ኣኪጦፌልን ኵሲን ንኣቤሴሎም ይመኽሩ

ኣኪጦፌል ኣብ ልዕሊ እቲ ዝደኸመ ንጉስ ሎሚ ለይቲ ቅልጡፍ መጥቃዕቲ ኽግበር ኣበርትዐ፤ ኵሲ ድማ ብሽሕጣን ምድንጓይ መለሰ፥ ኣቤሴሎም ከዓ ነቲ ዝሓመቐ ምኽሪ ሓረየ — ኣቦና ነቲ ፅቡቕ ምኽሪ ኣኪጦፌል ኼፍርሶ ስለ ዝደለየ። ወረ ኸዓ ብሓደ ዝተኸድነ ዒላ ገይሩ ናብ ዳዊት በፅሐ። ኣኪጦፌል ድማ ናብ ገዝኡ ኸይዱ ቤቱ ኣዳለወ፥ ርእሱ ኸዓ ሐነቐ።

ምዕራፍ 17።

ኣኪጦፌል ድማ ንኣቤሴሎም ከምዙይ በሎ፦ “ዓሰርተ ኽልተ ሽሕ ሰባት ክሓሪ፥ ሎሚ ለይቲ ተሲአ ኸዓ ንዳዊት ክስዕቦ ፍቐደለይ። ንሱ ደኺሙ ድኹም እንተሎ ኽወግኦ እየ፤ ከራዕዶ ድማ እየ፤ ኵሉ ህዝቡ ኸዓ ክሃድሙ እዮም፤ ሽዑ ነቲ ንጉስ ጥራሕ ክወቕዖ እየ። ንዅሉ እቲ ህዝቢ ናባኻ ክመልሶ እየ። እቲ ንስኻ እትደልዮ ዘለኻ ሓደ ሰብ ምስ ሞተ ኵሉ ይምለስ፤ ኵሉ እቲ ህዝቢ ድማ ብሰላም ይነብር።”

እዝ ምኽሪ እዙይ ንኣቤሴሎምን ንዅሎም ዓበይቲ እስራኤልን ባህ ኣበሎም። ኣቤሴሎም ድማ “ንኵሲ በዓል ኣርኪ እውን ፀውዕዎ፤ ንሱ እውን እንታይ ከም ዝብል ንስማዕ” በለ።

ኵሲ ናብኡ ምስ መፀ፥ ኣቤሴሎም “ኣኪጦፌል ከምዙይ መኺሩ ኣሎ። ከምቲ ዝበሎ ንግበርዶ? እንተ ዘይኮይኑ ንስኻ ተዛረብ” በሎ።

ኵሲ ድማ ንኣቤሴሎም “እቲ ኣኪጦፌል ዝሃቦ ምኽሪ ኣብዝ ጊዜ እዙይ ፅቡቕ ኣይኮነን” በሎ። ኵሲ መሊሱ ድማ “ንስኻ ንኣቦኻን ንሰቡን ትፈልጥ ኢኻ፤ ብርቱዓት ተዋጋእቲ እዮም፤ ኣብ መሮር ከምታ ደቃ እተመንጠለት ድብ እዮም። ኣቦኻ ድማ ክኢላ ተዋጋኢ እዩ፤ ምስ ህዝቢ ኣይሓድርን እዩ” በለ። እንሆ ሕዚ ኣብ ሓደ ጕድጓድ ወይ ኣብ ካልእ ቦታ ተሓቢኡ ኣሎ። ካብ ሰብካ ቅድም ገሊኦም እንተ ወደቑ፥ ዝሰምዐ ዅሉ “ሰብ ኣቤሴሎም ተሓሪዶም!” ክብል እዩ። ሽዑ እቲ ልቡ ኸም ልቢ ኣንበሳ ዝኾነ ጅግና እኳ ብፍርሒ ልቡ ክመክኽ እዩ፤ ኵሉ እስራኤል ኣቦኻ ተዋጋኢ፥ እቶም ምስኡ ዘለዉ ኸዓ ጀጋኑ ኸም ዝኾኑ ይፈልጥ እዩ እሞ። ስለዙይ ምኽረይ እዙይ እዩ፦ ካብ ዳን ክሳዕ ቤርሳቤህ ዘሎ ኵሉ እስራኤል፥ ከም ሑፃ ባሕሪ ዝበዝሕ፥ ናባኻ ኣክብ፤ ባዕልኻ ድማ ናብ ውግእ ውፃእ። ኣብ ዘሎ ኸ ኣብኡ ክንበፅሖ ኢና፤ ከምቲ ኣብ ምድሪ ዝወርድ ኣውሊ ድማ ኣብ ልዕሊኡ ክንወርድ ኢና፤ ንእኡ ዀነ ካብ ሰቡ ሓደ እኳ ብህይወት ኣይክንሓድግን ኢና። ናብ ሓንቲ ኸተማ እንተ ኣትዩ ኸዓ፥ ኵሉ እስራኤል ናብኣ ገመድ ከምፅእ እዩ፤ ንሳ ኽሳዕ ሓንቲ ንእሽተይ እምኒ እኳ ዘይትተርፍ ናብ ለሰ ክንስሕባ ኢና።“

ኣቤሴሎምን ኵሎም ሰብ እስራኤልን ድማ ‘ምኽሪ ኵሲ በዓል ኣርኪ ኻብ ምኽሪ ኣኪጦፌል ይሕሸና’ በሉ። ኣቦና ኣብ ልዕሊ ኣቤሴሎም መዓት ምእንቲ ኼምፅእ፥ ነቲ ፅቡቕ ምኽሪ ኣኪጦፌል ከንቱ ኽገብሮ ወሲኑ ነበረ እሞ።

