Napukan si Absalom sa Kagulangan sang Efraim

Ginpagwa ni David ang iya mga soldado nga may isa lang ka sugo: maghinulay-ay kay Absalom. Mas madamo ang napatay sang lasang sangsa espada, kag nagbitay si Absalom sa iya ulo sa isa ka ensina tubtob nga ginbunggo ni Joab sang mga bangkaw. Nagdala sang balita ang mga manugdalagan nga ginhatagan sang aton Amay sing hustisya ang hari; ang iya lang ginpamangkot amo ang iya anak.

Kapitulo 18.

Gintipon ni David ang iya mga soldado kag nagtangdo sia sang mga pangulo sang linibo kag mga pangulo sang ginatos sa ila. Ginpadala ni David ang mga soldado: ang ikatlo nga bahin sa idalum ni Joab, ang ikatlo nga bahin sa idalum ni Abisai nga anak ni Seruias, utod ni Joab, kag ang ikatlo nga bahin sa idalum ni Itai nga Gitehanon. Nagsiling ang hari sa mga soldado, “Sa pagkamatuud magaupod man ako sa inyo.”

Apang nagsiling ang mga soldado, “Dili ka magguwa. Kon magpalagyo kami, indi nila kami pagsapakon; kon mapatay ang katunga sa amon, indi sila magsapak. Ikaw katumbas sang 10,000 sa amon. Mas maayo nga magpabilin ka sa siudad, handa sa pagpadala sa amon sing bulig.”

Nagsiling ang hari sa ila, “Himuon ko ang bisan ano nga daw maayo sa inyo.” Niyan nagtindog sia sa gawang samtang nagmartsa paguwa ang tanan nga soldado sa tagginatos kag sa taglinibo.

Nagsugo ang hari kanday Joab, Abisai, kag Itai, “Magmalolo kamo sa pamatan-on nga si Absalom, tungud sa akon.” Nabatian sang tanan nga soldado ang hari nga nagasugo sa mga pangulo nahanungud kay Absalom.

Nagguwa ang mga soldado sa latagon batok sa Israel, kag nahanabo ang inaway sa kagulangan sang Efraim. Didto napierde ang kasoldadohan sang Israel sang mga tawo ni David, kag daku ang pagpamatay sa sadto nga adlaw: 20,000 ka tawo. Naglapnag ang inaway sa bug-os nga rehiyon, kag mas madamo nga soldado ang gin-ut-ut sang kagulangan sadto nga adlaw sangsa gin-ut-ut sang espada.

Nasugata ni Absalom ang mga tawo ni David. Samtang nagasakay sia sa iya mula, nag-agi sia sa idalum sang mabakod nga mga sanga sang daku nga kahoy nga encina, kag nasablag ang iya ulo sa kahoy. Nagbitay sia sa tunga sang langit kag duta samtang nagpadayon ang mula sa idalum niya. May isa ka tawo nga nakakita sini kag nagsugid kay Joab, “Nakita ko gani si Absalom nga nagabitay sa isa ka kahoy nga encina.”

Nagsiling si Joab sa tawo nga nagsugid sa iya, “Nakita mo gali sia! Ngaa wala mo sia pagtupaa sa duta didto? Kuntani may utang ako sa imo nga napulo ka adlaw nga suhol nga pilak kag isa ka paha.”

Apang nagsiling ang tawo kay Joab, “Bisan pa kon 1,000 ka adlaw nga suhol nga pilak ang timbangon sa akon palad, indi ko pagbakyawon ang akon kamot batok sa anak sang hari. Kay nabatian namon tanan nga nagsugo ang hari sa imo, kay Abisai, kag kay Itai, ‘Amligan ninyo ang pamatan-on nga si Absalom tungud sa akon.’ Kon indi, ginpilak ko kuntani ang akon kabuhi, kay wala sing bisan ano nga matago sa hari, kag magtindog ka kuntani nga nahamulag sa akon.”

Nagsiling si Joab, “Indi ako magusik sing tion sa imo sing subong sini.” Nagkuha sia sing tatlo ka bangkaw sa iya kamot, kag gintuhog niya ang tagiposoon ni Absalom samtang buhi pa sia, sa tunga sang kahoy nga encina. Kag ang napulo ka pamatan-on, ang mga manugdala sang hinganiban ni Joab, naglibut kay Absalom, ginhampak sia, kag ginpatay sia. Ginpatunog ni Joab ang budyong, kag nag-untat ang mga soldado sa paglagas sa Israel, kay ginpunggan sila ni Joab. Ginkuha nila si Absalom, ginhaboy sia sa daku nga buho sa kagulangan, kag gintumpok ang daku nga tinumpok sang mga bato sa ibabaw niya. Ang bug-os nga Israel nagpalagyo, ang kada isa sa iya kaugalingon nga balay.

