2 ಸಮುವೇಲನು 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹ಆಗ ಅಹೀತೋಫೆಲ್ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: “ನಾನು 12,000 ಜನರನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ಈ ರಾತ್ರಿಯೇ ದಾವೀದನ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ. ²ಅವನು ದಣಿದು ಬಲಹೀನನಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಅವನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿಮಾಡಿ ಅವನನ್ನು ಬೆದರಿಸುವೆನು; ಆಗ ಅವನ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಓಡಿಹೋಗುವರು; ಅನಂತರ ನಾನು ಅರಸನೊಬ್ಬನನ್ನೇ ಹೊಡೆದುಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ³ನಾನು ಜನರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವೆನು. ನೀನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವ ಆ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಮರಣದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಹಿಂದಿರುಗುವರು, ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಸಮಾಧಾನದಿಂದಿರುವರು.”

⁴ಈ ಉಪಾಯವು ಅಬ್ಷಾಲೋಮನಿಗೂ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಹಿರಿಯರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದೆಂದು ಕಂಡಿತು. ⁵ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು, “ಅರ್ಕೀಯನಾದ ಹೂಷೈಯನ್ನೂ ಕರೆಯಿರಿ; ಅವನು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆಂದು ನಾವು ಕೇಳೋಣ,” ಎಂದನು.

⁶ಹೂಷೈ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು, “ಅಹೀತೋಫೆಲ್ ಹೀಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಾವು ಮಾಡಬೇಕೇ? ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನೀನು ಮಾತನಾಡು,” ಎಂದನು.

⁷ಹೂಷೈ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: “ಈ ಸಾರಿ ಅಹೀತೋಫೆಲ್ ನೀಡಿರುವ ಸಲಹೆಯು ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ. ⁸ಹೂಷೈ ಇನ್ನೂ ಹೀಗೆಂದನು: “ನಿನ್ನ ತಂದೆಯೂ ಅವನ ಜನರೂ ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ—ಅವರು ಉಗ್ರ ಯೋಧರು, ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಮರಿಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕರಡಿಯಂತೆ ಇದ್ದಾರೆ. ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಅನುಭವಿ ಯೋಧನು; ಅವನು ಸೈನಿಕರ ಸಂಗಡ ಮಲಗುವುದಿಲ್ಲ. ⁹ಈಗಲೂ ಅವನು ಒಂದು ಗುಂಡಿಯಲ್ಲೋ ಬೇರೆಲ್ಲೋ ಅಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ನಿನ್ನ ಜನರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಮೊದಲು ಬಿದ್ದರೆ, ಕೇಳಿದವರೆಲ್ಲರೂ, ‘ಅಬ್ಷಾಲೋಮನ ಜನರು ಸಂಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ!’ ಎಂದು ಹೇಳುವರು. ¹⁰ಆಗ ಸಿಂಹದ ಹೃದಯದಂತಹ ಹೃದಯವುಳ್ಳ ಅತಿ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯೂ ಭಯದಿಂದ ಕರಗಿಹೋಗುವನು; ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಯೋಧನೆಂದೂ ಅವನ ಸಂಗಡ ಇರುವವರು ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗಳೆಂದೂ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ. ¹¹ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಸಲಹೆ ಇದು: ದಾನ್ ಮೊದಲುಗೊಂಡು ಬೇರ್ಷೆಬದ ವರೆಗೆ ಸಮುದ್ರತೀರದ ಮರಳಿನಷ್ಟು ಅಸಂಖ್ಯ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡು, ನೀನೇ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೊರಡು. ¹²ಅವನು ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ ನಾವು ಅವನನ್ನು ತಲುಪಿ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವ ಇಬ್ಬನಿಯಂತೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿ, ಅವನನ್ನಾಗಲಿ ಅವನ ಜನರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನನ್ನಾಗಲಿ ಜೀವಸಹಿತ ಉಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ¹³ಅವನು ಒಂದು ಪಟ್ಟಣದೊಳಗೆ ಹಿಂದೆಗೆದರೆ, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನವರೆಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹಗ್ಗಗಳನ್ನು ತಂದು, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಲ್ಲೂ ಉಳಿಯದಂತೆ ನಾವು ಅದನ್ನು ಕಣಿವೆಯೊಳಗೆ ಎಳೆದುಬಿಡುತ್ತೇವೆ,” ಎಂದನು.”

¹⁴ಅಬ್ಷಾಲೋಮನೂ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಜನರೂ, “ಅರ್ಕೀಯನಾದ ಹೂಷೈಯ ಸಲಹೆಯು ಅಹೀತೋಫೆಲನ ಸಲಹೆಗಿಂತ ಉತ್ತಮ,” ಎಂದರು. ಏಕೆಂದರೆ ಅಹೀತೋಫೆಲನ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಲಹೆಯನ್ನು ವಿಫಲಗೊಳಿಸಿ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನ ಮೇಲೆ ವಿಪತ್ತನ್ನು ಬರಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ್ದರು.

¹⁵ಹೂಷೈ ಯಾಜಕರಾದ ಚಾದೋಕ್ ಮತ್ತು ಎಬ್ಯಾತಾರರಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: “ಅಹೀತೋಫೆಲ್ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನಿಗೂ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಹಿರಿಯರಿಗೂ ಹೀಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದನು, ನಾನು ಹೀಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದೆನು. ¹⁶ಈಗ ಬೇಗನೆ ದಾವೀದನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಸುದ್ದಿ ಕಳುಹಿಸಿ: ‘ಈ ರಾತ್ರಿ ಅಡವಿಯ ನದಿದಾಟುವ ಸ್ಥಳಗಳ ಬಳಿ ನಿಲ್ಲಬೇಡ; ತಪ್ಪದೆ ದಾಟಿಹೋಗು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅರಸನೂ ಅವನ ಸಂಗಡ ಇರುವ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ನಾಶವಾಗುವರು,’” ಎಂದನು.

