ပုံနှိပ်စာအုပ်

၂ ရာ 15 FHB Father's Heart Bible™

ခမည်းတော်ယေရှုဝိညာဉ်တော်
ပထမဆုံး မှာယူမှုတွင် ၁၅% လျှော့ →
ကျမ်း

အဗ်ရှလုံသည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ခိုးယူခြင်း

အဗရှလုံသည် မြို့တံခါးဝ၌ ရပ်၍ လျှောက်ထားသူတိုင်းအား သင့်စကားကို နားထောင်မည့်သူ မရှိဟု ပြောကာ ဣသရေလလူတို့၏ နှလုံးကို ခိုးယူ၏။ ဟေဗြုန်မြို့၌ ရှင်ဘုရင်အဖြစ် တင်မြှောက်ခံရ၍ ဒါဝိဒ်ကို ခြေဗလာဖြင့် သံလွင်တောင်ပေါ်သို့ ထွက်ပြေးစေ၏။ ဒါဝိဒ်သည် သေတ္တာတော်ကို ပြန်ပို့၍ အဟိသောဖေလ၏ အကြံကို မိုက်မဲခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲတော်မူပါရန် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ တောင်းလျှောက်၏။

အခန်း 15။

ထို့နောက် အဗ်ရှလုံသည် ရထားတစ်စီးနှင့် မြင်းများကို မိမိအဖို့ ရယူ၍ မိမိရှေ့၌ ပြေးရန် လူငါးဆယ်ကို ခန့်ထား၏။ အဗ်ရှလုံသည် စောစောထ၍ မြို့တံခါးသို့သွားသောလမ်းဘေး၌ ရပ်နေလေ့ရှိ၏။ အမှုအခင်းတစ်စုံတစ်ရာရှိသူသည် စီရင်ဆုံးဖြတ်ခြင်းခံရန် ရှင်ဘုရင်ထံသို့လာသောအခါတိုင်း အဗ်ရှလုံက “သင်သည် မည်သည့်မြို့မှ လာသနည်း” ဟု ဟစ်ခေါ်လေ့ရှိ၏။ ထိုသူက “ကိုယ်တော့်ကျွန်သည် ဣသရေလအမျိုးအနွယ်တို့အနက် တစ်နွယ်မှ ဖြစ်ပါသည်” ဟု ဖြေလေ့ရှိ၏။

ထိုအခါ အဗ်ရှလုံက “ကြည့်လော့၊ သင်၏အမှုသည် ကောင်းမွန်မှန်ကန်၏၊ သို့ရာတွင် သင်၏စကားကို နားထောင်ရန် ရှင်ဘုရင်သည် မည်သူ့ကိုမျှ မခန့်ထားပြီ” ဟု ပြောဆိုလေ့ရှိ၏။ အဗ်ရှလုံက “ဤပြည်တွင် ငါသည် တရားသူကြီးအဖြစ် ခန့်ထားခြင်းခံရပါစေ။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် အမှုအခင်းတစ်စုံတစ်ရာရှိသူတိုင်း ငါ့ထံသို့လာနိုင်၍ ငါသည် သူ့အား တရားမျှတစွာ စီရင်ပေးမည်” ဟု ဆက်၍ဆိုလေ့ရှိ၏။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူ့ရှေ့၌ ဦးညွှတ်ရန် ချဉ်းကပ်လာသောအခါတိုင်း အဗ်ရှလုံသည် လက်ကိုဆန့်၍ ထိုသူကို ဖက်ကိုင်ပြီးလျှင် နမ်းရှုတ်လေ့ရှိ၏။ ရှင်ဘုရင်ထံသို့ စီရင်ဆုံးဖြတ်ခြင်းခံရန်လာသော ဣသရေလအမျိုးသားတိုင်းအား အဗ်ရှလုံသည် ဤသို့ပြု၍ ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ခိုးယူလေ၏။

လေးနှစ်ကြာသောအခါ အဗ်ရှလုံက ရှင်ဘုရင်အား “အကျွန်ုပ်သည် ခမည်းတော်အား ပြုခဲ့သော သစ္စာဂတိကို ဖြည့်ဆည်းရန် ဟေဗြုန်မြို့သို့ သွားပါရစေ။ အကြောင်းမူကား အကျွန်ုပ်သည် အာရံပြည်၊ ဂေရှုရမြို့၌ နေစဉ် ‘ခမည်းတော်သည် အကျွန်ုပ်ကို ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်တော်မူလျှင် ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်ပါမည်’ ဟု သစ္စာဆိုခဲ့ပါသည်” ဟု လျှောက်၏။

