2.سموئيل 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹داؤد جي ڏينهن ۾ ٽن سالن تائين، سال پٺيان سال، ڏڪار پيو رهيو؛ تڏهن داؤد اسان جي پيءُ کان ان بابت پڇيو. اسان جي پيءُ فرمايو تہ ”ساؤل ۽ سندس گھراڻي تي خون جو ڏوهه آهي، ڇاڪاڻ تہ هن جبعونين کي قتل ڪرايو هو.“

²تنهنڪري بادشاهه جبعونين کي سڏائي ساڻن ڳالهايو. (جبعوني اسرائيلي نہ هئا پر اموري قوم جو بچيل ٽولو هئا؛ اسرائيل کين بچائڻ جو قسم کنيو هو، تڏهن بہ ساؤل اسرائيل ۽ يهودا لاءِ جوش ۾ اچي کين ماري ڇڏڻ جي ڪوشش ڪئي هئي.). ³داؤد جبعونين کان پڇيو تہ ”آءٌ اوهان لاءِ ڇا ڪري سگھان ٿو؟ ڪهڙي طرح ڪفارو ادا ڪريان تہ جيئن اوهين اسان جي پيءُ جي قوم کي برڪت ڏيو؟“

⁴جبعونين چيو تہ ”اسان ۽ ساؤل يا سندس گھراڻي جي وچ ۾ معاملو چانديءَ يا سون جو ناهي، ۽ نہ ئي اسان کي اسرائيل ۾ ڪنهن کي قتل ڪرڻ جو حق آهي.“ داؤد چيو تہ ”جيڪو بہ اوهين چئو، سو آءٌ اوهان لاءِ ڪندس.“

⁵هنن بادشاهه کي چيو تہ ”جنهن ماڻهوءَ اسان کي ختم ڪري ڇڏيو ۽ اسان جي تباهيءَ جو منصوبو ٺاهيو، تہ جيئن اسرائيل جي سرزمين ۾ ڪٿي بہ اسان لاءِ جاءِ نہ بچي، ⁶ان جي اولاد مان ست ماڻهو اسان جي حوالي ڪيا وڃن، تہ اسين خداوند جي آڏو خداوند جي چونڊيل ساؤل جي جبعه ۾ کين لڙڪائينداسين.“ بادشاهه چيو تہ ”آءٌ کين حوالي ڪندس.“

⁷پر بادشاهه ساؤل جي پٽ يوناتن جي پٽ مفيبوست کي بچايو، ان قسم سبب جيڪو اسان جي پيءُ جي آڏو داؤد ۽ ساؤل جي پٽ يوناتن جي وچ ۾ کنيو ويو هو. ⁸پر بادشاهه اياه جي ڌيءَ رضفا جا ساؤل کان ڄاوا ٻئي پٽ، ارموني ۽ مفيبوست، ۽ ساؤل جي ڌيءَ ميرب جا اهي پنج پٽ، جيڪي هن محولاتي برزلي جي پٽ عدرئيل کي ڄاتا هئا، کڻي ورتا. ⁹هن کين جبعونين جي حوالي ڪيو، جن کين جبل تي اسان جي پيءُ جي آڏو لڙڪايو؛ ستيئي گڏجي ڪري پيا. کين فصل جي پهرين ڏينهن ۾، جَوَن جي فصل جي شروعات وقت قتل ڪيو ويو.

