2 Samuel 22

22 ¹Gisulti ni David ngadto sa atong Amahan ang mga pulong niini nga awit sa dihang giluwas siya sa atong Amahan gikan sa kamot sa tanan niyang mga kaaway ug gikan sa kamot ni Saul. ²Miingon siya: Ang akong Amahan mao ang akong bato, ang akong kuta, ang akong tigluwas. ³Ang akong Amahan, ang akong bato, nga kaniya ako modangop, akong taming ug ang gahom sa akong kaluwasan, akong salipdanan ug akong dalangpanan, akong manluluwas—ikaw nagluwas kanako gikan sa kapintasan. ⁴Nagtawag ako sa akong Amahan, nga takos sa pagdayeg, ug naluwas ako gikan sa akong mga kaaway. ⁵Kay ang mga balod sa kamatayon milumos kanako; ang mga baha sa kalaglagan nagpahadlok kanako. ⁶Ang mga pisi sa lubnganan milambod kanako; ang mga lit-ag sa kamatayon miatubang kanako. ⁷Sa akong kalisdanan nagtawag ako sa akong Amahan; mituaw ako sa akong Dios aron sa pagpakitabang. Gikan sa iyang templo nadungog niya ang akong tingog, ug ang akong pagtuaw miabot sa iyang mga dalunggan. ⁸Unya ang yuta nauyog ug mikurog; ang mga patukoranan sa kalangitan mikurog ug nauyog, kay nasuko siya. ⁹Ang aso miutbo gikan sa iyang mga buho sa ilong, ug ang nagaut-ut nga kalayo migula gikan sa iyang baba; nagsiga nga mga baga midilaab gikan kaniya. ¹⁰Gibahin niya ang kalangitan ug mikanaog siya, uban sa mangitngit nga mga panganod ilalom sa iyang mga tiil. ¹¹Misakay siya sa usa ka kerubin ug milupad; mikayab siya ibabaw sa mga pako sa hangin. ¹²Gihimo niya ang kangitngit nga iyang tabon libot kaniya—ang mangitngit nga mga panganod sa ulan sa kalangitan. ¹³Gikan sa kahayag sa iyang atubangan midilaab ang mga baga sa kalayo. ¹⁴Nagdalugdog ang akong Amahan gikan sa langit; ang Labing Halangdon mipatugbaw sa iyang tingog. ¹⁵Gipana niya ang iyang mga udyong ug gipatibulaag ang iyang mga kaaway, mitambog ug kilat ug gipakatag sila. ¹⁶Ang mga kanal sa dagat nakita, ang mga patukoranan sa kalibotan nabutyag sa pagbadlong sa akong Amahan, sa paghuros sa gininhawa gikan sa iyang mga buho sa ilong. ¹⁷Mikab-ot siya gikan sa kahitas-an ug migunit kanako; gihaw-as niya ako gikan sa lalom nga mga tubig. ¹⁸Giluwas niya ako gikan sa akong gamhanang kaaway, gikan sa akong mga kaaway nga kusgan kaayo alang kanako. ¹⁹Giatubang nila ako sa adlaw sa akong katalagman, apan ang akong Amahan mao ang akong sandiganan. ²⁰Gidala niya ako ngadto sa halapad nga dapit; giluwas niya ako kay nahimuot siya kanako. ²¹Gibuhatan ako sa akong Amahan sumala sa akong pagkamatarong; sumala sa kahinlo sa akong mga kamot gigantihan niya ako. ²²Kay gituman ko ang mga dalan sa akong Amahan; wala ako sa pagkadaotan motalikod gikan sa akong Dios. ²³Ang tanan niyang mga paghukom ania sa atubangan ko; wala ako motipas gikan sa iyang mga kasugoan. ²⁴Wala akoy ikasaway sa atubangan niya, ug gilikay ko ang akong kaugalingon gikan sa akong sala. ²⁵Busa gigantihan ako sa akong Amahan sumala sa akong pagkamatarong, sumala sa