2 Samûêl 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹Piştre Axîtofel ji Abşalom re got: “Bila ez 12,000 zilaman hilbijêrim û îşev li pey Dawid derkevim. ²Dema ku ew westiyayî û lawaz be, ezê êrîşî wî bikim, wî bitirsînim, û hemû gelê wî wê birevin; paşê ezê tenê padîşah bikujim. ³Ezê hemû gelî vegerînim ba te. Ew yek zilamê ku tu li wî digerî—mirina wî tê wê wateyê ku her kes vedigere, û hemû gel wê di aştiyê de bin.”

⁴Ev plan li Abşalom û hemû rîspiyên Îsraêl baş hat. ⁵Abşalom got: “Hûşayê Arkî jî gazî bikin, û bila em bibihîzin ku ew jî çi dibêje.”

⁶Gava Hûşay hat ba wî, Abşalom got: “Axîtofel ev şîret da. Ma divê em li gorî gotina wî bikin? Heke na, tu bibêje.”

⁷Hûşay ji Abşalom re got: “Şîreta ku Axîtofel daye vê carê ne baş e. ⁸Hûşay zêde kir: “Tu bavê xwe û zilamên wî nas dikî—şervanên hov, mîna hirçeke ku cewrikên wê li deştê jê hatine dizîn. Bavê te şervanekî ceribandî ye; ew ê bi leşkeran re raneze.” ⁹Niha jî ew di çalekê de an li cihekî din veşartî ye. Heke hin ji zilamên te pêşî bikevin, her kesê ku bibihîze wê bibêje: ‘Zilamên Abşalom hatine qirkirin!’ ¹⁰Hingê yê herî wêrek jî, ku dilê wî mîna dilê şêr e, wê ji tirsan bihele, çimkî hemû Îsraêl dizane ku bavê te şervan e û yên ku bi wî re ne wêrek in. ¹¹Loma şîreta min ev e: hemû Îsraêlê ji Dan heta Bêrşebayê, bi qasî qûma peravê, li ba xwe kom bike, û tu bi xwe here şer. ¹²Emê li kû derê be bigihîjin wî, mîna xunavê li ser erdê li ser wî bicivin, û ne ew û ne jî yek ji zilamên wî sax nehêlin. ¹³Heke ew xwe bikişîne nav bajarekî, hemû Îsraêl wê werîsan bibin wir, û emê wî bikişînin newalê heta ku keviçek jî nemîne.”

¹⁴Abşalom û hemû zilamên Îsraêl got: “Şîreta Hûşayê Arkî ji ya Axîtofel çêtir e.” Çimkî Bavê me biryar dabû ku şîreta baş a Axîtofel têk bibe, da ku Bavê me karibe karesatê bîne ser Abşalom.

¹⁵Hûşay ji kahînan Sadoq û Abyatar re got: “Axîtofel ev şîret da Abşalom û rîspiyên Îsraêl, û min jî ev şîret da. ¹⁶Niha zû ji Dawid re peyam bişînin: ‘Îşev li deravên çolê nemîne; bêyî dudiliyê derbas bibe, an na padîşah û hemû gelê ku bi wî re ye wê werin dabelandin.’”

¹⁷Yonatan û Axîmaas li Eyn-Rogelê diman; keçeke xizmetkar diçû û ji wan re digot, û ew diçûn û ji Padîşah Dawid re digotin, çimkî dema ku diketin bajêr nedikarîn bên dîtin. ¹⁸Lê xortekî ew dîtin û ji Abşalom re got. Loma her du lezand û gihîştin mala zilamekî li Bahûrîmê, yê ku di hewşa wî de bîrek hebû, û ew daketin nav wê. ¹⁹Jina zilam pêçek li ser devê bîrê raxist û serê wê genim reşand, da ku tiştek neyê fêmkirin. ²⁰Gava xizmetkarên Abşalom hatin ba jinê li malê, pirsîn: “Axîmaas û Yonatan li kû ne?” Wê got: “Ew ji çem derbas bûn.” Zilaman lê geriyan, kes nedîtin, û vegeriyan Orşelîmê.

²¹Piştî ku ew çûn, her du ji bîrê derketin û çûn û ji Padîşah Dawid re ragihandin. Ji wî re got: “Rabe û zû ji avê derbas bibe, çimkî Axîtofel ev li dijî te plan kiriye.”

²²Loma Dawid û her kesê ku bi wî re bû rabûn û ji Urdunê derbas bûn. Heta berbanga sibê kesek nemabû ku jê derbas nebûbe.

²³Gava Axîtofel dît ku şîreta wî nehat pêkanîn, kerê xwe xêvand û çû mala xwe li bajarê xwe. Mala xwe saz kir, paşê xwe daliqand. Ew mir û di gora bavê xwe de hat veşartin.

²⁴Dawid hat Mahanayimê, dema ku Abşalom bi hemû zilamên Îsraêl re li kêleka xwe ji Urdunê derbas bû. ²⁵Abşalom li şûna Yoab Amasa li ser artêşê danîbû. Bavê Amasa Yîtrayê Îsraêlî bû, yê ku bi Abîgayîla keça Nahaş, xwişka Seruyaya diya Yoab re zewicîbû. ²⁶Îsraêl û Abşalom li welatê Gîleadê konên xwe vegirtin.

²⁷Gava Dawid gihîşt Mahanayimê, Şobîyê kurê Nahaş ji Rabaya Amoniyan, Makîrê kurê Amîêl ji Lo-Debarê, û Barzîlayê Gîleadî ji Rogelîmê, ²⁸nivîn, tas û firaxên ax, ligel genim, ceh, ard, genimê biraştî, fasûlî, nîsk anîn, ²⁹hingiv, mast, pez û penîrê ji garanê jî anîn ku Dawid û gelê wî bixwin, çimkî got: “Gel li çolê birçî, westiyayî û tî ne.”