2 Samuel 14

14 ¹Seruya oğlu Yoav, kralın yüreğinin Avşalom'u özlediğini anladı. ²Yoav Tekoa'ya haber gönderip oradan bilge bir kadın getirtti. Ona, «Lütfen yas tutuyormuş gibi yap: yas giysileri giy, üstüne yağ sürme; günlerdir ölünün ardından yas tutan bir kadın gibi davran» dedi. ³«Krala git ve şu sözleri ona söyle.» Sonra Yoav söyleyeceği sözleri ağzına koydu.

⁴Tekoalı kadın kralın huzuruna çıktı; saygıyla yüzüstü yere kapanarak, «Yardım et, ey kral!» dedi.

⁵Kral ona, «Neyin var?» diye sordu. Kadın şöyle dedi: «Ben dul bir kadınım; kocam öldü.

⁶Kulunun iki oğlu vardı. İkisi tarlada kavga ettiler; onları ayıracak kimse yoktu ve biri öbürünü öldürdü. ⁷Şimdi bütün soy kuluna karşı ayaklandı; ‹Kardeşini öldüreni bize teslim et; öldürdüğü kardeşin canına karşılık onu ölüme göndereceğiz, mirasçıyı da yok edeceğiz› diyorlar. Böylece geriye kalan son korumu da söndürmek, kocama yeryüzünde ne ad ne de soy bırakmak istiyorlar.»

⁸Kral kadına, «Evine dön; senin adına buyruk vereceğim» dedi.

⁹Tekoalı kadın krala, «Efendim kral, suç benim ve babamın evinin üzerine olsun; kral ve tahtı suçsuz kalsın» dedi.

¹⁰Kral, «Sana kim bir şey söylerse onu bana getir; bir daha sana dokunamayacak» dedi.

¹¹Kadın, «Lütfen kral Babanı ansın da kan öcünü alan, dökülen kana yenisini eklemesin ve oğlum yok edilmesin» dedi. Kral, «Yaşayan Babamız hakkı için, oğlunun saçından tek bir tel bile yere düşmeyecek» dedi. ^a a v11 Kan öcünü alan kişi, geleneğe göre bir aile üyesinin katilini öldürmekle görevli olan yakın akrabaydı.

¹²Kadın, «Lütfen kulun efendim krala bir söz daha söylesin» dedi. Kral, «Söyle» dedi.

¹³Kadın şöyle dedi: «Öyleyse neden Babamız'ın halkına karşı böyle bir şey tasarladın? Kral bu sözü söylemekle kendini suçlu çıkarıyor; çünkü kendi sürgün ettiği kişiyi geri getirmedi. ¹⁴Hepimiz kuşkusuz öleceğiz; yere dökülüp bir daha toplanamayan su gibiyiz. Ama Babamız can almaz; sürgün edilenlerin kendisinden uzak kalmaması için yollar tasarlar. ^b b v14 Burada bile Babamız'ın, can almak yerine sürgün edileni evine geri getirmenin yollarını tasarladığı gösteriliyor — her sürgünü kendisine geri getirmek için peşinden giden aynı yürek. ¹⁵Şimdi efendim krala bunu söylemeye geldim; çünkü halk beni korkuttu. Kulun, ‹İzin ver krala söyleyeyim; belki kulunun dileğini yerine getirir› diye düşündü. ¹⁶Belki kral dinler de hem beni hem oğlumu Babamız'ın mirasından koparmak isteyen adamın elinden kulunu kurtarır.›» ¹⁷Kulun, ‹Efendim kralın sözü rahatlık getirsin; çünkü efendim kral, iyiyle kötüyü ayırt etmekte Babamız'ın meleği gibidir. Baban seninle olsun› diye düşündü.»

¹⁸Kral kadına, «Sana soracağım hiçbir şeyi benden gizleme» dedi. Kadın, «Efendim kral buyursun» dedi.

¹⁹Kral, «Bütün bunların ardında Yoav'ın eli mi var?» diye sordu. Kadın şöyle yanıtladı: «Yaşamın hakkı için, efendim kral, efendim kralın söylediği hiçbir şeyden ne sağa ne sola sapılabilir. Evet, bana buyuran kulun Yoav'dır; bütün bu sözleri kulunun ağzına koyan odur.

²⁰İşlerin görünüşünü değiştirmek için kulun Yoav bunu yaptı. Ama efendim, ülkede olup biten her şeyi bilen Babamız'ın meleği kadar bilgedir.»

²¹Bunun üzerine kral Yoav'a, «Peki, bunu yapacağım. Git, genç Avşalom'u geri getir» dedi.

²²Yoav saygıyla yüzüstü yere kapandı, eğilerek krala kutlu diledi. «Bugün kulun senin gözünde lütuf bulduğumu anladı, efendim kral» dedi, «çünkü kral kulunun dileğini yerine getirdi.»

²³Böylece Yoav kalkıp Geşur'a gitti ve Avşalom'u Yeruşalim'e geri getirdi. ²⁴Kral, «Kendi evine gitsin, ama yüzümü görmesin» dedi. Böylece Avşalom kendi evine gitti ve kralın yüzünü görmedi. ²⁵Bütün İsrail'de güzelliğiyle Avşalom kadar övülen kimse yoktu; tepeden tırnağa hiçbir kusuru yoktu. ²⁶Saçını her tıraş ettiğinde —başına ağır geldiği için her yıl tıraş ederdi— başındaki saçı tartardı: saray ölçüsüne göre yaklaşık beş libre gelirdi. ²⁷Avşalom'un üç oğlu ve Tamar adında bir kızı oldu. Tamar güzel bir kadındı.

²⁸Avşalom, kralın yüzünü görmeden tam iki yıl Yeruşalim'de yaşadı. ²⁹Avşalom, kralın önünde kendisi için aracılık etmesini istemek üzere Yoav'a haber gönderdi, ama Yoav ona gelmeye yanaşmadı. İkinci kez yine gönderdi, ama Yoav yine gelmedi. ³⁰Avşalom hizmetkârlarına, «Bakın, Yoav'ın tarlası benimkine bitişik ve orada arpası var. Gidin, yakın onu» dedi. Böylece Avşalom'un hizmetkârları tarlayı ateşe verdiler.

³¹Yoav kalkıp Avşalom'un evine gitti ve, «Hizmetkârların neden tarlamı ateşe verdi?» diye sordu.

³²Avşalom Yoav'a şöyle yanıt verdi: «Sana haber gönderip, ‹Buraya gel de seni krala göndereyim; neden Geşur'dan geldiğimi ona sorayım —orada kalsaydım benim için daha iyi olurdu› demiştim. Şimdi kralın yüzünü görmeme izin ver; bir suçum varsa beni öldürsün.»

³³Yoav krala gidip durumu anlattı. Kral Avşalom'u çağırttı; o da gelip kralın önünde yüzüstü yere kapandı. Sonra kral Avşalom'u öptü.