داؤد جو ڇوٽڪاري جو گيت

داؤد جو ڊگهو گيت، جيڪو هن هر ڇوٽڪاري کان پوءِ ڳايو: موت جي رسن ۾ ڦاسي هن دانهن ڪئي، ۽ سندس پيءُ دونهين ۽ طوفان مان لهي آيو ته کيس اونهن پاڻين مان ڪڍي. هن کي ڇوٽڪارو مليو ڇاڪاڻ ته سندس پيءُ هن مان خوش هو، ۽ سندس پيءُ سندس اونداهيءَ ۾ ڏيئو آهي.

باب 22.

جڏهن اسان جي پيءُ داؤد کي سندس سڀني دشمنن جي هٿان ۽ شاؤل جي هٿان ڇڏايو، تڏهن داؤد اسان جي پيءُ آڏو هن گيت جا لفظ چيا. هن چيو تہ منهنجو پيءُ منهنجو پٿر، منهنجو قلعو ۽ منهنجو ڇڏائيندڙ آهي. منهنجو پيءُ، منهنجو پٿر، جنهن ۾ آءٌ پناهه ٿو وٺان، منهنجي ڍال ۽ منهنجي نجات جو زور، منهنجو مضبوط قلعو ۽ منهنجي پناهه، منهنجو بچائيندڙ— تون مون کي ظلم کان بچائين ٿو. آءٌ منهنجي پيءُ کي، جيڪو ساراهه جي لائق آهي، سڏيان ٿو ۽ پنهنجن دشمنن کان بچايو وڃان ٿو. ڇاڪاڻ تہ موت جي لهرن مون کي گهيري ورتو، تباهيءَ جي سيلابن مون کي ڊيڄاري ڇڏيو. قبر جي رسين مون کي ويڙهي ڇڏيو، موت جا ڦندا منهنجي سامهون آيا. پنهنجي ڏک ۾ مون منهنجي پيءُ کي سڏيو، منهنجي خدا کي مدد لاءِ دانهن ڪئي. هن پنهنجي هيڪل مان منهنجو آواز ٻڌو، منهنجي دانهن سندس ڪنن تائين پهتي. تڏهن ڌرتي لڏي ۽ ڏڪي وئي؛ آسمانن جا بنياد ڏڪڻ لڳا ۽ لڏڻ لڳا، ڇاڪاڻ تہ هو ڪاوڙيل هو. سندس نڪن مان دونھون مٿي چڙهيو، ۽ سندس وات مان ڀسم ڪندڙ باھ نڪتي؛ ٻرندڙ ڪوئلا هن مان ٻريا. هن آسمانن کي ڦاڙي هيٺ لٿو، سندس پيرن هيٺ ڪارا ڪڪر هئا. هو ڪروبي تي سوار ٿي اڏاميو؛ هوا جي پرن تي مٿي چڙهيو. هن اونداهه کي پنهنجي چوڌاري سائبان بڻايو، آسمانن جا ڪارا برساتي ڪڪر. سندس اڳيان واري روشنيءَ مان باھ جا ڪوئلا ٻري پيا. منهنجي پيءُ آسمان مان گجگوڙ ڪئي؛ سڀني کان مٿانهين پنهنجو آواز بلند ڪيو. تير هڻي دشمنن کي پکيڙي ڇڏيائين، بجلي اڇلائي کين ڀڄائي ڇڏيائين. منهنجي پيءُ جي ڌمڪيءَ تي، سندس نڪن مان نڪتل ساھ جي ڦوڪ تي سمنڊ جا واهه ظاهر ٿيا ۽ دنيا جا بنياد ننگا ٿي پيا. مٿان هٿ وڌائي مون کي جهلي ورتائين، گهرن پاڻين مان ڪڍي ڇڏيائين. منهنجي ڏاڍي دشمن کان مون کي ڇڏايائين، انهن مخالفن کان جيڪي مون کان وڌيڪ زورآور هئا. منهنجي مصيبت جي ڏينهن ۾ هنن مون سان مقابلو ڪيو، پر منهنجو پيءُ منهنجو سهارو هو. مون کي ويڪري جاءِ ۾ ڪڍي آندائين؛ مون کي ڇڏايائين، ڇاڪاڻ تہ مون ۾ سندس خوشي هئي. منهنجي پيءُ منهنجي سچائيءَ موجب مون سان معاملو ڪيو؛ منهنجن هٿن جي پاڪائيءَ موجب مون کي بدلو ڏنائين. ڇاڪاڻ تہ مون منهنجي پيءُ جون واٽون سنڀاليون آهن؛ منهنجي خدا کان بڇڙائيءَ سان نہ ڦريو آهيان. سندس سڀ فيصلا منهنجي آڏو آهن؛ آءٌ سندس فرمانن کان نہ هٽيو آهيان. آءٌ سندس آڏو بي عيب هوس، ۽ پنهنجي ڏوهه کان پاڻ کي بچائي رکيم. تنهنڪري منهنجي پيءُ منهنجي سچائيءَ موجب مون کي بدلو