၂ ရာ 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹ဒါဝိဒ်သည် တောင်ထိပ်ကို အနည်းငယ်ကျော်လွန်သောအခါ မေဖိဗောရှက်၏အစေခံ ဇိဘသည် ကုန်းနှီးတင်ထားသောမြည်းနှစ်စီးဖြင့် မုန့်နှစ်ရာ၊ စပျစ်သီးခြောက်တစ်ရာခိုင်၊ နွေရာသီအသီးတစ်ရာနှင့် စပျစ်ရည်တစ်ဘူးကို ဆောင်လျက် သူ့ကိုကြိုဆို၏။ ²ဘုရင်က ဇိဘအား “ဤအရာတို့ကို အဘယ်ကြောင့်ဆောင်ခဲ့သနည်း” ဟုမေး၏။ ဇိဘက “မြည်းတို့သည် ဘုရင်၏အိမ်တော်သားတို့ စီးရန်၊ မုန့်နှင့်နွေရာသီအသီးတို့သည် လုလင်တို့ စားရန်၊ စပျစ်ရည်သည် တောကန္တာရ၌ မောပန်းသူတို့ သောက်ရန်ဖြစ်ပါသည်” ဟုလျှောက်၏။

³ဘုရင်က “သင်၏သခင်၏သားသည် အဘယ်မှာရှိသနည်း” ဟုမေး၏။ ဇိဘက “သူသည် ‘ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ငါ့အဖ၏နိုင်ငံကို ယနေ့ ငါ့အားပြန်ပေးကြလိမ့်မည်’ ဟုဆို၍ ယေရုရှလင်မြို့၌ နေရစ်ပါသည်” ဟုလျှောက်၏။

⁴ဘုရင်က ဇိဘအား “မေဖိဗောရှက်ပိုင်သမျှသည် ယခု သင်၏ဥစ္စာဖြစ်၏” ဟုမိန့်ဆို၏။ ဇိဘက “အရှင်မင်းကြီး၊ ရှေ့တော်၌ ဦးညွှတ်ပါ၏။ ကိုယ်တော်ထံ၌ မျက်နှာသာ ရပါစေ” ဟုလျှောက်၏။

ရှိမိသည် ထွက်ပြေးသောဘုရင်ကို ကျိန်ဆဲခြင်း

⁵ဒါဝိဒ်မင်းကြီးသည် ဗာဟုရိမ်မြို့သို့ ရောက်သောအခါ ရှောလု၏အိမ်ထောင်စုမှ ဂေရ၏သား ရှိမိဆိုသူသည် မပြတ်ကျိန်ဆဲလျက် ထွက်လာ၏။ ⁶လူအပေါင်းနှင့် သူရဲကောင်းအပေါင်းတို့သည် ဒါဝိဒ်၏လက်ယာနှင့် လက်ဝဲဘက်၌ ရှိနေကြစဉ် ထိုသူသည် ဒါဝိဒ်နှင့် ဒါဝိဒ်မင်းကြီး၏ကျွန်အပေါင်းတို့အား ကျောက်ခဲနှင့်ပစ်ပေါက်၏။ ⁷ရှိမိက ကျိန်ဆဲလျက် “ထွက်သွားလော့၊ ထွက်သွားလော့၊ သွေးသွန်းသောသူ၊ အချည်းနှီးသောသူ။ ⁸သင်သည် ရှောလု၏အရိုက်အရာကို ဆက်ခံ၍ စိုးစံခဲ့ရာ ထိုအိမ်ထောင်စု၏သွေးအပေါင်းကို ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင့်အပေါ်သို့ ပြန်ရောက်စေတော်မူပြီ။ နိုင်ငံကိုလည်း သင်၏သား အဗရှလုံ၏လက်သို့ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အပ်တော်မူပြီ။ သင်သည် သွေးသွန်းသောသူဖြစ်သောကြောင့် ယခု မိမိ၏ဒုစရိုက်၌ ပိတ်မိနေပြီ” ဟုဆို၏။ ^a a v8 ကျိန်ဆဲနေသော်လည်း ရှိမိသည် ခမည်းတော်ထံသာ အသနားခံနိုင်၏။ သို့ရာတွင် သူသည် ခမည်းတော်ကို ကြင်နာမှုကင်းသော လက်စားချေသူအဖြစ် ပုံဖော်၏။ ထိုအရာကား ခမည်းတော်၏နှလုံးသားအကြောင်း မုသားဖြစ်၍ ဒါဝိဒ်၏ တိတ်ဆိတ်သောယုံကြည်ကိုးစားမှုက ထိုမုသားကို ဖြေကြားလေ၏။

⁹ထိုအခါ ဇေရုယ၏သား အဘိရှဲက ဘုရင်အား “ဤခွေးသေသည် အရှင်မင်းကြီးကို အဘယ်ကြောင့် ကျိန်ဆဲရပါမည်နည်း။ အကျွန်ုပ်သွား၍ သူ၏ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ပါရစေ” ဟုလျှောက်၏။ ¹⁰သို့ရာတွင် ဘုရင်က “ဇေရုယ၏သားတို့၊ ဤအမှုသည် သင်တို့နှင့် အဘယ်သို့ဆိုင်သနည်း။ ‘ဒါဝိဒ်ကို ကျိန်ဆဲလော့’ ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော်က သူ့အား မိန့်တော်မူသောကြောင့် သူကျိန်ဆဲလျှင် ‘အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ပြုသနည်း’ ဟု အဘယ်သူ မေးနိုင်မည်နည်း” ဟုမိန့်ဆို၏။

