2 Samuel 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹Sanggeus kitu, Absalom nyadiakeun karéta jeung kuda-kuda, katut lima puluh urang pikeun lumpat ti hareupeunana. ²Absalom sok hudang isuk-isuk tuluy nangtung di gigireun jalan ka lawang gapura. Unggal aya jalma anu boga perkara datang ka raja menta kaputusan, Absalom sok cumeluk, “Anjeun ti kota mana?” Jalma tea ngajawab, “Abdi ti salah sahiji kaom Israil.”

³Tuluy Absalom sok ngomong ka manéhna, “Tuh, tungtutan anjeun téh hadé jeung bener, tapi raja henteu ngangkat saurang ogé pikeun ngadéngékeun anjeun.” ⁴Absalom sok nambahan, “Lamun kuring diangkat jadi hakim di ieu nagri! Saha baé anu boga perkara atawa pasualan bisa datang ka kuring, tangtu ku kuring dibéré kaadilan.” ⁵Unggal aya jalma anu ngadeukeutan rék sujud ka manéhna, Absalom sok ngulapkeun leungeun, nyekel jelema éta, tuluy nyium. ⁶Kitu paripolah Absalom ka unggal urang Israil anu datang ka raja menta kaputusan, nepi ka manéhna bisa ngarebut hate urang Israil.

⁷Sanggeus opat taun, Absalom matur ka raja, “Mugi abdi diwidian angkat ka Hébron, seja ngalaksanakeun jangji anu kungsi diikrarkeun ku abdi ka Rama urang. ⁸Reh waktos abdi di Gésur, di tanah Aram, abdi parantos jangji: ‘Upami Rama urang mulangkeun abdi ka Yérusalém, abdi bakal ngabakti ka Mantenna.’”

⁹Saur raja ka manéhna, “Mangga geura angkat kalawan salamet.” Tuluy Absalom indit ka Hébron.

¹⁰Absalom ngirim utusan-utusan rusiah ka sakuliah kaom Israil, pesenna, “Lamun maraneh ngadéngé sora tarompét tanduk domba, geura ucapkeun, ‘Absalom jadi raja di Hébron!’”

¹¹Aya 200 jalma ti Yérusalém anu diondang milu jeung Absalom kalawan hate polos, henteu nyaho pisan kana éta rarancang jahat. ¹²Sabot Absalom ngahaturkeun kurban-kurban, manéhna ngutus jelema ka Giloh pikeun ngondang Ahitopél urang Giloh, panaséhat Daud. Patekadan jahat téh beuki kuat, sarta pangiring Absalom beuki loba baé.

Daud Kabur ti Putrana, Absalom

¹³Aya utusan datang ka Daud, bébéjana, “Hate urang Israil geus ngabalik ka Absalom.”

¹⁴Daud ngadawuh ka sakabéh gandékna anu aya di Yérusalém, “Geura harudang! Urang kudu kabur, lamun henteu moal aya saurang ogé anu bisa leupas ti Absalom. Buru-buru, bisi manéhna kaburu nyusul urang, ngabinasakeun urang, jeung neukteuk kota ku pedang.”

¹⁵Gandék-gandék raja ngawaler, “Naon baé anu diputuskeun ku gusti sang raja, abdi sadaya sayogi ngalaksanakeun.”

¹⁶Tuluy raja angkat, dibarengan ku sakabéh kulawargana, ngan ninggalkeun sapuluh urang parekan pikeun ngajaga karaton. ^a a v16 Parekan téh garwa kadua anu hak sacara hukumna leuwih saeutik batan garwa anu utama. ¹⁷Raja angkat dibarengan ku sakabéh rahayat anu ngiring, tuluy maranéhna eureun di imah anu pangtukangna. ¹⁸Sakabéh gandékna ngaliwat di gigireunana, kitu deui sakabéh urang Kérét jeung urang Pélét; sarta 600 urang Gat anu geus ngiring ka manéhna ti Gat baris mapay payuneun raja. ^b b v18 Urang Kérét jeung urang Pélét téh pasukan pangawal pribadi Daud anu pangpinunjulna.

¹⁹Saur raja ka Itai urang Gat, “Ku naon manéh milu-milu jeung kami? Geura balik, cicing jeung raja anu anyar; manéh téh urang asing, jelema buangan anu jauh ti lemah caina. ²⁰Manéh kakara datang kamari. Naha kudu ku kami diajak kukurilingan poé ieu, padahal kami sorangan teu nyaho rék ka mana? Geura balik, bawa dulur-dulur manéh. Mugi Rama urang maparin kaasih satia jeung kasatiaan ka manéh.”

