Το τελευταίο τραγούδι του Δαβίδ

Τα τελευταία λόγια του Δαβίδ: ο Πατέρας μας έκανε αιώνια διαθήκη με τον οίκο του, και ένας άρχοντας που κυβερνά με δικαιοσύνη είναι σαν το πρωινό φως μετά τη βροχή. Έπειτα ο κατάλογος των πολεμιστών του — οι τρεις που διέσπασαν τις γραμμές των Φιλισταίων για λίγο νερό από τη Βηθλεέμ, το οποίο ο Δαβίδ έχυσε αντί να το πιει.

Κεφάλαιο 23.

Αυτά είναι τα τελευταία λόγια του Δαβίδ. Ο χρησμός του Δαβίδ, γιου του Ιεσσαί, ο χρησμός του ανθρώπου που υψώθηκε ψηλά, που τον έχρισε ο Θεός του Ιακώβ, ο Πατέρας μας, του αγαπημένου υμνωδού του Ισραήλ: ^a Το Πνεύμα του Πατέρα μας μίλησε μέσα από μένα· ο λόγος του ήταν στη γλώσσα μου.

Ο Πατέρας μας, ο Θεός του Ισραήλ, μίλησε· ο Βράχος του Ισραήλ μου είπε: «Όταν κάποιος κυβερνά τους ανθρώπους με δικαιοσύνη, κυβερνώντας με φόβο Θεού,

είναι σαν το φως του πρωινού όταν ανατέλλει ο ήλιος σε αυγή ασυννέφιαστη, σαν τη λάμψη ύστερα από τη βροχή που βγάζει χορτάρι από τη γη.

Δεν είναι έτσι ο οίκος μου μπροστά στον Πατέρα μας; Γιατί αυτός έκανε μαζί μου αιώνια διαθήκη, βαλμένη σε τάξη σε όλα και σίγουρη. Δεν θα φέρει σε ολοκλήρωση όλη τη σωτηρία μου και κάθε μου επιθυμία; Μα οι τιποτένιοι άνθρωποι είναι όλοι σαν αγκάθια πεταμένα, γιατί δεν μπορεί κανείς να τα πιάσει με γυμνά χέρια. Όποιος θέλει να τα αγγίξει οπλίζεται με σίδερο και με το στειλιάρι του δόρατος, και καίγονται με φωτιά εκεί επιτόπου».

Οι γενναίοι πολεμιστές του Δαβίδ

Αυτά είναι τα ονόματα των γενναίων πολεμιστών του Δαβίδ: ο Ιωσέβ-Βασεβέθ ο Ταχκεμονίτης, αρχηγός των τριών, σήκωσε το δόρυ του εναντίον 800 αντρών και τους σκότωσε μεμιάς. Έπειτα ήταν ο Ελεάζαρ, γιος του Δωδώ του Αχωχίτη, ένας από τους τρεις γενναίους πολεμιστές που ήταν με τον Δαβίδ όταν προκάλεσαν τους Φιλισταίους που είχαν συγκεντρωθεί εκεί για μάχη, και οι άντρες του Ισραήλ υποχώρησαν. Αυτός σηκώθηκε και χτυπούσε τους Φιλισταίους ωσότου κουράστηκε το χέρι του και κόλλησε στο σπαθί. Ο Πατέρας μας χάρισε μεγάλη νίκη εκείνη την ημέρα, και ο στρατός γύρισε πίσω του μόνο για να σκυλέψει τους νεκρούς. Έπειτα ήταν ο Σαμμά, γιος του Αγέ του Αραρίτη. Οι Φιλισταίοι συγκεντρώθηκαν στη Λεχί, σε ένα χωράφι γεμάτο φακές, και ο στρατός έφυγε μπροστά τους. Όμως ο Σαμμά στάθηκε στη μέση του χωραφιού, το υπερασπίστηκε και χτύπησε τους Φιλισταίους. Και ο Πατέρας μας χάρισε μεγάλη νίκη.

Την εποχή του θερισμού τρεις από τους τριάντα αρχηγούς κατέβηκαν στον Δαβίδ, στη σπηλιά της Αδουλλάμ, ενώ ένα τμήμα Φιλισταίων είχε στρατοπεδεύσει στην κοιλάδα Ραφαΐμ. Ο Δαβίδ ήταν τότε στο οχυρό, και φρουρά Φιλισταίων βρισκόταν στη Βηθλεέμ. Ο Δαβίδ λαχτάρησε νερό και είπε: «Ας μου έδινε κάποιος να πιω νερό από το πηγάδι που είναι δίπλα στην πύλη, στη Βηθλεέμ!»

