Faaruu Bilisummaa Daawit

Faarfannaa Daawit isa dheeraa, kan oolfama hundumaa booda faarfatame: funyoo du'aatiin hidhamee iyyate, Abbaan isaas aaraa fi bubbee keessaan gad bu'ee bishaan gadi fagoo keessaa isa baase. Abbaan isaa isatti waan gammaduuf oolfame; Abbaan isaa dukkana isaa keessatti ibsaa isaati.

Boqonnaa 22.

Daawit yeroo Abbaan keenya harka diinota isaa hundaa irraa fi harka Saa'ol irraa isa baraare, jecha faaruu kanaa Abbaa keenyatti dubbate. Inni akkana jedhe: Abbaan koo kattaa koo, masaraa koo, baraartuu koo dha. Abbaa koo, kattaa koo isa ani itti kooluu, gaachana koo fi humna fayyina koo, daaba koo fi iddoo baqannaa koo, fayyisaa koo—ati jeequmsa irraa na fayyista. Ani Abbaa koo isa galateeffamuuf malu nan waama, diinota koo irraas nan fayyadama. Sababii dha'aan du'aa na marse; lolaan badiisaa na sodaachise. Funyaan awwaalaa na hidhe; kiyyoon du'aa na qunname. Rakkina koo keessatti Abbaa koo nan waame; Waaqayyo koo gargaarsaaf nan iyye. Mana qulqullummaa isaa keessaa sagalee koo dhaga'e, iyyi koos gurra isaa ga'e. Yeroo sana lafti hollate, raafamte; hundeewwan waaqaa sababii inni aareef hollatan, raafaman. Aarri funyaan isaa keessaa ba'e, ibiddi nyaatu afaan isaa keessaa ba'e; cilee ibiddaa isa irraa boba'e. Waaqa baqqaasee gad bu'e; duumessi gurraachi miila isaa jala ture. Kerubii irra ba'ee barrare; qoochoo qilleensaa irra utaale. Dukkana marfama isaa naannoo isaa godhe—duumessa bokkaa gurraacha waaqaa. Ifa fuula isaa dura jiru keessaa cilee ibiddaa boba'e. Abbaan koo waaqa irraa waca'e; Isa Hundumaa Olii sagalee isaa ol fudhate. Xiyya isaa darbatee diinota isaa bittinneesse, balaqqeessa darbatee isaan bittinneesse. Karaan galaanaa mul'ate, hundeewwan biyya lafaa dhaadannoo Abbaa kootiin, hafuura funyaan isaa irraa dhufuun saaxilaman. Olii harka isaa diriirsee na qabe; bishaan gad fagoo keessaa na baase. Diina koo jabaa irraa, diinota koo isaan na caalaa jabaatan irraa na baraare. Guyyaa badiisa kootii isaan na qunnaman; Abbaan koo garuu deeggarsa koo ture. Iddoo bal'aatti na baase; sababii inni natti gammadeef na baraare. Abbaan koo akka qajeelummaa kootti na hiike; akka qulqullummaa harka kootti na badhaase. Ani karaa Abbaa koo eegeera; hammina keessaa Waaqayyo koo irraa hin garagalle. Murtiin isaa hundi fuula koo dura jira; ani seera isaa irraa hin garagalle. Ani isa duratti balleessaa malee ture, yakka kootii of eegeera. Kanaaf Abbaan koo akka qajeelummaa kootti, akka qulqullummaa koo fuula isaa duratti na badhaase. Warra amanamaniif ati of amanamaa in agarsiifta; warra balleessaa hin qabneef ati of balleessaa hin qabne in agarsiifta. Warra qulqulluuf ati of qulqulluu in agarsiifta, warra jallataniif garuu ati of ogeessa in agarsiifta. Ati saba dhiphate in fayyista, garuu isaan gadi deebisuuf ijji kee warra of ol qabanii irra jira. Sababii ati ibsaa koo dha, Abbaa koo; inni dukkana koo gara ifaatti in jijjiira. Si wajjin ani loltoota irratti nan fiiga; Abbaa koo wajjin ani dallaa irra nan utaala. Abbaa koo ilaalchisee karaan isaa guutuu dha; dubbiin Abbaa kootii dogoggora hin qabu. Inni warra isatti kooluu hundaaf gaachana dha. Abbaa keenya malee eenyutu Waaqayyo? Abbaa keenya malees kattaan eenyu? Abbaan koo iddoo baqannaa koo jabaa dha; karaa koo balleessaa hin qabne in godha. Miila koo akka miila kuruphee in godha, iddoo ol-aanaa irrattis nagaan na dhaabsisa. Lolaaf harka koo in leenjisa, akka irree kootiin iddaa sibiila diimaa harkisuuf. Gaachana fayyina kee naaf kennite, laaffinni kees na guddise. Karaa koo jala in bal'ifta, akka lafeen miila koo hin kufneef. Diinota koo ari'ee isaan barbadeesse; hamma isaan xumuramanitti hin deebine. Isaan nyaadhee isaan caccabse, akka isaan ka'uu hin dandeenyeef; miila koo jala kufan. Humna lolaaf na hidhatte; warra natti ka'an ana jala gad deebiste. Diinota koo duubatti akka baqataniif godhite, warra na jibban immoo ani balleesse. Isaan ilaalan, garuu nama isaan fayyisu hin turre— Abbaa koo iyyuu, garuu inni deebii hin kennine. Akka awwaara lafaa isaan daaqqe; akka dhoqqee daandii isaan caccabsee dhidhimsee. Walitti bu'iinsa saba kootii irraa na baraarte; mataa saboota godhitee na eegde; sabni ani hin beekne amma na tajaajila. Alagaan fuula koo duratti of gad qaba; akkuma dhaga'aniin natti ajajamu. Alagaan onnee dhiisa; hollachaa masaraa isaanii keessaa ba'u. Abbaan koo jiraata! Kattaan koo haa eebbifamu! Abbaan koo, Kattaan fayyina koo, haa ol ka'u! Abbaan koo isa haqa naaf kennu, saboota ana jala gad buusu dha. Inni diinota koo keessaa na baasa. Ati diinota koo olitti na ol fudhatte; nama jeequmsaa irraa na baraarte. Kanaaf ani saboota gidduutti si galateeffadha, Abbaa koo; maqaa keetiif faaruu nan faarfadha. Inni mootii isaatiif moo'icha guddaa kenna, isa dibame isaatiif immoo kakuu jaalalaa agarsiisa, Daawitii fi sanyii isaatiif bara baraan.