હવે છપાયેલી
પુસ્તક

અહિથોફેલ અને હુશાય આબ્શાલોમને સલાહ આપે છે

અહીથોફેલ થાકેલા રાજા પર આજે રાત્રે જ ઝડપી હુમલો કરવાની સલાહ આપે છે; હૂશાય ખુશામતભર્યા વિલંબની સલાહથી તેનો વિરોધ કરે છે, અને આબ્શાલોમ વધુ ખરાબ સલાહ સ્વીકારે છે — કારણ કે આપણા પિતાએ અહીથોફેલની સારી સલાહને નિષ્ફળ કરવાનું નક્કી કર્યું હતું. ઢાંકેલા કૂવાની મદદથી સમાચાર દાઉદ સુધી પહોંચે છે. અહીથોફેલ ઘેર જાય છે, પોતાના ઘરની વ્યવસ્થા કરે છે, અને ફાંસો ખાઈ લે છે.

અધ્યાય 17.

પછી અહિથોફેલે આબ્શાલોમને કહ્યું, “મને બાર હજાર માણસો પસંદ કરવા દો, અને આજ રાત્રે જ હું દાઉદની પાછળ નીકળી પડું. જ્યારે તે થાકેલો અને નબળો હશે ત્યારે હું તેના પર હુમલો કરીશ, તેને ગભરાવી મૂકીશ, અને તેના બધા લોકો નાસી જશે; પછી હું ફક્ત રાજાને જ મારી નાખીશ. બધા લોકોને હું તમારી પાસે પાછા લાવીશ. તમે જે એક માણસને શોધો છો—તેના મરણથી સૌ પાછા ફરશે, અને બધા લોકો શાંતિમાં રહેશે.”

આ યોજના આબ્શાલોમને તથા ઇઝરાયલના બધા વડીલોને સારી લાગી. આબ્શાલોમે કહ્યું, “આર્કી હુશાયને પણ બોલાવો, અને તે પણ શું કહે છે તે આપણે સાંભળીએ.”

જ્યારે હુશાય તેની પાસે આવ્યો ત્યારે આબ્શાલોમે કહ્યું, “અહિથોફેલે આ સલાહ આપી. તે કહે છે તેમ આપણે કરીએ? જો નહિ, તો તું બોલ.”

હુશાયે આબ્શાલોમને કહ્યું, “અહિથોફેલે આપેલી સલાહ આ વખતે સારી નથી. હુશાયે વધુમાં કહ્યું, “તું તારા પિતાને તથા તેના માણસોને જાણે છે—તેઓ ઉગ્ર યોદ્ધાઓ છે, જેમ ખેતરમાં બચ્ચાં છીનવાઈ ગયેલી રીંછણ હોય તેમ. તારા પિતા અનુભવી લડવૈયા છે; તે સૈનિકોની સાથે ઊંઘશે નહિ.” અત્યારે પણ તે કોઈ ખાડામાં કે બીજે ક્યાંક સંતાયેલો છે. જો તારા કેટલાક માણસો પહેલાં માર્યા જાય, તો જે કોઈ સાંભળશે તે કહેશે, ‘આબ્શાલોમના માણસોની કતલ થઈ ગઈ છે!’ ત્યારે જેનું હૃદય સિંહના હૃદય જેવું છે એવો સૌથી બહાદુર માણસ પણ બીકથી ઓગળી જશે, કેમ કે આખું ઇઝરાયલ જાણે છે કે તારા પિતા યોદ્ધા છે અને તેની સાથેના લોકો બહાદુર છે. તો મારી સલાહ આ છે: દાનથી બેરશેબા સુધીના આખા ઇઝરાયલને, સમુદ્રની રેતી જેટલા અસંખ્ય લોકોને, તારી પાસે એકઠા કર, અને તું પોતે યુદ્ધમાં જા. તે જ્યાં પણ હશે ત્યાં આપણે તેની પાસે પહોંચીશું, જમીન પર ઝાકળ પડે તેમ તેના પર પડીશું, અને તેને કે તેના કોઈ માણસને જીવતો રહેવા દઈશું નહિ. જો તે કોઈ નગરમાં પાછો હટી જાય, તો આખું ઇઝરાયલ ત્યાં દોરડાં લાવશે, અને જ્યાં સુધી એક કાંકરી પણ બાકી ન રહે ત્યાં સુધી આપણે તેને ખીણમાં ઘસડી જઈશું.”

આબ્શાલોમે તથા ઇઝરાયલના બધા માણસોએ કહ્યું, “આર્કી હુશાયની સલાહ અહિથોફેલની સલાહ કરતાં સારી છે.” કેમ કે આપણા પિતાએ અહિથોફેલની સારી સલાહને નિષ્ફળ કરવાનું નક્કી કર્યું હતું, જેથી આપણા પિતા આબ્શાલોમ પર વિપત્તિ લાવી શકે.

