2 ਸਮੂਏਲ 20

20 ¹ਉੱਥੇ ਬਿਕਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਬਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਨਿਕੰਮਾ ਮਨੁੱਖ ਸੀ, ਜੋ ਬਿਨਯਾਮੀਨੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਤੁਰ੍ਹੀ ਵਜਾਈ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਖਿਆ, “ਦਾਊਦ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਯੱਸੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਕੋਈ ਵਿਰਾਸਤ ਨਹੀਂ! ਹੇ ਇਸਰਾਏਲ, ਹਰੇਕ ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਤੰਬੂਆਂ ਨੂੰ ਜਾਵੇ!”

²ਸੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾਊਦ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਬਿਕਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਬਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਤੁਰੇ; ਪਰ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਯਰਦਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਰਹੇ।

³ਦਾਊਦ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਹ ਦਸ ਸੁਰੀਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਘਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਛੱਡਿਆ ਸੀ, ਲੈ ਕੇ ਪਹਿਰੇ ਹੇਠ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਤਾਂ ਕੀਤੀ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਨਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਰਨ ਤੱਕ ਬੰਦ ਰਹੀਆਂ, ਅਤੇ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।

⁴ਰਾਜੇ ਨੇ ਅਮਾਸਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤਿੰਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸੱਦ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹੀਂ।”

⁵ਸੋ ਅਮਾਸਾ ਯਹੂਦਾਹ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਗਿਆ, ਪਰ ਜੋ ਸਮਾਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਠਹਿਰਾਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਰ ਲਾ ਦਿੱਤੀ। ⁶ਦਾਊਦ ਨੇ ਅਬੀਸ਼ਈ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੁਣ ਬਿਕਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਬਾ ਸਾਡਾ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰੇਗਾ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਲ੍ਹੇਬੰਦ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸਾਡੇ ਹੱਥੋਂ ਬਚ ਨਿੱਕਲੇਗਾ।”

⁷ਸੋ ਯੋਆਬ ਦੇ ਮਨੁੱਖ, ਕਰੇਤੀ, ਪਲੇਤੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੂਰਬੀਰ ਬਿਕਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਬਾ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ ਲਈ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਮਗਰ ਨਿੱਕਲ ਪਏ। ⁸ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਿਬਓਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੱਥਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਅਮਾਸਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਯੋਆਬ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੰਗੀ ਚੋਗਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੱਕ ਦੁਆਲੇ ਪੇਟੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਮਿਆਨ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਸੀ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਈ। ⁹ਯੋਆਬ ਨੇ ਅਮਾਸਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ, ਤੂੰ ਸੁਖੀ ਹੈਂ?” ਅਤੇ ਯੋਆਬ ਨੇ ਅਮਾਸਾ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਫੜ ਲਈ। ¹⁰ਅਮਾਸਾ ਨੇ ਉਸ ਤਲਵਾਰ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਯੋਆਬ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਯੋਆਬ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਢਿੱਡ ਵਿੱਚ ਮਾਰੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਂਦਰਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਹਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਦੂਜਾ ਵਾਰ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਹੀ ਅਮਾਸਾ ਮਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਯੋਆਬ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਅਬੀਸ਼ਈ ਨੇ ਬਿਕਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਬਾ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ। ¹¹ਯੋਆਬ ਦੇ ਜੁਆਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅਮਾਸਾ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, “ਜੋ ਕੋਈ ਯੋਆਬ ਨਾਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਦਾਊਦ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਯੋਆਬ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਵੇ!” ¹²ਅਮਾਸਾ ਸੜਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਣੇ ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਲਿੱਬੜਿਆ ਪਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉੱਥੇ ਰੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਅਮਾਸਾ ਨੂੰ ਸੜਕ ਤੋਂ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਬਸਤਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ¹³ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੜਕ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਬਿਕਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਬਾ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ ਲਈ ਯੋਆਬ ਦੇ ਮਗਰ ਹੋ ਤੁਰੇ। ¹⁴ਸ਼ਬਾ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੋਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਆਬੇਲ-ਬੈਤ-ਮਆਕਾਹ ਤੱਕ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਬਿਕਰੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵੀ ਚਲੇ ਗਏ। ¹⁵ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਬੇਲ-ਬੈਤ-ਮਆਕਾਹ ਵਿੱਚ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਮੋਰਚਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਜੋ ਬਾਹਰਲੀ ਕੰਧ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਯੋਆਬ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕੰਧ ਨੂੰ ਢਾਹੁਣ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਲੱਗੇ।

¹⁶ਤਦ ਇੱਕ ਸਿਆਣੀ ਤੀਵੀਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚੋਂ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਸੁਣੋ! ਸੁਣੋ! ਯੋਆਬ ਨੂੰ ਆਖੋ, ‘ਇੱਥੇ ਨੇੜੇ ਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਾਂ।’” ¹⁷ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਤੀਵੀਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਤੂੰ ਯੋਆਬ ਹੈਂ?” ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ।” ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਆਪਣੀ ਦਾਸੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ।” ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।”

¹⁸ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ, ‘ਬੱਸ ਆਬੇਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਲਾਹ ਪੁੱਛ ਲਓ,’ ਅਤੇ ਇਸੇ ਨਾਲ ਮਾਮਲਾ ਨਿੱਬੜ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ¹⁹ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ, ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਿਗਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?” ^a a v19 ‘ਮਾਂ ਸ਼ਹਿਰ’ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਖੇਤਰੀ ਕੇਂਦਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਛੋਟੇ ਨਗਰ ਅਗਵਾਈ ਅਤੇ ਰਾਖੀ ਲਈ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਸਨ।

²⁰ਯੋਆਬ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੈਥੋਂ ਇਹ ਕਦੇ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਕਦੇ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਿਗਲਾਂ ਜਾਂ ਨਾਸ ਕਰਾਂ! ²¹ਗੱਲ ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰ ਇਫ਼ਰਾਈਮ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਬਿਕਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਬਾ ਨਾਂ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਦਾਊਦ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗ਼ਾਵਤ ਕਰ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਇਸੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਵਾਂਗਾ।” ਤੀਵੀਂ ਨੇ ਯੋਆਬ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕੰਧ ਉੱਤੋਂ ਦੀ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।”

²²ਫਿਰ ਤੀਵੀਂ ਆਪਣੀ ਸਿਆਣੀ ਸਲਾਹ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਿਕਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਬਾ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਕੇ ਯੋਆਬ ਵੱਲ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਤੁਰ੍ਹੀ ਵਜਾਈ, ਅਤੇ ਸਭ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਖਿੰਡ ਗਏ, ਹਰੇਕ ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਨੂੰ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਯੋਆਬ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਮੁੜ ਆਇਆ।

²³ਯੋਆਬ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸਾਰੀ ਫ਼ੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਸੀ; ਯਹੋਯਾਦਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਨਾਯਾਹ ਕਰੇਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪਲੇਤੀਆਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਸੀ। ²⁴ਅਦੋਰਾਮ ਬੇਗਾਰ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ; ਅਹੀਲੂਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਹੋਸ਼ਾਫ਼ਾਟ ਇਤਿਹਾਸ-ਲੇਖਕ ਸੀ; ²⁵ਸ਼ਵਾ ਲਿਖਾਰੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਸਾਦੋਕ ਤੇ ਅਬਯਾਥਾਰ ਜਾਜਕ ਸਨ; ²⁶ਅਤੇ ਯਾਈਰੀ ਈਰਾ ਵੀ ਦਾਊਦ ਦਾ ਜਾਜਕ ਸੀ।