2 ሳሙኤል 22

22 ¹ዳዊትም አባታችን ከጠላቶቹ ሁሉ እጅና ከሳኦል እጅ ባዳነው ጊዜ፣ የዚህን መዝሙር ቃል ለአባታችን ተናገረ። ²እንዲህም አለ፤ አባቴ ዐለቴ፣ ምሽጌ፣ አዳኜ ነው። ³የምጠጋበት አባቴ ዐለቴ፣ ጋሻዬና የመዳኔ ኀይል፣ አምባዬና መጠጊያዬ፣ መድኀኒቴ ነህ፤ አንተም ከዐመፅ ታድነኛለህ። ⁴ምስጋና የሚገባውን አባቴን እጠራለሁ፣ ከጠላቶቼም እድናለሁ። ⁵የሞት ማዕበል ከቦኛልና፤ የጥፋትም ጐርፍ አስፈራኝ። ⁶የመቃብር ገመዶች ተብትበውኛል፤ የሞት ወጥመዶችም ተጋፈጡኝ። ⁷በመከራዬ ጊዜ አባቴን ጠራሁ፤ ወደ አምላኬም እርዳታ ብዬ ጮኽኩ። እርሱም ከመቅደሱ ድምፄን ሰማ፣ ጩኸቴም ጆሮው ደረሰ። ⁸ያን ጊዜ ምድር ተንቀጠቀጠች፤ ተናወጠችም፤ የሰማያት መሠረቶች ተንቀጠቀጡ፤ ተናወጡም፤ ተቈጥቶ ነበርና። ⁹ከአፍንጫው ጢስ ወጣ፤ ከአፉም የሚያቃጥል እሳት ወጣ፤ የሚነድ ፍምም ከእርሱ ተቀጣጠለ። ¹⁰ሰማያትን ከፍሎ ወረደ፤ ጥቍር ደመናም ከእግሩ በታች ነበረ። ¹¹በኪሩብ ላይ ተቀምጦ በረረ፤ በነፋስ ክንፍ ላይ ተንሳፈፈ። ¹²ጨለማን በዙሪያው ዳሱ አደረገ፤ ይኸውም የሰማይ ጥቍር የዝናብ ደመና ነበረ። ¹³በፊቱ ካለው ብርሃን የተነሣ የእሳት ፍም ተቀጣጠለ። ¹⁴አባቴ ከሰማይ አንጐደጐደ፤ ልዑልም ድምፁን አሰማ። ¹⁵ፍላጻዎቹን ተኰሰ፤ ጠላቶቹንም በተነ፤ መብረቅ ወርውሮ አባረራቸው። ¹⁶የባሕር ሰርጦች ተገለጡ፤ የአባቴ ተግሣጽ በመጣ ጊዜ፣ ከአፍንጫውም የእስትንፋስ ነፋስ በወጣ ጊዜ፣ የዓለም መሠረቶች ተራቈቱ። ¹⁷ከከፍታው እጁን ዘርግቶ ያዘኝ፤ ከጥልቅ ውሃም አወጣኝ። ¹⁸ከኀያሉ ጠላቴ አዳነኝ፤ ከእኔ ከበረቱ ጠላቶቼም። ¹⁹በመከራዬ ቀን ተጋፈጡኝ፤ አባቴ ግን መደገፊያዬ ሆነ። ²⁰ወደ ሰፊ ስፍራ አወጣኝ፤ በእኔ ደስ ስለተሰኘም አዳነኝ። ²¹አባቴ እንደ ጽድቄ አደረገልኝ፤ እንደ እጆቼ ንጽሕና ብድራቴን ሰጠኝ። ²²የአባቴን መንገድ ጠብቄአለሁና፤ ከአምላኬም በክፋት አልራቅሁም። ²³ፍርዶቹ ሁሉ በፊቴ አሉ፤ ከሥርዐቱም ፈቀቅ አላልሁም። ²⁴በፊቱ ነውር የሌለብኝ ነበርሁ፤ ራሴንም ከበደሌ ጠበቅሁ። ²⁵ስለዚህ አባቴ እንደ ጽድቄ ብድራቴን ሰጠኝ፤ በፊቱም እንደ ንጽሕናዬ አደረገልኝ። ²⁶ለታማኝ ታማኝ ሆነህ ትገለጣለህ፤ ነውር ለሌለበትም ነውር