Saiki wis dicithak

2 Samuel 23 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Kidung Pungkasane Prabu Dawud

Pangandikané Dawud sing pungkasan: Rama kita wis netepaké prajanjian langgeng karo brayaté, lan panguwasa sing adil iku kaya padhangé ésuk sawisé udan. Banjur dhaptar para prajurité — wong telu sing nrobos barisan Filistin kanggo ngombé banyu Betlehem, sing malah diesokaké déning Dawud tinimbang diombé.

Pasal 23.

Anadene iki pangandika-pangandika pungkasane Prabu Dawud. Wangsiting Dawud anake Isai, wangsiting wong kang kajunjung dhuwur, kang kajebadan dening Gusti Allahe Yakub, Rama kita, juru kidung kinasihe Israel: a a v1 Wangsit iku pangandika kenabian kang diwisikake dening Roh; ing kene Prabu Dawud ngandika kaya wong kang kagerakake dening Rohe Gusti Allah. Rohe Rama kita ngandika lumantar aku; pangandikane ana ing ilatku.

Rama kita, Gusti Allahe Israel, wis ngandika; Watu Karange Israel ngandika marang aku: “Manawa ana wong kang mrentah marang bangsa kanthi kabeneran, mrentah kalawan wedi marang Gusti Allah,

wong iku kaya pepadhanging wayah esuk, nalika srengenge mlethek ing esuk kang tanpa mendhung, kaya sunar gumebyar sawuse udan, kang njalari suket thukul saka bumi.

Apa omahku ora mangkono ana ing ngarsane Rama kita? Awit Panjenengane wis damel prajanjian langgeng karo aku, kang tinata ing samubarang lan santosa. Apa Panjenengane ora bakal ngwujudake sakehing kaslametanku lan sakehing pepenginku? Nanging wong kang tanpa guna iku kabeh padha kaya eri kang dibuwang, awit ora kena dicandhak nganggo tangan kothong. Wong kang arep nggepok iku nyekel gegaman wesi lan landheyaning tumbak, lan eri mau padha kaobong ing geni ana ing panggonan iku uga.”

Para Prawira Prakosane Prabu Dawud

Iki jeneng-jenenge para prawira prakosane Prabu Dawud: Yoseb-Basyebet wong Tahkemon, panggedhene prawira telu, ngayunake tumbake nglawan wong wolung atus, kang dipateni ing sakala. Sawise iku Eleazar anake Dodo wong Ahohi, salah sijine prawira telu kang ndherek Prabu Dawud nalika padha nantang wong Filisti kang nglumpuk arep perang ana ing kono, mangka para wong Israel padha mundur. Dheweke tangi lan nggempur wong Filisti nganti tangane kesel lan kraket ing pedhang. Ing dina iku Rama kita maringi kamenangan gedhe, lan wong sagolongan padha bali ngetutake dheweke mung prelu njarah-rayah wong kang wis padha mati. Sawise iku Sama anake Age wong Harari. Wong Filisti padha nglumpuk ing Lehi, ana ing pategalan kang kebak kacang, lan wong sagolongan padha mlayu saka ngarepe. Nanging Sama ngadeg ing tengah pategalan iku, ngreksa lan nggempur wong Filisti. Lan Rama kita paring kamenangan gedhe.

Nalika mangsa panen, telu saka ing antarane panggedhe telung puluh padha mudhun nemoni Prabu Dawud ana ing guwa Adulam, nalika sapantha wong Filisti padha makemah ing Lebak Refaim. Nalika iku Prabu Dawud ana ing beteng, lan wadya pangiride wong Filisti ana ing Betlehem. Prabu Dawud kepengin banget ngombe banyu, banjur ngandika: “Saupama ana wong kang menehi aku ngombe banyu saka sumur ing sacedhake gapura ing Betlehem!”

Mulane prawira telu mau padha nrobos pakemahan wong Filisti, ngangsu banyu saka sumur Betlehem ing sacedhake gapura, banjur digawa marang Prabu Dawud. Nanging panjenengane ora kersa ngombe; banyu mau diesokake ana ing ngarsane Rama kita. Pangandikane: “Dhuh Rama kawula, mugi tebih saking kawula bilih kawula nindakaken prakawis punika! Punapa punika sanes rahipun tiyang-tiyang ingkang sami ngetohaken nyawanipun?” Mulane panjenengane ora kersa ngombe. Mangkono tumindake prawira telu mau.

Abisai, sadulure Yoab, anake Zeruya, dadi panggedhene wong telung puluh. Dheweke ngayunake tumbake nglawan wong telung atus, dipateni, lan dadi kajuwara ing antarane wong telu mau. Apa dheweke ora kang kajen dhewe ing antarane wong telung puluh? Dheweke dadi senapatine, nanging ora kalebu ing antarane wong telu.

Benaya anake Yoyada iku wong prawira saka Kabzeel, wong kang akeh tumindak prakosa. Dheweke nggempur prawira prakosa loro saka Moab. Dheweke mudhun menyang jugangan nalika dina udan salju lan mateni singa ana ing kono. Dheweke uga nggempur wong Mesir kang gagah prakosa. Wong Mesir mau nyekel tumbak, nanging Benaya nyedhaki dheweke mung nganggo teken, banjur ngrebut tumbak saka tangane, lan mateni wong mau nganggo tumbake dhewe. Mangkono tumindake Benaya anake Yoyada, kang dadi kajuwara ing antarane prawira telu prakosa mau. Dheweke luwih kajen tinimbang wong telung puluh, nanging ora kalebu ing antarane wong telu. Prabu Dawud ngangkat dheweke dadi panggedhene para pangawal pribadine.

Kang kalebu wong telung puluh yaiku: Asael sadulure Yoab; Elhanan anake Dodo saka Betlehem; Sama wong Harod; Elika wong Harod; Heles wong Palti; Ira anake Ikes wong Tekoa; Abiezer wong Anatot; Mebunai wong Husa; Zalmon wong Ahohi; Maharai wong Netofa; Heleb anake Baana wong Netofa; Itai anake Ribai saka Gibea wong Benyamin; Benaya wong Piraton; Hidai saka ing jurang-jurang Gaas; Abi-Albon wong Arba; Azmawet wong Barhum; Elyahba wong Saalbon; para anake Yasen; Yonatan; Sama wong Harari; Ahiam anake Sarar wong Harari; Elifelet anake Ahasbai wong Maaka; Eliam anake Ahitofel wong Gilo; Hezro wong Karmel; Paarai wong Arbi; Yigal anake Natan saka Zoba; Bani wong Gad; Zelek wong Amon; Naharai wong Beerot, kang ngampil gegamane Yoab anake Zeruya; Ira wong Yetri; Gareb wong Yetri; lan Uria wong Het—gunggung kabeh telung puluh pitu.