ኣቤሴሎም ኣብ ዱር ኤፍሬም ወደቐ

ዳዊት ንሰራዊቱ ብሓደ ትእዛዝ ሰደዶም፦ ንኣቤሴሎም ርህርህዎ። እቲ ዱር ካብ ሰይፊ ንላዕሊ ብዙሕ ቀተለ፤ ኣቤሴሎም ከዓ ኢዮኣብ ፍላፃ ክሳዕ ዝሸኽለሉ፥ ርእሱ ኣብ ኦም ተታሒዙ ተንጠልጠለ። ለኣኽቲ ኸዓ ኣቦና ነቲ ንጉስ ከም ዘድሓኖ ዜና ኣምፅኡ፤ ንሱ ግና ብዛዕባ ወዱ ጥራሕ ይሓትት።

ምዕራፍ 18።

ዳዊት ድማ ነቲ ምስኡ ዝነበረ ሰራዊት ቆፀረ፤ ኣብ ልዕሊኦም ከዓ ሓለቓ ሽሕን ሓለቓ ሚእትን ሾመ። ዳዊት ድማ ነቲ ሰራዊት ሰደዶ፤ ሲሶ ኣብ ትሕቲ ኢዮኣብ፥ ሲሶ ኣብ ትሕቲ ኣቢሳይ ወዲ ፀሩያ ሓው ኢዮኣብ፥ ሲሶ ድማ ኣብ ትሕቲ ጌታዊ ኢታይ ኮነ። እቲ ንጉስ ከዓ ነቲ ሰራዊት “ኣነ ድማ ርግፅ ምሳኻትኩም ወፂአ ክኸይድ እየ” በሎም።

እቲ ሰራዊት ግና ከምዙይ በለ፦ “ኣይትውፃእ። ንሕና እንተ ሃደምና ግዲ የብሎምን፤ ፍርቅና እንተ ሞትና ግዲ የብሎምን። ንስኻ ኻብ ዓሰርተ ሽሕ ካባና ትበልፅ ኢኻ። ስለዙይ ንስኻ ኣብ ከተማ ተሪፍካ ክትረድኣና ድሉው ምዃንካ ይሓይሽ።”

እቲ ንጉስ ድማ “ዝሓሸልኩም መሲሉ ዝተርኣየኩም ዅሉ ክገብር እየ” በሎም። ሽዑ ኵሉ እቲ ሰራዊት በብሚእትን በብሽሕን እናወፀ እንተሎ፥ ንሱ ኣብ ኣፍ ደገ ደው በለ።

እቲ ንጉስ ድማ ንኢዮኣብን ንኣቢሻይን ንኢታይን “ምእንታይ ኢልኩም ነቲ ጐበዝ ኣቤሴሎም ርህርህዎ” ኢሉ ኣዘዞም። ኵሉ እቲ ሰራዊት ድማ እቲ ንጉስ ብዛዕባ ኣቤሴሎም ነቶም ኣሕሉቕ ክእዝዞም እንተሎ ሰምዐ።

እቲ ሰራዊት ድማ ንእስራኤል ክዋግኡ ናብ በረኻ ወፁ፤ እቲ ውግእ ከዓ ኣብ ዱር ኤፍሬም ኮነ። ኣብኡ ኸዓ ሰራዊት እስራኤል ብሰባት ዳዊት ተስዓረ፤ በታ መዓልቲ እቲኣ ድማ ዓብዪ ቅትለት ኮነ፤ ዕስራ ሽሕ ሰብ። እቲ ውግእ ድማ ኣብ ኵሉ እቲ ምድሪ ተዘርግሐ፤ በታ መዓልቲ እቲኣ ኸዓ እቲ ዱር ካብቲ ሰይፊ ዝወደአ ንላዕሊ ብዙሕ ሰራዊት ወድአ።

ኣቤሴሎም ድማ ንሰባት ዳዊት ተራኸቦም። ኣብ በቕሊ ተቐሚጡ ኸዓ ኣብ ትሕቲ ጨንፈር ዓብዪ ኦም ሓለፈ፤ ርእሱ ኸዓ ኣብቲ ኦም ተታሕዘ። እቲ በቕሊ ኣብ ትሕቲኡ እናኸደ እንተሎ፥ ንሱ ኣብ መንጎ ሰማይን ምድርን ተሰቕለ። ሓደ ሰብ ድማ ነዙይ ረአየ እሞ ንኢዮኣብ “እንሆ፥ ንኣቤሴሎም ኣብ ኦም ተሰቒሉ ረአኽዎ” ኢሉ ነገሮ።

