2 ശമൂവേൽ 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹“ഇതാ, രാജാവ് അബ്ശാലോമിനെച്ചൊല്ലി കരഞ്ഞ് വിലപിക്കുന്നു” എന്ന വാർത്ത യോവാബിന് എത്തി. ²“രാജാവ് തന്റെ മകനെച്ചൊല്ലി ദുഃഖിക്കുന്നു” എന്ന് ആ ദിവസം കേട്ടതിനാൽ, അന്നത്തെ വിജയം സകല ജനത്തിനും വിലാപമായി മാറി.

³യുദ്ധത്തിൽനിന്ന് ഓടിപ്പോയി ലജ്ജിച്ച് ഒളിച്ചുമാറുന്നവരെപ്പോലെ അന്ന് ജനം പട്ടണത്തിലേക്കു പതുങ്ങിക്കയറി. ⁴രാജാവ് തന്റെ മുഖം മൂടി, “എന്റെ മകനേ അബ്ശാലോമേ! അബ്ശാലോമേ, എന്റെ മകനേ, എന്റെ മകനേ!” എന്ന് ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു.

⁵യോവാബ് രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് പറഞ്ഞു: “താങ്കളുടെ ജീവനെയും താങ്കളുടെ പുത്രന്മാരുടെയും പുത്രിമാരുടെയും താങ്കളുടെ ഭാര്യമാരുടെയും വെപ്പാട്ടികളുടെയും ജീവനെയും ഇന്ന് രക്ഷിച്ച താങ്കളുടെ സകല ദാസന്മാരെയും ഇന്ന് താങ്കൾ ലജ്ജിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, ⁶താങ്കളെ വെറുക്കുന്നവരെ സ്നേഹിച്ചും താങ്കളെ സ്നേഹിക്കുന്നവരെ വെറുത്തുംകൊണ്ടുതന്നെ. സേനാനായകന്മാരും ദാസന്മാരും താങ്കൾക്ക് ഒന്നുമല്ല എന്ന് ഇന്ന് താങ്കൾ കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. അബ്ശാലോം ജീവിച്ചിരുന്ന് ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും മരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ താങ്കൾ സന്തോഷിക്കുമായിരുന്നു എന്ന് ഇപ്പോൾ ഞാൻ അറിയുന്നു. ⁷ഇപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തുചെന്ന് താങ്കളുടെ ദാസന്മാരോട് ദയയോടെ സംസാരിക്കുക. നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിൽ ഞാൻ സത്യംചെയ്യുന്നു, താങ്കൾ പുറത്തുവരുന്നില്ലെങ്കിൽ ഈ രാത്രി ഒരു മനുഷ്യൻപോലും താങ്കളോടുകൂടെ നിൽക്കുകയില്ല—താങ്കളുടെ യൗവനംമുതൽ താങ്കൾക്കു വന്ന സകല അനർഥത്തെക്കാളും അത് താങ്കൾക്കു വഷളായിരിക്കും.”

ദാവീദ് തന്റെ ജനത്തിന്റെ അടുക്കലേക്കു മടങ്ങുന്നു

⁸അപ്പോൾ രാജാവ് എഴുന്നേറ്റ് പടിവാതിൽക്കൽ ഇരുന്നു. “ഇതാ, രാജാവ് പടിവാതിൽക്കൽ ഇരിക്കുന്നു” എന്ന് ജനത്തോടു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവരെല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുമ്പാകെ വന്നു. യിസ്രായേലോ ഓരോരുത്തനും താന്താന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ഓടിപ്പോയിരുന്നു. ⁹യിസ്രായേൽ ഗോത്രങ്ങളിലെല്ലാം ജനം തമ്മിൽ തർക്കിച്ചു: “രാജാവ് നമ്മെ നമ്മുടെ ശത്രുക്കളുടെ കൈയിൽനിന്നു രക്ഷിച്ചു, ഫെലിസ്ത്യരുടെ കൈയിൽനിന്നു വിടുവിച്ചു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അബ്ശാലോം നിമിത്തം അദ്ദേഹം ദേശംവിട്ട് ഓടിപ്പോയിരിക്കുന്നു. ¹⁰എന്നാൽ നമ്മെ ഭരിക്കാൻ നാം അഭിഷേകം ചെയ്ത അബ്ശാലോം യുദ്ധത്തിൽ മരിച്ചുപോയി. അങ്ങനെയെങ്കിൽ രാജാവിനെ തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും പറയാത്തതെന്ത്?”