¹⁰پوءِ اياه جي ڌيءَ رضفا ٽاٽ کڻي پٿر تي وڇايو، ۽ فصل جي شروعات کان وٺي جيستائين لاشن تي مينهن وسيو، ڏينهن جو پکين کي ۽ رات جو جهنگلي جانورن کي انهن وٽ اچڻ نہ ڏنائين. ^a a v10 ٽاٽ ٿلهو، ڪارو ڪپڙو هوندو هو، جيڪو ماتم ۽ غم جي ظاهري نشاني طور پهريو ويندو هو. ¹¹جڏهن داؤد کي ٻڌايو ويو تہ ساؤل جي ڪنيز اياه جي ڌيءَ رضفا ڇا ڪيو هو، ¹²تڏهن هن يبيس جلعاد جي ماڻهن وٽ وڃي ساؤل ۽ سندس پٽ يوناتن جون هڏيون ورتيون، جيڪي هنن بيت شان جي چوڪ مان ڳجهيءَ طرح ڪڍي آنديون هيون، جتي فلستين انهيءَ ڏينهن کين لڙڪايو هو، جنهن ڏينهن جلبوع تي ساؤل کي ماريائون. ¹³هن ساؤل جون هڏيون ۽ سندس پٽ يوناتن جون هڏيون اتان ڪڍي آنديون، ۽ هنن لڙڪايل ماڻهن جون هڏيون بہ گڏ ڪيون. ¹⁴هنن ساؤل ۽ سندس پٽ يوناتن جون هڏيون بنيمين جي علائقي ضيلع ۾، سندس پيءُ قيس جي قبر ۾ دفن ڪيون، ۽ جيڪو ڪجھ بادشاهه حڪم ڏنو هو سو سڀ ڪيائون. ان کان پوءِ اسان جي پيءُ ملڪ لاءِ دعائون قبول ڪيون.

داؤد جا سورما فلستي ديون کي شڪست ڏين ٿا

¹⁵فلستين ۽ اسرائيل جي وچ ۾ وري جنگ ٿي. داؤد پنهنجن نوڪرن سان گڏ فلستين سان وڙهڻ لاءِ هيٺ ويو، ۽ ٿڪجي پيو. ¹⁶يشبي بنوب، جيڪو رفا جي اولاد مان هو، جنهن جي ڀالي جي ڪانسيءَ واري نوڪ جو وزن اٽڪل ساڍا ست پائونڊ هو ۽ جنهن نئين تلوار ٻڌل هئي، داؤد کي ڪيرائڻ وارو هو. ^b b v16 رفا انهن غير معمولي وڏن ويڙهاڪن جي هڪ قبيلي جو ابو ڏاڏو هو — اهي ديو جيڪي فلستين ۾ وڙهندا هئا. ¹⁷پر ضرويا جي پٽ ابيشي داؤد جي مدد لاءِ آيو، فلستيءَ کي ماري ڪيرايائين ۽ کيس قتل ڪيائين. پوءِ داؤد جي ماڻهن کيس قسم کڻي چيو تہ ”وري ڪڏهن بہ اسان سان گڏ جنگ لاءِ نہ نڪرندين، نہ تہ اسرائيل جو ڏيئو وسائي ڇڏيندين.“

¹⁸پوءِ جوب ۾ فلستين سان وري ٻي جنگ ٿي. حوشاتي سبڪيءَ رفا جي اولاد مان سف کي ماري ڪيرايو. ¹⁹جوب ۾ فلستين سان وري ٻي جنگ ٿي، ان ۾ بيت لحمي يعري ارجيم جي پٽ الحانان جت جي جليت کي ماريو، جنهن جي ڀالي جو ڏنڊو جولاهي جي ڏنڊي جهڙو هو. ²⁰جت ۾ وري جنگ ڇڙي. اتي هڪ ڊگھو ڏاڍو ماڻهو هو، جنهن جي هر هٿ تي ڇهه آڱريون ۽ هر پير تي ڇهه آڱريون هيون — ڪل چوويهه؛ هو بہ رفا جي گھر ڄائو هو. ²¹جڏهن هن اسرائيل کي طعنا ڏنا، تڏهن داؤد جي ڀاءُ شمعي جي پٽ يوناتن کيس ماري ڪيرايو. ²²اهي چار جت ۾ رفا جا اولاد هئا، ۽ داؤد ۽ سندس نوڪرن جي هٿان ڪري پيا.