2 சாமுவேல் 17

17 ¹அப்பொழுது அகிதோப்பேல் அப்சலோமை நோக்கி, “நான் பன்னிராயிரம் பேரைத் தெரிந்துகொண்டு, இந்த இரவிலேயே தாவீதைப் பின்தொடர்ந்து புறப்படுகிறேன். ²அவன் இளைத்தும் பலவீனமாயும் இருக்கும்போது நான் அவனைத் தாக்கி, அவனைக் கலங்கடிப்பேன்; அப்பொழுது அவனோடிருக்கிற எல்லா ஜனங்களும் ஓடிப்போவார்கள்; நான் ராஜாவை மட்டும் வெட்டிப்போடுவேன். ³எல்லா ஜனங்களையும் உம்மிடத்திற்குத் திருப்பிக் கொண்டுவருவேன்; நீர் தேடுகிற அந்த ஒருவனின் மரணம், எல்லாரும் திரும்பிவருகிறதற்குக் காரணமாகும், எல்லா ஜனங்களும் சமாதானமாய் இருப்பார்கள்” என்றான்.

⁴இந்த யோசனை அப்சலோமுக்கும் இஸ்ரவேலின் மூப்பர்கள் யாவருக்கும் நல்லதாய்த் தோன்றியது. ⁵அப்சலோம், “அர்கியனாகிய ஊசாயையும் அழையுங்கள்; அவன் என்ன சொல்லுகிறான் என்பதையும் கேட்போம்” என்றான்.

⁶ஊசாய் அவனிடத்தில் வந்தபோது, அப்சலோம் அவனை நோக்கி, “அகிதோப்பேல் இந்தப் பிரகாரமாக ஆலோசனை சொன்னான்; அவன் சொல்லுகிறபடி நாம் செய்யலாமா? இல்லாவிட்டால், நீ பேசு” என்றான்.

⁷ஊசாய் அப்சலோமை நோக்கி, “அகிதோப்பேல் இந்த முறை சொன்ன ஆலோசனை நல்லதல்ல. ⁸மேலும் ஊசாய், “உம்முடைய தகப்பனையும் அவருடைய மனுஷரையும் நீர் அறிவீரே—அவர்கள் பராக்கிரமசாலிகள், வெளியிலே குட்டிகள் பறிக்கப்பட்ட கரடியைப்போல் கடுங்கோபமுள்ளவர்கள்; உம்முடைய தகப்பன் யுத்தத்தில் தேறினவர், அவர் ஜனங்களோடு இராத்தங்கமாட்டார். ⁹இப்பொழுதும் அவர் ஒரு பள்ளத்திலோ வேறே இடத்திலோ ஒளிந்திருக்கிறார்; உம்முடைய மனுஷரில் சிலர் முதலில் விழுந்தால், அதைக் கேட்கிற எவனும், ‘அப்சலோமைப் பின்பற்றின ஜனங்கள் கொல்லப்பட்டார்கள்!’ என்று சொல்லுவான். ¹⁰அப்பொழுது சிங்கத்தின் இருதயம்போன்ற இருதயமுள்ள மகா தைரியசாலியும்கூடப் பயத்தினால் கரைந்துபோவான்; ஏனெனில் உம்முடைய தகப்பன் பராக்கிரமசாலி என்பதையும், அவரோடிருக்கிறவர்கள் தைரியசாலிகள் என்பதையும் இஸ்ரவேலர் யாவரும் அறிவார்கள். ¹¹ஆகையால் என் ஆலோசனை இதுவே: தாண் தொடங்கி பெயெர்செபாமட்டும் கடற்கரை மணலைப்போல் திரளான இஸ்ரவேலரெல்லாரையும் உம்மிடத்தில் கூட்டிச்சேர்த்து, நீரே யுத்தத்திற்குப் புறப்படும். ¹²அவர் இருக்கிற எவ்விடத்திலும் நாம் அவரைக் கண்டுபிடித்து, தரையின்மேல் பனி இறங்குகிறதுபோல் அவர்மேல் இறங்குவோம்; அவரையாவது அவரோடிருக்கிற மனுஷர் ஒருவரையாவது உயிரோடே வைக்கமாட்டோம். ¹³அவர் ஒரு பட்டணத்திற்குள் பின்வாங்கிப்போனால், இஸ்ரவேலரெல்லாரும் அந்தப் பட்டணத்துக்குக் கயிறுகளைக் கொண்டுவருவார்கள்; அங்கே ஒரு சிறுகல்லும் மீதியாயிராதபடிக்கு நாம் அதைப் பள்ளத்தாக்கிற்குள் இழுத்துப்போடுவோம்” என்றான்.

¹⁴அப்பொழுது அப்சலோமும் இஸ்ரவேலின் மனுஷர் யாவரும், “அகிதோப்பேலின் ஆலோசனையைப் பார்க்கிலும் அர்கியனாகிய ஊசாயின் ஆலோசனை நல்லது” என்றார்கள். அப்சலோமின்மேல் தீங்கு வரப்பண்ணும்படி, எங்கள் பிதா அகிதோப்பேலின் நல்ல ஆலோசனையை வீணாக்கத் தீர்மானித்திருந்தார்.