¹¹ദാവീദ് രാജാവ് സാദോക്ക്, അബ്യാഥാർ എന്നീ പുരോഹിതന്മാരുടെ അടുക്കൽ ആളയച്ചു പറഞ്ഞു: “യെഹൂദാമൂപ്പന്മാരോട് ഇപ്രകാരം പറയുവിൻ: ‘യിസ്രായേൽ മുഴുവന്റെയും വാക്ക് രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടിൽ, എത്തിയിരിക്കെ, രാജാവിനെ തിരികെ അരമനയിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നതിൽ നിങ്ങൾ ഏറ്റവും ഒടുവിലാകുന്നതെന്ത്?’ ¹²നിങ്ങൾ എന്റെ സഹോദരന്മാർ, എന്റെ സ്വന്തം മാംസവും അസ്ഥിയുമാകുന്നു. പിന്നെ രാജാവിനെ തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നതിൽ നിങ്ങൾ ഒടുവിലാകുന്നതെന്ത്? ¹³അമാസയോട് പറയുവിൻ: ‘നീ എന്റെ സ്വന്തം മാംസവും അസ്ഥിയുമല്ലയോ? യോവാബിനു പകരം നീ എന്റെ സ്ഥിരം സേനാധിപനായിത്തീരുന്നില്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ പിതാവ് എന്നോട് ഇതും ഇതിലധികവും ചെയ്യുമാറാകട്ടെ.’” ¹⁴ദാവീദ് യെഹൂദാപുരുഷന്മാരുടെ ഹൃദയം ഒരു മനുഷ്യന്റേതെന്നപോലെ തന്നിലേക്കു ചായിച്ചു; അവർ രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ ആളയച്ചു: “താങ്കളും താങ്കളുടെ സകല ദാസന്മാരും മടങ്ങിവരുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു.

¹⁵രാജാവ് മടങ്ങി യോർദാനരികെ വന്നു; രാജാവിനെ എതിരേൽക്കാനും അദ്ദേഹത്തെ യോർദാനക്കരെ കടത്താനും യെഹൂദാ ഗിൽഗാലിലേക്കു വന്നു.

ദാവീദ് ശിമെയിയോടു കരുണ കാണിക്കുന്നു

¹⁶ബഹൂരീമിലെ ബെന്യാമീന്യനായ ഗേരയുടെ മകൻ ശിമെയി ദാവീദ്‌രാജാവിനെ എതിരേൽക്കാൻ യെഹൂദാപുരുഷന്മാരോടുകൂടെ ധൃതിയിൽ ഇറങ്ങിവന്നു. ¹⁷അവനോടുകൂടെ ആയിരം ബെന്യാമീന്യരും, ശൗലിന്റെ ഭവനത്തിലെ ദാസനായ സീബയും അവന്റെ പതിനഞ്ച് പുത്രന്മാരോടും ഇരുപത് ദാസന്മാരോടുംകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ രാജാവിനു മുമ്പായി ധൃതിയിൽ യോർദാനിലേക്കു ചെന്നു, ¹⁸രാജാവിന്റെ കുടുംബത്തെ ഇക്കരെ കടത്താനും അദ്ദേഹത്തിന് ഇഷ്ടമായത് ചെയ്യാനും അവർ കടവു കടന്നു. രാജാവ് യോർദാൻ കടക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ഗേരയുടെ മകൻ ശിമെയി അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുമ്പാകെ വീണു, ¹⁹പറഞ്ഞു: “എന്റെ യജമാനനേ, ദയവായി ഇത് എനിക്ക് കുറ്റമായി ആരോപിക്കരുതേ; എന്റെ യജമാനനായ രാജാവ് യെരൂശലേം വിട്ടുപോയ ദിവസം അടിയൻ ചെയ്ത തെറ്റ് ഓർക്കുകയുമരുതേ. എന്റെ യജമാനനായ രാജാവേ, അത് ദയവായി മനസ്സിൽ കരുതരുതേ. ²⁰അടിയൻ പാപം ചെയ്തു എന്ന് അടിയന് അറിയാം. അതുകൊണ്ട് എന്റെ യജമാനനായ രാജാവിനെ എതിരേൽക്കാൻ ഇന്ന് യോസേഫിന്റെ ഭവനത്തിലെല്ലാവരിലുംവെച്ച് ആദ്യനായി ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു.” ^a a v20 ‘യോസേഫിന്റെ ഭവനം’ എന്നത് യോസേഫിന്റെ പുത്രന്മാരായ എഫ്രയീമിൽനിന്നും മനശ്ശെയിൽനിന്നും വന്ന യിസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ ഗോത്രങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

²¹അപ്പോൾ സെരൂയയുടെ മകൻ അബീശായി പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ അഭിഷിക്തനെ ശപിച്ചതിന് ശിമെയിയെ കൊല്ലേണ്ടതല്ലയോ?”

