2.سموئيل 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹اتي بنيمين جو هڪڙو ڪمينو ماڻهو هو، جنهن جو نالو شبع بن بڪري هو. هن توتاري وڄائي ۽ رڙ ڪري چيو تہ ”دائود ۾ اسان جو ڪو حصو ناهي، يسي جي پٽ ۾ اسان جي ڪا ميراث ناهي! اي اسرائيل، هر ڪو پنهنجي تنبوءَ ڏانهن وڃي!“

²سو اسرائيل جا سڀ ماڻهو دائود کي ڇڏي بڪري جي پٽ شبع جي پٺيان لڳا؛ پر يهوداه جا ماڻهو اردن کان يروشلم تائين پنهنجي بادشاهه سان لڳا رهيا.

³دائود يروشلم ۾ پنهنجي گهر آيو، ۽ بادشاهه انهن ڏهن ڪنيزن کي، جن کي گهر جي سنڀال لاءِ ڇڏي ويو هو، کڻي نظربند ڪيو. کين خوراڪ ڏنائين، پر انهن وٽ نہ ويو. اهي مرڻ تائين قيد رهيون ۽ ويڌوائن وانگر زندگي گذاريائون.

⁴بادشاهه عماسا کي چيو تہ ”تون ٽن ڏينهن اندر يهوداه جي ماڻهن کي مون وٽ گڏ ڪر، ۽ پاڻ بہ هتي حاضر ٿي.“

⁵عماسا يهوداه کي سڏڻ ويو، پر بادشاهه جي مقرر ڪيل وقت کان دير ڪيائين. ⁶دائود ابيشي کي چيو تہ ”بڪري جو پٽ شبع هاڻي اسان کي ابي سلوم کان وڌيڪ نقصان پهچائيندو. تون پنهنجي مالڪ جي ماڻهن کي کڻي سندس پٺيان لڳ، نہ تہ هو قلعي بند شهرن ۾ پهچي اسان کان بچي نڪري ويندو.“

⁷تنهنڪري يوآب جا ماڻهو، ڪريتي، فلتي ۽ سڀ زورآور سورما شبع بن بڪري جو پيڇو ڪرڻ لاءِ يروشلم مان سندس پٺيان نڪتا. ⁸جڏهن اهي جبعون ۾ وڏي پٿر وٽ پهتا، تڏهن عماسا کين ملڻ آيو. يوآب پنهنجو جنگي ڪوٽ پاتل هو، ۽ ان مٿان ڪمر ۾ ميان سميت تلوار ٻڌل هئس؛ جڏهن هو اڳتي وڌيو تہ اها ميان مان ڪري پئي. ⁹يوآب عماسا کي چيو تہ ”ڀاءُ، خير آهين؟“ پوءِ کيس چمڻ لاءِ يوآب ساڄي هٿ سان عماسا جي ڏاڙهي پڪڙي. ¹⁰يوآب جي هٿ ۾ جيڪا تلوار هئي، ان تي عماسا ڌيان نہ ڏنو. يوآب سندس پيٽ تي وار ڪيو، تہ آنڊا زمين تي ڪري پيا. ٻيو وار ڪرڻ کانسواءِ عماسا مري ويو. پوءِ يوآب ۽ سندس ڀاءُ ابيشي شبع بن بڪري جي پٺيان لڳا. ¹¹يوآب جي جوانن مان هڪڙو عماسا وٽ بيهي چوڻ لڳو تہ ”جيڪو يوآب جو طرفدار آهي، ۽ جيڪو دائود جي پاسي آهي، سو يوآب جي پٺيان هلي!“ ¹²عماسا رستي جي وچ ۾ پنهنجي رت ۾ ٻڏو ڦٿڪي رهيو هو. جڏهن ان ماڻهوءَ ڏٺو تہ سڀ لشڪر اتي بيهي رهيو آهي، تڏهن عماسا کي رستي تان ڇڪي ٻنيءَ ۾ ڪڍي ويو ۽ مٿس چادر وجهي ڇڏيائين، ڇاڪاڻ تہ جيڪو بہ ويجهو ايندو هو سو بيهي رهندو هو. ¹³جڏهن عماسا کي رستي تان هٽايو ويو، تڏهن سڀ ماڻهو شبع بن بڪري جو پيڇو ڪرڻ لاءِ يوآب جي پٺيان هليا. ¹⁴شبع اسرائيل جي سڀني قبيلن مان لنگهي ابل بيت معڪه تائين پهتو؛ سڀ بڪري بہ گڏ ٿي سندس پٺيان آيا. ¹⁵اهي اچي ابل بيت معڪه ۾ کيس گهيرو ڪري ويٺا. شهر جي سامهون محاصري جو ٽيلو ٺاهيائون، جيڪو ٻاهرين ڀت سان بيٺل هو، ۽ يوآب جو سڄو لشڪر ڀت کي ڊاهڻ لاءِ ان کي ٺوڪڻ لڳو.

