2 ሳሙኤል 14

14 ¹የጽሩያ ልጅ ኢዮአብ የንጉሡ ልብ አቤሴሎምን እንደናፈቀ አስተዋለ። ²ኢዮአብም ወደ ቴቁሔ ልኮ ከዚያ ጥበበኛ ሴት አስመጣ። እንዲህም አላት፤ “እባክሽ ያዘንሽ መስለሽ ተመሰሪ፤ የሐዘን ልብስ ልበሽ፣ ዘይትም አትቀቢ፣ ለሙታን ብዙ ቀን እንዳዘነች ሴት ሁኚ፤ ³ወደ ንጉሡ ሂጂ፤ ይህን ቃልም ተናገሪው።” ኢዮአብም ቃሉን በአፏ አኖረ።

⁴የቴቁሔይቱ ሴት ወደ ንጉሡ መጥታ በግንባሯ መሬት ላይ ተደፍታ ሰገደች፤ “ንጉሥ ሆይ፣ እርዳኝ!” አለችም።

⁵ንጉሡም “ምን ሆንሽ?” ብሎ ጠየቃት። እርሷም እንዲህ አለች፤ “እኔ መበለት ነኝ፤ ባሌ ሞቷል።

⁶ለባሪያህ ሁለት ልጆች ነበሯት። እነርሱም በእርሻ ተጣሉ፤ የሚገላግላቸው አልነበረም፤ አንዱም ሌላውን ገደለው። ⁷እነሆ ዘመዶች ሁሉ በባሪያህ ላይ ተነሥተው፣ ‘ወንድሙን የመታውን አሳልፈሽ ስጪን፤ ስለገደለው ወንድሙ እንገድለዋለን፤ ወራሹንም እናጠፋለን’ አሉ። የቀረችኝንም ፍም ሊያጠፉ ይፈልጋሉ፤ ለባሌም ስምም ሆነ በምድር ላይ የሚተርፍ ዘር አያስቀሩለትም።”

⁸ንጉሡም ሴቲቱን “ወደ ቤትሽ ሂጂ፤ ስለ አንቺ ትእዛዝ እሰጣለሁ” አላት።

⁹የቴቁሔይቱ ሴት ንጉሡን እንዲህ አለች፤ “ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፣ በደሉ በእኔና በአባቴ ቤት ላይ ይሁን፤ ንጉሡና ዙፋኑ ግን ንጹሓን ይሁኑ።”

¹⁰ንጉሡም “የሚናገርሽን ሁሉ ወደ እኔ አምጪው፤ ዳግመኛም አይነካሽም” አለ።

¹¹እርሷም እንዲህ አለች፤ “እባክህ ንጉሡ አባትህን ያስብ፤ የደም ተበቃዩ ደም ከማፍሰስ እንዳይጨምር፣ ልጄም እንዳይጠፋ።” እርሱም “አባታችን ሕያው እንደሆነ፣ ከልጅሽ ራስ አንዲት ጠጉር እንኳ መሬት ላይ አትወድቅም” አለ። ^a a v11 የደም ተበቃዩ በልማድ የቤተ ዘመድ አባልን የገደለውን እንዲገድል የተመደበ ዘመድ ነበረ።

¹²ሴቲቱም “እባክህ ባሪያህ ለጌታዬ ለንጉሡ አንዲት ቃል ትናገር” አለች። እርሱም “ተናገሪ” አለ።

¹³ሴቲቱም እንዲህ አለች፤ “ታዲያ ለምን እንዲህ ያለውን ነገር በአባታችን ሕዝብ ላይ አሰብህ? ንጉሡ ይህን በመናገሩ ራሱን ይኰንናል፤ ራሱ ያባረረውን ስላልመለሰ ነውና። ¹⁴መሬት ላይ እንደፈሰሰ፣ ዳግመኛም እንደማይሰበሰብ ውሃ፣ በእርግጥ እንሞታለን። አባታችን ግን ሕይወትን አይወስድም፤ የተባረሩ ከእርሱ እንዳይርቁ መንገዶችን ያዘጋጃል። ^b b v14 እዚህም እንኳ አባታችን ሕይወትን ከመውሰድ ይልቅ የተባረረውን ወደ ቤት ለመመለስ መንገዶችን ሲያዘጋጅ ይታያል፤ ይህም የተሰደደውን ሁሉ ወደ ራሱ የሚከታተል ያው ልብ ነው። ¹⁵አሁንም ይህን ለጌታዬ ለንጉሡ ለመናገር የመጣሁት ሕዝቡ ስላስፈራኝ ነው። ባሪያህም፣ ‘ለንጉሡ ልናገር፤ ምናልባት ንጉሡ የባሪያውን ልመና ይፈጽም ይሆናል’ ብላ አሰበች። ¹⁶‘ምናልባት ንጉሡ ሰምቶ እኔንና ልጄን ከአባታችን ርስት ሊያጠፋ ከሚፈልገው ሰው እጅ ባሪያውን ያድን ይሆናል።’” ¹⁷ባሪያህም እንዲህ ብላ አሰበች፤ “የጌታዬ የንጉሡ ቃል እረፍትን ያምጣ፤ ጌታዬ ንጉሡ መልካሙንና ክፉውን በመለየት እንደ አባታችን መልአክ ነውና። አባትህም ከአንተ ጋራ ይሁን።”