ရှင်ဘုရင်က “ငြိမ်သက်စွာ သွားလော့” ဟု မိန့်ဆို၏။ ထို့ကြောင့် အဗ်ရှလုံသည် ထ၍ ဟေဗြုန်မြို့သို့ သွားလေ၏။

အဗ်ရှလုံသည် ဣသရေလအမျိုးအနွယ်အပေါင်းတို့ထံသို့ လျှို့ဝှက်တမန်များကို စေလွှတ်၍ “သင်တို့သည် တံပိုးခရာသံကို ကြားသောအခါ ‘အဗ်ရှလုံသည် ဟေဗြုန်မြို့၌ မင်းပြုပြီ’ ဟု ဆိုကြလော့” ဟု မှာလိုက်၏။

ယေရုရှလင်မြို့မှ ဖိတ်ကြားခြင်းခံရသော လူနှစ်ရာသည် အကြံအစည်ကို အလျှင်းမသိဘဲ စိတ်ရိုးသားစွာဖြင့် အဗ်ရှလုံနှင့်အတူ လိုက်သွားကြ၏။ အဗ်ရှလုံသည် ယဇ်များကို ပူဇော်နေစဉ် ဒါဝိဒ်၏အတိုင်ပင်ခံ၊ ဂိလောမြို့သား အဟိသောဖေလကို ဂိလောမြို့မှ ခေါ်ရန် စေလွှတ်၏။ ပုန်ကန်မှုသည် အားကြီးလာ၍ အဗ်ရှလုံ၏နောက်လိုက်တို့သည်လည်း တိုးပွားလျက်ရှိ၏။

ဒါဝိဒ်သည် မိမိသားအဗ်ရှလုံထံမှ ထွက်ပြေးခြင်း

တမန်တစ်ဦးသည် ဒါဝိဒ်ထံသို့လာ၍ “ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ စိတ်နှလုံးသည် အဗ်ရှလုံဘက်သို့ ပါသွားပြီ” ဟု ကြားလျှောက်၏။

ဒါဝိဒ်သည် ယေရုရှလင်မြို့၌ မိမိနှင့်အတူရှိသော ကျွန်အပေါင်းတို့အား “ထကြလော့။ ငါတို့သည် ထွက်ပြေးရမည်၊ သို့မဟုတ်လျှင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အဗ်ရှလုံလက်မှ မလွတ်နိုင်။ အလျင်အမြန်ပြုကြလော့၊ သို့မဟုတ်လျှင် သူသည် မကြာမီ ငါတို့ကို မီ၍ ဖျက်ဆီးကာ မြို့ကို ဓားဖြင့် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

ရှင်ဘုရင်၏ကျွန်တို့က “အကျွန်ုပ်တို့၏အရှင် ရှင်ဘုရင် ဆုံးဖြတ်တော်မူသမျှအတိုင်း ကိုယ်တော့်ကျွန်တို့သည် အသင့်ရှိကြပါသည်” ဟု ပြန်လျှောက်ကြ၏။

ထို့ကြောင့် ရှင်ဘုရင်သည် ထွက်ခွာသွား၍ အိမ်တော်သားအပေါင်းတို့သည် နောက်တော်သို့ လိုက်ကြ၏။ သို့ရာတွင် နန်းတော်ကို စောင့်ထိန်းရန် မောင်းမမိဿံဆယ်ယောက်ကို ထားခဲ့၏။ a a v16 မောင်းမမိဿံတို့သည် မိဖုရားကြီးထက် ဥပဒေအရ အခွင့်အရေးနည်းသော ဒုတိယမယားများ ဖြစ်ကြသည်။ ရှင်ဘုရင်သည် ထွက်ခွာသွား၍ လူအပေါင်းတို့သည် နောက်တော်သို့လိုက်ကြရာ နောက်ဆုံးအိမ်၌ ရပ်နားကြ၏။ သူ၏ကျွန်အပေါင်းတို့သည် ခေရသိလူနှင့် ပေလသိလူအပေါင်းတို့နှင့်အတူ သူ၏အနားမှ ဖြတ်သွားကြ၏။ ဂါသမြို့မှ သူ့နောက်သို့ လိုက်လာခဲ့သော ဂိတ္တိလူ ခြောက်ရာအပေါင်းတို့သည်လည်း ရှင်ဘုရင်၏ရှေ့မှ ချီတက်သွားကြ၏။ b b v18 ခေရသိလူနှင့် ပေလသိလူတို့သည် ဒါဝိဒ်၏ အထူးရွေးချယ်ထားသော ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့များ ဖြစ်ကြသည်။