¹⁶پوءِ شهر مان هڪ سياڻي عورت رڙ ڪري چيو تہ ”ٻڌو! ٻڌو! يوآب کي چؤ تہ ’هيڏانهن اچ، تہ آءٌ توسان ڳالهايان.‘“ ¹⁷جڏهن هو ويجهو آيو، تڏهن عورت پڇيو تہ ”ڇا تون يوآب آهين؟“ هن وراڻيو تہ ”آءٌ آهيان.“ عورت چيو تہ ”پنهنجي ٻانهي جون ڳالهيون ٻڌ.“ هن چيو تہ ”ٻڌان ٿو.“

¹⁸عورت چيو تہ ”اڳي چوندا هئا تہ ’رڳو ابل ۾ صلاح پڇو‘، ۽ اهڙيءَ طرح معاملو ختم ٿي ويندو هو. ¹⁹آءٌ اسرائيل ۾ امن پسند ۽ وفادارن مان آهيان. تون هڪ اهڙي شهر کي برباد ڪرڻ جي ڪوشش ڪري رهيو آهين، جيڪو اسرائيل ۾ ماءُ آهي. اسان جي پيءُ جي ميراث کي ڇو ٿو ڳڙڪائين؟“ ^a a v19 ’ماءُ شهر‘ هڪ وڏو علائقائي مرڪز هو، جنهن تي ننڍا شهر رهنمائي ۽ حفاظت لاءِ ڀاڙيندا هئا.

²⁰يوآب وراڻيو تہ ”مون کان ائين ڪڏهن بہ نہ ٿيندو، ڪڏهن بہ نہ ٿيندو، جو آءٌ ڳڙڪايان يا برباد ڪريان! ²¹ائين نہ آهي. پر افرائيم جي جبلن جي شبع بن بڪري بادشاهه، يعني دائود، خلاف بغاوت ڪئي آهي. رڳو هن هڪ ماڻهوءَ کي حوالي ڪيو، تہ آءٌ شهر کان هٽي ويندس.“ عورت يوآب کي چيو تہ ”سندس مٿو ڀت مٿان کان تو ڏانهن اڇليو ويندو.“

²²عورت پنهنجي سياڻپ واري منصوبي سان سڀني ماڻهن وٽ وئي. هنن شبع بن بڪري جو مٿو ڪپي يوآب ڏانهن اڇلايو. هن توتاري وڄائي، تہ اهي شهر کان هر هڪ پنهنجي گهر ڏانهن ڇڙوڇڙ ٿي ويا. يوآب يروشلم ۾ بادشاهه وٽ موٽي آيو.

²³يوآب اسرائيل جي سڄي فوج جو سردار هو؛ يهوياداع جو پٽ بنايا ڪريتين ۽ فلتين جو سردار هو. ²⁴ادورام جبري مشقت جو نگران هو؛ اخيلود جو پٽ يهوسفط ياداشت نويس هو؛ ²⁵سيوا منشي هو؛ صدوق ۽ ابياتر ڪاهن هئا؛ ²⁶عيرا يائري بہ دائود جو ڪاهن هو.