Kidung Pangluwaran Prabu Dawud

Kidungé Dawud sing dawa, dikidungaké sawisé saben pangluwaran: kabelit taliné pati, panjenengané sesambat, lan Ramané tumedhak liwat kebul lan prahara kanggo narik panjenengané saka banyu sing jero. Panjenengané diluwari amarga Ramané rena marang panjenengané, lan Ramané iku dadi pelita ing pepetengé.

Pasal 22.

Prabu Dawud munjukake tembung-tembunging kidung iki marang Rama kita, nalika Rama kita ngluwari panjenengane saka tangane sakabehing mungsuhe lan saka tangane Saul. Ature mangkene: Rama kawula punika parang kawula, beteng kawula, tuwin Juru-ngluwari kawula. Rama kawula, parang kawula, ingkang kawula ungseni, tameng kawula tuwin kakiyataning karahayon kawula, kitha-beteng kawula tuwin pandhelikan kawula, Juru-wilujeng kawula—Paduka ingkang milujengaken kawula saking panganiaya. Kawula sesambat dhateng Rama kawula, ingkang pantes pinuji, temah kawula luwar saking mungsuh kawula. Awit ombaking pati ngelem kawula; ilining karusakan ngajrih-ajrihi kawula. Taline kuburan nggubet kawula; jireting pati nyegat kawula. Ing salebeting karibedan kawula sesambat dhateng Rama kawula; kawula sesambat dhateng Allah kawula nyuwun tulung. Saking padalemane Panjenengane miyarsa swara kawula, lan pasambat kawula dumugi ing talingane. Tumunten bumi gonjang-ganjing lan horeg; dhasaring langit gumeter saha gonjing, amargi Panjenengane duka. Kukus mumbul saking granane, lan latu ingkang mangsa medal saking tutuke; mawa latu murub saking Panjenengane. Panjenengane mbikak langit lan tumedhak, kalawan mendhung peteng wonten ing sangandhaping sampeyane. Panjenengane nitih kerub lajeng miber; Panjenengane nglayang ing swiwining angin. Pepeteng kadadosaken payon ngubengi Panjenengane—mendhung peteng ingkang kebak toya ing awang-awang. Saking cahya ingkang wonten ing ngarsane, murub mawa latu. Rama kawula gumludhug saking swarga; Ingkang Mahaluhur ngumandhangaken swantene. Panjenengane nglepasaken jemparinge lan mbuyaraken mungsuhe, nguncalaken kilat sarta ngawut-awut mungsuh wau. Dhasaring saganten sami katingal, tetalesing jagad kawistara, margi saking pangerang-erange Rama kawula, margi saking sumiyuting napas saking granane. Panjenengane mulung asta saking ngaluhur lan nyepeng kawula; kawula kaentas saking toya ingkang lebet. Panjenengane ngluwari kawula saking mungsuh kawula ingkang kiyat, saking satru kawula ingkang langkung rosa tinimbang kawula. Tiyang-tiyang wau nempuh kawula ing dinten bilai kawula, nanging Rama kawula ingkang dados sendhen kawula. Panjenengane ngirid kawula medal dhateng papan ingkang jembar; Panjenengane ngluwari kawula amargi Panjenengane rena ing kawula. Rama kawula nandukaken dhateng kawula miturut kaleresan kawula; miturut resiking tangan kawula Panjenengane ngganjar kawula. Awit kawula ngantepi marginipun Rama kawula; kawula boten nilar Allah kawula kanthi tindak awon. Sadaya pranatane wonten ing ngajeng kawula; kawula boten nyimpang saking pepakene. Kawula tanpa cacad wonten ing ngarsane, lan kawula ngreksa dhiri supados tebih saking kalepatan kawula. Milanipun Rama kawula ngganjar kawula miturut kaleresan kawula, miturut resik kawula wonten ing paningale. Dhateng tiyang ingkang setya Paduka