ಎಫ್ರಾಯೀಮ್ ಅಡವಿಯಲ್ಲಿ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನ ಪತನ

ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಒಂದೇ ಆಜ್ಞೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ: ಅಬ್ಷಾಲೋಮನೊಂದಿಗೆ ಮೃದುವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಿರಿ. ಕತ್ತಿಗಿಂತ ಅಡವಿಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಜನರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ; ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ತಲೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಓಕ್ ಮರದಲ್ಲಿ ತೂಗಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಯೋವಾಬನು ಈಟಿಗಳನ್ನು ತಿವಿಯುತ್ತಾನೆ. ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಅರಸನಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ದೊರಕಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಓಟಗಾರರು ತರುತ್ತಾರೆ; ಅರಸನು ತನ್ನ ಮಗನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 18.

ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸಿ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಸಹಸ್ರಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನೂ ಶತಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನೂ ನೇಮಿಸಿದನು. ದಾವೀದನು ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು: ಮೂರರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಯೋವಾಬನ ಕೈಕೆಳಗೂ, ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಯೋವಾಬನ ತಮ್ಮನೂ ಚೆರೂಯಳ ಮಗನೂ ಆದ ಅಬೀಷೈಯನ ಕೈಕೆಳಗೂ, ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಗಿತ್ತೀಯನಾದ ಇತ್ತೈಯನ ಕೈಕೆಳಗೂ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಅರಸನು ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ, “ನಾನೂ ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಡ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದನು.

ಆದರೆ ಸೈನ್ಯದವರು, “ನೀನು ಹೊರಡಬೇಡ. ನಾವು ಓಡಿಹೋದರೆ ಅವರು ಲಕ್ಷ್ಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಜನ ಸತ್ತರೂ ಅವರು ಲಕ್ಷ್ಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನೊಬ್ಬನೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಮಂದಿಗೆ ಸಮಾನ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿದ್ದು ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಕಳುಹಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿರುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು,” ಎಂದರು.

ಅರಸನು ಅವರಿಗೆ, “ನಿಮಗೆ ಯಾವುದು ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿ ತೋರುತ್ತದೋ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದನು. ಅನಂತರ ಸೈನ್ಯವೆಲ್ಲ ನೂರು ನೂರಾಗಿಯೂ ಸಾವಿರ ಸಾವಿರವಾಗಿಯೂ ಹೊರಟಾಗ ಅವನು ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ನಿಂತನು.

ಅರಸನು ಯೋವಾಬ, ಅಬೀಷೈ ಮತ್ತು ಇತ್ತೈ ಇವರಿಗೆ, “ನನ್ನ ನಿಮಿತ್ತ ಯೌವನಸ್ಥನಾದ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನೊಂದಿಗೆ ಮೃದುವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿರಿ,” ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಅಬ್ಷಾಲೋಮನ ವಿಷಯವಾಗಿ ಅರಸನು ಅಧಿಪತಿಗಳಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ್ದನ್ನು ಸೈನ್ಯದವರೆಲ್ಲರೂ ಕೇಳಿದರು.

ಸೈನ್ಯವು ಇಸ್ರಾಯೇಲರಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಬಯಲಿಗೆ ಹೊರಟಿತು; ಯುದ್ಧವು ಎಫ್ರಾಯೀಮ್ ಅಡವಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲರ ಸೈನ್ಯವು ದಾವೀದನ ಜನರಿಂದ ಸೋತುಹೋಯಿತು; ಆ ದಿನ ದೊಡ್ಡ ಸಂಹಾರ ನಡೆದು ಇಪ್ಪತ್ತು ಸಾವಿರ ಮಂದಿ ಸತ್ತರು. ಯುದ್ಧವು ಆ ಪ್ರದೇಶವೆಲ್ಲದಲ್ಲೂ ಹರಡಿತು; ಆ ದಿನ ಕತ್ತಿ ನುಂಗಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜನರನ್ನು ಅಡವಿಯು ನುಂಗಿತು.

ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ದಾವೀದನ ಜನರನ್ನು ಎದುರಿಸಿದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಹೇಸರಗತ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿಮಾಡಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಓಕ್ ಮರದ ದಟ್ಟವಾದ ಕೊಂಬೆಗಳ ಕೆಳಗೆ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ತಲೆ ಆ ಮರದಲ್ಲಿ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿತು. ಅವನ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಹೇಸರಗತ್ತೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು, ಅವನು ಆಕಾಶಕ್ಕೂ ಭೂಮಿಗೂ ನಡುವೆ ನೇತಾಡಿದನು. ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಯೋವಾಬನಿಗೆ, “ಇಗೋ, ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ಓಕ್ ಮರದಲ್ಲಿ ನೇತಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾನೀಗ ಕಂಡೆನು,” ಎಂದನು.

