शेबाले राजाविरुद्ध विद्रोह गर्छ

शेबाले तुरही फुक्छ र उत्तरी कुलहरू छोडेर जान्छन्। योआबले बाटोमा लुकाइराखेको तरवारले अमासाको हत्या गर्छन्, अनि आबेललाई घेरा हाल्छन्। एउटी बुद्धिमती स्त्रीले पर्खालबाट बोलाउँछिन्, हाम्रा पिताको उत्तराधिकारलाई किन निल्न खोज्छौ भनी सोध्छिन्, र सहरको सट्टा एउटै टाउकोमा सम्झौता गर्छिन्।

अध्याय 20।

त्यहाँ बिक्रीका छोरा शेबा नाम गरेका बिन्यामीनी कुलका एक नीच मानिस थिए। तिनले तुरही फुके र कराए, “दाऊदमा हाम्रो कुनै हिस्सा छैन, यिशैका छोराको उत्तराधिकारमा हाम्रो कुनै भाग छैन! हे इस्राएल, सबै जना आआफ्ना पालमा जाओ!”

यसैले इस्राएलका सबै मानिसले दाऊदलाई त्यागेर बिक्रीका छोरा शेबाको पछि लागे। तर यहूदाका मानिसहरूचाहिँ यर्दनदेखि यरूशलेमसम्म आफ्ना राजासँगै रहे।

दाऊद यरूशलेममा आफ्नो महलमा आए। तब राजाले घर हेर्न छोडेर गएका ती दस जना उपपत्नीलाई पहरामा राखे। तिनले उनीहरूको भरणपोषण त गरे, तर उनीहरूसँग सहवास गरेनन्। उनीहरू मर्ने दिनसम्म विधवाझैँ बन्द भएर बसे।

राजाले अमासालाई भने, “तीन दिनभित्र यहूदाका मानिसहरूलाई मकहाँ बोलाऊ, र तिमी आफै पनि यहाँ उपस्थित होऊ।”

अमासा यहूदालाई बोलाउन गए, तर राजाले तोकिदिएको समयभन्दा ढिला गरे। दाऊदले अबीशैलाई भने, “अब बिक्रीका छोरा शेबाले हामीलाई अब्शालोमले भन्दा बढी हानि गर्नेछ। आफ्ना मालिकका मानिसहरूलाई लिएर त्यसको पछि लाग, नत्र त्यो किल्लाबन्दी गरिएका सहरहरूमा पुगेर हामीबाट उम्केला।”

यसैले बिक्रीका छोरा शेबाको पछि लाग्न योआबका मानिसहरू, करेती, पेलेती र सबै वीर योद्धाहरू यरूशलेमबाट त्यसको पछि लागेर निस्के। गिबोनमा रहेको ठूलो ढुङ्गानेर अमासा तिनीहरूलाई भेट्न आए। योआबले आफ्नो सैनिक पोशाक लगाएका थिए, र तिनको कम्मरमा पेटीले बाँधिएको तरवार म्यानसहित थियो। तिनी अगाडि बढ्दा त्यो तरवार खस्यो। योआबले अमासालाई भने, “हे मेरा भाइ, तिमी सन्चै छौ?” योआबले अमासालाई चुम्बन गर्न आफ्नो दाहिने हातले तिनको दाह्री समाते। योआबको हातमा भएको तरवार अमासाले याद गरेनन्। योआबले तिनको पेटमा त्यस्तो प्रहार गरे, कि तिनका आन्द्रा भुइँमा छरिए। दोस्रो प्रहारविनै अमासा मरे। त्यसपछि योआब र तिनका भाइ अबीशै बिक्रीका छोरा शेबाको पछि लागे। योआबका जवानहरूमध्ये एक जना अमासाको छेउमा उभिएर भने, “जसले योआबलाई मन पराउँछ, र जो दाऊदको पक्षमा छ, त्यो योआबको पछि लागोस्!” अमासा बाटोको बिचमा आफ्नै रगतमा लडिरहेका थिए। त्यहाँ आइपुग्ने सबै जना रोकिने हुनाले, जब त्यस मानिसले सबै सेना त्यहाँ रोकिएको देखे, तब तिनले अमासालाई बाटोबाट घिसारेर खेततिर लगे र तिनीमाथि एउटा लुगा छोपिदिए। अमासालाई बाटोबाट हटाइसकेपछि, सबै मानिस बिक्रीका छोरा शेबाको पछि लाग्न योआबको पछि लागे। शेबा इस्राएलका सबै कुलहरू भएर बेथ-माकाको हाबेलसम्म गए। सबै बिक्रीहरू पनि भेला भएर तिनको पछि लागे। योआबका सबै सेना आएर बेथ-माकाको हाबेलमा तिनलाई घेरा हाले। तिनीहरूले सहरको बाहिरी पर्खालसम्मै टेकिने गरी घेराबन्दीको ठाडो थुप्रो खडा गरे, र पर्खाल भत्काउन सबैले त्यसलाई हिर्काउन थाले।

