ဒါဝိဒ်၏နောက်ဆုံးသီချင်း

ဒါဝိဒ်၏ နောက်ဆုံးစကား — ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူ၏အိမ်နှင့် ထာဝရပဋိညာဉ်ကို ဖွဲ့တော်မူပြီ။ ဖြောင့်မတ်စွာ အုပ်စိုးသူသည် မိုးရွာပြီးနောက် နံနက်အလင်းကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် သူ၏သူရဲကောင်းတို့၏ စာရင်း — ဗက်လင်ရေကို ခပ်ယူရန် ဖိလိတ္တိတပ်ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့သော သုံးဦး၊ ထိုရေကို ဒါဝိဒ်သည် မသောက်ဘဲ သွန်းလောင်း၏။

အခန်း 23။

ဤစကားတို့ကား ဒါဝိဒ်၏နောက်ဆုံးစကားများတည်း။ ယေရှဲ၏သားဒါဝိဒ်၏ဗျာဒိတ်စကား၊ မြင့်မြတ်စွာချီးမြှောက်ခြင်းခံရသော၊ ယာကုပ်၏ဘုရားဖြစ်တော်မူသောငါတို့၏ခမည်းတော်ထံတော်မှ ဘိသိက်ခံရသော၊ ဣသရေလအမျိုး၏ ချစ်မြတ်နိုးဖွယ်သီချင်းဆိုသူ၏ ဗျာဒိတ်စကားဟူမူကား၊ ^a ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ဝိညာဉ်တော်သည် ငါ့အားဖြင့် မိန့်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် ငါ့လျှာပေါ်၌တည်၏။

ဣသရေလအမျိုး၏ဘုရားဖြစ်တော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မိန့်တော်မူပြီ။ ဣသရေလ၏ကျောက်သည် ငါ့အား “တရားသဖြင့် လူတို့ကိုအုပ်စိုး၍ ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့်အုပ်ချုပ်သောသူသည်၊

ထိုသူသည် မိုးတိမ်ကင်းသောအရုဏ်ဦး၌ နေထွက်သောအခါ ထွန်းလင်းသောနံနက်အလင်းရောင်ကဲ့သို့၎င်း၊ မိုးရွာပြီးနောက် မြေကြီးမှ မြက်ပင်ကိုပေါက်စေသော ထွန်းလင်းခြင်းကဲ့သို့၎င်း ဖြစ်၏။

ငါ့အိမ်ထောင်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ရှေ့တော်၌ ဤသို့မဖြစ်သလော။ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်သည် ငါနှင့် ထာဝရပဋိညာဉ်ကိုပြုတော်မူ၍ ထိုပဋိညာဉ်သည် အရာရာ၌စီမံထားလျက် ခိုင်မြဲ၏။ ကိုယ်တော်သည် ငါ၏ကယ်တင်ခြင်းအလုံးစုံနှင့် ငါ၏အလိုဆန္ဒအလုံးစုံကို ပြည့်စုံစေတော်မူမည်မဟုတ်လော။ သို့ရာတွင် အဓမ္မလူအပေါင်းတို့သည် ပစ်ပယ်ထားသောဆူးပင်များနှင့်တူကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုဆူးပင်တို့ကို လက်ဗလာနှင့် ကောက်ယူ၍မရနိုင်။ ထိုဆူးပင်တို့ကို ထိမိလိုသောသူသည် သံလက်နက်နှင့် လှံရိုးကို စွဲကိုင်ရ၏။ ထိုဆူးပင်တို့သည်လည်း ရှိရာအရပ်၌ မီးဖြင့်ကျွမ်းလောင်ခြင်းကိုခံရ၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ဒါဝိဒ်၏သူရဲကောင်းများ

