ସୀବ ଦାଉଦଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ କରି ଖାଦ୍ୟସାମଗ୍ରୀ ଆଣିଲା
ସୀବା ପଳାୟନରତ ରାଜାଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟସାମଗ୍ରୀ ଓ ମଫୀବୋଶତ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ନିନ୍ଦା ସହିତ ଭେଟେ। ଶିମୀୟି ପାହାଡ଼ର ଧାରେ ଧାରେ ଚାଲି ଶାପ ଦିଏ ଓ ପଥର ଫିଙ୍ଗେ; ଦାଉଦ ଅବୀଶୟଙ୍କୁ ତାହାକୁ ମାରିବାକୁ ବାରଣ କରନ୍ତି, କହନ୍ତି ଯେ ହୁଏତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାକୁ ଏପରି କରିବାକୁ କହିଛନ୍ତି। ଯିରୂଶାଲମରେ, ଅହୀଥୋଫଲର ପରାମର୍ଶ ଅନୁସାରେ ଅବଶାଲୋମ ଛାତ ଉପରେ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଉପପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଏ।
16 1ଦାଉଦ ଶିଖର ଟପି ଅଳ୍ପ ଦୂର ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତେ, ମଫୀବୋଶତର ଦାସ ସୀବ ଦୁଇଟି ସଜ୍ଜିତ ଗଧ ଘେନି ତାଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ କଲା; ସେହି ଗଧ ଉପରେ ଦୁଇ ଶହ ରୁଟି, ଏକ ଶହ ପେଣ୍ଡା ଦ୍ରାକ୍ଷା, ଏକ ଶହ ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳୀନ ଫଳ ଓ ଏକ କୁମ୍ପା ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଥିଲା। 2ରାଜା ସୀବକୁ ପଚାରିଲେ, “ଏହିସବୁ କାହିଁକି ଆଣିଲ?” ସୀବ କହିଲା, “ରାଜାଙ୍କ ପରିବାରବର୍ଗ ଚଢ଼ିବା ନିମନ୍ତେ ଗଧ, ଯୁବକମାନେ ଭୋଜନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ରୁଟି ଓ ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳୀନ ଫଳ, ଆଉ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ଯେ କେହି କ୍ଳାନ୍ତ ହୁଏ, ତାହାର ପାନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଅଟେ।”
3ରାଜା ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପୁତ୍ର କେଉଁଠି?” ସୀବ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ଦେଖନ୍ତୁ, ସେ ଯିରୂଶାଲମରେ ରହିଅଛନ୍ତି, କାରଣ ସେ କହିଲେ, ‘ଆଜି ଇସ୍ରାଏଲ ବଂଶ ମୋହର ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ମୋତେ ଫେରାଇ ଦେବେ।’”
4ସେତେବେଳେ ରାଜା ସୀବକୁ କହିଲେ, “ଦେଖ, ମଫୀବୋଶତର ସର୍ବସ୍ଵ ଏବେ ତୁମ୍ଭର।” ସୀବ କହିଲା, “ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରୁଅଛି; ହେ ମୋର ପ୍ରଭୁ ମହାରାଜ, ମୁଁ ଯେପରି ଆପଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଏ।”
ଶିମୀୟି ପଳାୟନକାରୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଲା
