अबशालोम इस्राएलाची मने चोरतो
15 1 यानंतर अबशालोमने आपल्यासाठी रथ व घोडे मिळवले आणि आपल्यापुढे धावण्यासाठी पन्नास माणसे ठेवली. 2 अबशालोम पहाटे लवकर उठून वेशीकडे जाणाऱ्या रस्त्याच्या बाजूला उभा राहत असे. जेव्हा कोणी वादाचे प्रकरण घेऊन राजाकडे न्यायासाठी येई, तेव्हा अबशालोम त्याला हाक मारून विचारी, “तू कोणत्या नगरातला आहेस?” तो माणूस उत्तर देई, “आपला सेवक इस्राएलाच्या एका वंशातला आहे.”
3 मग अबशालोम म्हणे, “पाहा, तुझे म्हणणे खरे व योग्य आहे, पण तुझे ऐकून घ्यायला राजाने कोणालाच नेमलेले नाही.” 4 अबशालोम पुढे म्हणे, “मी जर इथे न्यायाधीश असतो तर किती बरे होते! मग वाद किंवा प्रकरण असलेला प्रत्येकजण माझ्याकडे येऊ शके आणि मी त्याला न्याय देईन.” 5 जेव्हा कोणी त्याला नमन करण्यासाठी जवळ येई, तेव्हा अबशालोम हात पुढे करून त्याला धरून त्याचे चुंबन घेई. 6 जे इस्राएली राजाकडे न्यायासाठी येत, त्या प्रत्येकाशी अबशालोम असेच वागे; अशा प्रकारे त्याने इस्राएलाची मने चोरली.
7 चार वर्षांनंतर अबशालोम राजाला म्हणाला, “मी आमच्या पित्याला केलेला नवस फेडण्यासाठी मला हेब्रोनला जाऊ द्या.” 8 “कारण अरामातील गशूर येथे राहत असताना मी असा नवस केला होता: ‘जर आमचा पिता मला परत यरुशलेमात आणील, तर मी त्याची उपासना करीन.’”
9 राजा त्याला म्हणाला, “शांतीने जा.” तेव्हा अबशालोम उठून हेब्रोनला गेला.
10 अबशालोमने इस्राएलाच्या सर्व वंशांत गुप्त दूत पाठवून सांगितले: “जेव्हा तुम्ही रणशिंगाचा आवाज ऐकाल, तेव्हा म्हणा, ‘अबशालोम हेब्रोनात राज्य करीत आहे!’”
11 यरुशलेमाहून आमंत्रित केलेली दोनशे माणसे अबशालोमबरोबर निर्दोष मनाने गेली; या कटाविषयी त्यांना काहीच माहीत नव्हते. 12 अबशालोम यज्ञ अर्पण करीत असताना, त्याने दावीदाचा सल्लागार गिलोनी अहिथोफेल याला गिलोहाहून बोलावून घेतले. हा कट प्रबळ होत गेला आणि अबशालोमच्या अनुयायांची संख्या वाढतच गेली.
दावीद आपला मुलगा अबशालोमापासून पळून जातो
13 एक दूत दावीदाकडे येऊन म्हणाला, “इस्राएलाची मने अबशालोमकडे वळली आहेत.”
14 दावीद यरुशलेमात आपल्याबरोबर असलेल्या सर्व सेवकांना म्हणाला, “उठा! आपण पळून गेले पाहिजे, नाहीतर आपल्यापैकी कोणीच अबशालोमपासून वाचणार नाही. घाई करा, नाहीतर तो लवकरच आपल्याला गाठून आपला नाश करील आणि तलवारीने नगरावर वार करील.”
15 राजाच्या सेवकांनी त्याला उत्तर दिले, “माझा प्रभू राजा जे ठरवील, त्यासाठी आपले सेवक तयार आहोत.”
16 तेव्हा राजा निघाला आणि त्याचे सारे घराणे त्याच्यामागे गेले; पण राजवाडा सांभाळण्यासाठी त्याने दहा उपपत्नी मागे ठेवल्या. a a v16 उपपत्नी या दुय्यम पत्नी होत्या, ज्यांना मुख्य पत्नीपेक्षा कमी कायदेशीर हक्क असत. 17 राजा आपल्यामागे येणाऱ्या सर्व लोकांसह निघाला आणि ते शेवटच्या घरापाशी थांबले. 18 त्याचे सर्व सेवक त्याच्या बाजूने पुढे गेले; सर्व करेथी, पलेथी आणि गथाहून त्याच्यामागे आलेले सहाशे गथी राजापुढे चालत निघाले. b b v18 करेथी व पलेथी हे दावीदाचे निवडक अंगरक्षक पथक होते.
19 राजा गथी इत्तयला म्हणाला, “तूही आमच्याबरोबर का येतोस? परत जा आणि नव्या राजाजवळ राहा; तू परका आहेस, आपल्या मायदेशापासून दूर हद्दपार झालेला आहेस. 20 तू तर कालच आलास. आज मी तुला आमच्याबरोबर भटकायला लावावे का, जेव्हा मी स्वतःच कुठे जात आहे हेही मला ठाऊक नाही? परत जा, आपल्या भाऊबंदांना बरोबर घेऊन जा. आमचा पिता तुझ्यावर प्रेमदया व विश्वासूपणा दाखवो.”