ኢዮኣብ ድማ ነቲ ዝነገሮ ሰብኣይ “እንሆ ርኢኻዮ! ስለ ምንታይ ደኣ ኣብኡ ናብ ምድሪ ዘይወቐዕካዮ? ዓስቢ ዓሰርተ መዓልቲ ዝኸውን ብሩር፥ ሓደ ቅናት ድማ ምሃብኩኻ ነይረ” በሎ።

እቲ ሰብኣይ ግና ንኢዮኣብ ከምዙይ በሎ፦ “ዓስቢ ሽሕ መዓልቲ ዝኸውን ብሩር ናብ ኢደይ እኳ እንተ ተመዘነለይ፥ ኢደይ ናብ ወዲ ንጉስ ኣይዝርግሕን። እቲ ንጉስ ንኣኻን ንኣቢሻይን ንኢታይን ‘ምእንታይ ኢልኩም ነቲ ጐበዝ ኣቤሴሎም ሓልውዎ’ ኢሉ ክእዝዘልኩም ኵልና ሰሚዕናዮ ኢና እሞ። እንተ ዘይኮነ ንነፍሰይ ኣጥፊአያ ነይረ፤ ካብ ንጉስ ዝተሰወረ ነገር የለን እሞ፥ ንስኻ ድማ ካባይ ርሒቕካ ምቖምካ ነይርካ።”

ኢዮኣብ ድማ “ከምዙይ ኢለ ምሳኻ ጊዜ ኣየጥፍኣን” በለ። ሰለስተ መዝረቕ ድማ ኣብ ኢዱ ወሰደ እሞ፥ ኣቤሴሎም ገና ኣብ ልቢ እቲ ኦም ብህይወቱ እንተሎ፥ ናብ ልቡ ሰኸዖም። ኣፅዋር ኢዮኣብ ዝፆሩ ዓሰርተ መንእሰያት ድማ ንኣቤሴሎም ከቢቦም ወቒዖም ቀተልዎ። ኢዮኣብ ድማ መለኸት ነፍሐ፤ ኢዮኣብ ነቲ ሰራዊት ስለ ዝኸልከሎም ከዓ ንእስራኤል ካብ ምስዓብ ደው በሉ። ንኣቤሴሎም ድማ ወሲዶም ናብ ዓብዪ ጕድጓድ ዱር ደርበይዎ፤ ኣብ ልዕሊኡ ኸዓ ኣዝዩ ዓብዪ ኽምር እምኒ ኣኽመሩ። ኵሉ እስራኤል ድማ ነፍሲ ወከፍ ናብ ገዛኡ ሃደመ።

ኣቤሴሎም ድማ ብህይወቱ እንተሎ፥ “ስመይ ዘዘክር ወዲ የብለይን” ኢሉ ኣብ ለሰ ንጉስ ሓወልቲ ኣቚሙ ነበረ። ነታ ሓወልቲ ኸዓ ብስሙ ሰመያ፤ ክሳዕ ሎሚ ድማ ሓወልቲ ኣቤሴሎም ተባሂላ ትፅዋዕ ኣላ። ^a

ዳዊት ምእንቲ ወዱ ኣቤሴሎም በኸየ

ኣሒማዓፅ ወዲ ሳዶቅ ድማ “ኣቦና ካብ ኢድ ፀላእቱ ሕነ ከም ዝፈደየሉ ናብ ንጉስ ጐየየ ኽነግር ሕደገኒ” በለ።

ኢዮኣብ ድማ “ንስኻ ሎሚ ብስራት እትወስድ ሰብ ኣይኮንካን። ካልእ መዓልቲ ብስራት ክትወስድ ትኽእል ኢኻ፤ ወዲ ንጉስ ሞይቱ እዩ እሞ፥ ሎሚ ግና ገለ እኳ ኣይትወስድን” በለ።

ኢዮኣብ ድማ ነቲ ኢትዮጵያዊ “ኺድ፥ ነቲ ንጉስ ዝረአኻዮ ንገሮ” በሎ። እቲ ኢትዮጵያዊ ኸዓ ንኢዮኣብ ሰጊዱ ጐየየ።

ኣሒማዓፅ ወዲ ሳዶቅ ድማ መሊሱ ንኢዮኣብ “ዝኾነ ይኹን፥ ኣነ ድማ ደድሕሪ እቲ ኢትዮጵያዊ ክጐዪ ሕደገኒ” በሎ። ኢዮኣብ ከዓ “ወደይ፥ ስለ ምንታይ ክትጐዪ? ዓስቢ ዘትርፍ ብስራት የብልካን” ኢሉ መለሰሉ።