Sang buhi pa sia, nagpatindog si Absalom sang isa ka haligi sa Nalupyakan sang Hari, nga nagasiling, “Wala ako sing anak nga magtipig sa paghinumdum sang akon ngalan.” Gintawag niya ang haligi suno sa iya kaugalingon nga ngalan, kag gintawag ini nga Handumanan ni Absalom tubtub karon. ^a

Naghibi si David Tungud sa Iya Anak nga si Absalom

Nagsiling si Ahimaas nga anak ni Sadok, “Tuguti ako nga magdalagan kag isugid sa hari nga ginhatagan sia sang aton Amay sang kadaugan batok sa iya mga kaaway.”

Nagsiling si Joab, “Indi ikaw ang tawo nga magdala sang balita karon nga adlaw. Mahimo ka magdala sang balita sa iban nga adlaw, apang karon wala ka sing dalhon, kay patay ang anak sang hari.”

Nagsiling si Joab sa Cusihanon, “Lakat, isugid sa hari ang imo nakita.” Nagyaub ang Cusihanon kay Joab kag nagdalagan.

Nagsiling liwat si Ahimaas nga anak ni Sadok kay Joab, “Bisan ano ang mahanabo, palihug tuguti man ako nga magdalagan sa ulihi sang Cusihanon.” Nagsabat si Joab, “Ngaa magdalagan ka, anak ko? Wala ka sing balita nga takus sing padya.”

“Bisan ano ang mahanabo,” siling niya, “magadalagan ako.” “Dalagan,” siling ni Joab. Gani nagdalagan si Ahimaas sa dalan sang kapatagan kag nalabawan niya ang Cusihanon.

Nagapungko si David sa tunga sang duha ka gawang. Nagsaka ang bantay sa atup sang gawang sa pader, gin-alsa niya ang iya mga mata, kag nakita niya ang isa ka tawo nga nagadalagan nga isahanon. Nagsinggit ang bantay, nga nagasugid sa hari. Nagsiling ang hari, “Kon isahanon sia, nagadala sia sing balita.” Nagpadayon sa pagpalapit ang nagadalagan.

Nakita sang bantay ang isa pa ka tawo nga nagadalagan kag nagtawag sia sa manugbantay sang gawang, “Yari karon, may isa pa ka tawo nga nagadalagan nga isahanon!” Nagsiling ang hari, “Nagadala man sia sing balita.”

Nagsiling ang bantay, “Ang nahauna nagadalagan nga daw si Ahimaas nga anak ni Sadok.” Nagsiling ang hari, “Maayo sia nga tawo; nagakari sia nga may maayo nga balita.”

Nagtawag si Ahimaas sa hari, “Maayo ang tanan!” Nagyaub sia sa atubangan sang hari, nga nagaduko ang iya nawong sa duta, kag nagsiling, “Dalayawon ang imo Amay, nga nagtugyan sang mga nagrebelde batok sa akon ginoo nga hari.”

Namangkot ang hari, “Luwas bala ang pamatan-on nga si Absalom?” Nagsabat si Ahimaas, “Sang ginpadala ni Joab ang alagad sang hari kag ako nga imo alagad, may nakita ako nga daku nga kinagamo, apang wala ako makahibalo kon ano ato.”

Nagsiling ang hari, “Magpahilayo ka kag magtindog diri.” Gani nagpahilayo sia kag nagtindog sing malinong.

Nag-abut ang Cusihanon kag nagsiling, “Maayo nga balita, akon ginoo nga hari! Karon nga adlaw ginluwas ka sang Ginoo gikan sa kamot sang tanan nga nagbato batok sa imo.”

Namangkot ang hari sa Cusihanon, “Luwas bala ang pamatan-on nga si Absalom?” Nagsabat ang Cusihanon, “Kabay nga ang mga kaaway sang akon ginoo nga hari, kag ang tanan nga nagabato batok sa imo sa paghalit sa imo, mangin kaangay sadto nga pamatan-on.”

Nagkurog ang hari. Nagsaka sia sa ibabaw nga hulot sang gawang, nga nagahibi, nga nagasiling samtang nagalakat sia: “Anak ko nga Absalom! Anak ko, anak ko, Absalom! Kabay nga ako na lang ang napatay sa baylo mo, Absalom, anak ko, anak ko!”