²¹Itai ngawaler ka raja, “Demi Rama urang anu jumeneng sareng gusti sang raja anu jumeneng, di mana baé gusti sang raja aya, boh hirup boh maot, di dinya abdi ogé bakal aya.”

²²Saur Daud ka Itai, “Geura jalan, meuntas.” Tuluy Itai urang Gat meuntas jeung sakabéh anak buahna katut sakabéh barudak leutik anu marilu. ²³Sakuliah nagri ceurik ngagukguk waktu sakabéh rahayat meuntas. Raja meuntas Lebak Kidron, sarta sakabéh rahayat meuntas nuju ka gurun keusik. ²⁴Sadok ogé aya di dinya, jeung sakabéh urang Léwi anu mangku Peti Perjangjian Rama urang. Maranéhna neundeun Peti Rama urang, sarta Abiatar ngahaturkeun kurban-kurban nepi ka sakabéh rahayat réngsé kaluar ti kota. ²⁵Saur raja ka Sadok, “Bawa deui Peti Rama urang ka jero kota. Lamun Rama urang kersaeun ka kami, tangtu Mantenna bakal mulangkeun kami, sarta ngawidian kami ningali deui Peti jeung tempat Mantenna jumeneng. ²⁶Tapi lamun Mantenna ngadawuh, ‘Kami teu kersaeun ka maneh,’ ieu kami caket—mangga Mantenna ngalampahkeun ka kami sakumaha anu dipikahoyong ku Mantenna.” ²⁷Saur raja deui ka Imam Sadok, “Lain anjeun téh saurang juru tingal? Geura wangsul ka kota kalawan salamet, jeung bawa dua putra anjeun—Ahimas putra anjeun jeung Yonatan putra Abiatar. ²⁸Kami rék ngadagoan di tempat meuntas gurun keusik, nepi ka aya béja ti anjeun anu ngawartosan ka kami.” ²⁹Tuluy Sadok jeung Abiatar mawa deui Peti Rama urang ka Yérusalém, terus caricing di dinya.

³⁰Daud unggah ka Gunung Jaitun bari ceurik sapanjang unggahna, sirahna ditutupan sarta leumpangna nyeker. Sakabéh rahayat anu marengan manéhna ogé nutupan sirahna bari unggah, ceurik sapanjang jalan. ^c c v30 Raja anu dihianat, anu ceurik sabot unggah ka Gunung Jaitun, ngagambarkeun Yesus, anu lila sanggeusna meuntas lebak anu sarua ieu sarta nalangsa di pasir anu sarua ieu dina peuting waktu Anjeunna dihianat ku saurang sobat anu dipercaya.

³¹Daud dibéjaan, “Ahitopél aya di antara jalma-jalma anu sakongkol jeung Absalom.” Tuluy Daud neneda, “Nun Ama, mugi naséhat Ahitopél dirobih jadi kabodoan.”

³²Waktu Daud nepi ka puncak, tempat urang ngabakti ka Rama urang, Husai urang Arki geus aya di dinya rék mapag manéhna, jubahna soék sarta sirahna awur-awuran ku lebu. ³³Saur Daud ka manéhna, “Lamun anjeun milu jeung kami, anjeun ngan bakal jadi beban pikeun kami.”

³⁴Tapi lamun anjeun wangsul ka kota tuluy ngomong ka Absalom, “Abdi bakal ngawula ka gusti sang raja; sakumaha abdi baheula ngawula ka rama anjeun, kitu deui ayeuna abdi rék ngawula ka anjeun,” mangka anjeun bakal bisa ngagagalkeun naséhat Ahitopél pikeun kami. ³⁵Imam Sadok jeung Abiatar aya di ditu jeung anjeun. Béjakeun ka maranéhna sagala rupa anu kadéngé ku anjeun di karaton raja. ³⁶“Dua putrana aya di ditu jeung maranéhna—Ahimas putra Sadok jeung Yonatan putra Abiatar. Kirimkeun béja ka kami ngaliwatan maranéhna ngeunaan sagala anu kadéngé ku anjeun.”

³⁷Tuluy Husai, sobat Daud, asup ka jero kota pas waktu Absalom keur asup ka Yérusalém.