¹¹ဒါဝိဒ်က အဘိရှဲနှင့် မိမိ၏ကျွန်အပေါင်းတို့အား “ငါ၏ကိုယ်ထဲမှ ထွက်သော ငါ့သားပင်လျှင် ငါ့အသက်ကို သတ်လိုသည်ဖြစ်လျှင် ဤဗင်္ယာမိန်အမျိုးသားကား အဘယ်မျှ ပို၍ပြုပါမည်နည်း။ သူ့ကို ရှိစေတော့၊ ကျိန်ဆဲပါစေ၊ အကြောင်းမူကား ငါတို့၏ခမည်းတော်က သူ့အား မိန့်တော်မူပြီ။ ¹²ဤနေ့ ကျိန်ဆဲခြင်းအတွက် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါ၏ဆင်းရဲဒုက္ခကို မြင်တော်မူ၍ ငါ့အား ကောင်းသောအရာဖြင့် ဆပ်ပေးတော်မူကောင်း ဆပ်ပေးတော်မူလိမ့်မည်။ ¹³ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏လူတို့သည် လမ်းတလျှောက် ဆက်သွားကြ၏။ ရှိမိမူကား ဆန့်ကျင်ဘက်တောင်ကုန်းပေါ်၌ လိုက်၍ သွားရင်းကျိန်ဆဲလျက် သူ့အား ကျောက်ခဲနှင့်ပစ်ကာ မြေမှုန့်များကို ပက်လျက် လိုက်လာ၏” ဟု မိန့်ဆို၏။ ¹⁴ဘုရင်နှင့် သူနှင့်အတူပါလာသော လူအပေါင်းတို့သည် မောပန်းလျက် ရောက်ကြ၍ ထိုအရပ်၌ အနားယူကြ၏။

အဗရှလုံသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ဝင်၍ အကြံဉာဏ်ကိုခံယူခြင်း

¹⁵ထိုအတောအတွင်း အဗရှလုံနှင့် လူအပေါင်း၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ရောက်လာကြ၍ အဟိသောဖေလသည်လည်း သူနှင့်အတူ ပါလာ၏။ ¹⁶ဒါဝိဒ်၏အဆွေခင်ပွန်း အာခိအမျိုးသား ဟုရှဲသည် အဗရှလုံထံသို့ ရောက်လာသောအခါ အဗရှလုံအား “ဘုရင်မင်းမြတ် သက်တော်ရှည်ပါစေ၊ ဘုရင်မင်းမြတ် သက်တော်ရှည်ပါစေ” ဟုဆို၏။

¹⁷အဗရှလုံက ဟုရှဲအား “ဤသည်ကား သင်၏အဆွေခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုလော။ သင်၏အဆွေခင်ပွန်းနှင့်အတူ အဘယ်ကြောင့် မလိုက်သွားသနည်း” ဟုမေး၏။

¹⁸ဟုရှဲက အဗရှလုံအား “ထိုသို့မဟုတ်ပါ။ ငါတို့၏ခမည်းတော်နှင့် ဤလူမျိုး၊ ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့ ရွေးချယ်တော်မူသောသူ၏လူ အကျွန်ုပ်ဖြစ်၍ သူနှင့်အတူ နေပါမည်။ ¹⁹ထို့ပြင် အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်သူ၏အမှုကို ဆောင်ရွက်ရပါမည်နည်း။ သူ၏သား၏အမှုကို ဆောင်ရွက်ရမည် မဟုတ်လော။ သင်၏ဖခင်၏အမှုကို အကျွန်ုပ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သကဲ့သို့ သင်၏အမှုကိုလည်း ဆောင်ရွက်ပါမည်” ဟုလျှောက်၏။

²⁰ထိုအခါ အဗရှလုံက အဟိသောဖေလအား “အကျွန်ုပ်တို့အား သင်၏အကြံဉာဏ်ကို ပေးလော့။ ငါတို့ အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း” ဟုဆို၏။

²¹အဟိသောဖေလက အဗရှလုံအား “အိမ်တော်ကို စောင့်ရန် သင်၏ဖခင် ထားခဲ့သော မောင်းမတို့နှင့် အိပ်စက်လော့။ သို့ပြုလျှင် သင်သည် သင်၏ဖခင်အား စက်ဆုပ်ဖွယ်ဖြစ်အောင် ကိုယ်တိုင်ပြုပြီဟု ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်း ကြားသိကြ၍ သင်နှင့်အတူ ရှိသောသူအပေါင်းတို့သည် အားတက်ကြလိမ့်မည်” ဟုလျှောက်၏။

²²ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အိမ်မိုးပေါ်၌ အဗရှလုံအတွက် တဲတစ်ခုကို ထိုးကြ၍ အဗရှလုံသည် ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းရှေ့၌ သူ၏ဖခင်၏မောင်းမတို့နှင့် အိပ်စက်လေ၏။

²³ထိုကာလ၌ အဟိသောဖေလပေးသော အကြံဉာဏ်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ တိုက်ရိုက်မေးလျှောက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ဒါဝိဒ်နှင့် အဗရှလုံ နှစ်ဦးစလုံးသည် သူ၏အကြံဉာဏ်အလုံးစုံကို ထိုသို့ မှတ်ယူကြ၏။