ڏنو، سندس نظر ۾ منهنجي پاڪائيءَ موجب. وفادار سان تون پاڻ کي وفادار ڏيکارين ٿو؛ بي عيب سان تون پاڻ کي بي عيب ڏيکارين ٿو. پاڪ سان تون پاڻ کي پاڪ ڏيکارين ٿو، پر ڪپٽي سان تون پاڻ کي چالاڪ ڏيکارين ٿو. مصيبت ۾ پيل ماڻهن کي تون بچائين ٿو، پر مغرورن تي تنهنجون اکيون آهن تہ کين نيچو ڪرين. ڇاڪاڻ تہ تون منهنجو چراغ آهين، اي منهنجا بابا؛ هو منهنجي اونداهيءَ کي روشنيءَ ۾ بدلائي ٿو. تو سان آءٌ لشڪر تي ڪاهي ٿو سگهان؛ منهنجي پيءُ سان آءٌ ديوار ٽپي ٿو سگهان. منهنجي پيءُ جي واٽ ڪامل آهي؛ منهنجي پيءُ جو ڪلام بي عيب آهي. هو انهن سڀني لاءِ ڍال آهي جيڪي هن ۾ پناهه وٺن ٿا. ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ کان سواءِ خدا ٻيو ڪير آهي؟ ۽ اسان جي پيءُ کان سواءِ پٿر ڪير آهي؟ منهنجو پيءُ منهنجي مضبوط پناهه آهي؛ هو منهنجي واٽ کي بي عيب ٿو بڻائي. هو منهنجا پير هرڻ جي پيرن جهڙا ٿو ڪري ۽ مون کي مٿاهين جاين تي سلامت بيهاري ٿو. هو منهنجن هٿن کي جنگ جي تربيت ٿو ڏئي، تہ منهنجا ٻانهون ڪانسيءَ جي ڪمان کي نوائي سگهن. تو مون کي پنهنجي نجات جي ڍال ڏني آهي، ۽ تنهنجي نرمي مون کي وڏو ڪيو آهي. تون منهنجي هيٺان واٽ ويڪري ٿو ڪرين، تہ منهنجي ٽنگن جا جوڙ ڍرا نہ ٿين. مون پنهنجن دشمنن جو پيڇو ڪري کين تباهه ڪيو؛ جيستائين اهي ختم نہ ٿيا، تيستائين آءٌ نہ موٽيس. مون کين کائي ڇڏيو ۽ ڀڃي ڇڏيو، تہ اهي اٿي نہ سگهن؛ اهي منهنجن پيرن هيٺ ڪري پيا. تو جنگ لاءِ مون کي طاقت سان مسلح ڪيو؛ منهنجي مخالفن کي تو مون هيٺان جهڪايو. تو منهنجن دشمنن کي پٺ ڏيئي ڀڄڻ تي مجبور ڪيو، ۽ جيڪي مون کان نفرت ڪندا هئا، تن کي مون تباهه ڪيو. هنن نهاريو، پر کين بچائيندڙ ڪو نہ هو — منهنجي پيءُ ڏانهن بہ، پر هن ڪو جواب نہ ڏنو. مون کين ڌرتيءَ جي مٽيءَ جيان پيهي ڇڏيو؛ گهٽين جي گاري وانگر کين ڪُٽي ۽ لتاڙي ڇڏيم. تو مون کي منهنجي قوم جي جهيڙي کان ڇڏايو؛ تو مون کي قومن جو سرواڻ بڻائي رکيو؛ جنهن قوم کي آءٌ نہ سڃاڻندو هوس، سا هاڻي منهنجي خدمت ٿي ڪري. پرڏيهي منهنجي اڳيان ڊڄي جهڪن ٿا؛ جيئن ئي ٻڌن ٿا، تيئن ئي منهنجي فرمانبرداري ڪن ٿا. پرڏيهين جي همت ٽٽي ٿي وڃي؛ هو پنهنجن قلعن مان ڏڪندا نڪري اچن ٿا. منهنجو پيءُ جيئرو آهي! مبارڪ هجي منهنجو پٿر! بلند ٿئي منهنجو پيءُ، منهنجي نجات جو پٿر! منهنجو پيءُ ئي آهي جيڪو مون کي انصاف ڏئي ٿو ۽ قومن کي منهنجي هيٺان ڪيرائي ٿو. هو مون کي منهنجي دشمنن مان ڪڍي ٿو. تو مون کي منهنجي مخالفن کان مٿي بلند ڪيو؛ تو مون کي ظالم ماڻهوءَ کان ڇڏايو. تنهنڪري اي منهنجا بابا، آءٌ قومن ۾ تنهنجي ساراهه ڪندس؛ تنهنجي نالي جا گيت ڳائيندس. هو پنهنجي بادشاھ کي وڏيون فتحون ٿو ڏئي ۽ پنهنجي مسح ڪيل تي، داؤد ۽ سندس نسل تي هميشه لاءِ عهد واري شفقت ٿو ڏيکاري.