ኵሲ ድማ ነቶም ካህናት ሳዶቅን ኣብያታርን ‘ኣኪጦፌል ንኣቤሴሎምን ንዓበይቲ እስራኤልን ከምዙይ ኢሉ መኺሩ፤ ኣነ ኸዓ ከምዙይ ኢለ መኺረ’ በሎም። ሕዚ ኸዓ ቐልጢፍኩም ናብ ዳዊት ‘ሎሚ ለይቲ ኣብ መሳገሪ በረኻ ኣይትሕደር፤ ብርግፅ ተሳገር እምበር፥ እንተ ዘይኮይኑ ንጉስን ኵሉ እቲ ምስኡ ዘሎ ህዝብን ክውሓጡ እዮም’ ኢልኩም ልኣኹሉ።”

ዮናታንን ኣሒሜኣፅን ኣብ ዓይንሮጌል ይፅበዩ ነበሩ፤ ሓንቲ ገረድ ከዓ ኸይዳ ትነግሮም ነበረት፤ ንሳቶም ድማ ኸይዶም ንንጉስ ዳዊት ይነግርዎ ነበሩ፤ ናብ ከተማ ክኣትዉ እንተለዉ ኽርኣዩ ኣይኽእሉን ነበሩ እሞ። ግና ሓደ ጐበዝ ረአዮም እሞ ንኣቤሴሎም ነገሮ። ስለዙይ እቶም ክልተ ቐልጢፎም ከይዶም ናብ ቤት ሓደ ሰብኣይ በዓል ብራቂም በፅሑ፤ ንሱ ኸዓ ኣብ ቀፅሩ ዒላ ነበሮ፤ ናብኡ ድማ ወረዱ። ሰበይቲ እቲ ሰብኣይ ድማ ኣብ ኣፍ እቲ ዒላ መኸደኒ ዘርጊሓ፥ ኣብ ልዕሊኡ እኽሊ ነስነሰት፤ ገለ እኳ ኣይተፈለጠን። ሓሻኽር ኣቤሴሎም ናብታ ሰበይቲ ናብ ቤታ ምስ መፁ፥ “ኣሒሜኣፅን ዮናታንን ኣበይ ኣለዉ?” ኢሎም ጠየቕዋ። ንሳ ኸዓ “ነቲ ፈለግ ተሳጊሮም” በለቶም። እቶም ሰባት ድማ ደለዩ፥ ሓደ እኳ ሰኣኑ፥ ናብ ኢየሩሳሌም ድማ ተመለሱ።

ንሳቶም ምስ ከዱ ድማ፥ እቶም ክልተ ኻብቲ ዒላ ወፂኦም ከይዶም ንንጉስ ዳዊት ነገርዎ። “ኣኪጦፌል ኣብ ልዕሌኻ ከምዙይ መኺሩ ኣሎ እሞ፥ ተሲእካ ቐልጢፍካ ነቲ ማይ ተሳገር” በልዎ።

ስለዙይ ዳዊትን ኵሉ እቲ ምስኡ ዘሎን ተሲኦም ንዮርዳኖስ ተሳገሩ። ክሳዕ ኣጋ ወጋሕታ ድማ ነቲ ዘይተሳገረ ሓደ እኳ ኣይተረፈን።

ኣኪጦፌል ድማ ምኽሩ ኸም ዘይተሰዓበ ምስ ረአየ፥ ኣድጉ ፅዒኑ ተሲኡ ናብ ዓዱ ናብ ቤቱ ኸደ። ንቤቱ ኣሰናዲኡ ኸዓ ርእሱ ሰቐሎ። ሞተ ድማ፤ ኣብ መቓብር ኣቦኡ ኸዓ ተቐበረ።

ዳዊት ድማ ናብ መሓናይም መፀ፤ ኣቤሴሎም ከዓ ምስ ኵሎም ሰብ እስራኤል ኾይኑ ንዮርዳኖስ ተሳገረ። ኣቤሴሎም ድማ ኣብ ክንዲ ኢዮኣብ ንኣሜሳይ ኣብ ልዕሊ እቲ ሰራዊት ሸሞ። ኣቦ ኣሜሳይ ከዓ፥ ነታ ጓል ናዖስ ኣቢግያ፥ ሓፍቲ ፃሩያ እኖ ኢዮኣብ፥ ዘእተዋ እስራኤላዊ ዪትራ ነበረ። እስራኤልን ኣቤሴሎምን ድማ ኣብ ምድሪ ገለዓድ ሰፈሩ።

ዳዊት ናብ መሓናይም ምስ በፅሐ፥ ሾቢ ወዲ ናዖስ በዓል ረባት ደቂ ኣሞን፥ ማኪር ወዲ ዓሚኤል በዓል ሎዶባር፥ ቤርዜሊ ገለዓዳዊ በዓል ሮግሊም፥ ዓራውትን ሒላባትን ናይ መሬት ኣቑሑን፥ ምስ ስርናይን ስገምን ሓርጭን ቆሎን ባልደንጓን ብርስንን፥ ኣምፅኡ፤ መዓርን ርግኦን ኣባጊዕን ጠስሚ ላሕምን፥ ዳዊትን ህዝቡን ክበልዑ ኣምፅኡሎም፤ “እቲ ህዝቢ ኣብ በረኻ ጥሙይን ድኹምን ፀማእን እዩ” ኢሎም ነበሩ እሞ።