Avşalom Di Daristana Efrayîmê De Dikeve

Dawid leşkerên xwe bi fermanekê dişîne: bi Avşalom re nermî bikin. Daristan ji şûr zêdetir dikuje, û Avşalom bi serê xwe ve di darberûyekê de daleqandî dimîne heta ku Yoav rim lê dixe. Bezvan xeber tînin ku Bavê me padîşah rizgar kiriye; ew tenê pirsa kurê xwe dike.

Beş 18.

Dawid leşkerên xwe civandin û li ser wan serokên hezaran û serokên sedan tayîn kirin. Dawid leşker şandin: ji sisiyan yek di bin fermana Yoav de, ji sisiyan yek di bin fermana Avîşay kurê Serûyayê, birayê Yoav de, û ji sisiyan yek di bin fermana Îtayê Gîtî de. Padîşah ji leşkeran re got: “Ezê bê guman bi we re jî derkevim.”

Lê leşkeran got: “Dernekeve. Heke em birevin, ew ê qet pê nehesin; heke nîvê me bimire, ew ê qet pê nehesin. Tu bi qasî deh hezar ji me diqîmî. Çêtir e ku tu di bajêr de bimînî û ji me re hazir bî ku alîkariyê bişînî.”

Padîşah ji wan re got: “Ez ê çi ku li ba we çêtirîn xuya dike bikim.” Paşê ew li ber derî rawesta, dema ku hemû leşker bi sedan û bi hezaran derketin.

Padîşah ji Yoav, Avîşay û Îtay re ferman kir: “Ji bo xatirê min, bi xortê Avşalom nermî bikin.” Hemû leşkeran bihîstin ku padîşah li ser Avşalom ji serokan re ferman dikir.

Leşker li hember Îsraêl derketin zevîyê, û şer di daristana Efrayîmê de qewimî. Li wir leşkerê Îsraêl ji aliyê mirovên Dawid ve têk çû, û kuştina wê rojê mezin bû: bîst hezar mirov. Şer li seranserê herêmê belav bû, û wê rojê daristanê ji şûr zêdetir leşker helandin.

Avşalom rastî mirovên Dawid hat. Ew li hêstira xwe siwar bû û di bin çiqilên qalind ên dareke mezin a mazî re derbas bû, û serê wî di darê de girtî ma. Ew di navbera ezman û erdê de hilawîstî ma, dema ku hêstir di bin wî re derbas bû. Mirovek ew dît û ji Yoav re got: “Min nuha Avşalom di darekê mazî de hilawîstî dît.”

Yoav ji mirovê ku ji wî re gotibû re got: “Vêca te ew dît! Çima te ew li wir li erdê neda? Min ê deh rojan heqdestê te bi zîv û kembera te deyndar bûya.”

Lê mirov ji Yoav re got: “Heke hezar rojan heqdest jî bi zîv di nav lepê min de bê kişandin, ezê destê xwe li hember kurê padîşah ranekim. Çimkî me hemûyan bihîst ku padîşah ji te, Avîşay û Îtay re ferman kir, ‘Ji bo xatirê min xortê Avşalom biparêzin.’ Wekî din min ê jiyana xwe avêtibûya, çimkî tiştek ji padîşah ne veşartî ye, û tu yê ji min cuda rawestiyabûyayî.”

Yoav got: “Ez ê wextê xwe bi vî awayî bi te re winda nekim.” Wî sê rimik li destê xwe girtin û dema ku Avşalom hê sax bû, di dilê wî de, di dilê darê mazî de, kutan. Û deh xortan, cebilxanegirên Yoav, Avşalom dorpêç kirin, lê dan û ew kuştin. Yoav boriya qoçî lê xist, û leşkeran dev ji dûketina Îsraêl berda, çimkî Yoav ew sekinandin. Wan Avşalom girt, avêt çaleke mezin a daristanê, û lodeke mezin a keviran li ser wî hildan. Hemû Îsraêl reviyan, her kes bo mala xwe.

Di jiyana xwe de Avşalom di Geliyê Padîşah de sitûnek danîbû, çimkî wî got: “Kurê min tuneye ku navê min bi bîra bîne.” Wî sitûn bi navê xwe navand, û ew heta îro Bîrkariya Avşalom tê gotin. ^a

Dawid Ji Bo Kurê Xwe Avşalom Digirî

Ahîmaas kurê Sadoq got: “Bila ez birevim û ji padîşah re bibêjim ku Bavê me heqê wî ji dijminên wî standiye.”

Yoav got: “Tu ne mirovê ku îro mizgînê bibe yî. Tu dikarî rojeke din mizgînê bibî, lê îro tê tu mizgîn nebî, çimkî kurê padîşah miriye.”

Yoav ji Kûşî re got: “Here, ji padîşah re bibêje tu çi dîtiye.” Kûşî li ber Yoav çok da û revî.

Ahîmaas kurê Sadoq dîsa ji Yoav re got: “Çi dibe bila bibe, ji kerema xwe bihêle ku ez jî li pey Kûşî birevim.” Yoav bersiv da: “Çima tu direvî, kurê min? Mizgîneke te ya hêja ya xelatê tuneye.”

Wî got: “Çi dibe bila bibe, ezê birevim.” Yoav got: “Birev.” Vêca Ahîmaas bi rêya deştê revî û ji Kûşî zûtir çû.

Dawid di navbera her du deriyan de rûniştî bû. Dîdevan hilkişiya ser banê deriyê li dîwêr, çavên xwe rakir û dît ku mirovek bi tenê direvî. Dîdevan bang kir û ji padîşah re got. Padîşah got: “Heke bi tenê be, mizgînê tîne.” Rever her diçû nêztir dibû.

Dîdevan dît ku mirovekî din jî direvî û bang li deriyevan kir: “Binêre, mirovekî din bi tenê direvî!” Padîşah got: “Ew jî mizgînê tîne.”

Dîdevan got: “Yê pêşîn mîna Ahîmaas kurê Sadoq direvê.” Padîşah got: “Ew mirovekî baş e; ew bi mizgîneke baş tê.”

Ahîmaas bang li padîşah kir: “Her tişt baş e!” Ew li ber padîşah çok da, rû ber bi erdê, û got: “Pîroz be Bavê te, yê ku ewên ku li hember axayê min padîşah serî hildan radestî kir.”

Padîşah pirsî: “Gelo xortê Avşalom silamet e?” Ahîmaas bersiv da: “Dema ku Yoav xizmetkarê padîşah û min xizmetkarê te şand, min geremolek mezin dît, lê min nizanibû ku ew çi bû.”

Padîşah got: “Xwe bide alîkî û li vir raweste.” Vêca ew xwe da alîkî û bêdeng rawesta.

Kûşî gihîşt û got: “Mizgîn, axayê min padîşah! Îro Xudan tu ji destê hemûyên ku li hember te rabûn rizgar kir.”

Padîşah ji Kûşî pirsî: “Gelo xortê Avşalom silamet e?” Kûşî bersiv da: “Bila dijminên axayê min padîşah, û hemûyên ku ji bo zerarê li hember te radibin, mîna wî xortî bin.”

Padîşah hejiya. Ew bi girî hilkişiya oda jorîn a deriyê, û dema ku dimeşiya digot: “Kurê min Avşalom! Kurê min, kurê min, Avşalom! Xwezî ez li şûna te bimirama, Avşalom, kurê min, kurê min!”