2.سموئيل 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹هي دائود جا آخري ڪلام آهن. يسي جي پٽ دائود جو وحي، انهيءَ ماڻهوءَ جو وحي جيڪو مٿانهين تي کنيو ويو، يعقوب جي خدا، اسان جي پيءُ جو مسح ڪيل، اسرائيل جو پيارو گيت ڳائيندڙ: ^a a v1 وحي هڪ الهامي نبوتي ڪلام آهي؛ دائود هتي اهڙي شخص وانگر ڳالهائي ٿو جنهن کي خدا جو روح هلائي رهيو هجي. ²اسان جي پيءُ جي روح مون ذريعي ڳالهايو؛ سندس ڪلام منهنجي زبان تي هو.

³اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا فرمايو آهي؛ اسرائيل جي چٽان مون کي چيو تہ ”جڏهن ڪو ماڻهن تي سچائيءَ سان حڪمراني ڪري ٿو، خدا جي خوف ۾ حڪومت ڪري ٿو،

⁴تڏهن اهو صبح جي روشنيءَ جهڙو آهي، جڏهن بنا بادل جي صبح تي سج اڀري ٿو، مينهن کان پوءِ جي انهيءَ چمڪ جهڙو جيڪا زمين مان گاهه ڪڍي ٿي.

⁵ڇا منهنجو گھر اسان جي پيءُ وٽ اهڙو ناهي؟ ڇاڪاڻ تہ هن مون سان دائمي عهد ڪيو آهي، جيڪو هر ڳالهه ۾ ترتيب وار ۽ محفوظ آهي. ڇا هو منهنجي سموري نجات ۽ منهنجي سموري تمنا کي پوري نہ ڪندو؟ ⁶پر بيڪار ماڻهو سڀ اڇلايل ڪنڊن جهڙا آهن، ڇالاءِ جو انهن کي خالي هٿن سان کڻي نہ ٿو سگھجي. ⁷جيڪو انهن کي هٿ لائڻ چاهي ٿو، سو پاڻ کي لوهه ۽ ڀالي جي ڏنڊي سان هٿياربند ڪري ٿو، ۽ اهي اتي ئي باهه ۾ ساڙيا وڃن ٿا.“

دائود جا بهادر ماڻهو

⁸دائود جي بهادر سورهين جا نالا هي آهن: يوشب-بشبت تخڪموني، ٽنهي جو سردار، جنهن پنهنجو ڀالو اٺ سؤ ماڻهن تي کنيو ۽ هڪ ئي ڀيري کين ماري وڌائين. ⁹ان کان پوءِ دودو جو پٽ اليعزر اخوحي هو، جيڪو انهن ٽنهي سورهين مان هڪ هو جيڪي دائود سان گڏ هئا، جڏهن هنن اتي جنگ لاءِ گڏ ٿيل فلستين کي للڪاريو، ۽ اسرائيل جا ماڻهو پوئتي هٽي ويا. ¹⁰هو اٿيو ۽ فلستين کي ماريندو رهيو، تان جو سندس هٿ ٿڪجي تلوار سان چهٽجي ويو. انهيءَ ڏينهن اسان جي پيءُ وڏي فتح آندي، ۽ لشڪر سندس پٺيان رڳو لاشن کي لٽڻ لاءِ موٽي آيو. ¹¹ان کان پوءِ اجي هراري جو پٽ سمه هو. فلستي لحي ۾ گڏ ٿيا، جتي هڪ کيت مسر سان ڀريل هو، ۽ لشڪر انهن کان ڀڄي ويو. ¹²پر سمه کيت جي وچ ۾ بيهي ان جو بچاءُ ڪيو ۽ فلستين کي ماري ڇڏيائين. ائين اسان جي پيءُ وڏي فتح آندي.

