યોઆબ શોકગ્રસ્ત રાજાને પડકારે છે
પોતાનો શિકાર કરનાર દીકરા માટે શોક કરીને, પોતાનો જીવ બચાવનારા માણસોને શરમમાં નાખવા બદલ યોઆબ દાઉદને ઠપકો આપે છે. રાજા દરવાજે બેસે છે, અને કુળો તેને ઘરે પાછો લાવે છે: શિમઈને જીવતદાન મળે છે, મફીબોશેથની જમીન વહેંચાય છે, બાર્ઝિલ્લાયને માન સાથે ઘરે મોકલાય છે. પછી ઇઝરાયલ અને યહૂદા રાજા માટે ઝઘડે છે.
19 1યોઆબને ખબર પહોંચી: “જુઓ, રાજા આબ્શાલોમ માટે રડે છે અને શોક કરે છે.” 2તેથી તે દિવસે બધા લોકો માટે વિજય શોકમાં ફેરવાઈ ગયો, કારણ કે તે દિવસે તેઓએ સાંભળ્યું, “રાજા પોતાના પુત્ર માટે શોક કરે છે.”
3તે દિવસે લોકો શહેરમાં ચોરીછૂપીથી પેઠા, જેમ યુદ્ધમાંથી નાસી ગયા પછી શરમાઈને છુપાતા લોકો પેસે તેમ. 4રાજાએ પોતાનું મોં ઢાંકી દીધું અને મોટેથી રડતાં રડતાં કહ્યું, “મારા પુત્ર આબ્શાલોમ! આબ્શાલોમ, મારા પુત્ર, મારા પુત્ર!”
5યોઆબે રાજા પાસે આવીને કહ્યું, “આજે તમે તમારા સર્વ સેવકોને શરમમાં નાખ્યા છે, જેમણે આજે તમારો જીવ, તમારા દીકરા-દીકરીઓના જીવ અને તમારી પત્નીઓ તથા ઉપપત્નીઓના જીવ બચાવ્યા, 6જેઓ તમને ધિક્કારે છે તેમના પર તમે પ્રેમ કરો છો અને જેઓ તમને પ્રેમ કરે છે તેમને તમે ધિક્કારો છો. આજે તમે બતાવ્યું છે કે સેનાપતિઓ અને સેવકો તમારે મન કશું જ નથી. હવે મને ખબર પડી કે જો આબ્શાલોમ જીવતો હોત અને અમે બધા મરી ગયા હોત, તો તમે ખુશ થાત. 7હવે ઊઠો, બહાર જાઓ અને તમારા સેવકો સાથે માયાળુ રીતે વાત કરો. હું આપણા પિતાના સમ ખાઈને કહું છું કે, જો તમે બહાર નહિ જાઓ, તો આજ રાતે એક પણ માણસ તમારી સાથે રહેશે નહિ—જે તમારી જુવાનીથી આજ સુધી આવેલા સર્વ સંકટો કરતાં પણ તમારે માટે વધારે ખરાબ હશે.”
દાઉદ પોતાના લોકો પાસે પાછો ફરે છે
8તેથી રાજા ઊઠીને દરવાજા પાસે બેઠો. જ્યારે લોકોને કહેવામાં આવ્યું, “જુઓ, રાજા દરવાજા પાસે બેઠો છે,” ત્યારે તેઓ બધા તેની આગળ આવ્યા. હવે ઇઝરાયલના લોકો તો દરેક પોતપોતાના ઘરે નાસી ગયા હતા. 9ઇઝરાયલના સર્વ કુળોમાં લોકો વાદવિવાદ કરતા હતા: “રાજાએ આપણને આપણા શત્રુઓથી બચાવ્યા, પલિસ્તીઓના હાથમાંથી છોડાવ્યા, પણ હવે તે આબ્શાલોમને કારણે દેશમાંથી નાસી ગયો છે. 10પણ આબ્શાલોમ, જેને આપણે આપણા પર રાજ કરવા અભિષિક્ત કર્યો હતો, તે યુદ્ધમાં મરણ પામ્યો. તો રાજાને પાછા લાવવા વિશે કેમ કંઈ બોલતા નથી?”
11દાઉદ રાજાએ સાદોક તથા અબ્યાથાર યાજકોને સંદેશો મોકલ્યો: “યહૂદિયાના વડીલોને કહો, ‘જ્યારે આખા ઇઝરાયલની વાત રાજા પાસે તેના ઘરે પહોંચી છે, ત્યારે રાજાને તેના ઘરે પાછા લાવવામાં તમે શા માટે છેલ્લા રહો છો?’ 12તમે મારા ભાઈઓ છો, મારા પોતાના હાડ ને માંસ છો. તો રાજાને પાછા લાવવામાં તમે શા માટે છેલ્લા રહો? 13અમાસાને કહો, ‘શું તું મારા પોતાના હાડ ને માંસ નથી? જો તું યોઆબની જગ્યાએ મારો કાયમી સેનાપતિ નહિ બને, તો આપણા પિતા મને આવું અને તેથી પણ વધારે કરે.’” 14દાઉદે યહૂદિયાના સર્વ માણસોનાં મન એક માણસના મનની જેમ જીતી લીધાં, અને તેઓએ રાજાને સંદેશો મોકલ્યો: “તમે અને તમારા સર્વ સેવકો પાછા આવો.”