¹⁵பின்பு ஊசாய் ஆசாரியர்களாகிய சாதோக்கிடத்திலும் அபியத்தாரிடத்திலும், “அகிதோப்பேல் அப்சலோமுக்கும் இஸ்ரவேலின் மூப்பர்களுக்கும் இன்ன இன்னபடி ஆலோசனை சொன்னான்; நானோ இன்ன இன்னபடி ஆலோசனை சொன்னேன். ¹⁶ஆகையால் நீங்கள் தீவிரமாய் தாவீதுக்குச் செய்தி அனுப்பி, ‘இந்த இரவில் வனாந்தரத்தின் துறைமுகங்களில் தங்கவேண்டாம், தவறாமல் அக்கரைப்பட்டுப் போய்விடும்; இல்லாவிட்டால் ராஜாவும் அவரோடிருக்கிற எல்லா ஜனங்களும் விழுங்கப்பட்டுப்போவார்கள்’ என்று சொல்லுங்கள்” என்றான்.

¹⁷யோனத்தானும் அகிமாசும் என்ரொகேலிலே காத்திருந்தார்கள்; ஒரு வேலைக்காரி போய் அவர்களுக்கு அறிவிப்பாள், அவர்கள் போய் தாவீது ராஜாவுக்கு அறிவிப்பார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் பட்டணத்திற்குள் பிரவேசிக்கிறது காணப்படலாகாது. ¹⁸ஆனாலும் ஒரு வாலிபன் அவர்களைக் கண்டு அப்சலோமுக்கு அறிவித்தான்; அதினால் அவ்விருவரும் தீவிரமாய்ப் போய், பகூரிமிலிருந்த ஒரு மனுஷனுடைய வீட்டை அடைந்தார்கள்; அவனுடைய முற்றத்திலே ஒரு கிணறு இருந்தது, அதற்குள் அவர்கள் இறங்கினார்கள். ¹⁹அந்த மனுஷனுடைய மனைவி ஒரு விரிப்பை எடுத்து கிணற்றின் வாயின்மேல் விரித்து, அதின்மேல் தானியத்தைப் பரப்பினாள்; அதினால் ஒன்றும் தெரியப்படவில்லை. ²⁰அப்சலோமின் வேலைக்காரர் அந்த வீட்டிலிருந்த ஸ்திரீயினிடத்தில் வந்து, “அகிமாசும் யோனத்தானும் எங்கே?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவள், “அவர்கள் ஆற்றைக் கடந்துபோனார்கள்” என்றாள். அந்த மனுஷர் தேடியும் ஒருவரையும் காணாமல், எருசலேமுக்குத் திரும்பிப்போனார்கள்.

²¹அவர்கள் போனபின்பு, அவ்விருவரும் கிணற்றிலிருந்து ஏறிவந்து, தாவீது ராஜாவுக்கு அறிவித்தார்கள்; அவர்கள் அவனை நோக்கி, “எழுந்திருந்து தீவிரமாய்த் தண்ணீரைக் கடந்துபோம்; ஏனெனில் அகிதோப்பேல் உமக்கு விரோதமாய் இந்தப்பிரகாரம் ஆலோசனை சொன்னான்” என்றார்கள்.

²²அப்பொழுது தாவீதும் அவனோடிருந்த சகல ஜனங்களும் எழுந்து யோர்தானைக் கடந்தார்கள்; பொழுது விடிகிறதற்குள், யோர்தானைக் கடந்துபோகாதவன் ஒருவனும் மீதியாயிருக்கவில்லை.

²³தன் ஆலோசனையின்படி செய்யவில்லை என்று அகிதோப்பேல் கண்டபோது, அவன் தன் கழுதைக்குச் சேணங்கட்டி, தன் ஊரிலிருந்த தன் வீட்டுக்குப் போய், தன் வீட்டுக்காரியத்தை ஒழுங்குபடுத்திவைத்து, பின்பு தூக்குப்போட்டு மரித்தான்; அவன் தன் தகப்பனுடைய கல்லறையிலே அடக்கம்பண்ணப்பட்டான்.

²⁴தாவீது மகனாயீமுக்கு வந்தான்; அப்சலோமோ, தன்னோடிருந்த இஸ்ரவேலின் மனுஷர் யாவரோடுங்கூட யோர்தானைக் கடந்தான். ²⁵அப்சலோம் யோவாபுக்குப் பதிலாய் அமாசாவைச் சேனைக்குத் தலைவனாக வைத்திருந்தான். அமாசாவின் தகப்பன் இஸ்ரவேலனாகிய இத்ரா என்பவன்; இவன் யோவாபின் தாயாகிய செருயாளின் சகோதரியும் நாகாசின் குமாரத்தியுமான அபிகாயிலை விவாகம்பண்ணியிருந்தான். ²⁶இஸ்ரவேலரும் அப்சலோமும் கீலேயாத் தேசத்திலே பாளயமிறங்கினார்கள்.

²⁷தாவீது மகனாயீமுக்கு வந்தபோது, அம்மோனியரின் ஊராகிய ரப்பாவைச் சேர்ந்த நாகாசின் குமாரன் சோபியும், லோதேபாரிலிருந்து அம்மியேலின் குமாரன் மாகீரும், ரோகிலிமைச் சேர்ந்த கீலேயாத்தியனாகிய பர்சிலாவும், ²⁸தாவீதுக்கும் அவனோடிருந்த ஜனங்களுக்கும் புசிக்கும்படி, படுக்கைகளையும், கிண்ணங்களையும், மண்பாண்டங்களையும், கோதுமையையும், வாற்கோதுமையையும், மாவையும், வறுத்த தானியத்தையும், பயற்றையும், பருப்பையும், ²⁹தேனையும், வெண்ணெயையும், ஆடுகளையும், மந்தையின் பாலாடையையும் கொண்டுவந்தார்கள்; ஏனெனில், “ஜனங்கள் வனாந்தரத்திலே பசியும் இளைப்பும் தாகமுமாய் இருக்கிறார்கள்” என்று சொன்னார்கள்.