ဒါဝိဒ်၏သူရဲကောင်းတို့၏အမည်များကား ဤသို့တည်း။ တာခမောနိအမျိုးသား ယောရှဗ္ဗရှေဗက်သည် ထိုသုံးယောက်တို့၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်၍၊ လူရှစ်ရာတို့ကို မိမိလှံဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။ ထို့နောက် အဟောဟိအမျိုးသား ဒေါဒေါ၏သား ဧလာဇာဖြစ်၏။ သူသည် ဒါဝိဒ်နှင့်အတူရှိသော သူရဲကောင်းသုံးဦးအနက်တစ်ဦးဖြစ်၏။ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် စစ်တိုက်ရန် ထိုအရပ်၌စုဝေးကြသောအခါ သူတို့သည် ထိုသူတို့ကိုစော်ကားခဲ့ကြ၍ ဣသရေလလူတို့မူကား ဆုတ်ခွာကြ၏။ သူသည်ထ၍ မိမိလက်မောပန်းကာ ဓားလွယ်၌ကပ်ငြိနေသည်တိုင်အောင် ဖိလိတ္တိလူတို့ကိုတိုက်ခိုက်လေ၏။ ထိုနေ့၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ကြီးစွာသောအောင်ပွဲကို ဖြစ်ပေါ်စေတော်မူ၏။ စစ်သည်တို့သည်လည်း သူ့နောက်သို့ပြန်လာ၍ သူသေများ၏ပစ္စည်းကိုသာ ချွတ်ယူကြ၏။ ထို့နောက် ဟာရရိအမျိုးသား အာဂေ၏သား ရှမ္မဖြစ်၏။ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် ပဲနီလယ်ကွက်ရှိရာ လေဟိအရပ်၌ စုဝေးကြ၍ စစ်သည်တို့သည် သူတို့ထံမှ ထွက်ပြေးကြ၏။ သို့ရာတွင် ရှမ္မသည် လယ်ကွက်အလယ်၌ရပ်တည်လျက် ထိုလယ်ကွက်ကိုကာကွယ်၍ ဖိလိတ္တိလူတို့ကို တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်လေ၏။ ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ကြီးစွာသောအောင်ပွဲကို ဖြစ်ပေါ်စေတော်မူ၏။

ကောက်ရိတ်ချိန်၌ အကြီးအကဲသုံးဆယ်အနက် သုံးဦးတို့သည် အဒုလံဥမင်လိုဏ်ဂူ၌ရှိသော ဒါဝိဒ်ထံသို့ ဆင်းသွားကြ၏။ ထိုအခါ ဖိလိတ္တိတပ်တစ်စုသည် ရေဖိမ်ချိုင့်ဝှမ်း၌ စခန်းချလျက်ရှိ၏။ ထိုအခါ ဒါဝိဒ်သည် ခံတပ်၌ရှိ၍ ဖိလိတ္တိတပ်စခန်းသည် ဗက်လင်မြို့၌ရှိ၏။ ဒါဝိဒ်သည် ရေကိုတောင့်တလျက် “ဗက်လင်မြို့ တံခါးအနား၌ရှိသော ရေတွင်းမှ ရေကို တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူက ငါသောက်ရန်ပေးပါစေသော” ဟုဆို၏။

ထို့ကြောင့် ထိုသူရဲကောင်းသုံးဦးတို့သည် ဖိလိတ္တိတပ်စခန်းကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်၍ ဗက်လင်မြို့ တံခါးအနားရှိ ရေတွင်းမှ ရေကိုခပ်ယူပြီးလျှင် ဒါဝိဒ်ထံသို့ ယူဆောင်လာကြ၏။ သို့ရာတွင် ဒါဝိဒ်သည် ထိုရေကိုမသောက်ဘဲ ငါတို့၏ခမည်းတော်အား သွန်းလောင်းဆက်ကပ်၏။ ဒါဝိဒ်က “အို အဖခမည်းတော်၊ အကျွန်ုပ်သည် ဤသို့မပြုပါစေနှင့်။ ဤရေသည် မိမိတို့အသက်ကိုစွန့်စားခဲ့ကြသောသူတို့၏သွေးဖြစ်သည်မဟုတ်လော” ဟု လျှောက်ဆို၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုရေကိုမသောက်ဘဲနေ၏။ ဤကား ထိုသူရဲကောင်းသုံးဦးတို့၏ အမှုအရာများတည်း။

ဇေရုယာ၏သား၊ ယွာဘ၏ညီ အဘိရှဲသည် ထိုသုံးဆယ်တို့၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်၏။ သူသည် လူသုံးရာတို့ကို မိမိလှံဖြင့် တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်၍ ထိုသုံးဦးတို့တွင် ထင်ရှားကျော်ကြားလေ၏။ သူသည် ထိုသုံးဆယ်တို့တွင် အထင်ရှားဆုံးဖြစ်သည်မဟုတ်လော။ သူသည် သုံးဦးအနက်မပါဝင်သော်လည်း သူတို့၏တပ်မှူးဖြစ်လာ၏။

