2 ሳሙኤል 18

18 ¹ዳዊትም ከእርሱ ጋር የነበረውን ሰራዊት ቈጠረ፤ በእነርሱም ላይ የሻለቆችንና የመቶ አለቆችን ሾመ። ²ዳዊትም ሰራዊቱን አወጣ፤ ሲሶውን በኢዮአብ እጅ፣ ሲሶውን በኢዮአብ ወንድም በጽሩያ ልጅ በአቢሳ እጅ፣ ሲሶውንም በጌትያው በኢታይ እጅ ሰጠ። ንጉሡም ሰራዊቱን፣ “እኔ ደግሞ ከእናንተ ጋር ፈጽሞ እወጣለሁ” አላቸው።

³ሰራዊቱ ግን እንዲህ አሉ፤ “አትውጣ፤ እኛ ብንሸሽ ግድ የላቸውም፤ ከእኛም እኩሌቶቻችን ብንሞት ግድ የላቸውም፤ አንተ ግን ከእኛ ዐሥር ሺህ ትበልጣለህ። ስለዚህ ከከተማይቱ ሆነህ እርዳታ ትልክልን ዘንድ ተዘጋጅተህ ብትቀመጥ ይሻላል።”

⁴ንጉሡም፣ “መልካም መስሎ የታያችሁን ሁሉ አደርጋለሁ” አላቸው። ሰራዊቱም ሁሉ በመቶና በሺህ እየወጡ ሳለ፣ ንጉሡ በበሩ አጠገብ ቆመ።

⁵ንጉሡም ኢዮአብን፣ አቢሳንና ኢታይን፣ “ስለ እኔ ብላችሁ ለጕልማሳው ለአቤሴሎም በእርጋታ ያዙት” ብሎ አዘዛቸው። ንጉሡም ስለ አቤሴሎም አለቆቹን ሲያዝ ሰራዊቱ ሁሉ ሰማ።

⁶ሰራዊቱም እስራኤልን ለመውጋት ወደ ሜዳ ወጣ፤ ጦርነቱም በኤፍሬም ዱር ሆነ። ⁷በዚያም የእስራኤል ሰራዊት በዳዊት ሰዎች ፊት ተሸነፈ፤ በዚያ ቀንም ታላቅ ጭፍጨፋ ሆነ፤ ሃያ ሺህ ሰው አለቀ። ⁸ጦርነቱም በምድሪቱ ሁሉ ላይ ተዛመተ፤ በዚያ ቀንም ዱሩ ከሰይፍ ይልቅ ብዙ ሰራዊትን በላ።

⁹አቤሴሎምም ከዳዊት ሰዎች ጋር ተገናኘ። በበቅሎው ተቀምጦ ሳለ፣ በታላቁ ዛፍ ጥቅጥቅ ያለ ቅርንጫፍ ሥር አለፈ፤ ራሱም በዛፉ ላይ ተይዞ ቀረ። በቅሎውም ከሥሩ አለፈ፤ እርሱም በሰማይና በምድር መካከል ተንጠልጥሎ ቀረ። ¹⁰አንድ ሰውም ይህን አይቶ ኢዮአብን፣ “እነሆ፣ አቤሴሎም በዛፍ ላይ ተንጠልጥሎ አየሁ” ብሎ ነገረው።

¹¹ኢዮአብም ለነገረው ሰው፣ “እንግዲህ አየኸውን? ለምንስ በዚያው መሬት ላይ አልመታኸውም? እኔም የዐሥር ቀን ደመወዝ የሚያህል ብርና መታጠቂያ እሰጥህ ነበር” አለው።

¹²ሰውዬው ግን ኢዮአብን እንዲህ አለው፤ “የሺህ ቀን ደመወዝ የሚያህል ብር በእጄ ላይ እንኳ ቢመዘንልኝ፣ እጄን በንጉሡ ልጅ ላይ ባላነሣሁም ነበር። ንጉሡ አንተን፣ አቢሳንና ኢታይን፣ ‘ስለ እኔ ብላችሁ ጕልማሳውን አቤሴሎምን ጠብቁት’ ብሎ ሲያዝ ሁላችን ሰምተናልና። ¹³ያለዚያ ግን ሕይወቴን ለአደጋ በጣልሁ ነበር፤ ከንጉሡ የሚሰወር ነገር የለምና፤ አንተም ራስህ ከእኔ ርቀህ በቆምህ ነበር።”

¹⁴ኢዮአብም፣ “እንዲህ ከአንተ ጋር ጊዜዬን አላባክንም” አለ። ሦስት ጦሮችንም በእጁ ይዞ፣ አቤሴሎም በዛፉ መካከል ገና በሕይወት ሳለ፣ በልቡ ውስጥ ሰካቸው። ¹⁵የኢዮአብም የጦር ዕቃ ተሸካሚዎች የሆኑ ዐሥር ጕልማሶች አቤሴሎምን ከበው መቱት፤ ገደሉትም። ¹⁶ኢዮአብም መለከቱን ነፋ፤ ኢዮአብ ሰራዊቱን ስለ ከለከለ፣ እስራኤልን ከማሳደድ ተመለሱ። ¹⁷አቤሴሎምንም ወስደው በዱሩ ውስጥ ወዳለ ትልቅ ጕድጓድ ጣሉት፤ በላዩም እጅግ ታላቅ የድንጋይ ክምር ከመሩ። እስራኤልም ሁሉ እያንዳንዱ ወደ ቤቱ ሸሸ።

¹⁸አቤሴሎም በሕይወት ሳለ፣ “ስሜን የሚያስታውስ ልጅ የለኝም” ብሎ በንጉሡ ሸለቆ ለራሱ ሐውልት አቁሞ ነበር። ሐውልቱንም በራሱ ስም ጠራው፤ እስከ ዛሬም ድረስ የአቤሴሎም ሐውልት ተብሎ ይጠራል። ^a a v18 አቤሴሎም ወንዶች ልጆች ተወልደውለት ነበር (2ኛ ሳሙኤል 14፥27)፤ ነገር ግን ከእርሱ በፊት የሞቱ ይመስላል፤ ስለዚህም ስሙን የሚያስቀጥል ወራሽ አልቀረለትም።

ዳዊት ስለ ልጁ ስለ አቤሴሎም አለቀሰ

¹⁹የሳዶቅ ልጅ አኪማአስም፣ “አባታችን ከጠላቶቹ እጅ እንደ ታደገው ልሩጥና ለንጉሡ የምሥራች ልንገር” አለ።

²⁰ኢዮአብም እንዲህ አለው፤ “ዛሬ የምሥራች የምትነግር ሰው አንተ አይደለህም፤ በሌላ ቀን የምሥራች ትነግራለህ፤ ዛሬ ግን የንጉሡ ልጅ ሞቷልና አንዳች አትነግርም።”

²¹ኢዮአብም ኢትዮጵያዊውን፣ “ሂድ፤ ያየኸውን ለንጉሡ ንገር” አለው። ኢትዮጵያዊውም ለኢዮአብ ሰግዶ ሮጠ።

²²የሳዶቅ ልጅ አኪማአስም ዳግመኛ ኢዮአብን፣ “ምንም ይሁን ምን፣ እባክህ እኔም ደግሞ ኢትዮጵያዊውን ተከትዬ ልሩጥ” አለው። ኢዮአብም፣ “ልጄ ሆይ፣ ለምን ትሮጣለህ? ዋጋ የሚያሰጥ የምሥራች የለህም” ብሎ መለሰ።

²³እርሱም፣ “ምንም ይሁን ምን፣ እሮጣለሁ” አለ። ኢዮአብም፣ “ሩጥ” አለው። አኪማአስም በሜዳው መንገድ ሮጦ ኢትዮጵያዊውን ቀደመው።

²⁴ዳዊትም በሁለቱ በሮች መካከል ተቀምጦ ነበር። ጠባቂውም ወደ ቅጥሩ ባለው የበሩ ጣራ ላይ ወጣ፤ ዐይኖቹንም አንሥቶ ተመለከተ፤ እነሆም አንድ ሰው ብቻውን ሲሮጥ አየ። ²⁵ጠባቂውም ጮኾ ለንጉሡ ነገረ። ንጉሡም፣ “ብቻውን ከሆነ፣ የምሥራች ያመጣል” አለ። ሯጩም እየቀረበ መጣ።

²⁶ጠባቂውም ሌላ ሰው ሲሮጥ አየ፤ በረኛውንም፣ “እነሆ፣ ሌላ ሰው ብቻውን ይሮጣል!” ብሎ ጠራ። ንጉሡም፣ “እርሱ ደግሞ የምሥራች ያመጣል” አለ።

²⁷ጠባቂውም፣ “የፊተኛው አሯሯጥ የሳዶቅን ልጅ የአኪማአስን አሯሯጥ ይመስላል” አለ። ንጉሡም፣ “እርሱ መልካም ሰው ነው፤ መልካም የምሥራች ይዞ ይመጣል” አለ።

²⁸አኪማአስም ንጉሡን፣ “ሰላም ነው!” ብሎ ጠራ። በንጉሡም ፊት በግንባሩ ወደ ምድር ተደፍቶ ሰገደ፤ እንዲህም አለ፤ “በጌታዬ በንጉሡ ላይ ያመፁትን ሰዎች አሳልፎ የሰጠ አባትህ ይባረክ።”

²⁹ንጉሡም፣ “ጕልማሳው አቤሴሎም ደኅና ነውን?” ብሎ ጠየቀ። አኪማአስም፣ “ኢዮአብ የንጉሡን አገልጋይና እኔን ባሪያህን በላከ ጊዜ፣ ታላቅ ሁከት አየሁ፤ ነገር ግን ምን እንደ ሆነ አላወቅሁም” ብሎ መለሰ።

³⁰ንጉሡም፣ “ፈቀቅ ብለህ በዚህ ቁም” አለው። እርሱም ፈቀቅ ብሎ ዝም ብሎ ቆመ።

³¹ኢትዮጵያዊውም ደርሶ፣ “ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፣ የምሥራች! ዛሬ እግዚአብሔር በአንተ ላይ ከተነሡብህ ሁሉ እጅ ታድጎሃልና” አለ።

³²ንጉሡም ኢትዮጵያዊውን፣ “ጕልማሳው አቤሴሎም ደኅና ነውን?” ብሎ ጠየቀው። ኢትዮጵያዊውም፣ “የጌታዬ የንጉሡ ጠላቶች፣ ክፉ ሊያደርጉብህም የሚነሡብህ ሁሉ እንደዚያ ጕልማሳ ይሁኑ” ብሎ መለሰ።

³³ንጉሡም ተንቀጠቀጠ። እያለቀሰ ወደ በሩ ሰገነት ወጣ፤ ሲሄድም እንዲህ ይል ነበር፤ “ልጄ አቤሴሎም ሆይ! ልጄ፣ ልጄ አቤሴሎም ሆይ! በአንተ ፈንታ እኔ በሞትሁ ምናለ፣ አቤሴሎም ልጄ፣ ልጄ ሆይ!”