ပုံနှိပ်စာအုပ်

၂ ရာ 20 FHB Father's Heart Bible™

ခမည်းတော်ယေရှုဝိညာဉ်တော်
ပထမဆုံး မှာယူမှုတွင် ၁၅% လျှော့ →
ကျမ်း

ရှေဘသည် ရှင်ဘုရင်ကို ပုန်ကန်ခြင်း

ရှေဘသည် တံပိုးမှုတ်၍ မြောက်ပိုင်းအနွယ်တို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။ ယွာဘသည် လမ်းပေါ်၌ ဝှက်ထားသောဓားဖြင့် အာမသကို လုပ်ကြံသတ်ပြီး အာဗေလမြို့ကို ဝိုင်းထား၏။ ပညာရှိမိန်းမတစ်ဦးက မြို့ရိုးပေါ်မှ ဟစ်ခေါ်၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ အမွေကို အဘယ်ကြောင့် မျိုချမည်နည်းဟု မေးပြီး မြို့တစ်မြို့လုံးအစား ဦးခေါင်းတစ်လုံးကိုသာ ညှိနှိုင်းပေး၏။

အခန်း 20။

ထိုအရပ်၌ ဗင်္ယာမိန်အမျိုးသား၊ ဗိခရိ၏သား ရှေဘအမည်ရှိသော အသုံးမကျသောသူတစ်ယောက်ရှိ၏။ သူသည် တံပိုးခရာကိုမှုတ်၍ “ဒါဝိဒ်၌ ငါတို့အဖို့ဝေစုမရှိ၊ ယေရှဲ၏သား၌ အမွေမရှိ။ အိုဣသရေလအမျိုးသားတို့၊ လူတိုင်း မိမိတို့၏တဲသို့ ပြန်ကြလော့” ဟု ကြွေးကြော်လေ၏။

ထိုအခါ ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့သည် ဒါဝိဒ်ကိုစွန့်၍ ဗိခရိ၏သားရှေဘနောက်သို့ လိုက်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ယုဒအမျိုးသားတို့သည် ယော်ဒန်မြစ်မှ ယေရုရှလင်မြို့တိုင်အောင် မိမိတို့၏ရှင်ဘုရင်၌ မှီဝဲလျက်နေကြ၏။

ဒါဝိဒ်သည် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ နန်းတော်သို့ ကြွလာတော်မူ၏။ ရှင်ဘုရင်သည် နန်းတော်ကိုစောင့်ရန် ထားခဲ့တော်မူသော မောင်းမမိဿံတစ်ကျိပ်ကိုယူ၍ အစောင့်ချထားတော်မူ၏။ သူတို့ကို ကျွေးမွေးတော်မူသော်လည်း မပေါင်းဖော်တော်မူ။ သူတို့သည် မုဆိုးမကဲ့သို့ အသက်ရှင်လျက် သေသည့်တိုင်အောင် ချုပ်နှောင်ခြင်းခံ၍နေကြ၏။

ရှင်ဘုရင်က အာမသအား “သုံးရက်အတွင်း ယုဒအမျိုးသားတို့ကို ငါ့ထံသို့ ခေါ်ဖိတ်လော့။ သင်ကိုယ်တိုင်လည်း ဤအရပ်၌ ရှိနေလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

