શેબા રાજાની વિરુદ્ધ બળવો કરે છે

શેબા રણશિંગડું વગાડે છે અને ઉત્તરનાં કુળો છોડીને ચાલ્યાં જાય છે. યોઆબ રસ્તામાં છુપાવેલી તલવારથી અમાસાની હત્યા કરે છે, પછી આબેલને ઘેરો ઘાલે છે. એક બુદ્ધિમાન સ્ત્રી દીવાલ પરથી પોકારીને પૂછે છે કે તે આપણા પિતાના વારસાને કેમ ગળી જવા માગે છે, અને આખા નગરને બદલે એક માથાની સમજૂતી કરે છે.

અધ્યાય 20.

ત્યાં બિખ્રીનો દીકરો શેબા નામે એક બિનયામીની નકામો માણસ હતો. તેણે રણશિંગડું વગાડીને પોકાર્યું, “દાઉદમાં આપણો કોઈ ભાગ નથી, યિશાઈના દીકરામાં આપણો કોઈ વારસો નથી! હે ઇઝરાયલ, સૌ પોતપોતાના તંબુએ જાઓ!”

તેથી ઇઝરાયલના સર્વ માણસો દાઉદને છોડીને બિખ્રીના દીકરા શેબાની પાછળ ગયા; પણ યહૂદિયાના માણસો યર્દનથી યરુશાલેમ સુધી પોતાના રાજાને વળગી રહ્યા.

દાઉદ યરુશાલેમમાં પોતાના ઘરે આવ્યા, અને જે દસ ઉપપત્નીઓને તેમણે ઘરની સંભાળ રાખવા રહેવા દીધી હતી, તેમને રાજાએ પહેરા નીચે રાખી. તેમણે તેમનું ભરણપોષણ કર્યું, પણ તેમની સાથે સૂતા નહિ. તેઓ મરણ પામી ત્યાં સુધી કેદમાં રહી, વિધવા જેવી જીવી.

રાજાએ અમાસાને કહ્યું, “ત્રણ દિવસમાં યહૂદિયાના માણસોને મારી પાસે બોલાવ, અને તું પોતે પણ અહીં હાજર રહે.”

અમાસા યહૂદિયાને બોલાવવા ગયો, પણ રાજાએ તેને ઠરાવી આપેલા સમય કરતાં તેણે વધારે વાર લગાડી. દાઉદે અબિશાયને કહ્યું, “હવે આબ્શાલોમ કરતાં બિખ્રીનો દીકરો શેબા આપણને વધારે નુકસાન કરશે. તારા માલિકના માણસોને લઈને તેની પાછળ પડ, નહિ તો તે કોટવાળાં નગરોમાં પહોંચીને આપણાથી છટકી જશે.”

તેથી યોઆબના માણસો, કરેથીઓ, પલેથીઓ અને સર્વ પરાક્રમી યોદ્ધાઓ બિખ્રીના દીકરા શેબાની પાછળ પડવા યરુશાલેમથી નીકળ્યા. ગિબ્યોનના મોટા પથ્થર પાસે અમાસા તેમને મળ્યો. યોઆબે પોતાનો લશ્કરી ઝભ્ભો પહેર્યો હતો, અને તેની કમર પર મ્યાનમાંની તલવાર કમરબંધ સાથે બાંધેલી હતી; જેમ તે આગળ વધ્યો, તેમ તે બહાર પડી ગઈ. યોઆબે અમાસાને કહ્યું, “મારા ભાઈ, તું કુશળ છે?” યોઆબે અમાસાને ચુંબન કરવા પોતાના જમણા હાથે તેની દાઢી પકડી. યોઆબના હાથમાંની તલવાર અમાસાએ ધ્યાનમાં લીધી નહિ. યોઆબે તેના પેટમાં ઘા કર્યો, અને તેનાં આંતરડાં જમીન પર પડ્યાં. બીજો ઘા કર્યા વિના જ અમાસા મરણ પામ્યો. પછી યોઆબ અને તેનો ભાઈ અબિશાય બિખ્રીના દીકરા શેબાની પાછળ પડ્યા. યોઆબના જુવાન માણસોમાંનો એક અમાસા પાસે ઊભો રહીને બોલ્યો, “જે કોઈ યોઆબના પક્ષમાં છે, જે કોઈ દાઉદના પક્ષમાં છે, તે યોઆબની પાછળ ચાલે!” અમાસા રસ્તાની વચ્ચે પોતાના લોહીમાં તરફડતો પડ્યો હતો. જ્યારે તે માણસે જોયું કે સર્વ સૈનિકો ત્યાં ઊભા રહી જાય છે, ત્યારે તેણે અમાસાને રસ્તા પરથી ખેંચીને ખેતરમાં મૂક્યો અને તેના પર એક વસ્ત્ર નાખ્યું, કેમ કે જે કોઈ પાસેથી પસાર થતું તે ઊભું રહી જતું. તેને રસ્તા પરથી ખસેડ્યા પછી, સર્વ માણસો બિખ્રીના દીકરા શેબાની પાછળ પડવા યોઆબની પાછળ ગયા. શેબા ઇઝરાયલના સર્વ કુળોમાં થઈને આબેલ-બેથ-માકા સુધી ગયો; અને સર્વ બિખ્રીઓ એકઠા થઈને તેની પાછળ પણ ગયા. તેઓએ આવીને આબેલ-બેથ-માકામાં તેને ઘેરી લીધો. તેઓએ નગરની સામે ઘેરાબંધીનો ઢાળ બાંધ્યો, જે બહારના કોટની સામે ઊભો હતો, અને યોઆબના સર્વ સૈનિકો કોટ પાડી નાખવા તેને તોડતા હતા.