¹⁷ಯೋನಾತಾನನೂ ಅಹೀಮಾಚನೂ ಏನ್-ರೋಗೇಲಿನ ಬಳಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು; ಒಬ್ಬ ದಾಸಿ ಹೋಗಿ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು, ಅವರು ಹೋಗಿ ಅರಸನಾದ ದಾವೀದನಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಪಟ್ಟಣದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದನ್ನು ಯಾರೂ ಕಾಣಬಾರದಿತ್ತು. ¹⁸ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ಯುವಕನು ಅವರನ್ನು ಕಂಡು ಅಬ್ಷಾಲೋಮನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಬೇಗನೆ ಹೊರಟು ಬಹುರೀಮಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಮನೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದರು; ಅವನ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಾವಿ ಇತ್ತು; ಅವರು ಅದರೊಳಗೆ ಇಳಿದರು. ¹⁹ಆ ಮನುಷ್ಯನ ಹೆಂಡತಿ ಬಾವಿಯ ಬಾಯಿಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಹಾಸಿ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಹರಡಿದಳು; ಹೀಗೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ²⁰ಅಬ್ಷಾಲೋಮನ ಸೇವಕರು ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹೆಂಗಸಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, “ಅಹೀಮಾಚನೂ ಯೋನಾತಾನನೂ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವಳು, “ಅವರು ಹೊಳೆ ದಾಟಿಹೋದರು,” ಎಂದಳು. ಆ ಜನರು ಹುಡುಕಿದರು, ಯಾರೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ; ಆಗ ಅವರು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.

²¹ಅವರು ಹೊರಟುಹೋದ ಮೇಲೆ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಬಾವಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹತ್ತಿ ಬಂದು, ಹೋಗಿ ಅರಸನಾದ ದಾವೀದನಿಗೆ ವರದಿಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಅವನಿಗೆ, “ಎದ್ದು ಬೇಗನೆ ನೀರನ್ನು ದಾಟಿಹೋಗು; ಏಕೆಂದರೆ ಅಹೀತೋಫೆಲ್ ನಿನಗೆ ವಿರುದ್ಧ ಹೀಗೆ ಒಳಸಂಚು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ,” ಎಂದರು.

²²ಆದ್ದರಿಂದ ದಾವೀದನೂ ಅವನ ಸಂಗಡ ಇದ್ದವರೆಲ್ಲರೂ ಎದ್ದು ಯೊರ್ದಾನನ್ನು ದಾಟಿದರು. ಬೆಳಗಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ದಾಟದೆ ಇದ್ದವನೊಬ್ಬನೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

²³ಅಹೀತೋಫೆಲ್ ತನ್ನ ಸಲಹೆಯಂತೆ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಕಂಡಾಗ, ತನ್ನ ಕತ್ತೆಗೆ ತಡಿ ಹಾಕಿ ತನ್ನ ಊರಿನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ತನ್ನ ಮನೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಆಮೇಲೆ ನೇಣುಹಾಕಿಕೊಂಡನು. ಅವನು ಸತ್ತು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೂಳಲ್ಪಟ್ಟನು.

²⁴ದಾವೀದನು ಮಹನಯಿಮಿಗೆ ಬಂದನು; ಅಬ್ಷಾಲೋಮನಾದರೋ ತನ್ನ ಸಂಗಡ ಇದ್ದ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಜನರೊಡನೆ ಯೊರ್ದಾನನ್ನು ದಾಟಿದನು. ²⁵ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ಯೋವಾಬನ ಬದಲಾಗಿ ಅಮಾಸನನ್ನು ಸೈನ್ಯದ ಮೇಲೆ ನೇಮಿಸಿದ್ದನು. ಅಮಾಸನ ತಂದೆ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯನಾದ ಇತ್ರ; ಇವನು ಯೋವಾಬನ ತಾಯಿಯಾದ ಚೆರೂಯಳ ಸಹೋದರಿಯೂ ನಾಹಾಷನ ಮಗಳೂ ಆದ ಅಬೀಗೈಲಳನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದನು. ²⁶ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರೂ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನೂ ಗಿಲ್ಯಾದ್ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಪಾಳೆಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.

²⁷ದಾವೀದನು ಮಹನಯಿಮಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಅಮ್ಮೋನಿಯರ ರಬ್ಬದ ನಾಹಾಷನ ಮಗನಾದ ಶೋಬೀ, ಲೋದೆಬಾರಿನ ಅಮ್ಮೀಯೇಲನ ಮಗನಾದ ಮಾಕೀರ್, ರೋಗೆಲೀಮಿನ ಗಿಲ್ಯಾದ್ಯನಾದ ಬರ್ಜಿಲ್ಲೈ—ಇವರು, ²⁸ಹಾಸಿಗೆಗಳನ್ನೂ ಬೋಗುಣಿಗಳನ್ನೂ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನೂ, ಗೋದಿ, ಜವೆಗೋದಿ, ಹಿಟ್ಟು, ಹುರಿದ ಧಾನ್ಯ, ಅವರೆ, ಅಲಸಂದೆಗಳನ್ನೂ, ²⁹ಜೇನುತುಪ್ಪ, ಮೊಸರು, ಕುರಿಗಳನ್ನೂ ದನದ ಹಾಲಿನ ಗಿಣ್ಣನ್ನೂ ದಾವೀದನೂ ಅವನ ಜನರೂ ಊಟಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ತಂದರು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು, “ಈ ಜನರು ಅಡವಿಯಲ್ಲಿ ಹಸಿದು, ದಣಿದು, ಬಾಯಾರಿದ್ದಾರೆ,” ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದರು.