Absalom Tiwas di Leuweung Epraim
Daud ngutus pasukanana kalawan ngan hiji parentah: ulah kasar ka Absalom. Leuweung leuwih loba maehan batan pedang, sarta Absalom ngagantung sirahna kana tangkal ek nepi ka Yoab nancebkeun tumbak. Utusan ngabejakeun yen Rama urang geus ngabela raja; raja ngan nanyakeun putrana.
18 1Daud ngariksa balad-baladna, tuluy ngangkat para panglima rebuan jeung panglima ratusan pikeun mingpin maranehna. 2Daud ngabagi baladna jadi tilu bagian: sapertilu dipingpin ku Yoab, sapertilu ku Abisai bin Zeruya, adi Yoab, jeung sapertilu deui ku Itai urang Gat. Saur raja ka balad-baladna, “Kami oge tangtu rek milu jeung maraneh ka medan perang.”
3Tapi balad-baladna arunjukan, “Gusti ulah angkat. Upami abdi sadaya kabur, musuh moal malire; upami saparo abdi sadaya tiwas, maranehna moal malire. Sawangsulna, Gusti mah saharga jeung sapuluh rebu urang ti abdi sadaya. Langkung sae Gusti calik di jero kota, sayogi ngintun bantosan ka abdi sadaya.”
4Saur raja ka maranehna, “Kami rek nedunan sakahayang maraneh.” Tuluy raja ngadeg di lawang gerbang, bari sakabeh balad maju kaluar, saratus-saratus jeung sarebu-sarebu.
5Raja marentah ka Yoab, Abisai, jeung Itai, “Pikeun kapentingan kami, sing lemah lembut ka si Absalom nu ngora.” Sakabeh balad ngadarenge raja marentah ka para panglima perkara Absalom.
6Balad-balad kaluar ka tegalan merangan urang Israil, tuluy pecah perang di Leuweung Epraim. 7Di dinya balad Israil eleh ku balad Daud, sarta poe eta loba pisan nu tiwas: dua puluh rebu urang. 8Perang ngaleba ka sakuliah wewengkon, sarta poe eta leuweung leuwih loba neureuy balad batan nu tiwas ku pedang.
9Absalom amprok jeung balad Daud. Harita anjeunna numpak bigal, ngaliwat handapeun dahan-dahan nu ngaroyom tina hiji tangkal kiara gede, nepi ka sirahna nyangsang pageuh dina tangkal. Anjeunna ngagantung di antara langit jeung bumi, ari bigalna terus leumpang ninggalkeun anjeunna. 10Aya hiji jalma nu nenjo kajadian eta, tuluy ngabejaan ka Yoab, “Abdi kakara nenjo Absalom ngagantung dina tangkal kiara.”
11Saur Yoab ka jalma nu ngabejaan tadi, “Jadi maneh nenjo manehna! Naha atuh maneh teu neunggeul manehna nepi ka ngajoprak ka taneuh di dinya? Lamun kitu kami geus kudu mayar ka maneh perak gajih sapuluh poe jeung hiji sabuk.”
12Tapi jalma teh unjukan ka Yoab, “Sanaos perak gajih sarebu poe ditimbang kana dampal leungeun abdi, abdi moal rek ngangkat leungeun ngalawan putra raja. Sabab abdi sadaya ngadarenge raja marentah ka Juragan, ka Abisai, jeung ka Itai, ‘Jaga si Absalom nu ngora pikeun kapentingan kami.’ 13Upami teu kitu, abdi tangtos geus ngabahayakeun nyawa sorangan, sabab taya nanaon nu bisa disumputkeun ti raja, sarta Juragan sorangan tangtos bakal nangtung jauh ti abdi.”
14Saur Yoab, “Kami moal buang-buang waktu jeung maneh kieu.” Tuluy anjeunna nyokot tilu tumbak, terus nanceubkeunana kana jajantung Absalom nu harita masih keneh hirup, di tengah tangkal kiara. 15Tuluy sapuluh jajaka, nu mawa pakarang Yoab, ngepung Absalom, neunggeulan, nepi ka Absalom tiwas. 16Yoab niup tarompet tanduk domba, tuluy balad-balad eureun ngudag urang Israil, sabab maranehna ditahan ku Yoab. 17Layon Absalom dicokot, dialungkeun kana hiji liang gede di leuweung, tuluy ditumpukan tumpukan batu nu kacida gedena di luhureunana. Ari urang Israil kabeh kalabur, pada mulang ka imahna masing-masing.