ત્યારે એક શાણી સ્ત્રીએ નગરમાંથી બૂમ પાડી, “સાંભળો! સાંભળો! યોઆબને કહો, ‘અહીં આવો, કે હું તમારી સાથે વાત કરું.’” તે પાસે આવ્યો ત્યારે સ્ત્રીએ પૂછ્યું, “શું તું યોઆબ છે?” તેણે કહ્યું, “હા, હું છું.” તેણે કહ્યું, “તારી દાસીની વાત સાંભળ.” તેણે કહ્યું, “હું સાંભળું છું.”

તેણે કહ્યું, “જૂના સમયમાં લોકો કહેતા, ‘આબેલમાં સલાહ પૂછી જ લો,’ અને તેથી વાત પતી જતી. હું તો ઇઝરાયલમાંના શાંત અને વિશ્વાસુ લોકોમાંની છું. તમે એક નગરનો, ઇઝરાયલમાંની એક માતાનો નાશ કરવા મથો છો. આપણા પિતાના વારસાને શા માટે ગળી જાઓ છો?” ^a

યોઆબે જવાબ આપ્યો, “કદી નહિ, હું કદી ગળી જઈશ નહિ કે નાશ કરીશ નહિ! એમ નથી. પણ એફ્રાઇમના પહાડી પ્રદેશનો બિખ્રીનો દીકરો શેબા રાજાની વિરુદ્ધ, દાઉદની વિરુદ્ધ બળવો કરી બેઠો છે. એ એક માણસને સોંપી દો, એટલે હું નગરથી પાછો હટી જઈશ.” સ્ત્રીએ યોઆબને કહ્યું, “તેનું માથું કોટ પરથી તમારી તરફ નાખવામાં આવશે.”

સ્ત્રી પોતાની શાણી યોજના લઈને સર્વ લોકો પાસે ગઈ. તેઓએ બિખ્રીના દીકરા શેબાનું માથું કાપીને યોઆબ તરફ ફેંક્યું. તેણે રણશિંગડું વગાડ્યું, અને તેઓ નગરથી વિખેરાઈને સૌ પોતપોતાને ઘેર ગયા. યોઆબ યરુશાલેમમાં રાજા પાસે પાછો ગયો.

યોઆબ ઇઝરાયલના આખા લશ્કરનો આગેવાન હતો; યહોયાદાનો દીકરો બનાયા કરેથીઓ અને પલેથીઓનો આગેવાન હતો. અદોરામ વેઠિયા મજૂરોનો ઉપરી હતો; અહીલૂદનો દીકરો યહોશાફાટ નોંધ રાખનાર હતો; શેવા લહિયો હતો; અને સાદોક તથા અબ્યાથાર યાજકો હતા; અને યાઈરી ઈરા પણ દાઉદનો યાજક હતો.