Siba Nepungan Daud Bari Mawa Bekelan
Siba mapag raja anu keur kabur bari mawa bekel jeung fitnah ngeunaan Mefiboset. Simei leumpang sapanjang lamping bari nyumpahan jeung malangan batu; Daud nyaram Abisai maehan manehna, bari nyebutkeun yen bisa jadi Rama urang anu nitah manehna kitu. Di Yerusalem, Absalom ngagaulan selir-selir bapana di luhur hateup, saperti anu disarankeun ku Ahitofel.
16 1Sanggeus Daud ngaliwatan saeutik ti luhureun puncak gunung, Siba, bujang Mepiboset, nepungan anjeunna bari mawa dua kalde anu geus disela, ngamuat 200 roti, saratus gandu kismis, saratus bubuahan usum panas, jeung sakantong anggur. 2Raja mariksa ka Siba, “Ku naon mawa ieu kabeh?” Tembal Siba, “Kalde kanggo tutumpakan kulawarga raja, roti sareng bubuahan usum panas kanggo didahar ku para nonoman, anggur kanggo diinum ku sing saha anu lungse di gurun keusik.”
3Raja mariksa, “Di mana putra dunungan maneh?” Waler Siba, “Anjeunna linggih di Yerusalem, margi saurna, ‘Dinten ieu urang Israil bakal ngawangsulkeun karajaan ama ka abdi.’”
4Saur raja ka Siba, “Sagala rupa anu bareto kagungan Mepiboset, ayeuna jadi milik maneh.” Tembal Siba, “Abdi sumujud ka payuneun gusti. Mugia abdi kenging kurnia ti gusti, nun gusti raja.”
Simei Nyumpahan Raja nu Keur Ngungsi
5Waktu Raja Daud nepi ka Bahurim, torojol aya hiji jalma ti kulawarga Saul, nya eta Simei bin Gera, kaluar bari terus-terusan nyumpahan. 6Manehna ngabaledogan Daud jeung sakabeh abdi-abdi Raja Daud ku batu, sanajan sakabeh rahayat jeung sakabeh prajurit-prajurit gagah aya di beulah katuhu jeung kenca anjeunna. 7Bari nyumpahan, Simei ngomong: “Enyah, enyah maneh, eh jelema tukang ngucurkeun getih, eh jelema teu puguh! 8Rama urang geus males ka maneh sakabeh getih kulawarga Saul, anu maneh gantian jadi raja, sarta Rama urang geus masrahkeun karajaan ka leungeun Absalom, anak maneh. Ayeuna maneh kajiret ku kajahatan maneh sorangan, sabab maneh teh jelema getih.” a a v8 Sanajan keur nyumpahan, Simei ngan bisa sasambat ka Rama — tapi manehna ngagambarkeun Mantenna salaku nu males pati tiis haté, nya eta bohong ngeunaan haté Rama anu dijawab ku kapercayaan Daud anu jempé tawekal.
9Tuluy Abisai bin Seruya unjukan ka raja, “Ku naon anjing paeh ieu diantep nyumpahan gusti abdi, raja? Widian abdi nyampeurkeun manehna, bade neukteuk sirahna.” 10Tapi waler raja, “Naon urusanana jeung maraneh, eh anak-anak Seruya? Lamun manehna nyumpahan sabab Rama urang geus nimbalan ka manehna, ‘Sumpahan Daud,’ saha nu bisa nanya, ‘Ku naon maneh milampah kieu?’”
11Saur Daud ka Abisai jeung ka sakabeh abdi-abdina, “Anak kami sorangan, anu medal tina raga kami, hayang maehan kami; komo deui ieu urang Binyamin! Antep bae, keun sina nyumpahan, sabab Rama urang anu nimbalan ka manehna. 12Sugan bae Rama urang baris ningali kasangsaraan kami, tuluy mikeun kahadean ka kami minangka buruhan tina sumpah serapah poe ieu. 13Daud jeung anak buahna neruskeun lalampahan di sapanjang jalan, sedengkeun Simei ngabaturan ti lamping pasir beulah ditu, bari nyumpahan sapanjang jalan, ngabaledogan anjeunna ku batu sarta ngawur-ngawur lebu.” 14Raja jeung sakabeh rahayat anu marengan anjeunna narepi dina kaayaan lungse, tuluy di dinya anjeunna reureuh nyegerkeun manéh.
Absalom Asup ka Yerusalem jeung Narima Naséhat
15Sabot kitu, Absalom jeung sakabeh rahayat, nya eta urang Israil, geus narepi ka Yerusalem, sarta Ahitopel aya sareng anjeunna. 16Waktu Husai urang Arki, sobat Daud, datang ka Absalom, Husai ngomong ka Absalom, “Mugi raja panjang yuswa! Mugi raja panjang yuswa!”
17Absalom naros ka Husai, “Kieu kasatiaan anjeun ka sobat anjeun? Ku naon anjeun henteu milu jeung sobat anjeun?”
18Waler Husai ka Absalom, “Sanes; abdi bade jadi gandek anu dipilih ku Rama urang, ku rahayat ieu, sareng ku sakabeh urang Israil, sarta bade ngiring sareng anjeunna. 19Lian ti eta, saha deui anu kedah diladosan ku abdi? Sanes kedah putrana? Sapertos abdi ngaladosan rama anjeun, kitu deui abdi bade ngaladosan anjeun.”
20Tuluy saur Absalom ka Ahitopel, “Pasihan kami naséhat anjeun. Urang kudu kumaha?”
21Saur Ahitopel ka Absalom, “Geura saré jeung selir-selir rama anjeun, anu ku anjeunna ditinggalkeun pikeun ngajaga karaton. Ku kituna sakabeh urang Israil bakal nyaho yen anjeun geus nyieun diri jadi hangru di payuneun rama anjeun, sarta sakabeh anu ngiring ka anjeun bakal beuki teguh.”
22Ku sabab eta maranehna masang kemah pikeun Absalom di luhur hateup, tuluy anjeunna saré jeung selir-selir ramana di hareupeun sakabeh urang Israil.
23Harita naséhat Ahitopel teh saibarat nanyakeun pituduh langsung ka Rama urang; boh Daud boh Absalom nganggap sakabeh naséhatna kitu.