የሌለብህ ሆነህ ትገለጣለህ። ²⁷ለንጹሕ ንጹሕ ሆነህ ትገለጣለህ፤ ለጠማማው ግን ብልኀኛ ሆነህ ትገለጣለህ። ²⁸የተቸገረውን ሕዝብ ታድናለህ፤ ዐይኖችህ ግን ትዕቢተኞችን ዝቅ ለማድረግ ይመለከታሉ። ²⁹አንተ መብራቴ ነህና፤ አባቴ ሆይ፤ ጨለማዬን ወደ ብርሃን ይለውጣል። ³⁰በአንተ ጭፍራን እወጋለሁ፤ በአባቴም ቅጥርን እዘላለሁ። ³¹አባቴስ መንገዱ ፍጹም ነው፤ የአባቴ ቃልም የነጠረ ነው። በእርሱ ለሚጠጉ ሁሉ ጋሻ ነው። ³²ከአባታችን በቀር እግዚአብሔር ማን ነው? ከአባታችንስ ሌላ ዐለት ማን ነው? ³³አባቴ ብርቱ ምሽጌ ነው፤ መንገዴንም ነውር የሌለበት ያደርጋል። ³⁴እግሬን እንደ ዋላ እግር ያደርጋል፤ በከፍታ ቦታዎችም ላይ አጽንቶ ያቆመኛል። ³⁵እጆቼን ለጦርነት ያሠለጥናል፤ ክንዶቼም የናስ ቀስት ይገትራሉ። ³⁶የመዳንህን ጋሻ ሰጠኸኝ፤ ገርነትህም ከፍ አደረገኝ። ³⁷ከእግሬ በታች ያለውን መንገድ አሰፋህ፤ ቍርጭምጭሚቶቼም አልተናወጡም። ³⁸ጠላቶቼን አሳድጄ አጠፋኋቸው፤ እስኪጠፉም ድረስ አልተመለስሁም። ³⁹ፈጅቼ ቀጠቀጥኋቸው፤ መነሣትም አልቻሉም፤ ከእግሬም በታች ወደቁ። ⁴⁰ለጦርነት ኀይልን አስታጠቅኸኝ፤ ተቃዋሚዎቼንም ከእኔ በታች አስገዛህ። ⁴¹ጠላቶቼ ጀርባቸውን አዙረው እንዲሸሹ አደረግህ፤ የጠሉኝንም አጠፋኋቸው። ⁴²ተመለከቱ፤ የሚያድናቸው ግን አልነበረም፤ ወደ አባቴም እንኳ ጮኹ፤ እርሱ ግን አልመለሰላቸውም። ⁴³እንደ ምድር ትቢያ ዳቀኋቸው፤ እንደ መንገድ ጭቃ ቀጥቅጬ ረገጥኋቸው። ⁴⁴ከሕዝቤ ጠብ አዳንኸኝ፤ የሕዝቦችም ራስ አድርገህ አኖርኸኝ፤ ያላወቅሁትም ሕዝብ አሁን ያገለግለኛል። ⁴⁵መጻተኞች በፊቴ ይንበረከካሉ፤ እንደ ሰሙም ይታዘዙኛል። ⁴⁶መጻተኞች ይጠወልጋሉ፤ እየተንቀጠቀጡም ከምሽጎቻቸው ይወጣሉ። ⁴⁷አባቴ ሕያው ነው! ዐለቴ ይባረክ! የመዳኔ ዐለት አባቴ ከፍ ከፍ ይበል! ⁴⁸ለእኔ ፍትሕን የሚያወጣልኝ፣ ሕዝቦችንም ከእኔ በታች የሚያስገዛ አባቴ ነው። ⁴⁹ከጠላቶቼ ያወጣኛል። ከተነሡብኝም በላይ ከፍ አደረግኸኝ፤ ከዐመፀኛውም ሰው አዳንኸኝ። ⁵⁰ስለዚህ በሕዝቦች መካከል አመሰግንሃለሁ፤ አባቴ ሆይ፤ ለስምህም እዘምራለሁ። ⁵¹ለንጉሡ ታላቅ ድልን ይሰጣል፤ ለተቀባውም የኪዳን ምሕረትን ያሳያል፤ ለዳዊትና ለዘሩም ለዘላለም።