକାର ଅଛି?”

ତେଣୁ ରାଜା ତାହାକୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ବିଷୟ କଥା କାହିଁକି ଅଧିକ କହୁଅଛ? ମୁଁ ସ୍ଥିର କଲି ଯେ, ତୁମ୍ଭେ ଓ ସୀବଃ ଭୂମି ବିଭାଗ କରିବ।”

ତହିଁରେ ମଫୀବୋଶତ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲା, “ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମହାରାଜ କୁଶଳରେ ଆପଣା ଗୃହକୁ ଫେରି ଆସିଅଛନ୍ତି, ଏଣୁ ସେ ସବୁ ନେଉ।”

ଆଉ, ଗିଲୀୟଦୀୟ ବର୍ସିଲୟ ରୋଗଲୀମରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସି ରାଜାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେବା ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଯର୍ଦ୍ଦନ ପାର ହେଲା। ବର୍ସିଲୟ ଅତି ବୃଦ୍ଧ, ଅଶୀ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ଥିଲା; ପୁଣି ସେ ଅତି ଧନବାନ ଲୋକ ଥିବାରୁ ରାଜା ମହନୟିମରେ ରହିବା କାଳରେ ସେ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତିପାଳନ କରିଥିଲା। ଆଉ, ରାଜା ବର୍ସିଲୟକୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ସଙ୍ଗେ ପାର ହୋଇ ଆସ, ଆଉ ମୁଁ ଯିରୂଶାଲମରେ ମୋʼ ନିକଟରେ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରତିପାଳନ କରିବି।”

ମାତ୍ର ବର୍ସିଲୟ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲା, “ମୁଁ ଯେ ରାଜାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଯିବି, ମୋʼ ଜୀବନର ଆଉ କେତେ ବର୍ଷ ଅଛି? ମୁଁ ଆଜି ଅଶୀ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ; ମୁଁ କʼଣ ଭଲ ଓ ମନ୍ଦ ବିଚାର କରିପାରେ? ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ଯାହା ଭୋଜନ କିଅବା ପାନ କରେ, ତାହାର ଆସ୍ୱାଦ କʼଣ ପାଇପାରେ? ଗାୟକ ଓ ଗାୟିକାମାନଙ୍କ ସ୍ୱର ମୁଁ କʼଣ ଆଉ ଶୁଣିପାରେ? ତେବେ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ କାହିଁକି ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମହାରାଜଙ୍କ ପ୍ରତି ଆହୁରି ଭାର ସ୍ୱରୂପ ହେବ? ଆପଣଙ୍କ ଦାସ କେବଳ ଅଳ୍ପ ଦୂର ରାଜାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଯର୍ଦ୍ଦନ ପାର ହୋଇ ଯିବ। ତେବେ ରାଜା କାହିଁକି ଏହିପରି ପୁରସ୍କାରରେ ମୋତେ ପ୍ରତିଦାନ ଦେବେ? ବିନୟ କରୁଅଛି, ଆପଣଙ୍କ ଦାସକୁ ଫେରିଯିବାକୁ ଦେଉନ୍ତୁ, ଯେପରି ମୁଁ ଆପଣା ନଗରରେ ଆପଣା ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କ କବର ନିକଟରେ ମରିପାରେ। ମାତ୍ର ଏଠାରେ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ କିମ୍ହମ ଅଛି; ସେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମହାରାଜଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ପାର ହୋଇ ଯାଉ, ଆଉ ଆପଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯାହା ଭଲ, ତାହା ତାହା ପ୍ରତି କରନ୍ତୁ।”

ତହିଁରେ ରାଜା କହିଲେ, “କିମ୍ହମ ମୋʼ ସଙ୍ଗେ ପାର ହୋଇ ଯିବ, ଆଉ ତୁମ୍ଭ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯାହା ଭଲ, ତାହା ମୁଁ ତାହା ପ୍ରତି କରିବି; ପୁଣି ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ନିକଟରେ ଯାହା ଯାଚିବ, ତାହା ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି କରିବି।”

ତହିଁରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଯର୍ଦ୍ଦନ ପାର ହେଲେ, ଆଉ ରାଜା ପାର ହେଲେ; ପୁଣି ରାଜା ବର୍ସିଲୟକୁ ଚୁମ୍ବନ କରି ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ; ତହିଁରେ ବର୍ସିଲୟ ଆପଣା ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲା। ତେବେ ରାଜା ଗିଲଗଲକୁ ପାର ହୋଇ ଗଲେ, ଆଉ କିମ୍ହମ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଗଲା; ପୁଣି ଯିହୁଦାର ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ଇସ୍ରାଏଲର ଅର୍ଦ୍ଧେକ ଲୋକ ରାଜାଙ୍କୁ ପାର କରାଇ ଆଣିଲେ।

ଆଉ ଦେଖ, ଇସ୍ରାଏଲର ସମସ୍ତ ଲୋକ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ରାଜାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭାଇ ଯିହୁଦାର ଲୋକମାନେ କାହିଁକି ଆପଣଙ୍କୁ ଚୋରାଇ ନେଇ ରାଜା ଓ ତାହାଙ୍କ ପରିବାରକୁ, ପୁଣି ଦାଉଦଙ୍କ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ତାହାଙ୍କୁ ଯର୍ଦ୍ଦନ ପାର କରାଇ ଆଣିଲେ?”

ତହିଁରେ ଯିହୁଦାର ସମସ୍ତ ଲୋକ ଇସ୍ରାଏଲର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ରାଜା ତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟ କୁଟୁମ୍ବ। ଏଣୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହି କଥାରେ କାହିଁକି କ୍ରୋଧ କରୁଅଛ? ଆମ୍ଭେମାନେ କʼଣ ରାଜାଙ୍କ ଖାଦ୍ୟରୁ କିଛି ଖାଇଅଛୁ? ଅବା ସେ କʼଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କିଛି ଦାନ ଦେଇଅଛନ୍ତି?”

ତହିଁରେ ଇସ୍ରାଏଲର ଲୋକମାନେ ଯିହୁଦାର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ରାଜାଙ୍କଠାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଦଶ ଅଂଶ ଅଛି, ଆଉ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଦାଉଦଙ୍କ ଉପରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଅଧିକ ଦାବି ଅଛି। ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛ କଲ? ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଆଣିବା ବିଷୟରେ କʼଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରଥମେ କହି ନ ଥିଲୁ?” ମାତ୍ର ଯିହୁଦାର ଲୋକମାନଙ୍କ କଥା ଇସ୍ରାଏଲର ଲୋକମାନଙ୍କ କଥା ଅପେକ୍ଷା କଠୋର ଥିଲା।