¹³فصل ڍڻ وقت ٽيهن سردارن مان ٽي ڄڻا هيٺ لهي عدلام جي غار ۾ دائود وٽ آيا، جڏهن تہ فلستين جو هڪ ٽولو رفائيم جي واديءَ ۾ خيما هڻي ويٺو هو. ¹⁴ان وقت دائود قلعي ۾ هو، ۽ بيت لحم ۾ فلستين جي فوجي چوڪي هئي. ¹⁵دائود کي پاڻيءَ جي تانگھ ٿي، تنهنڪري چيائين تہ ”ڪاش ڪو مون کي بيت لحم ۾ دروازي وٽ واري کوهه جو پاڻي پيئاري!“

¹⁶تنهنڪري انهن ٽنهي سورهين فلستين جي ڇانوڻيءَ کي چيرو ڏئي، بيت لحم جي دروازي وٽ واري کوهه مان پاڻي ڀري، دائود وٽ کڻي آيا. پر هن اهو پيئڻ کان انڪار ڪيو؛ ان کي اسان جي پيءُ جي اڳيان هاري ڇڏيائين. ¹⁷چيائين تہ ”اي منهنجا بابا، مون کان اهو ڪم پري رهي! ڇا هي انهن ماڻهن جو رت ناهي جن پنهنجي جان خطري ۾ وڌي؟“ تنهنڪري اهو پيئڻ نہ چاهيائين. ٽنهي سورهين جا ڪم اهڙا هئا.

¹⁸يوآب جو ڀاءُ ابيشا، ضرويا جو پٽ، ٽيهن جو سردار هو. هن پنهنجو ڀالو ٽن سؤ ماڻهن تي کڻي کين ماري وڌو، ۽ ٽنهي ۾ نالو ڪمايائين. ¹⁹ڇا هو ٽيهن ۾ سڀ کان وڌيڪ عزت وارو نہ هو؟ هو انهن جو سردار ٿيو، پر ٽنهي مان هڪ نہ هو.

²⁰يهوياداع جو پٽ بنايا قبضئيل جو هڪ دلير ماڻهو هو، وڏن ڪمن وارو. موآب جي ٻن زورآور سورهين کي ماري ڇڏيائين. برفاني ڏينهن تي کڏ ۾ لهي ويو ۽ اتي هڪ شينهن کي ماري وڌائين. ²¹هڪ شاندار مصري کي بہ ماري وڌائين. مصريءَ جي هٿ ۾ ڀالو هو، پر بنايا رڳو لٺ کڻي مٿس چڙهي آيو، مصريءَ جي هٿ مان ڀالو ڇني ورتائين ۽ ساڳئي ڀالي سان کيس ماري وڌائين. ²²يهوياداع جي پٽ بنايا جا اهي ڪم هئا، جنهن ٽنهي زورآور ماڻهن ۾ نالو ڪمايو. ²³هو ٽيهن کان وڌيڪ عزت وارو هو، پر ٽنهي ۾ شامل نہ هو. دائود کيس پنهنجي محافظ دستي تي مقرر ڪيو.

²⁴ٽيهن ۾ هي هئا: يوآب جو ڀاءُ عساهيل؛ بيت لحم جي دودو جو پٽ القنان؛ ²⁵سمه هرودي؛ اليقا هرودي؛ ²⁶حلص فلتي؛ تقوعي عقيس جو پٽ عيرا؛ ²⁷عناتوتي ابيعزر؛ حوشاتي مبوناي؛ ²⁸اخوحي ضلمون؛ نطوفاتي مهراي؛ ²⁹نطوفاتي بعنه جو پٽ حلب؛ بنيمين جي قبيلي جي جبعه جو ريباءِ جو پٽ اتي؛ ³⁰فرعتوني بنايا؛ گعس جي نديءَ جي واديءَ جو هدي؛ ³¹عربتي ابي عَلبون؛ برحومي عزموت؛ ³²شعلبوني الياحبا؛ يشن جا پٽ؛ يونتن؛ ³³هراري سمه؛ هراري شرار جو پٽ احيام؛ ³⁴معڪاتي احسبي جو پٽ الفلط؛ جيلوني اخيتفل جو پٽ اليعام؛ ³⁵ڪرملي حصري؛ عربي فعراي؛ ³⁶ضوباه جي ناتن جو پٽ يجال؛ جدي باني؛ ³⁷عموني ضلق؛ بئيروتي نحراي، ضرويا جي پٽ يوآب جو هٿيار کڻندڙ؛ ³⁸يتري عيرا؛ يتري جريب؛ ³⁹حتي اوريا؛ سڀ ملائي ستٽيهه ڄڻا.