Yoab Mawa Absalom Balik ka Yerusalem
Yoab ngutus hiji awewe ti Tekoa mawa perkara rekaan ngeunaan anak anu maehan dulurna, menta raja sangkan emut ka Rama-Na sarta mutuskeun yen anu dibuang kudu dibawa mulang. Absalom balik, tapi teu meunang nempo raray raja salila dua taun, nepi ka manehna ngaduruk kebon sa'ir Yoab.
14 1Ari Yoab bin Seruya terang yen manah raja teh nyileukan ka Absalom. 2Yoab nitah jelema ka Tekoa sina mawa hiji awewe nu wijaksana ti dinya. Ceuk Yoab ka manehna, “Pura-pura nalangsa heula: make papakean nalangsa, ulah make minyak, jeung kalakuan cara awewe nu geus mangpoe-poe nalangsa ku nu maot. 3Tuluy indit ka raja, sarta ucapkeun kekecapan ieu ka anjeunna.” Tuluy Yoab ngasupkeun kekecapan tea kana sungut awewe tea.
4Sanggeus awewe urang Tekoa tea nepi ka raja, tuluy manehna nyuuh kana taneuh ngabakti bari unjukan, “Nyuhunkeun pitulung, nun Raja!”
5Raja mariksa ka manehna, “Aya naon?” Walonna, “Abdi teh randa, caroge abdi parantos pupus.
6Abdi gaduh dua putra. Duanana gelut di tegalan, euweuh nu ngahalang-halang, tuluy nu saurang maehan dulurna. 7Ayeuna sakumna kulawarga babarengan ngalawan ka abdi, saurna, 'Serenkeun si tukang maehan dulurna tea; rek dipaehan pikeun ngabales nyawa dulurna anu dipaehan, sarta rek ngabasmi ahli warisna sakalian.' Maranehna hayang mareuman sesa kaayaan abdi nu kari saeutik, nepi ka caroge abdi henteu boga ngaran atawa turunan di ieu bumi.”
8Saur raja ka awewe tea, “Balik bae ka imah, kami rek mere parentah ngeunaan perkara maneh.”
9Tapi awewe urang Tekoa tea unjukan ka raja, “Nun Gusti Raja, mugi kalepatan eta tumiba ka abdi sareng ka kulawargi pun bapa; raja miwah tahtana mah mugi tetep teu kenging kalepatan.”
10Saur raja, “Saha bae nu ngomong ka maneh, bawa ka kami—moal wani deui ngaganggu maneh.”
11Walonna, “Mugi raja emut ka Rama urang, supados tukang males getih ulah nambihan deui kana tumpahna getih, sareng supados pun anak ulah binasa.” Saur raja, “Demi Rama urang nu jumeneng, moal aya salambar oge rambut pun anak nu bakal ragrag kana taneuh.” a a v11 Tukang males getih teh baraya anu ku adat dibebankeun kudu ngahukum pati jelema anu maehan anggota kulawargana.
12Awewe tea unjukan, “Widian abdi nu rendah ieu matur sakecap ka Gusti Raja.” Saur raja, “Pok, caritakeun.”
13Awewe tea unjukan, “Ku naon raja ngarancang hal sapertos kieu ngalawan ka umat Rama urang? Ku ngucapkeun ieu, raja teh ngahukum salirana ku anjeun, da raja teu mulangkeun deui putrana anu diusir. 14Urang pasti bakal maraot, lir cai nu kecer kana taneuh nu moal bisa dikumpulkeun deui. Tapi Rama urang henteu ngarebut nyawa—Mantenna ngarancang jalan supaya nu diusir ulah tebih ti payuneuna-Na. b b v14 Dina ieu oge, Rama urang ditembongkeun keur ngarancang jalan pikeun mulangkeun nu diusir ka bumi tinimbang ngarebut nyawa — eta pisan manah anu terus nyusul unggal jelema nu buang supaya balik deui ka payuneuna-Na. 15Ayeuna abdi sumping pikeun ngunjukkeun ieu ka Gusti Raja lantaran abdi dipikasieun ku jalma rea. Abdi nu rendah mikir: Hayang matur ka raja; sugan raja kersa ngabulkeun panuhun abdina. 16Sugan raja kersa ngadangu, tur nyalametkeun abdina ti leungeun jalma anu hayang ngabasmi abdi jeung pun anak tina tanah warisan ti Rama urang.'” 17Abdi nu rendah mikir: “Mugi pangandika Gusti Raja mawa katengtreman, margi Gusti Raja teh ibarat malaikat Rama urang, anu iasa ngabedakeun hade jeung goreng. Mugi Rama anjeun nyarengan ka anjeun.”
