Ziba Methukake Prabu Dawud kanthi Sangu Pangan
Ziba methukaké ratu kang lagi ngungsi kanthi nggawa bekal lan pitenah bab Mefiboset. Simei mlaku ana ing pinggir gumuk karo ngipat-ipati lan mbalangi watu; Dawud nyegah Abisai matèni dhèwèké, karo ngandika yèn bokmenawa Rama kita kang ndhawuhi dhèwèké. Ing Yerusalem, Absalom nekani selir-seliré bapakné ana ing payon, kaya kang dipituturaké Ahitofel.
16 1Bareng Prabu Dawud wis ngliwati sathithik saka pucaking gunung, Ziba, abdine Mefiboset, methukake Sang Prabu kanthi kuldi loro kang wis dilapaki, momot roti rong atus, anggur garing satus gandhul, woh-wohan mangsa panas satus, lan anggur sakanthong lulang. 2Sang Prabu ndangu marang Ziba: “Kena apa kokgawa barang-barang iki?” Ature Ziba: “Kuldi punika kangge tumpakanipun brayatipun Sang Prabu, roti lan woh-wohan mangsa panas kangge tetedhanipun para nem-neman, dene anggur kangge unjukanipun tiyang ingkang lesu wonten ing ara-ara samun.”
3Sang Prabu ndangu: “Ngendi anake bendaramu?” Ature Ziba: “Piyambakipun taksih wonten ing Yerusalem, awit piyambakipun criyos: ‘Dinten punika turunipun Israel badhe mangsulaken kratonipun bapak kula dhateng kula.’”
4Sang Prabu ngandika marang Ziba: “Kabeh darbeke Mefiboset saiki dadi duwekmu.” Ature Ziba: “Kawula sumungkem wonten ing ngarsa Paduka. Mugi kawula angsala sih wonten ing ngarsa Paduka, dhuh gusti kawula Sang Prabu.”
Simei Ngipat-ipati Sang Prabu kang Keplayu
5Bareng Prabu Dawud rawuh ing Bahurim, ana wong saka kulawargane Saul, yaiku Simei anak Gera, kang metu karo ngipat-ipati tanpa kendhat. 6Wong mau mbenturi watu marang Prabu Dawud lan sakabehing abdine Sang Prabu, mangka sakehing wong lan sakehing prawira kang gagah prakosa padha ana ing tengen lan kiwane. 7Nalika ngipat-ipati, Simei ngucap: “Lunga, lungaa, kowe wong tukang ngwutahake getih, kowe wong kang ora aji! 8Rama kita wis nempuhake marang kowe sakehing getihe kulawargane Saul, kang kratone wis kokgenteni anggonmu jumeneng ratu, lan Rama kita wis masrahake kraton iku marang tangane anakmu Absalom. Saiki kowe kejiret ing pialamu dhewe, awit kowe iki wong tukang ngwutahake getih.” a a v8 Senajan ngipat-ipati, Simei mung bisa nyuwun marang Sang Rama — nanging Simei nggambarake Panjenengane minangka juru-wales kang atine adhem, yaiku goroh bab panggalihe Sang Rama kang diwangsuli dening pracayane Prabu Dawud kang sidhem.
9Banjur Abisai anak Zeruya matur marang Sang Prabu: “Punapaa asu bangke punika kok dipun-keparengaken ngipat-ipati gusti kawula Sang Prabu? Mugi kawula kalilana nyabrang lan ngethok sirahipun.” 10Nanging Sang Prabu ngandika: “Apa urusanku karo kowe, he para anake Zeruya? Yen dheweke ngipat-ipati amarga Rama kita wis dhawuh marang dheweke, ‘Nyupatanana Dawud,’ sapa kang bisa takon, ‘Yagene koklakoni kang mangkono iku?’”
11Prabu Dawud ngandika marang Abisai lan sakabehing abdine: “Anakku dhewe, kang metu saka awakku dhewe, ngarah nyawaku; apa maneh wong Benyamin iki! Jarna wae, cikben ngipat-ipati, awit Rama kita wis dhawuh marang dheweke. 12Bok menawa Rama kita bakal mirsani kasangsaranku lan mbales becik marang aku minangka lelironing panyupatan ing dina iki. 13Prabu Dawud lan wong-wonge padha nerusake lakune ngliwati dalan, mangka Simei ngetutake ana ing ereng-erenging gunung sabrange, karo ngipat-ipati sajrone mlaku, mbenturi watu marang Sang Prabu lan nyawurake lebu.” 14Sang Prabu lan sakehing wong kang ndherek padha rawuh kanthi kesel, lan ana ing kono Sang Prabu ngaso nyegerake sarirane.
Absalom Lumebu ing Yerusalem lan Nampa Rembug
15Kacarita Absalom lan sakehing wong, yaiku para wong Israel, padha teka ing Yerusalem, lan Ahitofel bebarengan karo dheweke. 16Bareng Husai wong Arki, mitrane Prabu Dawud, teka ing ngarsane Absalom, Husai matur marang Absalom: “Mugi Sang Prabu yuswa panjang! Mugi Sang Prabu yuswa panjang!”
17Absalom ndangu marang Husai: “Iki apa katresnanmu marang mitramu? Yagene kowe ora melu mitramu?”
18Husai matur marang Absalom: “Boten; ingkang dipun-pilih dening Rama kita saha bangsa punika tuwin sakehing tiyang Israel, kawula badhe dados kagunganipun, saha badhe tansah tumut piyambakipun. 19Saliyane punika, kawula badhe ngladosi sinten? Punapa boten putranipun? Kadosdene anggen kawula ngladosi rama Paduka, mekaten ugi kawula badhe ngladosi Paduka.”
20Banjur Absalom ngandika marang Ahitofel: “Wenehana rembugmu marang aku kabeh. Apa kang kudu kita tindakake?”
21Ahitofel matur marang Absalom: “Paduka kula aturi tilem kaliyan para selir ingkang dipun-tilar dening rama Paduka kangge tengga dalem. Mangka sakehing tiyang Israel badhe mireng bilih Paduka sampun damel Paduka dipun-sengiti dening rama Paduka, satemah sadaya tiyang ingkang sarengan kaliyan Paduka badhe kateguhaken.”
22Mulane wong-wong padha masang tarub kanggo Absalom ana ing payon, lan dheweke turu karo para seliring bapakne ana ing ngarepe sakehing wong Israel.
23Ing jaman iku pituture Ahitofel iku kaya-kaya wong nyuwun pitedah marang Rama kita langsung; iya Prabu Dawud iya Absalom padha nganggep mangkono tumrap sakehing pituture.