ಯೋವಾಬನು ತನಗೆ ತಿಳಿಸಿದವನಿಗೆ, “ನೀನು ಅವನನ್ನು ಕಂಡಿಯಾ! ಹಾಗಾದರೆ ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ನೆಲಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದುಹಾಕದೆ ಏಕೆ ಬಿಟ್ಟೆ? ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕೂಲಿಯ ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನೂ ಒಂದು ನಡುಕಟ್ಟನ್ನೂ ಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು,” ಎಂದನು.

ಆದರೆ ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಯೋವಾಬನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: “ಸಾವಿರ ದಿನಗಳ ಕೂಲಿಯ ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ನನ್ನ ಅಂಗೈಗೆ ತೂಗಿಕೊಟ್ಟರೂ ನಾನು ಅರಸನ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಕೈಯೆತ್ತುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ, ‘ನನ್ನ ನಿಮಿತ್ತ ಯೌವನಸ್ಥನಾದ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನನ್ನು ಕಾಪಾಡಿರಿ’ ಎಂದು ಅರಸನು ನಿನಗೂ ಅಬೀಷೈಗೂ ಇತ್ತೈಗೂ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ್ದನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕೇಳಿದೆವು.” “ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆನು; ಏಕೆಂದರೆ ಅರಸನಿಗೆ ಮರೆಯಾದದ್ದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಆಗ ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ದೂರ ನಿಂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ.”

ಯೋವಾಬನು, “ನಾನು ಈ ರೀತಿ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ,” ಎಂದನು. ಅನಂತರ ಅವನು ಮೂರು ಈಟಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಓಕ್ ಮರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಜೀವದಿಂದಿದ್ದ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತಿವಿದನು. ಯೋವಾಬನ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹೊರುವ ಹತ್ತು ಮಂದಿ ಯೌವನಸ್ಥರು ಅಬ್ಷಾಲೋಮನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಹೊಡೆದು ಕೊಂದರು. ಯೋವಾಬನು ಕೊಂಬನ್ನು ಊದಿದನು; ಯೋವಾಬನು ತಡೆದ ಕಾರಣ ಸೈನ್ಯವು ಇಸ್ರಾಯೇಲರನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿತು. ಅವರು ಅಬ್ಷಾಲೋಮನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅಡವಿಯ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಡಿಯೊಳಗೆ ಹಾಕಿ, ಅವನ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲುಗುಡ್ಡೆಯನ್ನು ಕೂಡಿಸಿದರು. ಇಸ್ರಾಯೇಲರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಓಡಿಹೋದರು.

ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ತನ್ನ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ, “ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಡಲು ನನಗೆ ಮಗನಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅರಸನ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ತಂಭವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದನು. ಅವನು ಆ ಸ್ತಂಭಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನೇ ಇಟ್ಟನು; ಅದು ಈ ದಿನದ ವರೆಗೂ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನ ಸ್ಮಾರಕ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ^a

ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಮಗ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನಿಗಾಗಿ ಗೋಳಾಡಿದ್ದು

ಚಾದೋಕನ ಮಗ ಅಹೀಮಾಚನು, “ನಾನು ಓಡಿಹೋಗಿ, ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಅರಸನ ಶತ್ರುಗಳ ಕೈಯಿಂದ ಅರಸನಿಗೆ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ದೊರಕಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅರಸನಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದನು.

ಯೋವಾಬನು, “ಈ ದಿನ ಸುದ್ದಿ ಒಯ್ಯಬೇಕಾದವನು ನೀನಲ್ಲ. ಇನ್ನೊಂದು ದಿನ ನೀನು ಸುದ್ದಿ ಒಯ್ಯಬಹುದು, ಆದರೆ ಅರಸನ ಮಗನು ಸತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಈ ದಿನ ನೀನು ಯಾವ ಸುದ್ದಿಯನ್ನೂ ಒಯ್ಯಬಾರದು,” ಎಂದನು.

ಯೋವಾಬನು ಕೂಷ್ಯನಿಗೆ, “ಹೋಗು, ನೀನು ಕಂಡದ್ದನ್ನು ಅರಸನಿಗೆ ತಿಳಿಸು,” ಎಂದನು. ಕೂಷ್ಯನು ಯೋವಾಬನಿಗೆ ಅಡ್ಡಬಿದ್ದು ಓಡಿದನು.

ಚಾದೋಕನ ಮಗ ಅಹೀಮಾಚನು ಪುನಃ ಯೋವಾಬನಿಗೆ, “ಏನೇ ಆಗಲಿ, ನಾನೂ ಕೂಷ್ಯನ ಹಿಂದೆ ಓಡಲು ದಯಮಾಡಿ ಅನುಮತಿಸು,” ಎಂದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಯೋವಾಬನು, “ನನ್ನ ಮಗನೇ, ಏಕೆ ಓಡುತ್ತೀ? ಬಹುಮಾನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸುದ್ದಿ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ,” ಎಂದನು.

ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು, “ಏನೇ ಆಗಲಿ, ನಾನು ಓಡುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದನು. ಯೋವಾಬನು, “ಓಡು,” ಎಂದನು. ಆಗ ಅಹೀಮಾಚನು ಬಯಲಿನ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಓಡಿ ಕೂಷ್ಯನನ್ನು ಹಿಂದೆಹಾಕಿದನು.

ದಾವೀದನು ಎರಡು ಬಾಗಿಲುಗಳ ನಡುವೆ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಕಾವಲುಗಾರನು ಗೋಡೆಯ ಬಳಿಯ ಬಾಗಿಲ ಮಾಳಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ, ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಓಡಿಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು. ಕಾವಲುಗಾರನು ಕೂಗಿ ಅರಸನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ಅರಸನು, “ಅವನು ಒಂಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಸುದ್ದಿ ತರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ,” ಎಂದನು. ಓಡಿಬರುವವನು ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು.

ಕಾವಲುಗಾರನು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಓಡಿಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಬಾಗಿಲಕಾಯುವವನಿಗೆ, “ಇಗೋ, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಓಡಿಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ!” ಎಂದು ಕೂಗಿದನು. ಅರಸನು, “ಅವನೂ ಸುದ್ದಿ ತರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ,” ಎಂದನು.

ಕಾವಲುಗಾರನು, “ಮೊದಲನೆಯವನ ಓಟ ಚಾದೋಕನ ಮಗ ಅಹೀಮಾಚನ ಓಟದಂತಿದೆ,” ಎಂದನು. ಅರಸನು, “ಅವನು ಒಳ್ಳೆಯವನು; ಒಳ್ಳೆಯ ಸುದ್ದಿಯೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ,” ಎಂದನು.

ಅಹೀಮಾಚನು ಅರಸನಿಗೆ, “ಸಮಾಧಾನವಾಗಲಿ!” ಎಂದು ಕೂಗಿ, ಅರಸನ ಮುಂದೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗವಾಗಿ ಮುಖವನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಸಿ, “ನನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ಅರಸನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ದಂಗೆಯೆದ್ದವರನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಸ್ತೋತ್ರವಾಗಲಿ,” ಎಂದನು.

ಅರಸನು, “ಯೌವನಸ್ಥನಾದ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾನೋ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಅಹೀಮಾಚನು, “ಯೋವಾಬನು ಅರಸನ ಸೇವಕನನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕನಾದ ನನ್ನನ್ನೂ ಕಳುಹಿಸಿದಾಗ ನಾನು ದೊಡ್ಡ ಗದ್ದಲವನ್ನು ಕಂಡೆನು, ಆದರೆ ಅದೇನೆಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ,” ಎಂದನು.

ಅರಸನು, “ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿದು ಇಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲು,” ಎಂದನು. ಅವನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿದು ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಂತನು.

ಕೂಷ್ಯನು ಬಂದು, “ನನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ಅರಸನೇ, ಶುಭ ಸುದ್ದಿ! ನಿನಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಎದ್ದವರೆಲ್ಲರ ಕೈಯಿಂದ ಈ ದಿನ ಸರ್ವೇಶ್ವರ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದ್ದಾರೆ,” ಎಂದನು.

ಅರಸನು ಕೂಷ್ಯನಿಗೆ, “ಯೌವನಸ್ಥನಾದ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾನೋ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಕೂಷ್ಯನು, “ನನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ಅರಸನ ಶತ್ರುಗಳೂ ನಿನಗೆ ಕೇಡುಮಾಡಲು ನಿನಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಏಳುವವರೆಲ್ಲರೂ ಆ ಯೌವನಸ್ಥನಂತೆ ಆಗಲಿ,” ಎಂದನು.

ಅರಸನು ನಡುಗಿದನು. ಅವನು ಅಳುತ್ತಾ ಬಾಗಿಲ ಮೇಲಿನ ಕೋಣೆಗೆ ಹತ್ತಿಹೋಗಿ, ನಡೆಯುತ್ತಾ ಹೀಗೆಂದನು: “ನನ್ನ ಮಗನೇ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನೇ! ನನ್ನ ಮಗನೇ, ನನ್ನ ಮಗನೇ, ಅಬ್ಷಾಲೋಮನೇ! ನಿನ್ನ ಬದಲು ನಾನೇ ಸತ್ತಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟೋ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿತ್ತು, ಅಬ್ಷಾಲೋಮನೇ, ನನ್ನ ಮಗನೇ, ನನ್ನ ಮಗನೇ!”