¹⁸ንጉሡም ሴቲቱን “የምጠይቅሽን ነገር ሁሉ ከእኔ አትደብቂ” አላት። እርሷም “ጌታዬ ንጉሡ ይናገር” አለች።

¹⁹ንጉሡም “በዚህ ሁሉ ጀርባ የኢዮአብ እጅ ይኖር ይሆን?” ብሎ ጠየቀ። ሴቲቱም መልሳ እንዲህ አለች፤ “ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፣ በሕይወትህ እምላለሁ፣ ጌታዬ ንጉሡ ከተናገረው ነገር ሁሉ ወደ ቀኝ ወይም ወደ ግራ ሊል የሚችል ማንም የለም። ባሪያህ ኢዮአብ አዘዘኝ፤ ይህን ቃል ሁሉ በባሪያህ አፍ ያኖረ እርሱ ነው።

²⁰ባሪያህ ኢዮአብ ይህን ያደረገው የነገሩን አካሄድ ለመለወጥ ነው። ጌታዬ ግን በምድር ያለውን ሁሉ በማወቅ እንደ አባታችን መልአክ ጥበበኛ ነው።”

²¹ንጉሡም ኢዮአብን እንዲህ አለው፤ “መልካም፣ ይህን አደርጋለሁ። ሂድ፣ ጐበዝ ልጁን አቤሴሎምን መልስ።”

²²ኢዮአብም በግንባሩ መሬት ላይ ተደፍቶ ሰገደ፤ ንጉሡንም ባረከ። “ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፣ ባሪያህ በዓይኖችህ ፊት ሞገስ እንዳገኘሁ ዛሬ ዐውቄአለሁ፤ ንጉሡ የባሪያውን ልመና ፈጽሞአልና” አለ።

²³ስለዚህ ኢዮአብ ተነሥቶ ወደ ጌሹር ሄደ፤ አቤሴሎምንም ወደ ኢየሩሳሌም መለሰ። ²⁴ንጉሡም “ወደ ቤቱ ይሂድ፤ ፊቴን ግን አያይም” አለ። ስለዚህ አቤሴሎም ወደ ቤቱ ሄደ፤ የንጉሡንም ፊት አላየም። ²⁵በእስራኤል ሁሉ እንደ አቤሴሎም ስለ ውበቱ የተመሰገነ ማንም አልነበረም፤ ከእግሩ ጫማ እስከ ራሱ ጫፍ ድረስ ምንም ነውር አልነበረበትም። ²⁶ራሱን በተላጨ ጊዜ ሁሉ የራሱን ጠጉር ይመዝነው ነበር፤ ስለከበደበትም በየዓመቱ ይላጨው ነበር፤ ክብደቱም በንጉሣዊ መስፈሪያ ዐምስት ፓውንድ ያህል ነበር። ²⁷ለአቤሴሎም ሦስት ወንዶች ልጆችና ትዕማር የተባለች አንዲት ሴት ልጅ ተወለዱለት። እርሷም ውብ ሴት ነበረች።

²⁸አቤሴሎም የንጉሡን ፊት ሳያይ በኢየሩሳሌም ሁለት ሙሉ ዓመት ኖረ። ²⁹አቤሴሎም ኢዮአብን ወደ ንጉሡ እንዲያማልድለት ሊጠይቀው ወደ እርሱ ላከ፤ ኢዮአብ ግን ወደ እርሱ ሊመጣ እምቢ አለ። ዳግመኛም ሁለተኛ ጊዜ ላከ፤ ኢዮአብ ግን አሁንም ሊመጣ እምቢ አለ። ³⁰አቤሴሎምም አገልጋዮቹን እንዲህ አላቸው፤ “እነሆ፣ የኢዮአብ እርሻ ከእኔ እርሻ ጋራ ይዋሰናል፤ በዚያም ገብስ አለው። ሂዱ፣ አቃጥሉት።” ስለዚህ የአቤሴሎም አገልጋዮች እርሻውን አቃጠሉት።

³¹ኢዮአብም ተነሥቶ ወደ አቤሴሎም ቤት ሄደ፤ “አገልጋዮችህ እርሻዬን ለምን በእሳት አቃጠሉት?” ብሎም ጠየቀ።

³²አቤሴሎምም ኢዮአብን መልሶ እንዲህ አለው፤ “‘ወደዚህ ና፤ ከጌሹር ለምን እንደመጣሁ ንጉሡን እንድትጠይቅልኝ ልልክህ እፈልጋለሁ፤ እዚያ ብቀር ይሻለኝ ነበር’ ብዬ ልኬብህ ነበር። አሁንም የንጉሡን ፊት ላይ፤ በአንዳች በደለኛ ብሆን ይግደለኝ።”

³³ኢዮአብም ወደ ንጉሡ ሄዶ ነገረው። ንጉሡም አቤሴሎምን ጠራው፤ እርሱም ገብቶ በፊቱ በግንባሩ መሬት ላይ ተደፍቶ ሰገደ። ንጉሡም አቤሴሎምን ሳመው።