Dovudning najot qoʻshigʻi

Dovudning har bir najotdan keyin aytgan uzun qo'shig'i. U o'lim arqonlariga chirmashib qolganida faryod qildi. Uning Otasi tutun va bo'ron orasidan tushib kelib, uni chuqur suvlardan tortib oldi. Otasi undan zavqlangani uchun u qutqarildi. Otasi uning zulmatidagi chirog'idir.

22-bob.

Otamiz uni barcha dushmanlari qoʻlidan va Shoul qoʻlidan qutqargan kunda, Dovud Otamizga ushbu qoʻshiqning soʻzlarini aytdi. U shunday dedi: Otam — qoyam, qalʼam, qutqaruvchimdir. Otam, qoyam, panoh izlaganim, qalqonim va najotimning qudrati, qoʻrgʻonim va boshpanam, najotkorim — Sen meni zoʻravonlikdan qutqarasan. Hamdu sanoga loyiq Otamni chaqiraman va dushmanlarimdan qutqarilaman. Chunki oʻlim toʻlqinlari meni qamrab oldi; halokat sellari meni dahshatga soldi. Goʻr iplari meni chulgʻab oldi; oʻlim tuzoqlari roʻparamda turdi. Iztirobimda Otamni chaqirdim; Xudoyimga yordam soʻrab nola qildim. U Oʻz maʼbadidan ovozimni eshitdi, va faryodim Uning qulogʻiga yetdi. Shunda yer silkinib, larzaga keldi; osmon poydevorlari titradi va qaltiradi, chunki U gʻazablangan edi. Uning burun kataklaridan tutun koʻtarildi, va ogʻzidan yalovchi olov chiqdi; Undan choʻgʻlar lovullab yondi. U osmonlarni yorib, pastga tushdi, oyoqlari ostida qora bulutlar bor edi. U karub ustiga minib, ucha ketdi; shamol qanotlarida parvoz qildi. U zulmatni Oʻz atrofida soyabon qildi — osmonning qora yomgʻir bulutlarini. Uning huzuridagi yogʻdudan olov choʻgʻlari lovulladi. Otam osmondan momaqaldiroq ovozini yangratdi; Taolo ovozini koʻtardi. U oʻqlarini otib, dushmanlarini taratdi, chaqmoq otib, ularni tor-mor qildi. Dengiz tublari koʻrindi, Otamning tanbehidan, Uning burun kataklaridan chiqqan nafas shamolidan dunyo poydevorlari yalangʻochlandi. U yuksakdan qoʻlini choʻzib, meni tutib oldi; chuqur suvlardan tortib chiqardi. U meni qudratli dushmanimdan qutqardi, men uchun oʻta kuchli boʻlgan gʻanimlarimdan. Ular falokatim kunida roʻparamda turishdi, lekin Otam menga suyanchiq edi. U meni keng yerga olib chiqdi; mendan mamnun boʻlgani uchun meni qutqardi. Otam menga solihligimga koʻra muomala qildi; qoʻllarim pokligiga koʻra meni mukofotladi. Chunki men Otamning yoʻllarini tutdim; Xudoyimdan yovuzlik bilan yuz oʻgirmadim. Uning barcha hukmlari roʻparamda turadi; Uning qonun-qoidalaridan chetga chiqmadim. Men Uning oldida benuqson edim va oʻzimni gunohimdan saqladim. Shunday qilib, Otam meni solihligimga koʻra mukofotladi, Uning nazarida pokligimga koʻra. Sadoqatliga Sen Oʻzingni sadoqatli koʻrsatasan; benuqsonga Oʻzingni benuqson koʻrsatasan. Pokka Sen Oʻzingni pok koʻrsatasan, lekin egrilarga Oʻzingni zukko koʻrsatasan. Sen ezilgan xalqni qutqarasan, lekin Sening koʻzlaring mutakabbirlar ustida, ularni past qilish uchun. Chunki Sen mening chirogʻimsan, ey Otam; U mening zulmatimni nurga aylantiradi. Sen bilan men qoʻshinga tashlanaman; Otam bilan devordan sakrab oʻtaman. Otamga kelsak, Uning yoʻli mukammaldir; Otamning soʻzi benuqsondir. U Oʻzida panoh izlagan barchaga qalqondir. Zero, Otamizdan boʻlak kim Xudodir? Otamizdan oʻzga kim qoyadir? Otam mening mustahkam boshpanamdir; U mening yoʻlimni benuqson qiladi. U oyoqlarimni kiyik oyoqlariday qiladi va meni baland choʻqqilarda bexatar turgʻizadi. U qoʻllarimni jangga oʻrgatadi, toki bilaklarim bronza kamonni egsin. Sen menga Oʻz najotingning qalqonini berding, va Sening muloyimliging meni ulugʻ qildi. Sen ostimdagi yoʻlni kengaytirasan, toki toʻpiqlarim toymasin. Men dushmanlarimni quvib, ularni yoʻq qildim; ular tugamaguncha orqaga qaytmadim. Men ularni yoʻq qilib, parchaladim, shuning uchun ular oʻrnidan turolmadi; ular oyoqlarim ostiga yiqildi. Sen meni jang uchun kuch bilan qurollantirding; raqiblarimni ostimda tiz choʻktirding. Sen dushmanlarimni orqa oʻgirib qochishga majbur qilding, mendan nafratlanganlarni esa yoʻq qildim. Ular qarashdi, lekin ularni qutqaradigan hech kim yoʻq edi — hatto Otamga ham, lekin U javob bermadi. Men ularni yer changiday maydalab yanchdim; ularni koʻchalardagi loyday ezib, oyoqosti qildim. Sen meni xalqimning nizolaridan xalos qilding; meni xalqlarning boshligʻi qilib saqlading; men bilmagan bir xalq endi menga xizmat qiladi. Begonalar mening oldimda qoʻrquvdan bukchayadi; eshitishlari bilanoq menga boʻysunadi. Begonalar ruhdan tushadi; ular qaltirab oʻz qoʻrgʻonlaridan chiqib kelishadi. Otam barhayot! Qoyam muborak boʻlsin! Otam, najotimning Qoyasi ulugʻlansin! Menga adolat beradigan, xalqlarni ostimga tobe qiladigan — Otamdir. U meni dushmanlarimdan olib chiqadi. Sen meni gʻanimlarimdan yuqori koʻtarding; zolim odamdan meni qutqarding. Shuning uchun men Seni xalqlar orasida ulugʻlayman, ey Otam; Sening nomingga hamdu sanolar kuylayman. U Oʻz shohiga buyuk gʻalabalar beradi va Oʻzi moy surgan bandasiga ahd sevgisini koʻrsatadi, Dovudga va uning avlodlariga abadiy.