૨ શમુએલ 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹દાઉદે પોતાના સૈનિકોની ગણતરી કરી અને તેમના પર હજારોના સેનાપતિઓ તથા સોના સેનાપતિઓ નીમ્યા. ²દાઉદે સૈનિકોને મોકલ્યા: ત્રીજો ભાગ યોઆબના હાથ નીચે, ત્રીજો ભાગ યોઆબના ભાઈ, સરૂયાના પુત્ર અબીશાયના હાથ નીચે, અને ત્રીજો ભાગ ગિત્તી ઇત્તાયના હાથ નીચે. રાજાએ સૈનિકોને કહ્યું, “હું પણ ખરેખર તમારી સાથે આવીશ.”

³પણ સૈનિકોએ કહ્યું, “આપ બહાર ન આવો. જો અમે નાસી જઈએ, તો તેઓ પરવા નહિ કરે; જો અમારામાંના અડધા મરી જાય, તોપણ તેઓ પરવા નહિ કરશે. આપ અમારા દસ હજાર જેટલા મૂલ્યના છો. એના કરતાં સારું એ છે કે આપ નગરમાં રહો અને અમને મદદ મોકલવા તૈયાર રહો.”

⁴રાજાએ તેમને કહ્યું, “તમને જે સારું લાગે તે હું કરીશ.” પછી જ્યારે સર્વ સૈનિકો સો સો તથા હજાર હજારની ટુકડીઓમાં કૂચ કરીને બહાર નીકળ્યા, ત્યારે તે દરવાજા આગળ ઊભો રહ્યો.

⁵રાજાએ યોઆબ, અબીશાય તથા ઇત્તાયને આજ્ઞા કરી, “મારી ખાતર જુવાન આબ્શાલોમ સાથે નમ્રતાથી વર્તજો.” રાજા આબ્શાલોમ વિષે સેનાપતિઓને આજ્ઞા કરતો હતો તે સર્વ સૈનિકોએ સાંભળ્યું.

⁶સૈનિકો ઇઝરાયલ સામે યુદ્ધભૂમિમાં ગયા, અને એફ્રાઈમના જંગલમાં યુદ્ધ થયું. ⁷ત્યાં ઇઝરાયલનું સૈન્ય દાઉદના માણસો હાથે હાર્યું, અને તે દિવસે મોટી કતલ થઈ: વીસ હજાર માણસો. ⁸આખા પ્રદેશમાં યુદ્ધ ફેલાઈ ગયું, અને તે દિવસે તરવારે જેટલાને ખાધા તેના કરતાં જંગલે વધારે સૈનિકોને ખાધા.

⁹આબ્શાલોમ દાઉદના માણસોની સામે આવ્યો. તે પોતાના ખચ્ચર પર સવાર થઈને એક મોટા એલોન વૃક્ષની ગાઢ ડાળીઓ નીચેથી પસાર થયો, ત્યારે તેનું માથું વૃક્ષમાં ભરાઈ ગયું. તેની નીચેથી ખચ્ચર ચાલ્યું ગયું, અને તે આકાશ તથા પૃથ્વીની વચ્ચે લટકી રહ્યો. ¹⁰એક માણસે તે જોયું અને યોઆબને કહ્યું, “મેં હમણાં જ આબ્શાલોમને એક એલોન વૃક્ષમાં લટકતો જોયો.”

¹¹જે માણસે તેને કહ્યું તેને યોઆબે કહ્યું, “તેં તો તેને જોયો! તો પછી તેં ત્યાં જ તેને મારીને ભોંય પર કેમ પાડી ન દીધો? હું તને ચાંદીની દસ દિવસની મજૂરી તથા એક કમરબંધ આપત.”

¹²પણ તે માણસે યોઆબને કહ્યું, “જો મારી હથેળીમાં ચાંદીની એક હજાર દિવસની મજૂરી તોળી આપવામાં આવે, તોપણ હું રાજાના પુત્ર પર મારો હાથ ઉગામું નહિ. કેમ કે અમે સૌએ રાજાને આપ, અબીશાય તથા ઇત્તાયને આજ્ઞા કરતા સાંભળ્યા, ‘મારી ખાતર જુવાન આબ્શાલોમનું રક્ષણ કરજો.’ ¹³નહિ તો હું મારો જીવ જોખમમાં નાખત, કેમ કે રાજાથી કંઈ પણ છુપાયેલું રહેતું નથી, અને આપ મારાથી અળગા રહેત.”

¹⁴યોઆબે કહ્યું, “આ રીતે હું તારી સાથે સમય બગાડું નહિ.” આબ્શાલોમ એલોન વૃક્ષની વચમાં હજી જીવતો હતો ત્યારે જ તેણે પોતાના હાથમાં ત્રણ ભાલા લઈને તેના હૃદયમાં ભોંકી દીધા. ¹⁵અને યોઆબના શસ્ત્રવાહક દસ જુવાનોએ આબ્શાલોમને ઘેરી લઈને તેને મારીને મારી નાખ્યો. ¹⁶યોઆબે રણશિંગડું વગાડ્યું, અને સૈનિકોએ ઇઝરાયલનો પીછો કરવાનું બંધ કર્યું, કેમ કે યોઆબે તેમને અટકાવ્યા. ¹⁷તેમણે આબ્શાલોમને લઈને જંગલના એક મોટા ખાડામાં નાખ્યો, અને તેના પર પથ્થરનો મોટો ઢગલો કર્યો. સર્વ ઇઝરાયલીઓ, દરેક પોતાના ઘરે નાસી ગયા.