akong kahinlo sa iyang panan-aw. ²⁶Ngadto sa matinud-anon ikaw nagpakita nga matinud-anon; ngadto sa walay ikasaway ikaw nagpakita nga walay ikasaway. ²⁷Ngadto sa putli ikaw nagpakita nga putli, apan ngadto sa baliko ikaw nagpakita nga maliputon. ²⁸Giluwas mo ang mga tawong sinakit, apan ang imong mga mata anaa sa mga mapahitas-on, aron sa pagpaubos kanila. ²⁹Kay ikaw ang akong lampara, akong Amahan; iyang gihimong kahayag ang akong kangitngit. ³⁰Uban kanimo masulong ko ang usa ka panon; uban sa akong Amahan makalukso ako sa ibabaw sa paril. ³¹Mahitungod sa akong Amahan, ang iyang dalan hingpit; ang pulong sa akong Amahan walay lama. Siya ang taming sa tanan nga modangop kaniya. ³²Kay kinsa ba ang Dios kondili ang atong Amahan? Ug kinsa ba ang bato gawas sa atong Amahan? ³³Ang akong Amahan mao ang akong lig-ong dalangpanan; gihimo niyang walay ikasaway ang akong dalan. ³⁴Gihimo niya ang akong mga tiil nga sama sa mga tiil sa lagsaw ug gipahimutang niya ako nga luwas sa mga kahitas-an. ³⁵Gibansay niya ang akong mga kamot alang sa gubat, aron ang akong mga bukton makabawog sa usa ka pana nga tumbaga. ³⁶Gihatag mo kanako ang taming sa imong kaluwasan, ug ang imong kalumo naghimo kanako nga bantogan. ³⁷Gipalapad mo ang agianan sa ilalom nako, aron ang akong mga buolbuol dili malusno. ³⁸Gigukod ko ang akong mga kaaway ug gilaglag sila; wala ako mobalik hangtod nga sila nahurot. ³⁹Giut-ot ko sila ug gidugmok sila aron dili sila makabangon; nangatumba sila sa ilalom sa akong mga tiil. ⁴⁰Gisangkapan mo ako ug kusog alang sa gubat; gipaluhod mo ang akong mga kaaway sa ilalom nako. ⁴¹Gipatalikod mo ang akong mga kaaway nga nangalagiw, ug kadtong nagdumot kanako gilaglag ko. ⁴²Mitan-aw sila, apan walay bisan kinsa nga makaluwas kanila—bisan ngadto sa akong Amahan, apan wala siya motubag. ⁴³Gidugmok ko sila nga pino sama sa abog sa yuta; gigaling ug gitunob-tunoban ko sila sama sa lapok sa kadalanan. ⁴⁴Giluwas mo ako gikan sa panagbangi sa akong katawhan; gitipigan mo ako nga pangulo sa mga nasod; usa ka katawhan nga wala ko mailhi nag-alagad na kanako. ⁴⁵Ang mga langyaw mangurog sa atubangan nako; sa pagkadungog pa lang nila, mituman sila kanako. ⁴⁶Ang mga langyaw nawad-an ug kaisog; nangabot sila nga nagkurog gikan sa ilang mga salipdanan. ⁴⁷Buhi ang akong Amahan! Dalaygon ang akong Bato! Bayawon ang akong Amahan, ang Bato sa akong kaluwasan! ⁴⁸Ang akong Amahan mao ang naghatag kanako ug hustisya ug nagpaubos sa mga katawhan sa ilalom nako. ⁴⁹Gidala niya ako gikan sa akong mga kaaway. Gibayaw mo ako ibabaw sa akong mga kaaway; giluwas mo ako gikan sa tawong mapintas. ⁵⁰Busa daygon ko ikaw taliwala sa mga nasod, akong Amahan; mag-awit ako ug mga pagdayeg sa imong ngalan. ⁵¹Gihatagan niya ug dagkong kadaugan ang iyang hari ug nagpakita ug gugma sa kasabotan ngadto sa iyang dinihogan, ngadto kang David ug sa iyang mga kaliwat hangtod sa kahangtoran.