18Waktu keur hirupna, Absalom geus nangtungkeun hiji tugu di Lebak Raja, bari ngomong, “Kami teu boga anak lalaki pikeun ngajaga sangkan ngaran kami terus dikenang.” Tugu teh dingaranan nurutkeun ngaranna sorangan, nepi ka ayeuna disebut Tugu Absalom. a a v18 Absalom kungsi kagungan sababaraha putra (2 Samuel 14:27), tapi tetela maranehna maraot ti heula batan anjeunna, nepi ka taya nu baris nuluykeun ngaranna.
Daud Nangisan Putrana, Absalom
19Ahimas bin Sadok unjukan, “Widian abdi lumpat ngabejaan ka raja yen Rama urang parantos ngabela anjeunna ngalawan musuh-musuhna.”
20Saur Yoab, “Lain maneh nu kudu mawa warta poe ieu. Maneh meunang mawa warta poe sejen, tapi poe ieu maneh ulah mawa warta nanaon, sabab putra raja geus pupus.”
21Saur Yoab ka urang Kus, “Jung, bejakeun ka raja naon anu ku maneh katenjo.” Urang Kus teh tungkul hormat ka Yoab, tuluy lumpat.
22Ahimas bin Sadok unjukan deui ka Yoab, “Sumaos kumaha bae jadina, mugi abdi oge diwidian lumpat nuturkeun urang Kus.” Saur Yoab, “Naha hayang lumpat, anaking? Warta maneh teu pira anu pantes diganjar.”
23“Sumaos kumaha bae,” pokna, “abdi rek lumpat.” “Jung lumpat,” saur Yoab. Tuluy Ahimas lumpat nyokot jalan datar, nepi ka ngaliwatan urang Kus.
24Daud keur calik di antara dua lawang gerbang. Tukang ngaronda unggah ka hateup gerbang di luhureun tembok, tuluy neuteup ka hareup, katenjo aya hiji jalma keur lumpat nyorangan. 25Tukang ngaronda ngagorowok, ngawartakeun ka raja. Saur raja, “Lamun nyorangan, tangtu mawa warta.” Jalma nu lumpat teh beuki deukeut.
26Tukang ngaronda nenjo aya deui jalma sejen keur lumpat, tuluy ngagorowok ka tukang jaga gerbang, “Tuh, aya deui jalma lumpat nyorangan!” Saur raja, “Manehna oge mawa warta.”
27Ceuk tukang ngaronda, “Lumpatna nu pangheulana mah siga Ahimas bin Sadok.” Saur raja, “Manehna jalma hade; tangtu datang mawa warta hade.”
28Ahimas ngagorowok ka raja, “Sagala rupi aman!” Tuluy anjeunna sujud di payuneun raja, beungeutna nepi ka taneuh, sarta unjukan, “Mugi Rama anjeun dipuji, nu parantos nyerenkeun jalma-jalma nu barontak ngalawan gusti abdi, Sang Raja.”
29Raja mariksa, “Kumaha, si Absalom nu ngora salamet?” Unjuk Ahimas, “Waktos Yoab ngutus abdina raja sareng abdi, ieu abdi gusti, abdi ningal aya kaributan nu kacida, nanging abdi teu terang eta teh naon.”
30Saur raja, “Minggir, tuluy nangtung di dieu.” Tuluy anjeunna minggir, terus cicing nangtung.
31Urang Kus teh datang, tuluy unjukan, “Aya warta hade, gusti abdi, Sang Raja! Dinten ieu PANGERAN parantos ngabebaskeun gusti tina panangan sakabeh jalma nu barontak ngalawan gusti.”
32Raja mariksa ka urang Kus, “Kumaha, si Absalom nu ngora salamet?” Unjuk urang Kus, “Mugi musuh-musuh gusti abdi, Sang Raja, sareng sakabeh jalma nu barontak ngalawan bade nyilakakeun gusti, sami nasibna sapertos nu ngora tea.”
33Raja ngadegdeg awakna. Anjeunna unggah ka kamar luhur gerbang bari ceurik, tuluy bari leumpang nyarios: “Anaking Absalom! Anaking, anaking, Absalom! Mending ari kami nu paeh ngaganti maneh, Absalom, anaking, anaking!”