داؤد د ساؤل د وينې د ګناه کفاره ورکوى

داؤد د درې کلنې قحطۍ په اړه له زمونږ پلار نه پوښتنه کوي او ورته د ساؤل له خوا د جبعونيانو د وژنې خبره کېږي؛ د هغه اوه اولادونه ځوړند کېږي. رِصفه د هغوی جسدونه له مرغانو او ځناورو ساتي تر څو باران راشي؛ داؤد هغوی د ساؤل له هډوکو سره ښخوي. بيا يو فلستی ديو نږدې هغه وژني.

څپرکی 21.

د داؤد په زمانه کښې درې کاله، کال په کال، قحط راغلو؛ نو داؤد د دې په حقله د زمونږ پلار نه پوښتنه وکړه. او پلار وفرمائيل چې، ”د ساؤل او د هغۀ د کور په سر د وينې ګناه ده، ځکه چې هغۀ جبعونيان قتل کړل.“

نو بادشاه جبعونيان راوغوښتل او هغوئ ته يې خبرې وکړې. (جبعونيان اِسرائيلى نۀ وُو بلکې د اموريانو د پاتې شوو نه وُو؛ اِسرائيلو قسم خوړلے وو چې هغوئ به ژوندي پرېږدى، خو ساؤل چې د اِسرائيل او يهوداه دپاره جوش درلودو، هغوئ د وژلو هڅه يې کړې وه.). داؤد جبعونيانو ته ووئيل چې، ”زۀ ستاسو دپاره څۀ وکړم؟ زۀ څنګه کفاره ورکړم چې تاسو د زمونږ پلار په قوم باندې برکت وکړئ؟“

جبعونيانو ووئيل چې، ”زمونږ او د ساؤل يا د هغۀ د کور ترمينځه د سپينو زرو يا سرو زرو خبره نۀ ده، او مونږ ته حق نشته چې په اِسرائيل کښې څوک ووژنو.“ داؤد ووئيل چې، ”څۀ چې تاسو وايئ، زۀ به يې ستاسو دپاره وکړم.“

هغوئ بادشاه ته ووئيل چې، ”هغه سړے چې مونږ يې هلاک کړو او زمونږ د تباهۍ منصوبه يې جوړه کړه، چې د اِسرائيل په ټوله علاقه کښې زمونږ دپاره هيڅ ځائ پاتې نۀ شى، د هغۀ د اولاد نه اووۀ سړي مونږ ته راوسپارئ، او مونږ به هغوئ د ساؤل په جبعه کښې، چې د مالِک خُدائ غوره کړے وو، د مالِک خُدائ په حضور کښې ځوړند کړو.“ بادشاه ووئيل چې، ”زۀ به يې درته وسپارم.“

خو بادشاه مفيبوست، د يونتن زوئ چې د ساؤل لمسے وو، ژوندے پرېښودو، ځکه چې د داؤد او د ساؤل د زوئ يونتن ترمينځه د زمونږ پلار په حضور کښې قسم شوے وو. خو بادشاه ارموني او مفيبوست، هغه دواړه زامن چې د اياه لور رِصفه د ساؤل نه پېدا کړي وُو، او هغه پنځۀ زامن چې د ساؤل لور مِيرب د محولاتي برزِلي د زوئ ادرئيل نه پېدا کړي وُو، ونيول. هغۀ دوى جبعونيانو ته وسپارل، او هغوئ د زمونږ پلار په حضور کښې په غر باندې ځوړند کړل؛ اووۀ واړه يو ځائ مړۀ شول. هغوئ د فصل د رېبلو په اولو ورځو کښې، چې کله د وربشو فصل شروع شو، قتل کړل شول.

بيا د اياه لور رِصفه ټاټ واخستلو او په تيږه يې وغوړولو، د فصل د رېبلو د شروع نه تر هغې چې په لاشونو باندې باران ووريدو؛ د ورځې يې مرغان ترې شړل او د شپې وحشي ځناور. ^a کله چې داؤد ته ووئيل شول چې د اياه لور رِصفه، د ساؤل داشتې، څۀ کړي دي، نو هغه د يابيس جِلعاد خلقو ته لاړو او د ساؤل او د هغۀ د زوئ يونتن هډوکي يې راواخستل، کوم چې هغوئ په پټه د بيت شان د چوک نه راوړي وُو، چرته چې فلستينيانو هغوئ هغه ورځ ځوړند کړي وُو کله چې هغوئ ساؤل په جِلبوعه کښې وژلے وو. هغۀ د ساؤل هډوکي او د هغۀ د زوئ يونتن هډوکي له هغه ځائ نه راوړل، او هغوئ د ځوړند شوو سړو هډوکي راټول کړل. هغوئ د ساؤل او د هغۀ د زوئ يونتن هډوکي په بنيامين کښې په ضيله کښې، د هغۀ د پلار قيس په قبر کښې ښخ کړل، او څۀ چې بادشاه حُکم کړے وو هغه ټول يې وکړل. له دې نه پس، زمونږ پلار د دې مُلک دپاره دُعاګانې قبولې کړې.

د داؤد جنګيالي د فلستينيانو غټ پهلوانان ماتوى

بيا د فلستينيانو او اِسرائيل ترمينځه جنګ وشو. داؤد د خپلو نوکرانو سره د فلستينيانو سره د جنګ دپاره لاړو، او هغه ستړے شو. اِشبي بنوب، چې د رافا د اولاد نه وو، او د هغۀ د نيزې د پيتل سر تقريباً اووۀ نيم پونډه وزن لرلو، او هغۀ نوې تُوره تړلې وه، نژدې وو چې داؤد ووژنى. ^b خو د ضروياه زوئ ابيشے د داؤد مدد ته راغلو، فلستيني يې ووهلو او ويې واژلو. بيا د داؤد سړو هغۀ ته قسم ورکړو چې، ”تۀ به بيا کله هم زمونږ سره جنګ ته نۀ راوځې، کۀ نه نو د اِسرائيل ډيوه به مړه کړې.“

له دې نه پس د فلستينيانو سره په جوب کښې بل جنګ وشو. حوساتي سِبکي سف، چې د رافا د اولاد نه يو وو، ووهلو. د فلستينيانو سره په جوب کښې بل جنګ وشو، چرته چې بيت لحمي اِلحانان، د ياعري اورجيم زوئ، جتي جوليات ووژلو، چې د هغۀ د نيزې لرګے د جولاه د معراض په شان وو. بيا په جات کښې جنګ شروع شو، چرته چې يو غټ سړے وو چې په هر لاس يې شپږ ګوتې وې او په هره پښه يې شپږ ګوتې وې—ټولې څلور ويشت؛ هغه هم د رافا نه پېدا شوے وو. او کله چې هغۀ اِسرائيل ته ملنډې وهلې، نو د سِمعي زوئ يونتن، چې سِمعي د داؤد ورور وو، هغه ووهلو. دا څلور واړه په جات کښې د رافا د اولاد نه وُو، او د داؤد او د هغۀ د نوکرانو په لاس مړۀ شول.