Davut'un Kurtuluş Ezgisi
22 1Davut, Babamız kendisini bütün düşmanlarının elinden ve Saul'un elinden kurtardığında, bu ezginin sözlerini Babamız'a söyledi. 2Şöyle dedi: Babam kayamdır, kalemdir, kurtarıcımdır. 3Babam, sığındığım kayamdır, kalkanım ve kurtuluşumun gücüdür, sığınağım ve barınağımdır, kurtarıcımdır—beni zorbalıktan sen kurtarırsın. 4Övgüye değer olan Babam'a seslenirim ve düşmanlarımdan kurtulurum. 5Çünkü ölüm dalgaları beni kuşattı; yıkım selleri beni dehşete düşürdü. 6Ölüler diyarının bağları beni sardı; ölüm tuzakları karşıma çıktı. 7Sıkıntı içinde Babam'a seslendim; yardım için Tanrım'a haykırdım. Sesimi tapınağından duydu, haykırışım kulaklarına ulaştı. 8O zaman yer sarsıldı, titredi; göklerin temelleri titreşip sarsıldı, çünkü O öfkelenmişti. 9Burnundan duman yükseldi, ağzından yakıp yok eden ateş çıktı; kızgın korlar O'ndan alevlendi. 10Gökleri yarıp aşağıya indi, ayaklarının altında koyu bulutlar vardı. 11Bir Keruv'a binip uçtu; rüzgarın kanatları üzerinde süzüldü. 12Karanlığı çevresine çadır yaptı— göklerin koyu yağmur bulutlarını. 13Önündeki parıltıdan ateş korları alevlendi. 14Babam göklerden gürledi; Yüceler Yücesi sesini duyurdu. 15Oklarını atıp düşmanlarını dağıttı, şimşek gönderip onları bozguna uğrattı. 16Denizin yatakları göründü, Babam'ın azarlamasıyla, burnundan çıkan soluğun gücüyle dünyanın temelleri açığa çıktı. 17Yücelerden elini uzatıp beni tuttu; derin sulardan çekip çıkardı. 18Beni güçlü düşmanımdan, benden daha kuvvetli olan hasımlarımdan kurtardı. 19Felaket günümde karşıma çıktılar, ama Babam bana destek oldu. 20Beni geniş bir yere çıkardı; benden hoşnut olduğu için beni kurtardı. 21Babam doğruluğuma göre bana davrandı; ellerimin temizliğine göre beni ödüllendirdi. 22Çünkü Babam'ın yollarında yürüdüm; kötülük yapıp Tanrım'dan uzaklaşmadım. 23O'nun bütün hükümleri önümdedir; kurallarından sapmadım. 24O'nun önünde kusursuzdum, kendimi suçtan uzak tuttum. 25Böylece Babam doğruluğuma göre, gözünde temiz olmama göre beni ödüllendirdi. 26Sadık olana sadık olduğunu gösterirsin; kusursuz olana kusursuz olduğunu gösterirsin. 27Temiz olana temiz olduğunu gösterirsin, ama eğri olana ustaca davranırsın. 28Ezilmiş halkı kurtarırsın, ama gururluları alçaltmak için gözlerin onların üzerindedir. 29Çünkü sen benim ışığımsın, Babam; karanlığımı aydınlığa çevirir. 30Seninle bir orduya saldırabilirim; Babam'la surları aşabilirim. 31Babam'a gelince, yolu kusursuzdur; Babam'ın sözü arınmıştır. O kendisine sığınan herkes için bir kalkandır. 32Çünkü Babamız'dan başka Tanrı kim? Babamız'dan başka kaya kim? 33Babam benim güçlü sığınağımdır; yolumu kusursuz kılar. 34Ayaklarımı geyik ayağına benzetir, beni yükseklerde güvenle durdurur. 35Ellerimi savaşa alıştırır, kollarım tunç yayı gerebilsin diye. 36Bana kurtarışının kalkanını verdin, yumuşaklığın beni yüceltti. 37Altımdaki yolu genişletirsin, ayak bileklerim bükülmesin diye. 38Düşmanlarımı kovalayıp yok ettim; onlar tükenmeden geri dönmedim. 39Onları tükettim, ezip parçaladım, kalkamadılar; ayaklarımın altına serildiler. 40Beni savaş için güçle donattın; bana karşı ayaklananları önümde eğdirdin. 41Düşmanlarımı bana sırtlarını dönüp kaçırttın, benden nefret edenleri yok ettim. 42Baktılar, ama onları kurtaracak kimse yoktu—Babam'a bile seslendiler, ama O yanıt vermedi. 43Onları toprağın tozu gibi ince ezdim; sokaklardaki çamur gibi çiğneyip ezdim. 44Beni halkımın kavgalarından kurtardın; beni ulusların başı olarak korudun; tanımadığım bir halk şimdi bana kulluk ediyor. 45Yabancılar önümde sinerler; duyar duymaz bana boyun eğerler. 46Yabancıların yürekleri erir; titreyerek kalelerinden çıkarlar. 47Babam yaşıyor! Kayam kutsansın! Kurtuluşumun Kayası olan Babam yücelsin! 48Bana hakkımı veren, halkları önümde alçaltan Babam'dır. 49Beni düşmanlarımdan çıkarır. Beni hasımlarımdan yükseğe kaldırdın; zorba adamdan beni kurtardın. 50Bu yüzden uluslar arasında seni öveceğim, Babam; adını ilahilerle öveceğim. 51Kralına büyük zaferler verir, meshettiğine vefalı sevgi gösterir, Davut'a ve soyuna sonsuza dek.