2 Samuel 15

15 ¹Bir süre sonra Avşalom kendine bir savaş arabası, atlar ve önünde koşacak elli adam edindi. ²Avşalom sabah erkenden kalkıp yol kenarında, kentin kapısına giden yerde dururdu. Davası olan biri karar için krala geldiğinde, Avşalom ona seslenir, «Hangi kenttensin?» diye sorardı. Adam da, «Kulun İsrail oymaklarından birindendir» diye yanıtlardı.

³O zaman Avşalom ona, «Bak, senin dediklerin doğru ve haklı; ama kral seni dinleyecek kimseyi görevlendirmemiş» derdi. ⁴Avşalom şöyle de eklerdi: «Keşke bu ülkede yargıç ben atansaydım! Davası ya da sorunu olan herkes bana gelir, ben de ona adaleti sağlardım.» ⁵Biri önünde eğilmek için yaklaştığında, Avşalom elini uzatır, onu tutar ve öperdi. ⁶Avşalom, karar için krala gelen bütün İsrailliler'e böyle davrandı. Böylece İsrail halkının yüreğini çaldı.

⁷Dört yıl sonra Avşalom krala, «İzin ver de Hevron'a gidip Babamız'a adadığım adağı yerine getireyim» dedi. ⁸«Çünkü kulun Aram'ın Geşur Kenti'nde yaşarken şöyle adakta bulunmuştum: ‹Babamız beni Yeruşalim'e geri getirirse, O'na tapınacağım.›»

⁹Kral ona, «Esenlikle git» dedi. Böylece Avşalom kalkıp Hevron'a gitti.

¹⁰Avşalom İsrail'in bütün oymaklarına gizlice ulaklar gönderip şöyle dedi: «Boru sesini duyunca, ‹Avşalom Hevron'da kral oldu!› diyeceksiniz.»

¹¹Yeruşalim'den çağrılan iki yüz kişi hiçbir art niyet taşımadan, olup bitenden habersiz Avşalom'la birlikte gitti. ¹²Avşalom kurbanları sunarken, Davut'un danışmanı Gilolu Ahitofel'i Giloh Kenti'nden getirtti. Böylece düzen güçlendi, Avşalom'un yandaşları giderek çoğaldı.

Davut Oğlu Avşalom'dan Kaçıyor

¹³Bir ulak Davut'a gelip, «İsrailliler'in yüreği Avşalom'a döndü» dedi.

¹⁴Bunun üzerine Davut, Yeruşalim'de yanındaki bütün görevlilere şöyle dedi: «Kalkın! Kaçmalıyız, yoksa hiçbirimiz Avşalom'un elinden kurtulamaz. Çabuk olun, yoksa çok geçmeden bize yetişir, üzerimize yıkım getirir ve kenti kılıçtan geçirir.»

¹⁵Kralın görevlileri ona, «Efendimiz kral ne karar verirse versin, kulların hazırdır» diye yanıt verdiler.

¹⁶Böylece kral yola çıktı, bütün ev halkı ardından gitti. Ama kral, saraya bakmaları için on cariyeyi orada bıraktı. ^a a v16 Cariyeler, birinci eşe göre daha az yasal hakka sahip olan ikincil eşlerdi. ¹⁷Kral yola çıktı, bütün halk onu izledi; kentin en son evinin yanında durdular. ¹⁸Bütün görevlileri, Keretliler'in ve Peletliler'in tümü onun yanından geçti; Gat'tan onu izleyen altı yüz Gatlı da kralın önünden geçip yürüdü. ^b b v18 Keretliler ve Peletliler, Davut'un seçkin kişisel koruma birlikleriydi.

¹⁹Kral Gatlı İttay'a, «Neden sen de bizimle geliyorsun? Geri dön ve yeni kralla birlikte kal; sen bir yabancısın, yurdundan uzakta sürgünde yaşayan birisin» dedi. ²⁰«Daha dün geldin. Nereye gideceğimi bile bilmezken, bugün seni bizimle birlikte oradan oraya mı sürükleyeyim? Geri dön, kardeşlerini de yanına al. Babamız sana vefalı sevgi ve sadakat göstersin.»