¹⁸આબ્શાલોમે પોતાના જીવન દરમિયાન રાજાની ખીણમાં એક સ્તંભ ઊભો કર્યો હતો, કેમ કે તેણે કહ્યું, “મારું નામ યાદ રાખનાર મારે કોઈ પુત્ર નથી.” તેણે તે સ્તંભને પોતાના નામ પરથી નામ આપ્યું, અને આજ સુધી તે આબ્શાલોમનું સ્મારક કહેવાય છે. ^a a v18 આબ્શાલોમને પુત્રો જન્મ્યા હતા (2 શમુએલ 14:27), પણ દેખીતી રીતે તેઓ તેની પહેલાં મરી ગયા, તેથી તેનું નામ ચાલુ રાખનાર કોઈ વારસ રહ્યો નહિ.

દાઉદ પોતાના પુત્ર આબ્શાલોમ માટે રડે છે

¹⁹સાદોકના પુત્ર અહીમાઆસે કહ્યું, “મને દોડવા દો, જેથી હું રાજાને કહું કે આપણા પિતાએ તેને તેના શત્રુઓ સામે ન્યાય અપાવ્યો છે.”

²⁰યોઆબે કહ્યું, “આજે સમાચાર લઈ જનાર માણસ તું નથી. બીજા કોઈ દિવસે તું સમાચાર લઈ જજે, પણ આજે તું કંઈ લઈ જઈશ નહિ, કેમ કે રાજાનો પુત્ર મરણ પામ્યો છે.”

²¹યોઆબે કૂશીને કહ્યું, “જા, તેં જે જોયું તે રાજાને કહે.” કૂશીએ યોઆબને પ્રણામ કરીને દોડ્યો.

²²સાદોકના પુત્ર અહીમાઆસે યોઆબને ફરીથી કહ્યું, “ગમે તે થાય, કૃપા કરીને મને પણ કૂશીની પાછળ દોડવા દો.” યોઆબે જવાબ આપ્યો, “મારા દીકરા, તું શા માટે દોડે? તારી પાસે ઇનામને યોગ્ય કોઈ સમાચાર નથી.”

²³તેણે કહ્યું, “ગમે તે થાય, હું દોડીશ.” યોઆબે કહ્યું, “દોડ.” તેથી અહીમાઆસ મેદાનના માર્ગે દોડ્યો અને કૂશીને પાછળ રાખી દીધો.

²⁴દાઉદ બે દરવાજાની વચ્ચે બેઠો હતો. ચોકીદાર દીવાલ પાસેના દરવાજાની છત પર ચઢ્યો, અને આંખો ઊંચી કરીને જોયું તો એક માણસ એકલો દોડતો આવતો હતો. ²⁵ચોકીદારે બૂમ પાડીને રાજાને કહ્યું. રાજાએ કહ્યું, “જો તે એકલો હોય, તો તે સમાચાર લાવે છે.” દોડનાર નજીક ને નજીક આવતો ગયો.

²⁶ચોકીદારે બીજા એક માણસને દોડતો જોયો અને દરવાનને હાંક મારી, “જો, બીજો એક માણસ એકલો દોડતો આવે છે!” રાજાએ કહ્યું, “તે પણ સમાચાર લાવે છે.”

²⁷ચોકીદારે કહ્યું, “પહેલો સાદોકના પુત્ર અહીમાઆસના જેવો દોડે છે.” રાજાએ કહ્યું, “તે સારો માણસ છે; તે સારા સમાચાર લઈને આવે છે.”

²⁸અહીમાઆસે રાજાને હાંક મારી, “બધું સારું છે!” તેણે રાજા આગળ ભોંય સુધી માથું નમાવીને પ્રણામ કર્યા, અને કહ્યું, “આપના પિતા સ્તુત્ય હો, જેમણે મારા માલિક રાજાની સામે બળવો કરનારાઓને સોંપી દીધા.”

²⁹રાજાએ પૂછ્યું, “જુવાન આબ્શાલોમ સહીસલામત છે?” અહીમાઆસે જવાબ આપ્યો, “જ્યારે યોઆબે રાજાના સેવકને તથા મને આપના સેવકને મોકલ્યા, ત્યારે મેં મોટી ધમાલ જોઈ, પણ તે શું હતું તે હું જાણતો ન હતો.”

³⁰રાજાએ કહ્યું, “એક બાજુ ખસીને અહીં ઊભો રહે.” તેથી તે એક બાજુ ખસીને સ્થિર ઊભો રહ્યો.

³¹કૂશીએ આવીને કહ્યું, “મારા માલિક રાજા, સારા સમાચાર! આજે પ્રભુએ આપની સામે ઊઠનારા સર્વના હાથમાંથી આપને મુક્ત કર્યા.”

³²રાજાએ કૂશીને પૂછ્યું, “જુવાન આબ્શાલોમ સહીસલામત છે?” કૂશીએ જવાબ આપ્યો, “મારા માલિક રાજાના શત્રુઓ, તથા આપને નુકસાન કરવા આપની સામે ઊઠનારા સર્વ, તે જુવાનના જેવા થાઓ.”

³³રાજા ધ્રૂજી ઊઠ્યો. તે રડતો રડતો દરવાજાની ઉપરની ઓરડીમાં ચઢી ગયો, અને ચાલતાં ચાલતાં બોલ્યો: “મારા દીકરા આબ્શાલોમ! મારા દીકરા, મારા દીકરા, આબ્શાલોમ! કાશ, આબ્શાલોમ, તારે બદલે હું મરી ગયો હોત, મારા દીકરા, મારા દીકરા!”