5ଦାଉଦ ରାଜା ବହୂରୀମରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତେ, ଦେଖ, ଶାଉଲ ବଂଶୀୟ ଗେରାର ପୁତ୍ର ଶିମୀୟି ନାମକ ଜଣେ ଲୋକ ସେହି ସ୍ଥାନରୁ ବାହାରି ଆସି ଅଭିଶାପ ଦେଉ ଦେଉ ଆସିଲା। 6ଯଦ୍ୟପି ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ସମସ୍ତ ବୀର ଦାଉଦ ରାଜାଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ଓ ବାମ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ଥିଲେ, ତଥାପି ସେ ଦାଉଦ ଓ ଦାଉଦ ରାଜାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଦାସଙ୍କ ପ୍ରତି ପଥର ଫିଙ୍ଗିଲା। 7ଶିମୀୟି ଅଭିଶାପ ଦେଉ ଦେଉ କହିଲା, “ଦୂର ହ, ଦୂର ହ, ରେ ରକ୍ତପାତୀ ମନୁଷ୍ୟ, ରେ ପାପାଧମ! 8ଯାହାର ପଦରେ ତୁ ରାଜ୍ୟ କଲୁ, ସେହି ଶାଉଲ ବଂଶର ସମସ୍ତ ରକ୍ତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୋ ଉପରେ ଫେରାଇ ଦେଇଅଛନ୍ତି; ପୁଣି ପିତା ତୋʼ ପୁତ୍ର ଅବଶାଲୋମ ହସ୍ତରେ ରାଜ୍ୟ ସମର୍ପଣ କରିଅଛନ୍ତି। ଦେଖ୍, ତୁ ଆପଣା ଦୁଷ୍ଟତାରେ ଧରା ପଡ଼ିଅଛୁ, କାରଣ ତୁ ରକ୍ତପାତୀ ମନୁଷ୍ୟ।” a a v8 ଅଭିଶାପ ଦେବା ସମୟରେ ସୁଦ୍ଧା ଶିମୀୟି କେବଳ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ହିଁ ଦୋହାଇ ଦେଇପାରେ — ତଥାପି ସେ ପିତାଙ୍କୁ ଜଣେ ନିଷ୍ଠୁର ପ୍ରତିଶୋଧକାରୀ ବୋଲି ଚିତ୍ରିତ କରେ, ଯାହା ପିତାଙ୍କ ହୃଦୟ ବିଷୟରେ ଏକ ମିଥ୍ୟା, ପୁଣି ଦାଉଦଙ୍କ ନୀରବ ଭରସା ତାହାର ଉତ୍ତର ଦିଏ।
9ସେତେବେଳେ ସରୁୟାର ପୁତ୍ର ଅବୀଶୟ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲା, “ଏହି ମୃତ କୁକୁର କାହିଁକି ମୋର ପ୍ରଭୁ ମହାରାଜଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେବ? ବିନୟ କରୁଅଛି, ମୋତେ ଯିବାକୁ ଦେଉନ୍ତୁ, ମୁଁ ତାହାର ମସ୍ତକ କାଟି ପକାଇବି।” 10ମାତ୍ର ରାଜା କହିଲେ, “ହେ ସରୁୟାର ପୁତ୍ରମାନେ, ଏଥିରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କʼଣ ଅଛି? ଯଦି ସେ ଅଭିଶାପ ଦେଉଅଛି, ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାକୁ ‘ଦାଉଦକୁ ଅଭିଶାପ ଦେ’ ବୋଲି କହିଅଛନ୍ତି; ତେବେ ‘ତୁ କାହିଁକି ଏପରି କଲୁ?’ ବୋଲି କିଏ ପଚାରିବ?”
11ପୁଣି ଦାଉଦ ଅବୀଶୟ ଓ ଆପଣା ସମସ୍ତ ଦାସଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦେଖ, ମୋହର ଔରସଜାତ ନିଜ ପୁତ୍ର ମୋହର ପ୍ରାଣ ନେବାକୁ ଚାହୁଁଅଛି; ତେବେ ଏହି ବିନ୍ୟାମୀନୀୟ ଲୋକ ଆଉ କେତେ ଅଧିକ ନ ଚାହିଁବ! ତାହାକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ, ସେ ଅଭିଶାପ ଦେଉ, କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଅଛନ୍ତି। 12ହୋଇପାରେ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋହର ଦୁଃଖ ଦେଖିବେ ଓ ଆଜିର ଏହି ଅଭିଶାପ ପରିବର୍ତ୍ତେ ମୋତେ ମଙ୍ଗଳ ଫେରାଇ ଦେବେ।” 13ଏହିରୂପେ ଦାଉଦ ଓ ତାଙ୍କ ଲୋକମାନେ ବାଟରେ ଆଗକୁ ଚାଲିଲେ, ଆଉ ଶିମୀୟି ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖସ୍ଥ ପର୍ବତର ପାର୍ଶ୍ଵ ଦେଇ ଚାଲି ଚାଲି ଅଭିଶାପ ଦେଉ ଦେଉ, ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ପଥର ଫିଙ୍ଗୁ ଫିଙ୍ଗୁ ଓ ଧୂଳି ଉଡ଼ାଉ ଉଡ଼ାଉ ଗଲା। 14ପୁଣି ରାଜା ଓ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀ ସମସ୍ତ ଲୋକ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଆଉ ସେ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଆପଣାକୁ ଆଶ୍ଵସ୍ତ କଲେ।
