2 சாமுவேல் 16

16 ¹தாவீது மலையுச்சியைத் தாண்டி சற்று தூரம் சென்றபோது, மேவிபோசேத்தின் வேலைக்காரனாகிய சீபா, சேணம் கட்டப்பட்ட இரண்டு கழுதைகளின்மேல் 200 அப்பங்களையும், நூறு திராட்சைப்பழக் குலைகளையும், நூறு கோடைப்பழங்களையும், ஒரு துருத்தி திராட்சைரசத்தையும் ஏற்றிக்கொண்டு அவனைச் சந்தித்தான். ²ராஜா சீபாவைப் பார்த்து, “இவைகளை ஏன் கொண்டுவந்தாய்?” என்று கேட்டான். அதற்குச் சீபா, “கழுதைகள் ராஜாவின் குடும்பத்தார் ஏறிச் செல்வதற்கும், அப்பமும் கோடைப்பழமும் வாலிபர் புசிப்பதற்கும், திராட்சைரசம் வனாந்தரத்தில் இளைப்படைகிறவர்கள் குடிப்பதற்கும்தான்” என்றான்.

³அப்பொழுது ராஜா, “உன் எஜமானனுடைய குமாரன் எங்கே?” என்று கேட்டான். அதற்குச் சீபா, “அவர் எருசலேமில் தங்கியிருக்கிறார்; ஏனெனில், ‘இன்று இஸ்ரவேல் வம்சத்தார் என் தகப்பனுடைய ராஜ்யத்தை எனக்குத் திரும்பக் கொடுப்பார்கள்’ என்று அவர் சொன்னார்” என்றான்.

⁴அப்பொழுது ராஜா சீபாவைப் பார்த்து, “மேவிபோசேத்துக்கு உண்டானதெல்லாம் இப்பொழுது உன்னுடையது” என்றான். அதற்குச் சீபா, “நான் உமக்கு முன்பாகப் பணிந்து வணங்குகிறேன்; ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனே, உம்முடைய கண்களில் எனக்குத் தயவு கிடைக்கட்டும்” என்றான்.

சிமேயி ஓடிப்போகிற ராஜாவைச் சபிக்கிறான்

⁵தாவீது ராஜா பகூரிமுக்கு வந்தபோது, சவுலின் குடும்பத்தானாகிய கேராவின் குமாரன் சிமேயி என்னும் ஒருவன், இடைவிடாமல் சபித்துக்கொண்டே வெளியே வந்தான். ⁶ஜனங்கள் யாவரும் பராக்கிரமசாலிகள் யாவரும் தாவீதின் வலதுபுறத்திலும் இடதுபுறத்திலும் இருக்க, அவன் தாவீதின்மேலும் தாவீது ராஜாவின் ஊழியக்காரர் யாவர்மேலும் கல்லெறிந்தான். ⁷சிமேயி சபித்துக்கொண்டே: “இரத்தப்பிரியனே, ஏகபோகனே, வெளியேறு, வெளியேறு! ⁸நீ யாருடைய இடத்தில் அரசாண்டாயோ, அந்தச் சவுல் வம்சத்தாருடைய இரத்தப்பழிகளையெல்லாம் எங்கள் பிதா உன்மேல் திரும்பப்பண்ணி, ராஜ்யத்தை உன் குமாரனாகிய அப்சலோமின் கையில் எங்கள் பிதா ஒப்புக்கொடுத்தார். இதோ, நீ இரத்தப்பிரியனாய் இருக்கிறபடியால், உன் சொந்தப் பொல்லாப்பிலே நீ அகப்பட்டுக்கொண்டாய்” என்றான். ^a a v8 சபிக்கும்போதும்கூட சிமேயி பிதாவையேதான் நோக்கிப் பேசுகிறான் — ஆனாலும் அவரைக் கடினமான பழிவாங்குபவராகச் சித்தரிக்கிறான்; பிதாவின் இருதயத்தைப்பற்றிய இந்தப் பொய்க்கு, தாவீதின் அமைதியான நம்பிக்கையே பதிலளிக்கிறது.

⁹அப்பொழுது செருயாவின் குமாரனாகிய அபிசாய் ராஜாவை நோக்கி, “செத்த நாயாகிய இவன் ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனைச் சபிப்பானேன்? நான் போய், இவனுடைய தலையை வெட்டிப்போட உத்தரவு கொடும்” என்றான். ¹⁰அதற்கு ராஜா, “செருயாவின் குமாரரே, இதைப்பற்றி உங்களுக்கும் எனக்கும் என்ன? அவன் சபிக்கிறது, ‘தாவீதைச் சபி’ என்று எங்கள் பிதா அவனுக்குச் சொன்னதினாலேயானால், ‘நீ ஏன் இப்படிச் செய்தாய்?’ என்று கேட்கத்தக்கவன் யார்?” என்றான்.