Έτσι οι τρεις πολεμιστές πέρασαν μέσα από το στρατόπεδο των Φιλισταίων, άντλησαν νερό από το πηγάδι της Βηθλεέμ, δίπλα στην πύλη, και το έφεραν στον Δαβίδ. Αυτός όμως αρνήθηκε να το πιει· το έχυσε στον Πατέρα μας. Είπε: «Μακριά από μένα, Πατέρα μου, να κάνω κάτι τέτοιο! Δεν είναι αυτό το αίμα των αντρών που διακινδύνεψαν τη ζωή τους;» Έτσι αρνήθηκε να το πιει. Τέτοια ήταν τα κατορθώματα των τριών πολεμιστών.

Ο Αβισαί, ο αδελφός του Ιωάβ, γιος της Σερουΐας, ήταν αρχηγός των τριάντα. Σήκωσε το δόρυ του εναντίον 300, τους σκότωσε και απέκτησε φήμη ανάμεσα στους τρεις. Δεν ήταν ο πιο τιμημένος από τους τριάντα; Έγινε ο διοικητής τους, αν και δεν ήταν ένας από τους τρεις.

Ο Βεναΐας, γιος του Ιωδαέ, ήταν γενναίος άντρας από την Καβσεήλ, άνθρωπος μεγάλων κατορθωμάτων. Χτύπησε τους δύο γενναίους πολεμιστές του Μωάβ. Κατέβηκε σε έναν λάκκο μια χιονισμένη μέρα και σκότωσε εκεί ένα λιοντάρι. Χτύπησε επίσης έναν επιβλητικό Αιγύπτιο. Ο Αιγύπτιος κρατούσε δόρυ, αλλά ο Βεναΐας όρμησε πάνω του μόνο με ένα ραβδί, του άρπαξε το δόρυ από το χέρι και τον σκότωσε με το ίδιο του το δόρυ. Αυτά ήταν τα κατορθώματα του Βεναΐα, γιου του Ιωδαέ, που απέκτησε όνομα ανάμεσα στους τρεις γενναίους πολεμιστές. Ήταν πιο τιμημένος από τους τριάντα, αλλά όχι ανάμεσα στους τρεις. Ο Δαβίδ τον έβαλε επικεφαλής της σωματοφυλακής του.

Ανάμεσα στους τριάντα ήταν: ο Ασαήλ, ο αδελφός του Ιωάβ· ο Ελχανάν, γιος του Δωδώ, από τη Βηθλεέμ· ο Σαμμά ο Αρωδίτης· ο Ελικά ο Αρωδίτης· ο Χελές ο Φαλτίτης· ο Ιρά, γιος του Ικκής του Θεκωΐτη· ο Αβιέζερ ο Αναθωθίτης· ο Μεβουνναί ο Χουσαθίτης· ο Σαλμών ο Αχωχίτης· ο Μααραΐ ο Νετωφαθίτης· ο Χελέβ, γιος του Βαανά του Νετωφαθίτη· ο Ιτταΐ, γιος του Ριβαΐ, από τη Γαβαά των Βενιαμιτών· ο Βεναΐας ο Πιραθωνίτης· ο Ιδδαΐ από τα ρέματα του Γαάς· ο Αβί-αλβών ο Αρβαθίτης· ο Αζμαβέθ ο Βαρχουμίτης· ο Ελιαβά ο Σααλβωνίτης· οι γιοι του Ιασέν· ο Ιωνάθαν· ο Σαμμά ο Αραρίτης· ο Αχιάμ, γιος του Σαράρ του Αραρίτη· ο Ελιφελέτ, γιος του Αχασβαΐ του Μααχαθίτη· ο Ελιάμ, γιος του Αχιτόφελ του Γιλωνίτη· ο Χεσρώ ο Καρμηλίτης· ο Παραΐ ο Αρβίτης· ο Ιγάλ, γιος του Νάθαν, από τη Σωβά· ο Βανί ο Γαδίτης· ο Σελέκ ο Αμμωνίτης· ο Νααραΐ ο Βηρωθίτης, ο οπλοφόρος του Ιωάβ, γιου της Σερουΐας· ο Ιρά ο Ιεθρίτης· ο Γαρήβ ο Ιεθρίτης· και ο Ουρίας ο Χετταίος — τριάντα εφτά όλοι μαζί.