15રાજા પાછો ફરીને યર્દન પાસે આવ્યો; યહૂદિયાના લોકો રાજાને મળવા અને તેને યર્દન પાર લાવવા ગિલ્ગાલ આવ્યા.
દાઉદ શિમઈ પર દયા દર્શાવે છે
16બાહુરીમનો બિન્યામીની, ગેરાનો દીકરો શિમઈ, દાઉદ રાજાને મળવા યહૂદિયાના માણસો સાથે ઉતાવળે ઊતરી આવ્યો. 17તેની સાથે બિન્યામીનના ૧,૦૦૦ માણસો હતા, અને શાઉલના ઘરનો સેવક સીબા, પોતાના પંદર દીકરાઓ અને વીસ સેવકો સાથે હતો. તેઓ રાજાની આગળ ઉતાવળે યર્દન પાસે ધસી ગયા, 18અને રાજાના કુટુંબને પાર ઉતારવા તથા તેને જે ગમે તે કરવા તેઓએ ઊતર પાર કર્યો. જ્યારે રાજા યર્દન પાર કરવાની તૈયારીમાં હતો, ત્યારે ગેરાનો દીકરો શિમઈ તેની આગળ પડ્યો, 19અને કહ્યું, “કૃપા કરીને, મારા માલિક, આનો દોષ મારા પર ન મૂકો, અને મારા માલિક રાજા જે દિવસે યરુશાલેમ છોડીને ગયા તે દિવસે તમારા સેવકે જે ખોટું કર્યું તે યાદ ન કરો. કૃપા કરીને, મારા માલિક રાજા, એ વાત મન પર ન લો. 20તમારો સેવક જાણે છે કે મેં પાપ કર્યું છે. તેથી આજે આખા યૂસફના ઘરમાંથી સૌથી પહેલો હું મારા માલિક રાજાને મળવા આવ્યો છું.” a a v20 ‘યૂસફનું ઘર’ એટલે ઇઝરાયલનાં ઉત્તરનાં કુળો, જે યૂસફના દીકરા એફ્રાઈમ તથા મનાશ્શાના વંશજ હતા.
21ત્યારે સરુયાના દીકરા અબીશાયે કહ્યું, “આપણા પિતાના અભિષિક્તને શાપ દેવા બદલ શું શિમઈને મારી નાખવો ન જોઈએ?”
22દાઉદે કહ્યું, “સરુયાના દીકરાઓ, તમે શા માટે મારી સાથે માથાકૂટ કરો છો? તમે શા માટે આજે મારા શત્રુ બનો? શું આજે ઇઝરાયલમાં કોઈને મારી નખાય? શું હું જાણતો નથી કે આજે ઇઝરાયલ પર હું રાજા છું?” 23રાજાએ શિમઈને કહ્યું, “તું મરશે નહિ,” અને રાજાએ તેની આગળ સમ ખાધા.
24શાઉલનો પૌત્ર મફીબોશેથ રાજાને મળવા ઊતરી આવ્યો. જે દિવસે રાજા ગયો તે દિવસથી તે સહીસલામત પાછો આવ્યો ત્યાં સુધી, તેણે પોતાના પગની સંભાળ લીધી ન હતી, દાઢી સમારી ન હતી કે પોતાનાં વસ્ત્રો ધોયાં ન હતાં. 25જ્યારે તે રાજાને મળવા યરુશાલેમ પહોંચ્યો, ત્યારે રાજાએ પૂછ્યું, “મફીબોશેથ, તું મારી સાથે કેમ ન આવ્યો?”
26તેણે કહ્યું, “મારા માલિક રાજા, મારા ચાકરે મને છેતર્યો. તમારા સેવકે કહ્યું હતું, ‘હું મારા ગધેડા પર જીન બાંધીને રાજા સાથે સવારી કરીશ,’ કારણ કે તમારો સેવક અપંગ છે. 27તેણે મારા માલિક રાજા આગળ તમારા સેવક વિરુદ્ધ નિંદા કરી. પણ મારા માલિક રાજા તો આપણા પિતાના દૂત જેવા છે; તમને જે સારું લાગે તે કરો. 28મારા બાપના આખા ઘરને મારા માલિક રાજા તરફથી ફક્ત મરણ જ મળવું જોઈતું હતું, તોપણ તમે તમારા સેવકને તમારી મેજ પર જમનારાઓમાં બેસાડ્યો. તો રાજાને ફરી અરજ કરવાનો મને શો હક છે?”
