ሴባ ኣብ ልዕሊ እቲ ንጉስ ዓመፀ

ሴባ መለኸት ነፊሑ፥ ነገዳት ሰሜን ድማ ሓዲጎም ከዱ። ኢዮኣብ ንኣሜሳይ ኣብ መገዲ ብሕቡእ ሰይፊ ቀተሎ፥ ድሕሪኡ ኸዓ ንኣቤል ከበባ። ሓንቲ ጥበበኛ ሰበይቲ ኻብ ልዕሊ መንደቕ ፀዊዓ፥ ስለምንታይ ርስቲ ኣቦና ኽትውሕጥ ከም ዝደለየ ጠየቐት፤ ኣብ ክንዲ ኸተማ ድማ ሓደ ርእሲ ተሰማምዐት።

ምዕራፍ 20።

ኣብኡ ድማ ሓደ ሴባ ወዲ ቢክሪ ዝበሃል ዓመፀኛ ብንያማዊ ሰብኣይ ነበረ። ንሱ ኸዓ መለኸት ነፊሑ ከምዙይ ኢሉ ዓው በለ፦ “ኣብ ዳዊት ግደ፥ ኣብ ወዲ እሴይ ድማ ርስቲ የብልናን! ኣቱም እስራኤል፥ ነፍሲ ወከፍ ናብ ድንኳኑ ኺዱ!”

ስለዙይ ኵሎም ሰብ እስራኤል ንዳዊት ሓዲጎም ንሴባ ወዲ ቢክሪ ሰዓብዎ፤ ሰብ ይሁዳ ግና ካብ ዮርዳኖስ ክሳዕ ኢየሩሳሌም ንንጉሶም ተኸቲሎም ፀንሑ።

ዳዊት ድማ ናብ ቤቱ ናብ ኢየሩሳሌም መፀ። እቲ ንጉስ ከዓ ነተን ቤት ክሕልዋ ዝሓደገን ዓሰርተ ኣንስቲ ወሰኑ ወሲዱ፥ ኣብ ትሕቲ ሓለዋ ኣእተወን። ይቕልበን ነበረ እምበር ናባታተን ኣይኣተወን። ክሳዕ መዓልቲ ሞተን ድማ ተዓፅየን ከም መበለት ኮይነን ነበራ።

እቲ ንጉስ ድማ ንኣሜሳይ “ኣብ ሰለስተ መዓልቲ ንሰብ ይሁዳ ናባይ ፀውዓለይ፥ ንስኻ ድማ ኣብዙይ ተረኸብ” በሎ።

ኣሜሳይ ድማ ንይሁዳ ክፅውዕ ከደ፤ ካብቲ እቲ ንጉስ ዝቐፀረሉ ጊዜ ግና ደንጐየ። ዳዊት ድማ ንኣቢሳይ ከምዙይ በሎ፦ “ሕዚ ሴባ ወዲ ቢክሪ ካብ ኣቤሴሎም ንላዕሊ ኽጐድኣና እዩ። ንስኻ ድማ ሓሻኽር ጐይታኻ ወሲድካ ስጐጎ፤ ዕፁዋት ከተማታት ረኺቡ ካባና ከየምልጥ።”

ስለዙይ ሰብ ኢዮኣብን ከረታውያንን ጵለታውያንን ኵሎም እቶም ሓያላት ጀጋኑን ንሴባ ወዲ ቢክሪ ክሳጕጉዎ፥ ካብ ኢየሩሳሌም ደድሕሪኡ ወፁ። ኣብቲ ኣብ ገባዖን ዝነበረ ዓብዪ እምኒ ምስ በፅሑ፥ ኣሜሳይ ተቐበሎም። ኢዮኣብ ድማ ናይ ውግእ ክዳኑ ተኸዲኑ፥ ኣብ ሕቘኡ ኣብ ሰገባኡ ዝተዓጥቀ ሰይፊ ተዓጢቑ ነበረ፤ ንቕድሚት ምስ ቀረበ ኸዓ እታ ሰይፊ ወፀት። ኢዮኣብ ድማ ንኣሜሳይ “ሓወየ፥ ደሓን ዲኻ?” በሎ። ብየማነይቲ ኢዱ ኸዓ ክስዕሞ ጭሕሚ ኣሜሳይ ሓዞ። ኣሜሳይ ግና ነታ ኣብ ኢድ ኢዮኣብ ዝነበረት ሰይፊ ኣየቕለበላን። ኢዮኣብ ድማ ከብዱ ወቒዑ ናይ ውሽጢ ኣካላት ከብዱ ናብ ምድሪ ኣፍሰሶ፤ ካልኣይ ሳዕ ከይወቕዖ ኸዓ ኣሜሳይ ሞተ። ድሕሪዙይ ኢዮኣብን ሓዉ ኣቢሳይን ንሴባ ወዲ ቢክሪ ሰጐጕዎ። ካብ መንእሰያት ኢዮኣብ ሓደ ኣብ ጥቓ ኣሜሳይ ደው ኢሉ፥ “ንኢዮኣብ ዝፈቱ፥ ንዳዊት ዝኾነ ኵሉ፥ ንኢዮኣብ ይስዓብ!” በለ። ኣሜሳይ ድማ ኣብ ማእኸል መገዲ ኣብ ደሙ እናተኻላወሰ ወደቐ። እቲ ሰብኣይ ከዓ ኵሉ እቲ ህዝቢ ኣብኡ ደው ከም ዝብል ምስ ረአየ፥ ንኣሜሳይ ካብ መገዲ ናብ ግራት ጐቲቱ ክዳን ከደኖ፤ ዝሓለፈ ዅሉ ኣብኡ ደው ስለ ዝበለ እዩ። ካብ መገዲ ምስ ተኣለየ ድማ ኵሉ እቲ ህዝቢ ንሴባ ወዲ ቢክሪ ክሳጕጉዎ፥ ንኢዮኣብ ሰዓቦ። ሴባ ድማ ብዅሎም ነገዳት እስራኤል ሓሊፉ ናብ ኣቤል ቤትመዓካ ከደ፤ ኵሎም ደቂ ቢክሪ ኸዓ ተኣኪቦም ሰዓብዎ። መፂኦም ድማ ኣብ ኣቤል ቤትመዓካ ኸበብዎ። ኣብ ልዕሊ እታ ኸተማ ድማ መኽበቢ ኣዕበዩ፥ ኣብ መንፀር እቲ ናይ ወፃኢ መካበብያ ደው በሉ፤ ኵሉ እቲ ምስ ኢዮኣብ ዝነበረ ህዝቢ ኸዓ ነቲ መንደቕ ከፍርሱ ይሃርምዎ ነበሩ።