ရှင်ဘုရင်က ဂိတ္တိလူ အိတ္တဲအား “သင်သည်လည်း အဘယ်ကြောင့် ငါတို့နှင့်အတူ လိုက်ရသနည်း။ ပြန်သွား၍ ဘုရင်သစ်နှင့်အတူ နေလော့။ သင်သည် မိမိဌာနေပြည်မှ ဝေးစွာ ထွက်ပြေးလာရသော တိုင်းတစ်ပါးသား ဖြစ်၏။ သင်သည် မနေ့ကမှ ရောက်လာသေး၏။ ငါသည် အဘယ်အရပ်သို့ သွားမည်ကိုပင် မသိသည့်အခါ သင့်ကို ယနေ့ ငါတို့နှင့်အတူ လှည့်လည်ရွေ့လျားစေရမည်လော။ ပြန်သွားလော့၊ သင်၏ညီအစ်ကိုတို့ကိုလည်း ခေါ်သွားလော့။ ခမည်းတော်သည် သင့်အား ခိုင်မြဲသောမေတ္တာနှင့် သစ္စာကို ပြတော်မူပါစေ” ဟု မိန့်ဆို၏။

အိတ္တဲက ရှင်ဘုရင်အား “ခမည်းတော် အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်းလည်းကောင်း၊ အကျွန်ုပ်၏အရှင် ရှင်ဘုရင် အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်းလည်းကောင်း၊ အကျွန်ုပ်၏အရှင် ရှင်ဘုရင် ရှိတော်မူရာအရပ်၌ အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ၊ သေသည်ဖြစ်စေ၊ ထိုအရပ်၌ ကိုယ်တော့်ကျွန်လည်း ရှိပါလိမ့်မည်” ဟု ပြန်လျှောက်၏။

ဒါဝိဒ်က အိတ္တဲအား “သွားလော့၊ ကူးသွားလော့” ဟု ဆို၏။ ထို့ကြောင့် ဂိတ္တိလူ အိတ္တဲသည် မိမိ၏လူအပေါင်းနှင့် မိမိနှင့်အတူပါသော သူငယ်အပေါင်းတို့နှင့်အတူ ကူးသွားလေ၏။ လူအပေါင်းတို့ ကူးသွားကြစဉ် တစ်ပြည်လုံးသည် အသံကျယ်စွာ ငိုကြွေးကြ၏။ ရှင်ဘုရင်သည် ကေဒြုန်ချိုင့်ဝှမ်းကို ကူး၍ လူအပေါင်းတို့သည် တောကန္တာရဘက်သို့ ကူးသွားကြ၏။ ခမည်းတော်၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို ထမ်းသော လေဝိသားအပေါင်းတို့နှင့်အတူ ဇာဒုတ်သည်လည်း ထိုအရပ်၌ ရှိ၏။ သူတို့သည် ခမည်းတော်၏ သေတ္တာတော်ကို ချထား၍ လူအပေါင်းတို့ မြို့မှ ထွက်ခွာပြီးသည်အထိ အဗျာသာသည် ယဇ်များကို ပူဇော်၏။ ရှင်ဘုရင်က ဇာဒုတ်အား “ခမည်းတော်၏ သေတ္တာတော်ကို မြို့ထဲသို့ ပြန်ယူသွားလော့။ ခမည်းတော်သည် ငါ့ကို နှစ်သက်တော်မူလျှင် ငါ့ကို ပြန်လည်ပို့ဆောင်တော်မူ၍ ထိုသေတ္တာတော်နှင့် ကိုယ်တော်ကျိန်းဝပ်တော်မူရာအရပ်ကို ငါ တစ်ဖန်မြင်စေတော်မူလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ‘သင့်ကို ငါ မနှစ်သက်’ ဟု မိန့်တော်မူလျှင် ဤမှာ ငါရှိ၏၊ အလိုတော်ရှိသည်အတိုင်း ငါ့ကို ပြုတော်မူပါစေ” ဟု မိန့်ဆို၏။ ရှင်ဘုရင်က ယဇ်ပုရောဟိတ် ဇာဒုတ်အား “သင်သည် ဗျာဒိတ်မြင်သူ မဟုတ်လော။ ငြိမ်သက်စွာ မြို့သို့ ပြန်သွား၍ သင်၏သားနှစ်ယောက်ဖြစ်သော သင်၏သား အဟိမတ်နှင့် အဗျာသာ၏သား ယောနသန်တို့ကို ခေါ်သွားလော့။ သင့်ထံမှ သတင်းစကား ရောက်၍ ငါ့အား အကြောင်းကြားသည်အထိ ငါသည် တောကန္တာရ ကူးတို့ဆိပ်များ၌ စောင့်နေမည်” ဟု ဆို၏။ ထို့ကြောင့် ဇာဒုတ်နှင့် အဗျာသာတို့သည် ခမည်းတော်၏ သေတ္တာတော်ကို ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပြန်ယူသွား၍ ထိုမြို့၌ နေကြ၏။