¹¹பின்பு தாவீது அபிசாயையும் தன் ஊழியக்காரர் யாவரையும் நோக்கி, “என் சொந்த வயிற்றில் பிறந்த என் மகனே என்னைக் கொல்லத் தேடுகிறானே; அப்படியிருக்க இந்தப் பென்யமீனன் எத்தனை அதிகமாய்ச் செய்வான்! அவனை விட்டுவிடுங்கள்; அவன் சபிக்கட்டும்; ஏனெனில் எங்கள் பிதா அவனுக்குச் சொல்லியிருக்கிறார். ¹²ஒருவேளை எங்கள் பிதா என் சிறுமையைப் பார்த்து, இன்று அவன் சபிக்கிறதற்குப் பதிலாக எனக்கு நன்மையைச் சரிக்கட்டுவார்” என்றான். ¹³தாவீதும் அவனுடைய மனிதரும் வழியே நடந்துபோனார்கள்; சிமேயியோ அவனுக்கு எதிரே மலைப்பக்கமாய் நடந்து, சபித்துக்கொண்டும், அவன்மேல் கல்லெறிந்துகொண்டும், புழுதியை வாரி இறைத்துக்கொண்டும் சென்றான். ¹⁴ராஜாவும் அவனோடிருந்த ஜனங்கள் யாவரும் இளைப்படைந்து வந்துசேர்ந்து, அங்கே அவன் இளைப்பாறினான்.

அப்சலோம் எருசலேமில் பிரவேசித்து ஆலோசனை பெறுகிறான்

¹⁵இதற்கிடையில், அப்சலோமும் இஸ்ரவேலின் மனிதராகிய ஜனங்கள் யாவரும் எருசலேமுக்கு வந்தார்கள்; அகித்தோப்பேலும் அவனோடிருந்தான். ¹⁶தாவீதின் சிநேகிதனாகிய அற்கியனான ஊசாய் அப்சலோமிடத்தில் வந்தபோது, ஊசாய் அப்சலோமை நோக்கி, “ராஜா வாழ்க! ராஜா வாழ்க!” என்றான்.

¹⁷அப்பொழுது அப்சலோம் ஊசாயைப் பார்த்து, “உன் சிநேகிதன்மேல் உனக்கிருக்கிற உண்மை இதுதானா? நீ உன் சிநேகிதனோடே ஏன் போகவில்லை?” என்றான்.

¹⁸ஊசாய் அப்சலோமை நோக்கி, “அப்படியல்ல; எங்கள் பிதாவும் இந்த ஜனங்களும் இஸ்ரவேலின் மனிதர் யாவரும் யாரைத் தெரிந்துகொண்டார்களோ, அவரையே நான் சேர்ந்து அவரோடே தங்கியிருப்பேன். ¹⁹அன்றியும், நான் யாருக்குப் பணிவிடை செய்யவேண்டும்? அவருடைய குமாரனுக்கு அல்லவா? நான் உம்முடைய தகப்பனுக்குப் பணிவிடை செய்ததுபோல, உமக்கும் பணிவிடை செய்வேன்” என்றான்.

²⁰அப்பொழுது அப்சலோம் அகித்தோப்பேலை நோக்கி, “நாம் என்ன செய்யவேண்டும்? உன் ஆலோசனையைச் சொல்” என்றான்.

²¹அகித்தோப்பேல் அப்சலோமை நோக்கி, “உன் தகப்பன் வீட்டைக் காக்கும்படி விட்டுவைத்த அவனுடைய மறுமனையாட்டிகளோடே சயனி; அப்பொழுது நீ உன் தகப்பனுக்கு அருவருப்பானாய் என்று இஸ்ரவேலர் யாவரும் கேள்விப்படுவார்கள்; உன்னோடிருக்கிற யாவருடைய கைகளும் பலப்படும்” என்றான்.

²²அப்படியே அப்சலோமுக்கு மேல்வீட்டின்மேல் ஒரு கூடாரத்தைப் போட்டார்கள்; அப்சலோம் இஸ்ரவேலர் யாவருடைய கண்களுக்கும் முன்பாகத் தன் தகப்பனுடைய மறுமனையாட்டிகளோடே சயனித்தான்.

²³அந்நாட்களில் அகித்தோப்பேல் சொல்லும் ஆலோசனை, எங்கள் பிதாவினிடத்தில் நேராய் விசாரித்ததுபோல் இருந்தது; தாவீதும் அப்சலோமும் அவனுடைய ஆலோசனை யாவையும் அப்படியே எண்ணினார்கள்.