အာမသသည် ယုဒအမျိုးသားတို့ကို စုဝေးစေရန် သွား၏။ သို့ရာတွင် ရှင်ဘုရင်ချိန်းချက်တော်မူသော အချိန်ထက် နှောင့်နှေးလေ၏။ ဒါဝိဒ်က အဘိရှဲအား “ယခု ဗိခရိ၏သားရှေဘသည် အဗရှလုံထက်သာ၍ ငါတို့ကို အန္တရာယ်ပြုလိမ့်မည်။ သင်၏သခင်၏လူတို့ကိုခေါ်၍ သူ့ကိုလိုက်လော့။ သို့မဟုတ်လျှင် သူသည် ခိုင်ခံ့သောမြို့တို့သို့ ရောက်၍ ငါတို့လက်မှ လွတ်မြောက်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ထို့ကြောင့် ယွာဘ၏လူတို့၊ ခေရသိလူတို့၊ ပေလသိလူတို့နှင့် ခွန်အားကြီးသော စစ်သူရဲအပေါင်းတို့သည် ဗိခရိ၏သားရှေဘကိုလိုက်ရန် ယေရုရှလင်မြို့မှ သူ့နောက်သို့ ထွက်သွားကြ၏။ ဂိဗောင်မြို့ရှိ ကျောက်ကြီးအနီး၌ အာမသသည် သူတို့ကို ဆုံတွေ့၏။ ယွာဘသည် စစ်ဝတ်အင်္ကျီကိုဝတ်၍ ခါးတွင် ဓားအိမ်၌သွင်းထားသောဓားကို ခါးပတ်ဖြင့်ချည်ထား၏။ သူသည် ရှေ့သို့ချီသွားစဉ် ထိုဓားသည် ကျလေ၏။ ယွာဘက အာမသအား “ငါ့ညီ၊ သင်ကျန်းမာပါ၏လော” ဟု မေး၏။ ယွာဘသည် အာမသကို နမ်းရန် လက်ယာလက်ဖြင့် သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ကိုင်ဆွဲ၏။ အာမသသည် ယွာဘ၏လက်၌ရှိသောဓားကို သတိမပြုမိ။ ယွာဘသည် သူ၏ဝမ်းကိုထိုးသဖြင့် အူများ မြေပေါ်သို့ ကျလေ၏။ ဒုတိယအချက် မထိုးရဘဲ အာမသသည် သေလေ၏။ ထို့နောက် ယွာဘနှင့် သူ၏ညီအဘိရှဲသည် ဗိခရိ၏သားရှေဘကို လိုက်ကြ၏။ ယွာဘ၏လုလင်တစ်ယောက်သည် အာမသအနားတွင်ရပ်၍ “ယွာဘကို နှစ်သက်သောသူ၊ ဒါဝိဒ်၏ဘက်၌ရှိသောသူတိုင်း ယွာဘနောက်သို့ လိုက်လော့” ဟု ဆို၏။ အာမသသည် လမ်းအလယ်၌ မိမိအသွေးထဲတွင် လူးလျက်လဲနေ၏။ စစ်သည်အပေါင်းတို့ ထိုနေရာ၌ ရပ်တန့်နေကြသည်ကို ထိုလုလင်မြင်သောအခါ၊ လာသမျှသောသူတိုင်း ရပ်နေကြသောကြောင့် အာမသကို လမ်းမှ လယ်ကွင်းထဲသို့ ဆွဲယူ၍ သူ့အပေါ်၌ အဝတ်တစ်ထည်ကို ခြုံပေးလေ၏။ အာမသကို လမ်းမှ ရွှေ့ဖယ်ပြီးသောအခါ လူအပေါင်းတို့သည် ဗိခရိ၏သားရှေဘကိုလိုက်ရန် ယွာဘနောက်သို့ လိုက်ကြ၏။ ရှေဘသည် ဣသရေလအမျိုးအနွယ်အပေါင်းတို့ကိုဖြတ်၍ ဗက်မာခါမြို့ရှိ အာဗေလမြို့သို့ ရောက်လေ၏။ ဗိခရိအမျိုးသားအပေါင်းတို့သည်လည်း စုဝေး၍ သူ့နောက်သို့ လိုက်ကြ၏။ ယွာဘ၏လူတို့သည် လာ၍ ဗက်မာခါမြို့ရှိ အာဗေလမြို့၌ ရှေဘကို ဝိုင်းရံထားကြ၏။ သူတို့သည် မြို့ကိုဆီးကာ မြေရိုးကိုဖို့၍ ပြင်ပရံတားကို ဆီးတွေ့အောင်ရပ်ကြ၏။ ယွာဘ၏စစ်သည်အပေါင်းတို့သည် မြို့ရိုးကို ပြိုကျစေရန် ထုဆောင့်နေကြ၏။