ဒါဝိဒ်သည် ဦးခေါင်းကို ဖုံးအုပ်၍ ခြေနင်းမစီးဘဲ ငိုကြွေးလျက် သံလွင်တောင်ပေါ်သို့ တက်သွား၏။ သူနှင့်အတူပါသော လူအပေါင်းတို့သည်လည်း မိမိတို့ဦးခေါင်းကို ဖုံးအုပ်၍ ငိုကြွေးလျက် တက်သွားကြ၏။ c c v30 သစ္စာဖောက်ခြင်းခံရသော ဤရှင်ဘုရင်သည် သံလွင်တောင်ပေါ်သို့ ငိုကြွေးလျက် တက်သွားစဉ် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသောအခါ ဤချိုင့်ဝှမ်းကိုပင် ဖြတ်ကူး၍ ယုံကြည်ရသောမိတ်ဆွေတစ်ဦး သစ္စာဖောက်သောညတွင် ဤတောင်ပေါ်၌ပင် ဝမ်းနည်းကြေကွဲတော်မူသော ယေရှု၏ ပုံဆောင်ချက်ဖြစ်၏။

“အဟိသောဖေလသည် အဗ်ရှလုံနှင့်အတူ ပုန်ကန်သူတို့အထဲ၌ ပါ၏” ဟု ဒါဝိဒ်အား ကြားလျှောက်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဒါဝိဒ်က “အို အဖခမည်းတော်၊ အဟိသောဖေလ၏ အကြံဉာဏ်ကို မိုက်မဲခြင်းဖြစ်စေတော်မူပါ” ဟု ဆုတောင်း၏။

ခမည်းတော်အား ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုလေ့ရှိရာ တောင်ထိပ်သို့ ဒါဝိဒ် ရောက်သောအခါ အာခိလူ ဟုရှဲသည် မိမိ၏ဝတ်လုံကို ဆုတ်ဖြဲ၍ ဦးခေါင်းပေါ်၌ မြေမှုန့်တင်လျက် သူ့ကို ကြိုဆိုရန် ထိုအရပ်၌ ရှိနေ၏။ ဒါဝိဒ်က သူ့အား “သင်သည် ငါနှင့်အတူ လိုက်လာလျှင် ငါ့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသာ ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

သို့ရာတွင် သင်သည် မြို့သို့ ပြန်သွား၍ အဗ်ရှလုံအား “အို ဘုရင်မင်းမြတ်၊ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ကျွန် ဖြစ်ပါမည်။ ယခင်က ကိုယ်တော်၏ဖခင်ထံ၌ အမှုထမ်းခဲ့သကဲ့သို့ ယခု ကိုယ်တော့်ထံ၌ အမှုထမ်းပါမည်” ဟု လျှောက်လျှင် ငါ့အတွက် အဟိသောဖေလ၏ အကြံဉာဏ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်လိမ့်မည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဇာဒုတ်နှင့် အဗျာသာတို့သည် သင်နှင့်အတူ ထိုအရပ်၌ ရှိကြ၏။ ရှင်ဘုရင်၏ နန်းတော်၌ သင်ကြားသမျှအလုံးစုံကို သူတို့အား ပြောပြလော့။ သူတို့၏ သားနှစ်ယောက်ဖြစ်သော ဇာဒုတ်၏သား အဟိမတ်နှင့် အဗျာသာ၏သား ယောနသန်တို့သည် သူတို့နှင့်အတူ ထိုအရပ်၌ ရှိကြ၏။ သင်ကြားသမျှကို ထိုသူတို့မှတစ်ဆင့် ငါ့ထံသို့ သတင်းပေးပို့လော့။

ထို့ကြောင့် ဒါဝိဒ်၏မိတ်ဆွေ ဟုရှဲသည် အဗ်ရှလုံ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ဝင်ရောက်လာချိန်၌ပင် မြို့ထဲသို့ ရောက်လာ၏။