ሽዑ ሓንቲ ጥበበኛ ሰበይቲ ካብታ ኸተማ ከምዙይ ኢላ ፀውዐት፦ “ስምዑ! ስምዑ! ንኢዮኣብ ‘ናብዙይ ቕረብ፥ ክዛረበካ እየ’ በልዎ።” ንሱ ምስ ቀረበ ድማ እታ ሰበይቲ “ንስኻዶ ኢዮኣብ ኢኻ?” በለቶ። ንሱ ኸዓ “እወ፥ ኣነ እየ” በለ። ንሳ ድማ “ዘረባ ባርያኻ ስማዕ” በለቶ። ንሱ ኸዓ “ይሰምዕ ኣለኹ” በለ።

ንሳ ድማ ከምዙይ በለት፦ “ቀደም ‘ኣብ ኣቤል ደኣ ምኽሪ ይሕተት’ ኢሎም ይዛረቡ ነበሩ፤ በዙይ ከዓ እቲ ነገር ይውዳእ ነበረ። ኣነ ኻብቶም ኣብ እስራኤል ሰላማውያን እሙናት እየ። ንስኻ ግና ሓንቲ ኸተማ፥ ኣብ እስራኤል ዘላ ኣደ፥ ከተጥፍእ ትደሊ ኣለኻ። ስለ ምንታይ ደኣ ርስቲ ኣቦና እትውሕጥ?” ^a

ኢዮኣብ ድማ ኢሉ መለሰ፦ “ይርሓቕ! ፈፂመ ኣይውሕጥን ኣየጥፍእንን! ነገሩ ከምኡ ኣይኮነን። ሴባ ወዲ ቢክሪ ዝበሃል ካብ ደጕዓ ኤፍሬም ዝኾነ ሰብኣይ ግና ኣብ ልዕሊ እቲ ንጉስ፥ ኣብ ልዕሊ ዳዊት ዓሚፁ እዩ። ነዝ ሓደ ሰብኣይ እዙይ ኣሕሊፍኩም ሃቡ፥ ኣነ ኸዓ ካብታ ኸተማ ክምለስ እየ።” እታ ሰበይቲ ድማ ንኢዮኣብ “እንሆ፥ ርእሱ ብመንደቕ ገይሩ ናባኻ ክድርበ እዩ” በለቶ።

እታ ሰበይቲ ድማ ብጥበበኛ ምኽሪ ናብ ኵሉ እቲ ህዝቢ ኸደት። ንሳቶም ከዓ ርእሲ ሴባ ወዲ ቢክሪ ቘሪፆም ናብ ኢዮኣብ ደርበዩሉ። ንሱ ድማ መለኸት ነፍሐ፤ ነፍሲ ወከፍ ድማ ናብ ቤቱ ኻብታ ኸተማ ተበታተኑ። ኢዮኣብ ከዓ ናብ ንጉስ ናብ ኢየሩሳሌም ተመለሰ።

ኢዮኣብ ኣብ ልዕሊ ኵሉ ሰራዊት እስራኤል ሓለቓ ነበረ፤ በናያስ ወዲ ዮዳሄ ኸዓ ሓለቓ ከረታውያንን ጵለታውያንን ነበረ። ኣዶኒራም ኣብ ልዕሊ እቲ ግብሪ ዘኽፍል ዕዮ ሓለቓ ነበረ፤ ኢዮሳፍጥ ወዲ ኣሒሉድ ድማ ናይ ታሪኽ ፀሓፊ ነበረ፤ ሴዋ ፀሓፊ ነበረ፤ ሳዶቅን ኣብያታርን ድማ ካህናት ነበሩ፤ ዒራስ እቲ ያኢራዊ ድማ ናይ ዳዊት ካህን ነበረ።