ထိုအခါ ပညာရှိသောမိန်းမတစ်ယောက်သည် မြို့ထဲမှ “နားထောင်ကြလော့၊ နားထောင်ကြလော့။ ‘ဤအရပ်သို့ လာပါ၊ ငါသည် သင်နှင့် စကားပြောလို၏’ ဟု ယွာဘအား ပြောကြလော့” ဟု ဟစ်ခေါ်လေ၏။ ယွာဘ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ထိုမိန်းမက “သင်သည် ယွာဘလော” ဟု မေး၏။ သူက “ငါဟုတ်သည်” ဟု ဆို၏။ မိန်းမက “ကျွန်မ၏စကားကို နားထောင်ပါ” ဟု ဆို၏။ သူက “ငါနားထောင်လျက်ရှိ၏” ဟု ဆို၏။

မိန်းမက “ရှေးအခါက လူတို့သည် ‘အာဗေလမြို့၌သာ အကြံဉာဏ်တောင်းကြလော့’ ဟု ဆိုလေ့ရှိ၍ ထိုသို့ဖြင့် အမှုပြီးပြတ်လေ့ရှိ၏။ အကျွန်မသည် ဣသရေလပြည်၌ ငြိမ်းချမ်းသူနှင့် သစ္စာရှိသူတို့တွင် အပါအဝင်ဖြစ်၏။ သင်သည် ဣသရေလပြည်၌ အမိမြို့တည်းဟူသော မြို့တစ်မြို့ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားနေ၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အမွေကို အဘယ်ကြောင့် မျိုသိမ်းလိုသနည်း” ဟု ဆို၏။ a a v19 ‘အမိမြို့’ ဟူသည် အနီးအနားရှိ မြို့ငယ်များက လမ်းညွှန်မှုနှင့် ကာကွယ်မှုအတွက် မှီခိုအားထားရသော ဒေသဆိုင်ရာ အဓိကမြို့ကြီးတစ်မြို့ ဖြစ်၏။

ယွာဘက “ငါသည် အလျှင်း မျိုသိမ်းခြင်း၊ ဖျက်ဆီးခြင်းကို မပြုလို၊ အလျှင်းမပြုလို။ ထိုသို့မဟုတ်။ သို့ရာတွင် ဧဖရိမ်တောင်ထဲမှ ဗိခရိ၏သားရှေဘသည် ရှင်ဘုရင်တည်းဟူသော ဒါဝိဒ်ကို ပုန်ကန်ပြီ။ ထိုသူတစ်ယောက်တည်းကို အပ်လိုက်လော့။ သို့ပြုလျှင် ငါသည် မြို့မှ ဆုတ်ခွာမည်” ဟု ဆို၏။ မိန်းမက ယွာဘအား “သူ၏ဦးခေါင်းကို မြို့ရိုးပေါ်မှ သင့်ထံသို့ ပစ်ချပေးပါမည်” ဟု ဆို၏။

ထိုမိန်းမသည် မိမိ၏ပညာရှိသောအကြံအစည်နှင့် လူအပေါင်းတို့ထံသို့ သွား၏။ သူတို့သည် ဗိခရိ၏သားရှေဘ၏ဦးခေါင်းကိုဖြတ်၍ ယွာဘထံသို့ ပစ်ချကြ၏။ ယွာဘသည် တံပိုးခရာကိုမှုတ်သဖြင့် သူတို့သည် မြို့မှ တစ်ယောက်စီ မိမိအိမ်သို့ ကွဲလွင့်သွားကြ၏။ ယွာဘသည် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ရှင်ဘုရင်ထံသို့ ပြန်လေ၏။

ယွာဘသည် ဣသရေလတပ်မတော်အလုံးစုံကို အုပ်ချုပ်၏။ ယောယဒ၏သား ဗေနာယသည် ခေရသိလူနှင့် ပေလသိလူတို့ကို အုပ်ချုပ်၏။ အဒေါရံသည် ချွေးတပ်အလုပ်ကို အုပ်ချုပ်၏။ အဟိလုပ်၏သား ယောရှဖတ်သည် အတွင်းဝန်ဖြစ်၏။ ရှေဝသည် စာရေးတော်ဖြစ်၏။ ဇာဒုတ်နှင့် အဗျာသာတို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များဖြစ်ကြ၏။ ယာဣရအမျိုးသား ဣရသည်လည်း ဒါဝိဒ်၏ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်၏။