तब एक जना बुद्धिमती स्त्रीले सहरबाट कराएर भनिन्, “सुन्नुहोस्! सुन्नुहोस्! योआबलाई भन्नुहोस्, ‘यहाँ आउनुहोस्, ताकि म तपाईंसँग कुरा गर्न सकूँ।’” तिनी नजिक आएपछि स्त्रीले सोधिन्, “तपाईं नै योआब हो?” तिनले भने, “हो, म नै हुँ।” तब तिनले भनिन्, “आफ्नी दासीका कुरा सुन्नुहोस्।” तिनले भने, “म सुन्दै छु।”

तिनले भनिन्, “प्राचीन समयमा मानिसहरू भन्ने गर्थे, ‘हाबेलमा गएर सल्लाह माग्नू,’ र यसरी नै कुरा टुङ्गिन्थ्यो। म त इस्राएलका शान्तिप्रिय र विश्वासयोग्यहरूमध्ये एक हुँ। तपाईंचाहिँ इस्राएलको एउटा सहर, एउटी आमालाई नै नष्ट गर्न खोज्दै हुनुहुन्छ। हाम्रा पिताको उत्तराधिकारलाई किन निल्न खोज्नुहुन्छ?” ^a

योआबले जवाफ दिए, “मबाट त्यस्तो कहिल्यै नहोस्, कहिल्यै नहोस्, कि म निलूँ वा नष्ट गरूँ! कुरा त्यस्तो होइन। तर एफ्राइमको पहाडी क्षेत्रका बिक्रीका छोरा शेबाले राजा दाऊदको विरुद्ध हात उठाएको छ। त्यस एउटै मानिसलाई मकहाँ सुम्पिदिनुहोस्, अनि म यो सहरबाट फर्केर जानेछु।” स्त्रीले योआबलाई भनिन्, “त्यसको टाउको पर्खालबाट तपाईंकहाँ फालिनेछ।”

तब ती स्त्री आफ्नो बुद्धिमानीपूर्ण योजना लिएर सबै मानिसकहाँ गइन्। तिनीहरूले बिक्रीका छोरा शेबाको टाउको काटेर योआबतिर फालिदिए। तब तिनले तुरही फुके, र मानिसहरू सहरबाट आआफ्ना घरतिर छरिए। योआब यरूशलेममा राजाकहाँ फर्के।

योआब इस्राएलका सारा सेनाका सेनापति थिए। यहोयादाका छोरा बनायाह करेती र पेलेतीहरूका अधिकृत थिए। अदोराम बेगार श्रमिकहरूका निरीक्षक थिए। अहीलूदका छोरा यहोशापात अभिलेखक थिए। शेवा सचिव थिए। सादोक र अबियाथार पुजारी थिए। अनि याईरी इराचाहिँ दाऊदका पुजारी थिए।