²²ദാവീദ് പറഞ്ഞു: “സെരൂയയുടെ പുത്രന്മാരേ, നിങ്ങൾക്ക് എന്നോട് എന്തു കാര്യം? ഇന്ന് നിങ്ങൾ എനിക്ക് ശത്രുക്കളായിത്തീരുന്നതെന്ത്? ഇന്ന് യിസ്രായേലിൽ ആരെയെങ്കിലും കൊല്ലണമോ? ഇന്ന് ഞാൻ യിസ്രായേലിന്റെ രാജാവാകുന്നു എന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നില്ലയോ?” ²³രാജാവ് ശിമെയിയോട്, “നീ മരിക്കുകയില്ല” എന്നു പറഞ്ഞു; രാജാവ് അവനോട് സത്യവും ചെയ്തു.

²⁴ശൗലിന്റെ പൗത്രനായ മെഫീബോശെത്ത് രാജാവിനെ എതിരേൽക്കാൻ ഇറങ്ങിവന്നു. രാജാവ് പോയ ദിവസംമുതൽ അദ്ദേഹം സുരക്ഷിതനായി മടങ്ങിവരുന്നതുവരെ അവൻ തന്റെ കാലുകൾ സൂക്ഷിക്കുകയോ താടി ഒതുക്കുകയോ വസ്ത്രം അലക്കുകയോ ചെയ്തിരുന്നില്ല. ²⁵രാജാവിനെ എതിരേൽക്കാൻ അവൻ യെരൂശലേമിൽ എത്തിയപ്പോൾ രാജാവ് ചോദിച്ചു: “മെഫീബോശെത്തേ, നീ എന്തുകൊണ്ട് എന്നോടുകൂടെ വന്നില്ല?”

²⁶അവൻ പറഞ്ഞു: “എന്റെ യജമാനനായ രാജാവേ, അടിയന്റെ ദാസൻ അടിയനെ ചതിച്ചു. ‘ഞാൻ എന്റെ കഴുതയ്ക്ക് കോപ്പിട്ട് രാജാവിനോടുകൂടെ കയറിപ്പോകും’ എന്ന് അടിയൻ പറഞ്ഞിരുന്നു; എന്തെന്നാൽ അടിയൻ മുടന്തനാകുന്നു. ²⁷അവൻ എന്റെ യജമാനനായ രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ അടിയനെക്കുറിച്ച് ഏഷണി പറഞ്ഞു. എങ്കിലും എന്റെ യജമാനനായ രാജാവ് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൂതനെപ്പോലെയാകുന്നു; താങ്കൾക്ക് ഉത്തമമെന്നു തോന്നുന്നത് ചെയ്താലും. ²⁸അടിയന്റെ പിതൃഭവനത്തിലുള്ളവരെല്ലാവരും എന്റെ യജമാനനായ രാജാവിൽനിന്ന് മരണമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അർഹിച്ചിരുന്നില്ല; എന്നിട്ടും താങ്കളുടെ മേശയിങ്കൽ ഭക്ഷിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ താങ്കൾ അടിയനെ ഇരുത്തി. പിന്നെ രാജാവിനോട് വീണ്ടും അപേക്ഷിക്കാൻ അടിയന് എന്ത് അവകാശം?”

²⁹രാജാവ് പറഞ്ഞു: “നിന്റെ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇനി അധികം പറയുന്നതെന്തിന്? ഞാൻ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു: നീയും സീബയും നിലം വിഭാഗിച്ചെടുക്കുവിൻ.”

³⁰മെഫീബോശെത്ത് രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: “എന്റെ യജമാനനായ രാജാവ് സുരക്ഷിതനായി അരമനയിൽ മടങ്ങിവന്ന സ്ഥിതിക്ക് അവൻ അതെല്ലാം എടുത്തുകൊള്ളട്ടെ.”

³¹ഗിലെയാദ്യനായ ബർസില്ലായി രാജാവിനെ യാത്രയയയ്ക്കാൻ രോഗെലീമിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി രാജാവിനോടുകൂടെ യോർദാൻ കടന്നുവന്നു. ³²എൺപതു വയസ്സുള്ള ഏറ്റവും വൃദ്ധനായ ബർസില്ലായി മഹനയീമിൽ രാജാവ് താമസിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് അദ്ദേഹത്തിന് ഭക്ഷണം നൽകിയിരുന്നു; എന്തെന്നാൽ അവൻ ഏറ്റവും ധനികനായ ഒരു മനുഷ്യനായിരുന്നു. ³³രാജാവ് ബർസില്ലായിയോട് പറഞ്ഞു: “എന്നോടുകൂടെ അക്കരെ കടന്നുവരിക; യെരൂശലേമിൽ എന്റെ അരികെ ഞാൻ നിന്നെ പോറ്റിക്കൊള്ളാം.”