21 इत्तयने राजाला उत्तर दिले, “आमचा पिता जिवंत आहे आणि माझा प्रभू राजा जिवंत आहे, याची जशी खात्री, तसे माझा प्रभू राजा जिथे असेल, तिथेच — जीवन असो वा मृत्यू — तुमचा सेवक असेल.”
22 दावीद इत्तयला म्हणाला, “चल, पलीकडे जा.” तेव्हा गथी इत्तय आपल्या सर्व माणसांसह व त्याच्याबरोबर असलेल्या सर्व लहानग्यांसह पलीकडे गेला. 23 सर्व लोक पलीकडे जात असताना अवघा देश मोठमोठ्याने रडला. राजा किद्रोन ओहोळ ओलांडून गेला आणि सर्व लोक रानाच्या दिशेने पलीकडे गेले. 24 सादोकही तेथे होता, आणि आमच्या पित्याच्या कराराचा कोश वाहणारे सर्व लेवीही त्याच्याबरोबर होते. त्यांनी आमच्या पित्याचा कोश खाली ठेवला आणि सर्व लोक नगरातून निघून जाईपर्यंत अब्याथारने यज्ञ अर्पण केले. 25 राजा सादोकाला म्हणाला, “आमच्या पित्याचा कोश परत नगरात घेऊन जा. जर आमचा पिता माझ्यावर प्रसन्न असेल, तर तो मला परत आणील आणि तो कोश व त्याचे निवासस्थान पुन्हा मला पाहू देईल. 26 पण जर तो म्हणाला, ‘मला तुझ्यात संतोष नाही,’ तर हा मी येथे आहे — त्याला जसे योग्य वाटेल तसे तो माझ्याशी करो.” 27 राजा सादोक याजकाला असेही म्हणाला, “तू द्रष्टा नाहीस का? आपल्या दोन मुलांसह — तुझा मुलगा अहीमास व अब्याथाराचा मुलगा योनाथान यांच्यासह — शांतीने नगरात परत जा. 28 तुमच्याकडून मला बातमी येईपर्यंत मी रानातील उतारांपाशी वाट पाहत राहीन.” 29 तेव्हा सादोक व अब्याथार यांनी आमच्या पित्याचा कोश परत यरुशलेमात नेला आणि ते तेथे राहिले.
30 दावीद जैतुनाच्या डोंगरावर चढून गेला; चढताना तो रडत होता, त्याचे मस्तक झाकलेले होते व पाय अनवाणी होते. त्याच्याबरोबर असलेल्या सर्व लोकांनीही आपली मस्तके झाकून घेतली आणि रडत रडत ते चढून गेले. c c v30 विश्वासघात झालेला हा राजा, जैतुनाच्या डोंगरावर चढताना रडत आहे — हे येशूचे पूर्वचित्र आहे; कारण याच खोऱ्यातून पुष्कळ काळानंतर तोही गेला आणि ज्या रात्री एका विश्वासू मित्राने त्याचा विश्वासघात केला, त्या रात्री याच डोंगरावर त्याने शोक केला.
31 दावीदाला सांगण्यात आले, “अबशालोमबरोबर कट करणाऱ्यांमध्ये अहिथोफेलही आहे.” तेव्हा दावीदाने प्रार्थना केली, “हे आमच्या पित्या, अहिथोफेलाचा सल्ला मूर्खपणात बदलून टाक.”
32 दावीद जेथे आमच्या पित्याची उपासना केली जात असे त्या माथ्यावर पोहोचला, तेव्हा अर्की हूशय आपला झगा फाडलेला व मस्तकावर धूळ घेऊन त्याला भेटायला तेथे होता. 33 दावीद त्याला म्हणाला, “तू माझ्याबरोबर आलास, तर तू माझ्यावर केवळ ओझे होशील. 34 पण तू नगरात परत जाऊन अबशालोमला सांग, ‘हे राजा, मी तुझा सेवक होईन; जसा मी पूर्वी तुझ्या वडिलांची सेवा केली, तसा आता मी तुझी सेवा करीन,’ म्हणजे तू माझ्यासाठी अहिथोफेलाचा सल्ला निष्फळ करू शकशील. 35 सादोक व अब्याथार हे याजक तेथे तुझ्याबरोबर आहेत. राजाच्या घरात तू जे काही ऐकशील ते सर्व त्यांना सांग. 36 त्यांचे दोन मुलगेही तेथे त्यांच्याबरोबर आहेत — सादोकाचा मुलगा अहीमास व अब्याथाराचा मुलगा योनाथान. तू जे काही ऐकशील त्याचा निरोप त्यांच्यामार्फत मला पाठव.”
37 तेव्हा दावीदाचा मित्र हूशय नगरात आला, आणि त्याच वेळी अबशालोम यरुशलेमात प्रवेश करीत होता.