29રાજાએ કહ્યું, “તારી બાબતો વિશે હવે વધારે શું બોલવું? મેં નક્કી કર્યું છે: તું અને સીબા જમીન વહેંચી લો.”
30મફીબોશેથે રાજાને કહ્યું, “હવે જ્યારે મારા માલિક રાજા સહીસલામત ઘરે આવ્યા છે, ત્યારે ભલે તે બધું જ લઈ લે.”
31ગિલ્યાદી બાર્જિલ્લાય રોગલીમથી ઊતરી આવ્યો અને રાજાને વિદાય આપવા તેની સાથે યર્દન પાર કરી. 32બાર્જિલ્લાય એંસી વર્ષનો ઘણો વૃદ્ધ હતો, અને તેણે માહનાઈમમાં રાજાના રોકાણ દરમિયાન તેને ખોરાક પૂરો પાડ્યો હતો, કારણ કે તે ઘણો ધનવાન માણસ હતો. 33રાજાએ બાર્જિલ્લાયને કહ્યું, “મારી સાથે પાર આવ, અને યરુશાલેમમાં મારી પાસે રહીને હું તારી સંભાળ રાખીશ.”
34બાર્જિલ્લાયે રાજાને કહ્યું, “હું રાજા સાથે યરુશાલેમ જાઉં, એવાં મારાં કેટલાં વર્ષ બાકી રહ્યાં છે? 35આજે હું એંસી વર્ષનો છું. શું હું સારા-નરસાનો ભેદ પારખી શકું? શું તમારો સેવક જે ખાય કે પીવે તેનો સ્વાદ માણી શકે? શું હું હજી ગાનારા સ્ત્રી-પુરુષોનું ગાયન સાંભળી શકું? તો તમારા સેવકે શા માટે મારા માલિક રાજા પર વધારે બોજ નાખવો? 36તમારો સેવક રાજા સાથે થોડે સુધી યર્દન પાર કરશે. તો રાજા મને આવો બદલો શા માટે આપે? 37કૃપા કરીને તમારા સેવકને પાછા જવા દો, જેથી હું મારા પોતાના શહેરમાં મારા બાપ ને માની કબર પાસે મરણ પામું. પણ તમારો સેવક કિમ્હામ અહીં છે; તેને મારા માલિક રાજા સાથે પાર જવા દો, અને તમને જે સારું લાગે તે તેને માટે કરો.”
38રાજાએ કહ્યું, “કિમ્હામ મારી સાથે પાર આવશે, અને તને જે ગમે તે હું તેને માટે કરીશ, અને તું મારી પાસે જે કંઈ માગશે તે હું તારે માટે કરીશ.”
39સર્વ લોકોએ યર્દન પાર કરી, અને રાજાએ પણ પાર કરી. રાજાએ બાર્જિલ્લાયને ચુંબન કરીને તેને આશીર્વાદ આપ્યો, અને બાર્જિલ્લાય પોતાને ઘરે પાછો ગયો. 40રાજા ગિલ્ગાલ પાર ગયો, અને કિમ્હામ તેની સાથે હતો. યહૂદિયાના સર્વ લોકોએ અને ઇઝરાયલના અડધા લોકોએ રાજાને વળાવ્યો.
41ત્યારે ઇઝરાયલના સર્વ માણસો રાજા પાસે આવીને બોલ્યા, “અમારા ભાઈઓ, યહૂદિયાના માણસોએ, તમને શા માટે ચોરીછૂપીથી લઈ ગયા અને દાઉદના સર્વ માણસો સાથે રાજા તથા તેના કુટુંબને યર્દન પાર લાવ્યા?”
42યહૂદિયાના સર્વ માણસોએ ઇઝરાયલના માણસોને જવાબ આપ્યો, “રાજા અમારો નજીકનો સગો છે. આ વિશે તમે શા માટે ગુસ્સે થાઓ છો? શું અમે રાજાનો કંઈ ખોરાક ખાધો છે, કે તેણે અમને કંઈ ભેટ આપી છે?”
43ઇઝરાયલના માણસોએ યહૂદિયાના માણસોને જવાબ આપ્યો, “રાજામાં અમારા દસ ભાગ છે, અને દાઉદ પર તમારા કરતાં અમારો વધારે હક છે. તો તમે શા માટે અમને તુચ્છ ગણ્યા? અમારા રાજાને પાછા લાવવાની વાત કરનારા શું અમે પહેલા ન હતા?” પણ યહૂદિયાના માણસોના શબ્દો ઇઝરાયલના માણસો કરતાં વધારે આકરા હતા.