³⁴ബർസില്ലായി രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ രാജാവിനോടുകൂടെ യെരൂശലേമിലേക്കു കയറിപ്പോകത്തക്കവണ്ണം എനിക്ക് ഇനി എത്ര വർഷത്തെ ആയുസ്സ് ശേഷിക്കുന്നു? ³⁵ഇന്ന് എനിക്ക് എൺപതു വയസ്സായി. നല്ലതും ചീത്തയും എനിക്ക് വേർതിരിച്ചറിയാമോ? താൻ ഭക്ഷിക്കുന്നതിന്റെയും പാനംചെയ്യുന്നതിന്റെയും രുചി അടിയന് അറിയാമോ? പാട്ടുകാരുടെയും പാട്ടുകാരികളുടെയും സ്വരം ഇനിയും എനിക്ക് കേൾക്കാമോ? പിന്നെ അടിയൻ എന്റെ യജമാനനായ രാജാവിന് ഇനിയും ഒരു ഭാരമായിത്തീരുന്നതെന്തിന്? ³⁶അടിയൻ രാജാവിനോടുകൂടെ യോർദാനക്കരെ അല്പദൂരം മാത്രം കടന്നുവരും. രാജാവ് ഇത്ര വലിയ പ്രതിഫലംകൊണ്ട് എനിക്ക് പകരംനൽകുന്നതെന്തിന്? ³⁷അടിയനെ തന്റെ സ്വന്തം പട്ടണത്തിലേക്ക്, എന്റെ അപ്പന്റെയും അമ്മയുടെയും കല്ലറയുടെ അടുക്കൽ, മരിക്കാൻ മടങ്ങിപ്പോകാൻ ദയവായി അനുവദിച്ചാലും. എന്നാൽ അടിയന്റെ ദാസനായ കിംഹാം ഇതാ ഇവിടെയുണ്ട്; അവൻ എന്റെ യജമാനനായ രാജാവിനോടുകൂടെ അക്കരെ കടന്നുവരട്ടെ; താങ്കൾക്ക് ഉത്തമമെന്നു തോന്നുന്നത് അവന് ചെയ്തുകൊടുത്താലും.”

³⁸രാജാവ് പറഞ്ഞു: “കിംഹാം എന്നോടുകൂടെ അക്കരെ കടന്നുവരും; നിനക്ക് ഇഷ്ടമായത് ഞാൻ അവന് ചെയ്തുകൊടുക്കും; നീ എന്നോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നതൊക്കെയും ഞാൻ നിനക്കുവേണ്ടി ചെയ്യും.”

³⁹സകല ജനവും യോർദാൻ കടന്നു, രാജാവും കടന്നു. രാജാവ് ബർസില്ലായിയെ ചുംബിച്ച് അവനെ അനുഗ്രഹിച്ചു; ബർസില്ലായി തന്റെ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോയി. ⁴⁰രാജാവ് ഗിൽഗാലിലേക്കു കടന്നുചെന്നു, കിംഹാമും അദ്ദേഹത്തോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. യെഹൂദാജനമെല്ലാവരും യിസ്രായേൽജനത്തിൽ പകുതിയും രാജാവിനെ അനുഗമിച്ചു.

⁴¹അപ്പോൾ യിസ്രായേൽപുരുഷന്മാരെല്ലാവരും രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു ചോദിച്ചു: “ഞങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരായ യെഹൂദാപുരുഷന്മാർ താങ്കളെ മോഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി, രാജാവിനെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തെയും ദാവീദിന്റെ സകല ആളുകളെയുംകൂടെ യോർദാനക്കരെ കടത്തിയതെന്ത്?”

⁴²യെഹൂദാപുരുഷന്മാരെല്ലാവരും യിസ്രായേൽപുരുഷന്മാരോട് മറുപടി പറഞ്ഞു: “രാജാവ് ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത ബന്ധുവാകുന്നു. ഇതിനെച്ചൊല്ലി നിങ്ങൾ കോപിക്കുന്നതെന്ത്? ഞങ്ങൾ രാജാവിന്റെ ഭക്ഷണത്തിൽ വല്ലതും തിന്നിട്ടുണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹം ഞങ്ങൾക്ക് വല്ല സമ്മാനവും തന്നിട്ടുണ്ടോ?”

⁴³യിസ്രായേൽപുരുഷന്മാർ യെഹൂദാപുരുഷന്മാരോട് മറുപടി പറഞ്ഞു: “രാജാവിൽ ഞങ്ങൾക്ക് പത്ത് ഓഹരിയുണ്ട്, ദാവീദിന്മേൽ നിങ്ങളെക്കാൾ വലിയ അവകാശവും ഞങ്ങൾക്കുണ്ട്. പിന്നെ നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ നിന്ദിച്ചതെന്ത്? ഞങ്ങളുടെ രാജാവിനെ തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആദ്യം സംസാരിച്ചത് ഞങ്ങളല്ലയോ?” എന്നാൽ യെഹൂദയുടെ വാക്കുകൾ യിസ്രായേലിന്റേതിനെക്കാൾ കഠിനമായിരുന്നു.