હુશાયે યાજકો સાદોક તથા અબ્યાથારને કહ્યું, “અહિથોફેલે આબ્શાલોમને તથા ઇઝરાયલના વડીલોને આવી સલાહ આપી, અને મેં આવી સલાહ આપી. હવે દાઉદને જલદી સંદેશો મોકલો: ‘આજ રાત્રે અરણ્યના ઘાટ પાસે રોકાશો નહિ; ચોક્કસ પાર ઊતરી જજો, નહિ તો રાજા તથા તેની સાથેના બધા લોકો ભરખાઈ જશે.’”

યોનાથાન તથા અહિમાઆસ એન-રોગેલ પાસે રાહ જોતા હતા; એક દાસી જઈને તેમને ખબર આપતી, અને તેઓ જઈને દાઉદ રાજાને ખબર આપતા, કેમ કે તેઓ નગરમાં પ્રવેશતા દેખાય એમ ન હતું. પણ એક જુવાને તેમને જોયા અને આબ્શાલોમને કહ્યું. તેથી તે બન્ને ઉતાવળે ચાલ્યા ગયા અને બાહુરીમમાં એક માણસના ઘરે પહોંચ્યા, જેના આંગણામાં એક કૂવો હતો, અને તેઓ તેમાં ઊતરી ગયા. તે માણસની પત્નીએ કૂવાના મોં પર એક ઢાંકણ પાથર્યું અને તેના પર અનાજ વેર્યું, જેથી કંઈ માલૂમ ન પડ્યું. જ્યારે આબ્શાલોમના ચાકરો ઘરે તે સ્ત્રી પાસે આવ્યા ત્યારે તેમણે પૂછ્યું, “અહિમાઆસ અને યોનાથાન ક્યાં છે?” તેણે કહ્યું, “તેઓ નાળું પાર કરી ગયા.” માણસોએ શોધ કરી, પણ કોઈ મળ્યું નહિ, અને તેઓ યરુશાલેમ પાછા ગયા.

તેઓ ગયા પછી, તે બન્ને કૂવામાંથી બહાર નીકળ્યા અને જઈને દાઉદ રાજાને ખબર આપી. તેમણે તેને કહ્યું, “ઊઠો અને જલદી પાણી પાર કરો, કેમ કે અહિથોફેલે તમારી વિરુદ્ધ આ યોજના ઘડી છે.”

તેથી દાઉદ તથા તેની સાથેના સૌ ઊઠ્યા અને યર્દન પાર કરી. પરોઢ થતાં સુધીમાં એવો એક પણ બાકી ન રહ્યો કે જેણે તે પાર કરી ન હોય.

જ્યારે અહિથોફેલે જોયું કે તેની સલાહ પ્રમાણે કરવામાં આવ્યું નહિ, ત્યારે તેણે પોતાના ગધેડા પર જીન બાંધ્યું અને પોતાના નગરમાં પોતાના ઘરે ગયો. તેણે પોતાના ઘરની વ્યવસ્થા કરી, પછી ગળે ફાંસો ખાધો. તે મરણ પામ્યો અને તેને તેના પિતાની કબરમાં દફનાવવામાં આવ્યો.

દાઉદ માહનાઇમ આવ્યો, અને આબ્શાલોમ પોતાની સાથે ઇઝરાયલના બધા માણસોને લઈને યર્દન પાર કરી ગયો. આબ્શાલોમે યોઆબને બદલે અમાસાને સૈન્ય પર નીમ્યો હતો. અમાસાનો પિતા યિથ્રા ઇઝરાયલી હતો, જેણે નાહાશની દીકરી અબીગાઈલ સાથે લગ્ન કર્યાં હતાં, જે યોઆબની મા સરુયાની બહેન હતી. ઇઝરાયલે તથા આબ્શાલોમે ગિલ્યાદ દેશમાં છાવણી નાખી.

જ્યારે દાઉદ માહનાઇમ પહોંચ્યો, ત્યારે આમ્મોનીઓના રાબ્બાનો રહેવાસી નાહાશનો દીકરો શોબી, લો-દબારનો રહેવાસી આમ્મીએલનો દીકરો માખીર, અને રોગેલીમનો રહેવાસી ગિલ્યાદી બાર્ઝિલ્લાય, પથારીઓ, થાળાં, તથા માટીનાં વાસણો, તેમ જ ઘઉં, જવ, લોટ, શેકેલું અનાજ, વાલ, મસૂર, મધ, દહીં, ઘેટાં, તથા ઢોરનું પનીર દાઉદ અને તેના લોકોને ખાવા માટે લાવ્યા, કેમ કે તેમણે કહ્યું, “અરણ્યમાં લોકો ભૂખ્યા, થાકેલા, અને તરસ્યા છે.”