ଅବଶାଲୋମ ଯିରୂଶାଲମରେ ପ୍ରବେଶ କରି ମନ୍ତ୍ରଣା ପାଇଲା
15ଏହି ସମୟରେ ଅବଶାଲୋମ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଅର୍ଥାତ୍, ଇସ୍ରାଏଲର ଲୋକମାନେ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଆସିଲେ, ଆଉ ଅହୀଥୋଫଲ ତାହା ସଙ୍ଗରେ ଥିଲା। 16ଆଉ ଦାଉଦଙ୍କ ମିତ୍ର ଅର୍କୀୟ ହୂଶୟ ଅବଶାଲୋମ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତେ, ହୂଶୟ ଅବଶାଲୋମକୁ କହିଲା, “ରାଜା ଚିରଜୀବୀ ହେଉନ୍ତୁ! ରାଜା ଚିରଜୀବୀ ହେଉନ୍ତୁ!”
17ସେତେବେଳେ ଅବଶାଲୋମ ହୂଶୟକୁ ପଚାରିଲା, “ଆପଣା ମିତ୍ର ପ୍ରତି ଏହା କି ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ଵସ୍ତତା? ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ମିତ୍ର ସଙ୍ଗରେ କାହିଁକି ଗଲ ନାହିଁ?”
18ହୂଶୟ ଅବଶାଲୋମକୁ କହିଲା, “ନା; ବରଂ ଯାହାକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଓ ଏହି ଲୋକମାନେ ଓ ଇସ୍ରାଏଲର ସମସ୍ତ ଲୋକ ମନୋନୀତ କରିଅଛନ୍ତି, ମୁଁ ତାହାଙ୍କର ହେବି ଓ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ରହିବି। 19ଆହୁରି, ମୁଁ କାହାର ସେବା କରିବି? ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କର କʼଣ କରିବି ନାହିଁ? ଯେପରି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସେବା କଲି, ସେପରି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ସେବା କରିବି।”
20ତେବେ ଅବଶାଲୋମ ଅହୀଥୋଫଲକୁ କହିଲା, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭର ମନ୍ତ୍ରଣା ଦିଅ। ଆମ୍ଭେମାନେ କʼଣ କରିବୁ?”
21ତହିଁରେ ଅହୀଥୋଫଲ ଅବଶାଲୋମକୁ କହିଲା, “ଆପଣଙ୍କ ପିତା ଗୃହ ରକ୍ଷା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଯେଉଁ ଉପପତ୍ନୀମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଯାଇଅଛନ୍ତି, ଆପଣ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ସହବାସ କରନ୍ତୁ। ତହିଁରେ ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଘୃଣ୍ୟ ହୋଇଅଛନ୍ତି ବୋଲି ସମସ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲ ଶୁଣିବେ, ପୁଣି ଆପଣଙ୍କ ସଙ୍ଗୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ହସ୍ତ ସବଳ ହେବ।”
22ତେଣୁ ସେମାନେ ଅଟ୍ଟାଳିକା ଉପରେ ଅବଶାଲୋମ ନିମନ୍ତେ ଗୋଟିଏ ତମ୍ବୁ ଟାଙ୍ଗିଲେ, ଆଉ ଅବଶାଲୋମ ସମସ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲ ସାକ୍ଷାତରେ ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ଉପପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସହବାସ କଲା।
23ସେସମୟରେ ଅହୀଥୋଫଲ ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ରଣା ଦେଉଥିଲା, ତାହା ସାକ୍ଷାତ୍ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପଚାରିବା ପରି ଥିଲା; ଦାଉଦ ଓ ଅବଶାଲୋମ ଉଭୟେ ତାହାର ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରଣାକୁ ସେହିପରି ଜ୍ଞାନ କରୁଥିଲେ।