Ziba Bi Erzaqan Rastî Dawid Tê

Ziba bi azûqe û buxtanekê li dijî Mefîboşet rastî padîşahê ku direve tê. Şimî li tenişta girî dimeşe, nifir dike û kevir diavêje; Dawid rê nade Abîşay ku wî bikuje, dibêje dibe ku Bavê me jê re gotibe. Li Orşelîmê, Abşalom hezekên bavê xwe li ser banî digire, wek ku Axîtofel şîret kir.

Beş 16.

Gava Dawid piçekî ji serê çiyê wêdetir derbas bûbû, Ziba, xizmetkarê Mefîboşet, bi cotek kerên zînkirî yên ku 200 nan, sed gûşiyên mewîjê, sed fêkiyên havînê û meşkeke şerabê hildigirtin, rastî wî hat. Padîşah ji Ziba pirsî: “Te çima ev anîne?” Ziba got: “Ker ji bo malbata padîşah ku lê siwar bibin, nan û fêkiyên havînê ji bo xortan ku bixwin, şerab jî ji bo her kesê ku li çolê bêhal dibe ku vexwe.”

Padîşah pirsî: “Kurê axayê te li ku ye?” Ziba bersiv da: “Ew li Orşelîmê dimîne, çimkî got: ‘Îro mala Îsraêl wê padîşahiya bavê min ji min re vegerîne.’”

Padîşah ji Ziba re got: “Her tiştê ku yê Mefîboşet bû, niha yê te ye.” Ziba got: “Ez li ber te xwe ditewînim. Bila ez li ba te qenciyê bibînim, ya axayê min padîşah.”

Şimî Nifiran li Padîşahê Reviyayî Dike

Gava Padîşah Dawid gihîşte Bahûrîmê, mirovek ji malbata Şawil, Şimî kurê Gêra, derket û bênavber nifir dikir. Wî kevir avêtin Dawid û hemû xizmetkarên Padîşah Dawid, dema ku hemû gel û hemû şervanên bihêz li milê wî yê rastê û çepê bûn. Dema ku nifir dikir, Şimî got: “Derkeve, derkeve, ey mirovê xwînrêj, ey mirovê bêqîmet! Bavê me hemû xwîna mala Şawil, ya ku te li şûna wî padîşahî kir, li serê te vegerandiye, û Bavê me padîşahî daye destê kurê te Abşalom. Niha tu di nav xirabiya xwe de hatiyî girtin, çimkî tu mirovekî xwînê yî.” ^a

Hingê Abîşay kurê Seruya ji padîşah re got: “Çima bihêlî ev kûçikê mirî li axayê min padîşah nifir bike? Bila ez biçim û serê wî jê bikim.” Lê padîşah got: “Ev bi we çi, ya kurên Seruya? Heke ew nifir dike çimkî Bavê me jê re got: ‘Li Dawid nifir bike,’ kî dikare bipirse: ‘Te çima evê kir?’”

Dawid ji Abîşay û hemû xizmetkarên xwe re got: “Kurê min, yê ji laşê min, dixwaze min bikuje; ev Binyamînî çiqas zêdetir! Dev jê berdin, bila nifir bike, çimkî Bavê me jê re gotiye. Dibe ku Bavê me belengaziya min bibîne û ji bo nifira îro, qenciyê bide min. Dawid û mirovên wî li ser rê çûn, dema ku Şimî li milê hemberî wî li ser çiya bi wan re diçû, çûyî nifir dikir, kevir diavêtin wî û toz difirand.” Padîşah û hemû gelê bi wî re westiyayî gihîştin, û li wê derê bêhna xwe veda.

Abşalom Dikeve Orşelîmê û Şêwirê Werdigire

Di vê navê de Abşalom û hemû gel, mirovên Îsraêl, hatin Orşelîmê, û Ahîtofel bi wî re bû. Gava Hûşayê Arkî, dostê Dawid, hat ba Abşalom, Hûşay ji Abşalom re got: “Bijî padîşah! Bijî padîşah!”

Abşalom ji Hûşay pirsî: “Dilsoziya te ji dostê te re ev e? Çima tu bi dostê xwe re neçûyî?”

Hûşay ji Abşalom re got: “Na; yê ku Bavê me û ev gel û hemû mirovên Îsraêl hilbijartine — ezê yê wî bim û bi wî re bimînim. Û ji xeynî vê, divê ez ji kê re xizmetê bikim? Ma ne kurê wî? Çawa ku min ji bavê te re xizmet kir, ezê ji te re xizmetê bikim.”

Hingê Abşalom ji Ahîtofel re got: “Şêwira xwe bide me. Divê em çi bikin?”

Ahîtofel ji Abşalom re got: “Bi cariyeyên bavê xwe re razê, yên ku wî hiştin da ku malê biparêzin. Hingê hemû Îsraêl wê bibihîze ku te xwe li ber bavê xwe bêhnxerab kiriye, û her kesê ku bi te re ye wê bihêztir bibe.”

Loma ji bo Abşalom li ser banî konek vegirtin, û ew li ber çavên hemû Îsraêl bi cariyeyên bavê xwe re raza.

Wê demê şêwira Ahîtofel wek şêwirkirina rasterast bi Bavê me re bû; hem Dawid û hem jî Abşalom hemû şêwirên wî wisa dihesibandin.