ንሱ ድማ “ዝኾነ ይኹን፥ ክጐዪ እየ” በለ። ኢዮኣብ ከዓ “ጕየ” በሎ። ሽዑ ኣሒማዓፅ በቲ ናይ ሜዳ መንገዲ ጐይዩ ነቲ ኢትዮጵያዊ ቀደሞ።

ዳዊት ድማ ኣብ መንጎ ኽልተ ደጌታት ተቐሚጡ ነበረ። እቲ ሓላዊ ኸዓ ናብ ዝባን ናሕሲ እታ ደገ ኣብ ልዕሊ እቲ መካበብያ ደየበ፤ ኣዒንቱ ቋሕ ኣቢሉ ድማ ሓደ ሰብ በይኑ ክጐዪ ረአየ። እቲ ሓላዊ ድማ ፀዊዑ ንንጉስ ነገሮ። እቲ ንጉስ ከዓ “በይኑ እንተ ኾይኑ ብስራት ኣለዎ” በለ። እቲ ጐያዪ ድማ እናቐረበ ኸደ።

እቲ ሓላዊ ድማ ካልእ ሰብ ክጐዪ ረአየ እሞ ነቲ ሓላዊ በሪ “እንሆ፥ ካልእ ሰብ በይኑ ይጐዪ ኣሎ!” ኢሉ ፀውዐ። እቲ ንጉስ ከዓ “ንሱ ድማ ብስራት ኣለዎ” በለ።

እቲ ሓላዊ ድማ “እቲ ቐዳማይ ጕያ ኸም ጕያ ኣሒማዓፅ ወዲ ሳዶቅ እዩ” በለ። እቲ ንጉስ ከዓ “ንሱ ፅቡቕ ሰብኣይ እዩ፤ ፅቡቕ ብስራት ሒዙ ይመፅእ ኣሎ” በለ።

ኣሒማዓፅ ድማ ንንጉስ “ኵሉ ደሓን እዩ!” ኢሉ ፀውዐ። ኣብ ቅድሚ ንጉስ ድማ ብገፁ ናብ ምድሪ ተደፊኡ ሰገደ እሞ “ነቶም ኣብ ልዕሊ ጐይታይ ንጉስ ዝዓመፁ ኣሕሊፉ ዝሃበ ኣቦኻ ይባረኽ” በለ።

ኣሒማዓፅ ከዓ “ኢዮኣብ ንባርያ ንጉስን ንኣይ ንባርያኻ ክሰደና እንተሎ፥ ዓብዪ ህውከት ረአኹ፤ እንታይ ምዃኑ ግና ኣይፈለጥኩን” ኢሉ መለሰ።

እቲ ንጉስ ድማ “ኣግሊስካ ኣብዙይ ደው በል” በለ። ንሱ ኸዓ ኣግሊሱ ደው በለ።

እቲ ኢትዮጵያዊ ድማ መፀ እሞ “ጐይታይ ንጉስ፥ ብስራት! ሎሚ እግዚኣብሄር ካብ ኢድ ኵሎም እቶም ዝተንስኡልካ ሓራ ኣውፂኡካ እዩ” በለ።

እቲ ንጉስ ድማ ነቲ ኢትዮጵያዊ “እቲ ጐበዝ ኣቤሴሎም ደሓንዶ ኣሎ?” ኢሉ ጠየቖ። እቲ ኢትዮጵያዊ ከዓ “ፀላእቲ ጐይታይ ንጉስን ኵሎም እቶም ክጐድኡኻ ዝትንስኡልካን ከምቲ ጐበዝ ይኹኑ” ኢሉ መለሰ።

እቲ ንጉስ ድማ ራዕራዕ በለ። እናበኸየ ኸዓ ናብ ላዕለዋይ ክፍሊ እታ ደገ ደየበ፤ እናኸደ ድማ ከምዙይ በለ፦ “ወደይ ኣቤሴሎም! ወደይ፥ ወደይ፥ ኣቤሴሎም! ኦ ኣቤሴሎም፥ ኣነ ኣብ ክንዳኻ እንተ ዝመውት ነይረ! ወደይ፥ ወደይ!”