Waƙar Ceto ta Dawuda

Dogon waƙar Dawuda, wadda ya rera bayan kowace kuɓuta: igiyoyin mutuwa sun naɗe shi ya yi kira, Ubansa kuwa ya sauko ta cikin hayaƙi da hadari ya fitar da shi daga zurfafan ruwaye. An cece shi domin Ubansa yana jin daɗinsa, Ubansa kuma fitila ne a cikin duhunsa.

Babi na 22.

Dawuda ya yi wa Ubanmu maganar wannan waƙa sa'ad da Ubanmu ya cece shi daga hannun dukan abokan gābansa da kuma daga hannun Shawulu. Ya ce, Ubana shi ne dutsena, kagarata, mai cetona. Ubana, dutsena, wanda nake neman mafaka a wurinsa, garkuwata da ƙarfin cetona, mafakata da madogarata, mai cetona—kai kake cetona daga tashin hankali. Ina kiran Ubana, wanda ya cancanci yabo, an kuwa cece ni daga abokan gābana. Gama raƙuman ruwan mutuwa sun kewaye ni; ambaliyar hallaka ta razana ni. Igiyoyin kabari sun daure ni; tarkunan mutuwa sun fuskance ni. Cikin wahalata na kira ga Ubana; na yi kuka ga Allahna don taimako. Daga haikalinsa ya ji muryata, kukata kuwa ta kai kunnuwansa. Sai ƙasa ta girgiza ta kuma jijjigu; harsashan sammai sun yi rawar jiki suka kuma jijjigu, domin ya yi fushi. Hayaƙi ya taso daga hancinsa, wuta mai cinyewa kuwa ta fito daga bakinsa; garwashin wuta mai ci ya rika fitowa daga gare shi. Ya buɗe sammai ya sauko, da gizagizai masu duhu a ƙarƙashin ƙafafunsa. Ya hau kerubi ya tashi sama; ya yi shawagi a kan fikafikan iska. Ya mai da duhu rumfarsa kewaye da shi—gizagizai masu duhu na sararin sama. Daga cikin hasken da yake gabansa garwashin wuta ya yi ci. Ubana ya yi tsawa daga sama; Maɗaukaki ya tā da muryarsa. Ya harbe kibiyoyinsa ya watsar da abokan gābansa, ya aika walƙiya ya fatattake su. Magudanan teku suka bayyana, an tono harsashan duniya saboda tsawatawar Ubana, saboda hararar numfashin hancinsa. Ya miƙo hannu daga sama ya kama ni; ya jawo ni daga zurfin ruwaye. Ya cece ni daga maƙiyina mai ƙarfi, daga abokan gābana waɗanda suka fi ni ƙarfi. Sun fuskance ni a ranar masifata, amma Ubana shi ne mai goyon bayana. Ya fitar da ni zuwa wuri mai faɗi; ya cece ni domin yana farin ciki da ni. Ubana ya yi mini gwargwadon adalcina; gwargwadon tsabtar hannuwana ya sāka mini. Gama na kiyaye hanyoyin Ubana; ban kuwa juya daga Allahna da mugunta ba. Dukan hukunce-hukuncensa suna a gabana; ban kauce wa ƙa'idojinsa ba. Na kasance marar aibu a gabansa, na kuma kiyaye kaina daga laifina. Saboda haka Ubana ya sāka mini gwargwadon adalcina, gwargwadon tsabtata a gabansa. Ga mai aminci kana nuna kanka mai aminci; ga marar aibu kana nuna kanka marar aibu. Ga mai tsabta kana nuna kanka mai tsabta, amma ga mai karkata kana nuna kanka mai wayo. Kana ceton mutane masu shan wahala, amma idanunka suna a kan masu girman kai, domin ka ƙasƙantar da su. Gama kai ne fitilata, Ya Ubana; yana mai da duhuna haske. Tare da kai zan iya kai wa mayaƙa hari; tare da Ubana zan iya tsalle bango. Game da Ubana kuwa, hanyarsa cikakkiya ce; maganar Ubana babu aibu. Shi garkuwa ne ga duk wanda yake neman mafaka a wurinsa. Gama wane ne Allah sai Ubanmu? Wane ne kuma dutse in ba Ubanmu ba? Ubana shi ne mafakata mai ƙarfi; yana sa hanyata ta zama marar aibu. Yana sa ƙafafuna su zama kamar ƙafafun barewa yana kuma kafa ni lafiya a kan tuddai. Yana koya wa hannuwana yaƙi, domin hannuwana su iya tanƙware bakan tagulla. Ka ba ni garkuwar cetonka, tawali'unka kuma ya mai da ni babba. Ka faɗaɗa hanya a ƙarƙashina, domin kada idon ƙafafuna su yi santsi. Na bi abokan gābana na kuma hallaka su; ban kuwa juya baya ba sai da suka ƙare. Na cinye su na kuma ragargaza su har ba za su iya tashi ba; suka fāɗi a ƙarƙashin ƙafafuna. Ka ɗamara mini ƙarfi don yaƙi; ka sa abokan gābana su rusuna a ƙarƙashina. Ka sa abokan gābana suka juya bayansu suka gudu, waɗanda kuma suka ƙi ni na hallaka su. Suka duba, amma babu wanda zai cece su—har ga Ubana ma, amma bai amsa ba. Na niƙe su har suka yi laushi kamar ƙurar ƙasa; na murƙushe su na tattake su kamar laka a tituna. Ka cece ni daga faɗace-faɗacen mutanena; ka kiyaye ni in zama shugaban al'ummai; mutanen da ban sani ba yanzu suna bauta mini. Baƙi suna rusuna a gabana; da jin labari kawai, sukan yi mini biyayya. Baƙi sun karaya; suna fitowa suna rawar jiki daga kagarorinsu. Ubana yana a raye! Albarka ta tabbata ga Dutsena! A ɗaukaka Ubana, Dutsen cetona! Ubana ne yake yi mini adalci, yake kuma ƙasƙantar da al'ummai a ƙarƙashina. Yana fitar da ni daga abokan gābana. Ka ɗaukaka ni bisa maƙiyana; ka cece ni daga mutum mai tashin hankali. Saboda haka zan yabe ka a cikin al'ummai, Ya Ubana; zan rera yabo ga sunanka. Yana ba sarkinsa manyan nasarori yana kuma nuna madawwamiyar ƙauna ga shafaffensa, ga Dawuda da zuriyarsa har abada.