18Saur raja ka awewe tea, “Ulah nyumputkeun naon-naon ti kami ngeunaan nu rek ditanyakeun ku kami ka maneh.” Walonna, “Mangga, sawios Gusti Raja ngadawuh.”
19Raja mariksa, “Naha ieu kabeh teh gara-gara leungeun Yoab?” Walon awewe tea, “Demi hirup Gusti Raja, taya saurang oge nu bisa nyimpang ka katuhu atawa ka kenca tina sagala nu geus diandika ku Gusti Raja. Leres, abdi diparentah ku Yoab abdi Gusti; anjeunna anu ngasupkeun sagala kekecapan ieu kana sungut abdina.
20Yoab abdi Gusti ngalampahkeun ieu teh pikeun ngarobah kumaha katembongna perkawis. Nanging Gusti abdi teh wijaksana ibarat malaikat Rama urang, uninga kana sagala rupa nu aya di ieu nagri.”
21Tuluy saur raja ka Yoab, “Heug, kami rek ngalampahkeun hal ieu. Indit, bawa balik nonoman anu ngaran Absalom tea.”
22Yoab tuluy nyuuh kana taneuh, sujud, sarta ngadoakeun raja. Pokna, “Dinten ieu abdi Gusti terang yen abdi kenging kurnia di payuneun Gusti, nun Gusti Raja, margi raja parantos ngabulkeun panuhun abdina.”
23Geus kitu Yoab cengkat tuluy indit ka Gesur, sarta mawa balik Absalom ka Yerusalem. 24Tapi saur raja, “Manehna kudu balik ka imahna, tapi ulah nepi ka tepung jeung kami.” Nya Absalom balik ka imahna, teu tepung jeung raja. 25Di sakuliah Israil taya saurang oge nu kamashur kagantenganana cara Absalom; ti dampal suku nepi ka embun-embunan, euweuh cacadna pisan. 26Unggal manehna nyukuran sirahna—nyukuran teh unggal taun, lantaran karasa beurat—buukna tuluy ditimbang: kira-kira dua kilo satengah nurutkeun ukuran raja. 27Absalom ngabogaan tilu anak lalaki, jeung hiji anak awewe nu ngaranna Tamar. Manehna awewe nu geulis.
28Absalom cicing di Yerusalem dua taun campleng, teu tepung-tepung jeung raja. 29Absalom nitah jelema nyaur Yoab, sina menta tulung ka raja, tapi Yoab embung datang ka manehna. Manehna nitah deui kadua kalina, tapi Yoab tetep embung datang. 30Tuluy Absalom nitah ka gandek-gandekna, “Tenjo, tegalan Yoab teh ngawates jeung tegalan kami, sarta di dinya aya jukut jali-jali. Jig, duruk.” Nya gandek-gandek Absalom tuluy ngaduruk eta tegalan.
31Yoab tuluy cengkat, datang ka imah Absalom, sarta nanya, “Ku naon tegalan kami diduruk ku gandek-gandek maneh?”
32Walon Absalom ka Yoab, “Kami geus ngirim beja ka maneh, 'Ka dieu, supaya ku kami bisa dititah nanya ka raja naha kami kudu datang ti Gesur—mending keneh kami tetep cicing di ditu.' Ayeuna sina kami tepung jeung raja; lamun kami salah dina sawatara perkara, pek paehan.”
33Yoab tuluy indit ka raja tuluy ngunjukkeun eta. Raja nyaur Absalom, tuluy anjeunna asup sarta nyuuh nepikeun beungeutna kana taneuh di payuneun raja. Geus kitu raja nyium Absalom.