Ahitofelii fi Huushaay Abesaalomiin Gorsu

Ahitofel halkan har'aa mootii dadhabaa irratti haala ariifataan rukutuu gorsa; Hushaayi turuu faaruu qabuun deebisa, Absaalomis gorsa hamaa fudhata — sababni isaas Abbaan keenya gorsa gaarii Ahitofel diiguu yaadee. Oduun Daawititti boolla haguugame keessaan ni ga'a. Ahitofel mana isaatti deebi'ee, mana isaa sirreessee, of rarraasa."

Boqonnaa 17.

Ahitofel Abesaalomiin akkana jedhe, «Namoota kuma kudha lama filachuuf na eeyyami; halkan kana Daawitin duukaa bu'uuf nan ba'a. Yeroo inni dadhabee jabinni isaa hir'ate isatti dhufee, isa naasuun, saboonni isaa hundi in baqatu; ergasii ani mootichuma qofa nan rukuta. Ani saba hunda gara keetti deebisa. Namni ati barbaaddu sun—du'aan isaa hundi akka deebi'u godha, saba hundis nagaa keessa in ta'a.»

Qophiin kun Abesaalomiif fi jaarsolii Israa'el hundumaaf gaarii fakkaate. Abesaalom akkana jedhe, «Huushaay Arkii sanas waami, innis maal akka jedhu haa dhaggeeffannu.»

Yeroo Huushaay isatti dhufe, Abesaalom isatti akkana jedhe, «Ahitofel kana gorse. Waan inni jedhe in goonuu? Yoo hin taane, ati dubbadhu.»

Huushaay Abesaalomiin akkana jedhe, «Gorsi Ahitofel yeroo kana kenne gaarii miti. Huushaay itti dabalee, «Abbaa kee fi namoota isaa ni beekta—loltoota jajjaboo dha, akka amaaraa ijoolleen ishee bosona keessatti ishee irraa butaman. Abbaan kee loltuu muuxannoo qabu dha; inni waraana wajjin hin rafu.» Amma iyyuu boolla tokko keessa yookaan bakka biraa dhokateera. Yoo namoota kee keessaa tokko tokko jalqabatti kufan, namni dhaga'e hundi, ‹Namoonni Abesaalom ajjeefamaniiru!› in jedha. Yeroo sanatti jajjaboon keessaa illee, kan onneen isaa onnee leencaa ta'e, sodaadhaan in dadhaba; sababii Israa'el hundi abbaan kee loltuu ta'uu isaa fi warri isa wajjin jiran jajjaboo ta'uu isaanii ni beeka. Kanaaf gorsi koo kana: Israa'el hunda Daanii hanga Beer-sheebaatti, akka cirracha qarqara galaanaa baay'atanii, gara keetti walitti qabi, ati ofuma keetis lolaaf deemi. Bakka inni jirutti isa quunnamna, akka gabbaan lafa irra bu'u isa irratti bu'na, isa fi namoota isaa keessaa tokkoyyuu lubbuun hin hambisnu. Yoo inni magaalaa tokkotti of galche, Israa'el hundi funyoo achitti fida, nuyis hanga dhagaan xiqqaan tokko illee hin hafnetti gara sululaatti isheen harkifna.»

Abesaalomii fi namoonni Israa'el hundi, «Gorsi Huushaay Arkii kan Ahitofel caalaa gaarii dha» jedhan. Sababii Abbaan keenya akka balaan Abesaalom irra gahuuf, gorsa gaarii Ahitofel diigu murteessee ture.

Huushaay lubootaa Zaadoqii fi Abiyaataariin akkana jedhe, «Ahitofel Abesaalomii fi jaarsolii Israa'elitti akkana gorse; ani immoo akkana gorse. Amma daftee Daawititti ergaa ergaa: ‹Halkan kana bakka bishaan itti ce'amu kan lafa onaa irratti hin turin; dhugumatti ce'i, yoo kanaa achii mootichi fi namoonni isa wajjin jiran hundi in liqimfamu.›»

Yoonaataanii fi Ahimaaz Eenrogel biratti turan; tajaajiltuun durbaa tokko deemtee isaanitti himti, isaanis deemanii Mootii Daawititti himu, sababii magaalaa seenuun isaanii argamuu hin dandeenyeef. Garuu dargaggeessi tokko isaan argee Abesaalomitti hime. Kanaaf lamaan sun ariifatanii deemanii, Bahuriim keessatti mana nama tokkoo gahan; namichi sun oolee mana isaa keessa boolla qaba ture, isaanis achitti gadi bu'an. Niitiin namichaa uffata fuudhee afaan boollaa irra diriirsite, midhaan dheedhii irratti facaaste; kanaaf homtuu hin beekamne. Yeroo tajaajiltoonni Abesaalom mana sanatti dubartii sanatti dhufan, «Ahimaazii fi Yoonaataan eessa jiru?» jedhanii gaafatan. Isheenis, «Laga xiqqaa sana ce'an» jetteen. Namoonni sun barbaadanii, nama tokko illee hin argatiin Yerusaalemitti deebi'an.

Erga isaan deemanii booda, lamaan sun boolla keessaa ba'anii deemanii Mootii Daawititti himan. Isatti, «Ka'i, bishaan sana daftee ce'i, sababii Ahitofel waan kana sitti shiree jira» jedhan.

Kanaaf Daawitii fi namoonni isa wajjin turan hundi ka'anii Yordaanos ce'an. Barii bariitti nama hin ce'in tokko illee hin hafne.

Ahitofel yeroo gorsi isaa hin raawwatamne argu, harree isaa jabbii kaa'ee gara magaalaa isaa mana isaatti deeme. Mana isaa sirreessee, ergasii of sabbate. Du'ee awwaala abbaa isaa keessatti awwaalame.

Daawit Mahanayimitti dhufe; Abesaalom immoo namoota Israa'el hundumaa isa bira jiran wajjin Yordaanos ce'e. Abesaalom Yooyaab bakka Amasaa waraana irratti muudee ture. Abbaan Amasaa Itraa Israa'elichaa ture, innis Abigaayil intala Nahaash, obboleettii Zeruyaa haadha Yooyaab fuudhee ture. Israa'elii fi Abesaalom biyya Gilaad keessa qubatan.

Yeroo Daawit Mahanayimitti gahe, Sobii ilma Nahaash Rabbaa kan Amoonotaa irraa, Makiir ilma Amiyeel Lodebaar irraa, fi Barzilaayi Gilaadichi Rogelim irraa, sireewwan, ciniinsaa fi okkoteewwan suphee fidan, akkasumas qamadii, garbuu, daakuu, midhaan boba'e, baaqelaa fi misira, damma, dhadhaa dhiiga, hoolaa fi cizii loon irraa Daawitiif fi saba isaatiif akka nyaatan fidan, sababii «Sabni lafa onaa keessatti beela'ee, dadhabee, dheebotee jira» jedhaniif.