nedahaken kasetyan; dhateng tiyang ingkang tanpa cacad Paduka nedahaken katanpacacadan Paduka. Dhateng tiyang ingkang resik Paduka nedahaken karesikan, nanging dhateng tiyang ingkang cidra Paduka tumindak julig. Paduka milujengaken umat ingkang sangsara, nanging paningal Paduka tumuju dhateng tiyang ingkang gumunggung, supados kaasoraken. Awit Paduka ingkang dados damar kawula, dhuh Rama kawula; Panjenengane ngewahi pepeteng kawula dados pepadhang. Sareng kalawan Paduka kawula saged nempuh wadya-bala; sareng kalawan Rama kawula kawula saged nglumpati balowarti. Dene Rama kawula, marginipun sampurna; pangandikane Rama kawula punika tanpa cacad. Panjenengane dados tameng tumrap sadaya tiyang ingkang ngungsi dhateng Panjenengane. Awit sinten ingkang jumeneng Allah kajawi Rama kita? Lan sinten ingkang dados parang kajawi Rama kita? Rama kawula punika pangungsen kawula ingkang santosa; Panjenengane ndadosaken margi kawula tanpa cacad. Panjenengane ndadosaken suku kawula kados sukuning kidang, lan ndadosaken kawula jejeg wonten ing papan ingkang inggil. Panjenengane nggladhi tangan kawula kangge perang, satemah lengen kawula saged menthang gandhewa tembaga. Paduka sampun maringi kawula tamenging karahayon Paduka, lan kaalusaning panggalih Paduka ndadosaken kawula ageng. Paduka njembaraken margi wonten ing sangandhap kawula, satemah polok kawula boten gloyoran. Kawula mbujeng mungsuh kawula lan numpes mungsuh wau; kawula boten mundur saderengipun sami tumpes. Kawula numpes lan ngremuk ngantos boten saged tangi malih; sami ambruk wonten ing sangandhaping suku kawula. Paduka nyangkepi kawula kalawan karosan kangge perang; Paduka ndadosaken satru kawula sami sumungkem wonten ing sangandhap kawula. Paduka ndadosaken mungsuh kawula sami ngungkuraken lan lumajeng, dene tiyang ingkang sengit dhateng kawula sami kawula tumpes. Tiyang-tiyang wau sami nggoleki pitulungan, nanging boten wonten ingkang saged milujengaken— malah dhateng Rama kawula, nanging Panjenengane boten paring wangsulan. Kawula ngremuk ngantos lembat kados lebuning bumi; kawula gecak lan idak-idak kados endhut ing lelurung. Paduka ngluwari kawula saking pasulayaning bangsa kawula; Paduka ngreksa kawula dados pangageng para bangsa; bangsa ingkang boten kawula tepang sapunika ngawula dhateng kawula. Tiyang ngamanca sami ndhepe-ndhepe wonten ing ngarsa kawula; sareng mireng kemawon, lajeng sami nurut dhateng kawula. Tiyang ngamanca sami ciut manahipun; sami medal kalawan gumeter saking beteng pandhelikanipun. Rama kawula gesang! Pinujia Parang kawula! Kaluhurna Rama kawula, Parang karahayon kawula! Rama kawula ingkang maringi kaleresan dhateng kawula lan nelukaken para bangsa wonten ing sangandhap kawula. Panjenengane ngentasaken kawula saking mungsuh kawula. Paduka ngluhuraken kawula ngungkuli satru kawula; Paduka ngluwari kawula saking tiyang ingkang ambek siya-siya. Milanipun kawula badhe ngluhuraken Paduka wonten ing antawisipun para bangsa, dhuh Rama kawula; kawula badhe ngidungaken pamuji dhateng asma Paduka. Panjenengane maringi kaunggulan ageng dhateng ratunipun lan nedahaken sih-kadarman dhateng ingkang jinebadan, inggih dhateng Dawud sarta tedhak-turunipun ing salami-laminipun.