²¹Ama İttay krala şöyle yanıt verdi: «Yaşayan Babamız'ın ve efendim kralın başı üzerine ant içerim ki, yaşamda da ölümde de efendim kral neredeyse, kulun da orada olacaktır.»

²²Davut İttay'a, «Öyleyse geç, ilerle» dedi. Böylece Gatlı İttay bütün adamları ve yanındaki bütün çocuklarla birlikte geçti. ²³Bütün halk geçerken, ülkedeki herkes hıçkıra hıçkıra ağladı. Kral Kidron Vadisi'ni geçti, bütün halk da çöle doğru geçti. ²⁴Sadok da oradaydı; yanında Babamız'ın Antlaşma Sandığı'nı taşıyan bütün Levililer vardı. Babamız'ın Sandığı'nı yere koydular; Aviyatar da bütün halk kentten çıkıp bitirinceye dek kurbanlar sundu. ²⁵Kral Sadok'a şöyle dedi: «Babamız'ın Sandığı'nı kente geri götür. Babamız benden hoşnut kalırsa, beni geri getirir; Sandığı ve kendi konutunu yeniden görmemi sağlar. ²⁶Ama, ‹Senden hoşnut değilim› derse, işte buradayım; bana uygun gördüğünü yapsın.» ²⁷Kral, Kâhin Sadok'a şöyle de dedi: «Sen bir bilici değil misin? Esenlikle kente dön. İki oğlunu da yanına al: Oğlun Ahimaas'ı ve Aviyatar'ın oğlu Yonatan'ı. ²⁸Sizden bana haber gelene dek, çöl geçitlerinde bekleyeceğim.» ²⁹Böylece Sadok ile Aviyatar, Babamız'ın Sandığı'nı Yeruşalim'e geri götürdüler ve orada kaldılar.

³⁰Davut ağlaya ağlaya Zeytin Dağı'na çıktı; başı örtülü, ayakları çıplaktı. Yanındaki bütün halk da başlarını örtmüş, ağlaya ağlaya çıkıyordu. ^c c v30 İhanete uğrayan kralın ağlayarak Zeytin Dağı'na çıkışı, uzun zaman sonra bu aynı vadiyi geçen ve güvendiği bir dostun kendisine ihanet ettiği gece bu aynı tepede acı çeken İsa'yı önceden gösterir.

³¹Davut'a, «Ahitofel de Avşalom'la birlikte düzen kuranlar arasında» diye haber verildi. Bunun üzerine Davut, «Ya Babamız, Ahitofel'in öğüdünü akılsızlığa çevir» diye dua etti.

³²Davut, Babamız'a tapınılan doruğa vardığında, Arklı Huşay yırtık giysisiyle ve başında toprakla onu karşılamaya geldi. ³³Davut ona, «Benimle gelirsen, bana yalnızca yük olursun» dedi.

³⁴«Ama kente geri döner ve Avşalom'a, ‹Ey kralım, ben senin kulun olacağım; önceden babana nasıl hizmet ettiysem, şimdi de sana öyle hizmet edeceğim› dersen, o zaman benim için Ahitofel'in öğüdünü boşa çıkarabilirsin. ³⁵Kâhinler Sadok ile Aviyatar orada, seninle birlikte olacaklar. Kralın sarayında duyduğun her şeyi onlara bildir. ³⁶İki oğulları da orada, yanlarında: Sadok'un oğlu Ahimaas ve Aviyatar'ın oğlu Yonatan. Duyduğun her şeyi onlar aracılığıyla bana ilet.»

³⁷Böylece Davut'un dostu Huşay, tam Avşalom Yeruşalim'e girerken kente geldi.