ကပ်ဇေလမြို့သား ယောယဒ၏သား ဗေနာယသည် ရဲရင့်သောသူ၊ ကြီးစွာသောအမှုတို့ကိုပြုသောသူဖြစ်၏။ သူသည် မောဘပြည်သား သူရဲကောင်းနှစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်၏။ နှင်းကျသောနေ့တွင် တွင်းထဲသို့ဆင်း၍ ထိုနေရာ၌ ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ကိုသတ်လေ၏။ ထိုမှတစ်ပါး သူသည် ထွားကြိုင်းသောအဲဂုတ္တုအမျိုးသားတစ်ဦးကိုလည်း သတ်ဖြတ်၏။ ထိုအဲဂုတ္တုအမျိုးသားသည် လှံကိုကိုင်ထား၏။ သို့ရာတွင် ဗေနာယသည် တောင်ဝှေးတစ်ချောင်းတည်းနှင့် သူ့ထံသို့ချဉ်းကပ်၍ သူ၏လက်မှ လှံကိုလုယူပြီးလျှင် ထိုသူ၏လှံဖြင့်ပင် သူ့ကိုသတ်လေ၏။ ဤကား ယောယဒ၏သား ဗေနာယ၏ အမှုအရာများဖြစ်၍ သူသည် သူရဲကောင်းသုံးဦးတို့တွင် ထင်ရှားကျော်ကြားလေ၏။ သူသည် သုံးဆယ်တို့ထက်ပို၍ အထင်ရှားဖြစ်သော်လည်း သုံးဦးအထဲတွင်မပါဝင်။ ဒါဝိဒ်သည် သူ့ကို မိမိ၏ကိုယ်ရံတော်တပ်ကို အုပ်ချုပ်စေ၏။

ထိုသုံးဆယ်တို့တွင်ပါဝင်သူများမှာ ယွာဘ၏ညီ အာသဟေလ၊ ဗက်လင်မြို့သား ဒေါဒေါ၏သား ဧလဟာနန်၊ ဟာရောဒိအမျိုးသား ရှမ္မ၊ ဟာရောဒိအမျိုးသား ဧလိက၊ ပါလတိအမျိုးသား ဟေလက်၊ တေကောအမျိုးသား ဣက္ကေရှ၏သား ဣရ၊ အနသုတ်မြို့သား အဗျေဇာ၊ ဟုရှသိအမျိုးသား မေဘုန္နဲ၊ အဟောဟိအမျိုးသား ဇာလမုန်၊ နေတောဖာသိအမျိုးသား မဟာရဲ၊ နေတောဖာသိအမျိုးသား ဗာနာ၏သား ဟေလက်၊ ဗင်္ယာမိန်အမျိုးသားတို့၏ ဂိဗာမြို့သား ရိဘဲ၏သား ဣတ္တဲ၊ ပိရသုန်အမျိုးသား ဗေနာယ၊ ဂါရှချိုင့်များမှ ဟိဒ္ဒဲ၊ အာဗသိအမျိုးသား အဘိအာလဗုန်၊ ဗာဟုမိအမျိုးသား အာဇမာဝက်၊ ရှာလဗောနိအမျိုးသား ဧလျာဘ၊ ယာရှင်၏သားများ၊ ယောနသန်၊ ဟာရရိအမျိုးသား ရှမ္မ၊ ဟာရရိအမျိုးသား ရှာရာ၏သား အဟိအံ၊ မာခသိအမျိုးသား အဟသဗဲ၏သား ဧလိဖလက်၊ ဂိလောအမျိုးသား အဟိသောဖေလ၏သား ဧလျံ၊ ကရမေလအမျိုးသား ဟေဇရဲ၊ အာရဘိအမျိုးသား ဖာရဲ၊ ဇောဘပြည်သား နာသန်၏သား ဣဂါလ၊ ဂဒ်အမျိုးသား ဗာနိ၊ အမ္မုန်အမျိုးသား ဇေလက်၊ ဗေရုတ်မြို့သား နာဟာရဲ၊ သူသည် ဇေရုယာ၏သား ယွာဘ၏ လက်နက်သယ်ဆောင်သူဖြစ်၏။ ဣသရိအမျိုးသား ဣရ၊ ဣသရိအမျိုးသား ဂါရက်၊ ဟိတ္တိအမျိုးသား ဥရိယ—အားလုံးပေါင်း သုံးဆယ်ခုနစ်ဦးတည်း။